Сяргей Пятровіч Боткін

Сярге́й Пятро́віч Бо́ткін (руск.: Сергей Петрович Боткин; 5 [17] верасня 1832, Масква — 12 [24] снежня 1889, Ментона) — рускі тэрапеўт, заснавальнік фізіялагічнага кірунку ў медыцыне і школы рускіх клініцыстаў[2]. Паходзіў з роду маскоўскіх купцоў Боткіных, сын купца Пятра Конанавіча Боткіна.

Сяргей Пятровіч Боткін
S P Botkin.jpg
Дата нараджэння 5 (17) верасня 1832
Месца нараджэння
Дата смерці 12 (24) снежня 1889 (57 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Бацька Q65123615?
Жонка Q107531188?
Дзеці Яўгеній Сяргеевіч Боткін, Sergey Sergeevich Botkin[d] і Q4095170?
Род дзейнасці урач
Навуковая сфера медыцына і унутраныя хваробы
Месца працы
Навуковая ступень доктар медыцыны[d] і Імператарская медыка-хірургічная акадэмія[d]
Альма-матар
Вядомыя вучні Q48876715?
Член у
Узнагароды
ордэн Святога Аляксандра Неўскага ордэн Белага арла ордэн Святога Уладзіміра 2 ступені Ордэн Святой Ганны I ступені ордэн Святога Станіслава 2 ступені
Подпіс Подпіс
Commons-logo.svg Сяргей Пятровіч Боткін на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт (1855). Прафесар Медыка-хірургічнай акадэміі ў Пецярбургу (1861). Упершыню ў Расіі стварыў клініка-эксперыментальную лабараторыю (1861), дзе даследаваў фізіялагічнае і фармакалагічнае дзеянне лякарстваў. Распрацаваў шэраг пытанняў паталогіі ўнутраных органаў, інфекцыйных хвароб (у тым ліку пра інфекцыйную прыроду так званай катаральнай жаўтухі — хвароба Боткіна), дыягностыку і лячэнне блукальнай ныркі. Адзін з заснавальнікаў ваенна-палявой тэрапіі. Увёў інстытут санітарных урачоў (1886), адкрыў у Пецярбургу бясплатную амбулаторыю (1861), бальніцу (1880), заснаваў Жаночыя ўрачэбныя курсы (1872)[2].

ЗноскіПравіць

  1. 1,0 1,1 Боткин Сергей Петрович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1970. — Т. 3 : Бари — Браслет. — С. 601. Праверана 28 верасня 2015.
  2. 2,0 2,1 БОТКІН Сяргей Пятровіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 3: Беларусы — Варанец. С. 222-223