Францішак Уладзіслававіч Юндзіл (1825, фальв. Югалін — 13 ці 14 лютага 1865) — падпалкоўнік Войска польскага(польск.) бел., адзін з кіраўнікоў Паўстання 1863—1864 гадоў у Беларусі і Польшчы[1].

Францішак Юндзіл
Herb Łabędź 1.svg
Герб «Лебедзь»
 
Дзейнасць афіцэр
Нараджэнне 1825
Смерць 13 лютага 1865(1865-02-13) ці 14 лютага 1865(1865-02-14)
Дынастыя Юндзілы
Бацька Уладзіслаў Юндзіл
Маці Багуміла з Сухадольскіх(руск.) бел.
 
Ваенная служба
Званне падпалкоўнік
Камандаваў атрадам
Бітвы Бітва пад Мілавідамі

БіяграфіяПравіць

Быў сынам Уладзіслава Юндзіла і яго жонкі Багумілы з Сухадольскіх(руск.) бел. герба «Яніна»(руск.) бел.[2].

У 1858 годзе выступіў з Войскам Расійскай імперыі, у званні ротмістра. Браў удзел у дэманстрацыях у Гродне. Ён быў членам Кола польскіх афіцэраў у Пецярбургу(польск.) бел.[3].

З 1858 года на радзіме[1]. Уваходзіў у склад Гродзенскай рэвалюцыйнай арганізацыі[1]. У маі 1863 года быў прызначаны на пасаду ваеннага начальніка Слонімскага павета, стаяў на чале атрада колькасцю каля 300 чалавек[1]. Удзельнічаў у бітве пад Мілавідамі 22 мая 1863 года. У ліпені перайшоў на Палессе.

Ён быў абвінавачаны за адмову ад барацьбы і апраўданы судом, аднак камандаванне было перададзена Яну Калупайле.

Пасля падаўлення паўстання на Беларусі, рушыў да Польшчы і ў кастрычніку 1863 года вярнуўся ў Кракаў, дзе са снежня займаў пасаду каменданта горада, а са студзеня 1864 быў ваенным арганізатарам кракаўскай акругі. Тады быў павышаны(англ.) бел. да падпалкоўніка. У сакавіку 1864 года з’ехаў у Францыю. Памёр у лютым 1865 года ў Парыжы.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Юндзилл Франтишек Владиславович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 712. — 737 с.
  2. Паводле іншых крыніц быў сынам Віктара Юндзіла (1790—1862) і Тэрэзы Ціхоцкай (1799—1858).
  3. Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864, Lwów 1904, s. 11.

ЛітаратураПравіць