Эміль Хрысціянавіч Ленц (24 лютага 1804, г. Дэрпт, (цяпер Тарту, Эстонія) — 10 лютага 1865) — расійскі фізік і электратэхнік. Акадэмік Пецярбургскай АН (1830).

Эміль Ленц
ням.: Heinrich Friedrich Emil Lenz
Emil Lenz.jpg
Дата нараджэння 12 (24) лютага 1804[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 29 студзеня (10 лютага) 1865[2] (60 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Дзеці Роберт Эмільевіч Ленц[d]
Род дзейнасці фізік, інжынер, вынаходнік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера фізіка і электратэхніка
Месца працы
Альма-матар
Член у
Commons-logo.svg Эміль Ленц на Вікісховішчы

Біяграфічныя звесткіПравіць

Вучыўся ў Дэрпцкім універсітэце. 3 1836 у Пецярбургскім універсітэце (з 1863 рэктар).

Навуковая дзейнасцьПравіць

Навуковыя працы па электрычнасці і магнетызме. Устанавіў правіла вызначэння напрамку індукцыйнага току (правіла Ленца), эксперыментальна абгрунтаваў закон Джоўля — Ленца (1842). Распрацаваў метады разліку электрамагнітаў (разам з Б. Якобі), адкрыў абарачальнасць электрычных машын. У час кругасветнага падарожжа (1823—1826) выканаў шэраг геафізічных даследаванняў. Адным з першых прапанаваў метад бараметрычнага нівеліравання. Аўтар падручніка па элементарнай фізіцы.

Выбраная бібліяграфіяПравіць

  • Избр. тр. М., 1950.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #116911344 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 26 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ленц, Эмилий Христианович // Русский биографический словарь / под ред. Н. Д. Чечулин, М. Г. КурдюмовСПб.: 1914. — Т. 10. — С. 192–194.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Турынская акадэмія навук — 1757. Праверана 1 снежня 2020.
  4. 4,0 4,1 Ленц Эмилий Христианович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  5. (unspecified title) Праверана 4 ліпеня 2019.

ЛітаратураПравіць