Іван Міхайлавіч Пратасеня

Іван Міхайлавіч Пратасе́ня (1 лютага 1931, в. Знамя (да 1946 года в. Старцавічы) Слуцкі раён) — беларускі графік-акварэліст.

Іван Міхайлавіч Пратасеня
Дата нараджэння 1 лютага 1931(1931-02-01) (90 гадоў)
Месца нараджэння
Род дзейнасці мастак, акварэліст
Месца працы
Вучоба
Член у

БіяграфіяПравіць

Скончыў у 1957 годзе Мінскае мастацкае вучылішча, у 1965 годзе Маскоўскі паліграфічны інстытут. 3 1958 года працаваў мастаком у Дзяржаўным камітэце па тэлебачанні і радыёвяшчанні, мастацкім рэдактарам выдавецтва «Ураджай», у 1972—1984 гг. — мастацкім рэдактарам выдавецтва «Беларуская Савецкая Энцыклапедыя», у 1985—2000 гадах мастацкім рэдактарам у часопісе «Работніца і сялянка»[1] (цяпер «Алеся»).

Члены Беларускага саюза мастакоў‎ з 1973 года.

ТворчасцьПравіць

Працуе ў акварэлі і кніжнай графіцы, у т.л. афармляе часопісы. Значная частка станковых твораў прысвечаная выдатным асобам беларускай гісторыі, у т.л. пісьменнікам, беларускім помнікам архітэктуры, гістарычнай тэматыцы. Аўтар акварэльных пейзажаў, у т.л краявідаў Случчыны.

Творы вылучаюцца дакладнасцю малюнка, тонкім пачуццём колеру, змястоўнай і эмацыйнай напоўненасцю. Аўтар пейзажаў «Лагойшчына» (1969), «Навальніца над Нараччу» (1972), «Стары Браслаў» (1976), «Восень у Вязынцы» (1980), «Вечны кліч. Адвечнае» (1982), «Вячэрні звон» (1998) і інш. Сярод тэматычных карцін: «Мелодыя роднага края» (1969), «Случчына мая, мае бацькі» (1971), «Маці. Прысвячаецца Н. Ф. Купрыянавай і яе сынам» (1975), «Вяселле ў Падгор’і» (1978), «Набат 1863 г. К. Каліноўскі і Марыся» (1989), «Трывожныя сны ветэрана» (1995); трыпціх «Балада» (памяці А. Міцкевіча; 1998); партрэтаў П. Броўкі і «Думы Цёткі (Алаіза Пашкевіч)» (1976), «Кірыла Тураўскі» (1979), «Развітанне ў Ляўках Я. Коласа і Я. Купалы» (1982), «Кветкі Радзімы. Францыск Скарына» (1988), «Асветніца Ефрасіння Полацкая» (1990), «Партрэт бацькі» (1999)[1].

Аўтар серый помнікаў старажытнай архітэктуры Беларусі (19791981), «Акорды роднай мелодыі» (2000), малюнкаў[1].

Творы І. Пратасені ўключаныя ў аль­бом «Слуц­кая па­літра»[2] (2010).

У снежня 2010 г. І. Пратасеня перадаў у дар Дзяржаўнаму музею гісторыі беларускай літаратуры шэраг сваіх графічных твораў.

ПрызнаннеПравіць

Узнагароджаны Дыпломам імя Францыска Скарыны (1984).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Пратасеня Іван Міхайлавіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 13: Праміле — Рэлаксін. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (т. 13), ISBN 985-11-0035-8.
  2. Слуцкая палитра / Сост. Серик Н. Г. — РИУ «Литература и Искусство». 2010. — 64 с.

ЛітаратураПравіць

  • Пратасеня Іван Міхайлавіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 13: Праміле — Рэлаксін. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (т. 13), ISBN 985-11-0035-8.
  • Піскун В. Паціна даўняга часу // «Культура», № 51 (971). 2010, 18—24 снежн.
  • Слуцкая палитра / Сост. Серик Н. Г. — РИУ «Литература и Искусство». 2010. — 64 с.
  • Ціткоўскі І. Юбілей мастака // «Iнфа-Кур’ер». 2006, 2 лют.

СпасылкіПравіць