Адкрыць галоўнае меню

БіяграфіяПравіць

Скончыў у 1968 годзе Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум, у 1978 годзе — БПІ. З 1968 года працаваў у Слаўгарадскім райвыканкаме, у 19702013 гадах у інстытуце Белпрампраект[1], вядучы архітэктар, пасля галоўны архітэктар праектаў АБА-2. Цяпер працуе ў персанальнай творчай майстэрні[2].

Член БСА з 1980 года[1].

ТворчасцьПравіць

Асноўныя працы: аўтатранспартная гаспадарка Савета Міністраў БССР[1] (1982), зборачная вытворчасць трактарнага завода і завода «Гарызонт»[2], гараж хуткай дапамогі ў Мінску[1], завод газавай апаратуры ў Навагрудку, філіял трактарнага завода ў Смаргоні[2], лядовыя палацы ў Бабруйску, Магілёве[1], Горках (2012, сааўтар Ю. Даргевіч)[3], крыты ўсесезонны каток, комплекс «Белаэранавігацыі» па вул. Караткевіча, комплекс пабудоў па вул. Ціміразева[1], Чыжоўка-Арэна (пабудавана ў 2013 годзе)[4]  — усе ў Мінску.

У сааўстарстве са скульптарам Уладзімірам Жбанавым удзельнічаў у стварэнні скульптуры «Маленькі хакеіст» каля Бабруйск-Арэны (2008)[5], скульптурнай кампазіцыі «Пакупнікі» каля ЦУМа (2011)[6], скульптуры-фантана «Залаты трыліснік» ў Маладзечне (2011)[7], мемарыяльнага знака «Шчыт Айчыны» (2012), прысвечанага чэкістам, якія загінулі пры выкананні службовага абавязку, каля Інстытута нацыянальнай бяспекі Беларусі ў Мінску[6].

УзнагародыПравіць

Узнагароджаны Ганаровай граматай Савета Міністраў Беларусі (1999)[1], Ордэнам Пашаны (2016)[8]. За актыўны ўдзел у праектаванні крытага катка ў Мінску абвешчана Падзяка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь[1].

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Гродников Марат Никитович // Кто есть Кто в Республике Беларусь. Архитекторы Беларуси. / Редакционный совет: И. В. Чекалов (пред.) и др. Минск: Энциклопедикс, 2014. −140 с. ISBN 978-985-7090-29-7.

СпасылкіПравіць