Павел Паўлавіч Латушка

(Пасля перасылкі з Павел Латушка)

Павел Паўлавіч Лату́шка (10 лютага 1973, Мінск) — беларускі дыпламат, дзяржаўны дзеяч Беларусі.

Павел Паўлавіч Латушка
Paviel Latushka.jpg
Пасол Рэспублікі Беларусь у Францыі
16 лістапада 2012 — 15 студзеня 2019
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Аляксандр Паўлоўскі
Пераемнік Ігар Фісенка
Пастаянны прадстаўнік Рэспублікі Беларусь пры ЮНЕСКА
16 лістапада 2012 — 15 студзеня 2019
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Аляксандр Паўлоўскі
Пераемнік Ігар Фісенка
сцяг
Міністр культуры Рэспублікі Беларусь
4 чэрвеня 2009 — 16 лістапада 2012
Прэм’ер-міністр Сяргей Сідорскі
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Уладзімір Матвяйчук
Пераемнік Барыс Святлоў
Пасол Рэспублікі Беларусь у Польшчы
6 снежня 2002 — 31 кастрычніка 2008
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Мікалай Крэчка
Пераемнік Віктар Гайсёнак
 
Адукацыя
Дзейнасць дыпламат, палітык, cultural manager
Член у
Нараджэнне 10 лютага 1973(1973-02-10) (47 гадоў)
Дзеці

БіяграфіяПравіць

Скончыў юрыдычны факультэт БДУ (1995, пачынаў вучыцца на гістарычным). Завочна скончыў Мінскі дзяржаўны лінгвістычны ўніверсітэт (1996). У 1995—1996 быў аташэ дагаворна-прававога ўпраўлення Міністэрства замежных спраў Беларусі. У 1996-2000 займаў пасады віцэ-консула, консула генеральнага консульства Беларусі ў Беластоку (Польшча). У 2000-2002 — начальнік упраўлення інфармацыі — прэс-сакратар МЗС Беларусі. З 6 снежня 2002 года[1] да 31 кастрычніка 2008 Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Польшчы. Колькі разоў (2006[2]) МЗС Беларусі часова адклікала Паўла Латушку для кансультацыяў[3]. Быў наймаладзейшым беларускім паслом[3]. 4 чэрвеня 2009 прызначаны на пасаду міністра культуры Беларусі[4]. 16 лістапада 2012 Павел Латушка прызначаны паслом у Францыю і пры ЮНЕСКА. 16 лістапада 2012 года празначаны паслом Беларусі ў Францыі[5], 15 студзеня 2019 года ўказам Прэзідэнта № 21 ад вызвалены з пасады[6]. У хуткім часе прызначаны дырэктарам Купалаўскага тэатра[7].

17 жніўня 2020 загадам міністра культуры Беларусі Бондара звольнены з пасады гендырэктара Купалаўскага тэатра. Прычынай звальнення стала тое, што ён 14 жніўня асудзіў падаўленне мірных пратэстаў супраць фальсіфікацыі выбараў у Беларусі і прыйшоў да дэманстрантаў на плошчу Незалежнасці, а 16 жніўня выйшаў на Марш свабоды і заявіў, што ўлады сваімі дзеяннямі адчынілі скрыню Пандоры[8].

У афіцыйных стасунках паслядоўна карыстаецца беларускай мовай[9]. Сябар Таварыства беларускай мовы[10].

Разведзены [11], ёсць дачка — Я́на[12].

Зноскі

  1. Латушка выслужыўся// Хартыя’97. 9 снежня 2002
  2. Пасол Беларусі ў Польшчы Павел Латушка адкліканы для кансультацыяў// Наша Ніва. 31 сакавіка 2006
  3. 3,0 3,1 Яланта Смялоўская. Заканчваецца дыпламатычная місія Пасла Паўла Латушкі ў Польшчы// Польскае радыё для замежжа. 27 кастрычніка 2008
  4. Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь разгледзеў кадравыя рашэнні// Афіцыйны інтэрнэт-партал Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. 4 чэрвеня 2009
  5. Лукашэнка прызначыў Вакульчыка ў КДБ, а Латушку — у Францыю
  6. Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 21 «О П. П. Латушко» (руск.) . Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь (15 студзеня 2019).
  7. news.tut.by
  8. Мінкульт звольніў Паўла Латушку // nn.by 17 жніўня 2020
  9. Наталля Герасімюк. Павел Латушка завяршае сваю дыпламатычную місію ў Польшчы// Радыё Рацыя. 6 лістапада 2008
  10. Сяргей Будкін. Член ТБМ пры ўладзе// Радыё Рацыя. 5 чэрвеня 2009
  11. Аляксей Мароз. Візіт з прапановай канкрэтнай дапамогі// Ніва № 10 (2443), 9 сакавіка 2003 г.
  12. Дзмітрый Гурневіч. Павел Латушка пазнаёміў дыпламатаў з творчасцю Коласа і Купалы// Польскае радыё для замежжа. 26 кастрычніка 2007

СпасылкіПравіць