Тэрэза Мэй

(Пасля перасылкі з Т. Мэй)

Тэрэза Мэй (англ.: Theresa Mary May, у дзявоцтве Brasier; 1 кастрычніка 1956; Істбарн, Усходні Сусекс, Вялікабрытанія) — брытанскі палітык, міністр унутраных спраў (2010—2016), і міністр па справах жанчын і раўнапраўя (2010—2012), член Палаты абшчын (з 1997), член Кансерватыўнай партыі. Лідар Кансерватыўнай партыі з 11 ліпеня і 76-ы Прэм'ер-міністр Злучанага каралеўства з 13 ліпеня 2016[4].

Тэрэза Мэй
англ.: Theresa May
Тэрэза Мэй
сцяг
76-ы Прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі
сцяг
з 13 ліпеня 2016
Манарх: Елізавета II
Папярэднік: Дэвід Кэмеран
сцяг
Лідэр Кансерватыўнай партыі Вялікабрытаніі
з 11 ліпеня 2016
Папярэднік: Дэвід Кэмеран
сцяг
Міністр унутраных спраў Вялікабрытаніі
12 мая 2010 — 16 ліпеня 2016
Папярэднік: Алан Джонсан
сцяг
Міністр па справам жанчын і раўнапраўя Вялікабрытаніі
12 мая 2010 — 4 верасня 2012
Папярэднік: Гарыет Гарман
Пераемнік: Марыя Мілер
сцяг
Член палаты абшчын ад Мейндхел
з 1 мая 1997
 
Партыя: Кансерватыўная партыя[1]
Адукацыя: Оксфардскі ўніверсітэт
Дзейнасць: палітык
Месца працы: Банк Англіі[2]
Association for Clearing Payment Services[d][2]
Веравызнанне: Англіканства
Нараджэнне: 1 кастрычніка 1956(1956-10-01) (61 год)
Горад Істбарн, бора Істбарн[d], Усходні Сусекс[d], Англія, Вялікабрытанія[3]
Бацька: Hubert Brasier[d]
Маці: Zaidee Mary Brasier[d]
Муж: Філіп Мэй[d]
 
Сайт: tmay.co.uk[1]
 
Аўтограф: Signature of Theresa May.svg

Змест

БіяграфіяПравіць

Скончыла Оксфардскі ўніверсітэт са ступенню бакалаўра геаграфіі. Працавала ў Банку Англіі.

Палітычная кар'ераПравіць

У 1986—1994 гадах была дэпутатам мясцовага савета лонданскага бора Мертан. Удзельнічала ў парламенцкіх выбарах 1992 года ў акрузе Норт-Уэст-Дарэм і ў датэрміновых выбарах 1994 года ў акрузе Баркінг, але няўдала.

На выбарах 1997 года ўпершыню была выбрана членам Палаты абшчын брытанскага парламента ад новаўтворанай выбарчай акругі Мейдэнхед у Беркшыры і з тых часоў перавыбіралася.

У 1997—2002 гадах займала розныя другарадныя пасады ў ценявым урадзе кансерватараў. У 2002 годзе стала першай[5] жанчынай-старшынёй Кансерватыўнай партыі і займалася, у адрозненне ад лідара партыі, тэхнічнымі пытаннямі забеспячэння функцыянавання кансерватараў.

У 2003—2005 гадах была ценявым міністрам транспарту і, адначасова, ценявым міністрам харчавання і экалогіі. З мая па снежань 2005 года была ценявым міністрам культуры, СМІ і спорту. 6 снежня 2005 года была прызначана ценявым лідарам Палаты абшчын. У 2009—2010 гадах займала пасаду ценявога міністра працы і пенсій.

Пасля выбараў 2010 года была прызначана міністрам унутраных спраў, адначасова атрымаўшы партфель міністра па справах жанчын і раўнапраўя. На гэтай пасадзе яна выступала за наданне роўных правоў аднаполым парам, стаўшы адным з першых высокапастаўленых палітыкаў Вялікабрытаніі, якія публічна выказалі сваю падтрымку легалізацыі аднаполых шлюбаў.[6][7] Пасаду міністра па справах працы і пенсій, на якую яна магла разлічваць з-за сваёй апошняй пасады ў ценявым урадзе, атрымаў Іэн Дункан Сміт.

У Палаце абшчын Мэй галасавала за ўварванне ў Ірак, супраць прыняцця законаў па барацьбе са змяненнем клімату, супраць далейшай інтэграцыі Вялікабрытаніі ў Еўрасаюз, супраць забароны на курэнне ў грамадскіх месцах[8].

Выбары лідара Кансерватыўнай партыіПравіць

У час кампаніі 2016 года перад рэферэндумам аб выхадзе Вялікабрытаніі з Еўрасаюза падтрымлівала прэм'ер-міністра Дэвіда Кэмерана і была праціўнікам Brexit. Але пасля правядзення рэферэндуму, на якім перамаглі еўраскептыкі, і абвяшчэння прэм'ер-міністра Дэвіда Кэмерана пра сваю хуткую адстаўку, высунула сваю кандыдатуру на пасаду главы Кансерватыўнай партыі і, такім чынам, прэм'ер-міністра Вялікабрытаніі[9].

5 ліпеня 2016 года, у першым раўндзе выбараў парламентарыямі-кансерватарамі лідара Кансерватыўнай партыі Тэрэза Мэй адразу стала фаварытам гонкі — набраўшы 165 галасоў[10]. А 7 ліпеня фіналістамі гонкі за пасаду лідара брытанскіх кансерватараў і прэм'ер-міністра краіны сталі дзве жанчыны — Тэрэза Мэй, якая заручылася падтрымкай 199 парламентарыяў, і намміністра энергетыкі Андрэа Ледсам, якая набрала 84 галасы, пасля гэтага Тэрэза лічылася найбольш верагодным прэтэндэнтам на пасаду прэм'ера Вялікабрытаніі[11].

11 ліпеня 2016 Ледсам завяршыла сваю кампанію, пакінуўшы Мэй адзіным кандыдатам. Неўзабаве яна была абвешчана лідарам партыі. Дэвід Кэмеран абвясціў, што ён перадасць паўнамоцтвы прэм'ер-міністра Т. Мэй 13 ліпеня, што і было зроблена. Такім чынам, Тэрэза Мэй стала другой жанчынай у гісторыі Вялікабрытаніі пасля Маргарэт Тэтчэр, якая заняла пасаду прэм'ер-міністра.

Асабістае жыццёПравіць

Замужам з 1980 года, муж — Філіп Джон Мэй, супрацоўнік кампаніі Capital Group Companies з 2016 года. Дзяцей няма.

Стан здароўяПравіць

У Тэрэзы Мэй у лістападзе 2012 года быў дыягнаставаны цукровы дыябет 1 тыпу. Яна лечыцца ін'екцыямі інсуліну.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Rt Hon Theresa May MP Parliament of the United Kingdom.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Who is Theresa May? A profile of Britain's new Prime Minister The Daily Telegraph, 2016.
  3. http://blog.findmypast.co.uk/2013/famous-family-trees-theresa-may/
  4. Theresa May to succeed Cameron as UK PM on Wednesday (11 July 2016).
  5. Біяграфія на афіцыйным сайце.
  6. Лібералізм ва ўсім, акрамя іміграцыі: Што трэба ведаць пра Тэрэзу Мэй — новага прэм'ер-міністра Вялікабрытаніі , Meduza (12 ліпеня 2016). Праверана 13 ліпеня 2016.
  7. Home Secretary Theresa May comes @Out4Marriage , Pink News (24 мая 2012). Праверана 24 мая 2012.
  8. Тэрэза Мэй на сайце праекта They Work For You.
  9. Глава МУС Брытаніі Тэрэза Мэй высунула сваю кандыдатуру на пасаду прэм'ера. // РИА Новости.
  10. Мэй назвала сябе лепшым кандыдатам на пасаду прэм'ера Брытаніі. // РИА Новости.
  11. Прэм'ерам Брытаніі будзе жанчына: фіналістамі гонкі сталі Мэй і Лідсам. // РИА Новости.

СпасылкіПравіць