Эрык I (кароль Даніі)

Эрык I Добры, або Велікадушны (дацк.: Eric I Ejegod; 1070? — 10 ліпеня 1103) — кароль Даніі. Адзін з сыноў караля Свена II Эстрыдсена, быў абраны каралём пасля смерці свайго брата Олафа.

Эрык I
Erik 1. Ejegods coin.jpg
манарх Даніі[d]
1095 — 1103
Папярэднік Олаф I, кароль Даніі
Пераемнік Нільс
Нараджэнне 1059[1]
Смерць 10 ліпеня 1103
Месца пахавання
Род Дынастыя Эстрыдсенаў
Бацька Свен II Эстрыдсен
Жонка Бодыль Тургатсдатэр[d][2]
Дзеці Кнуд Лавард, Харальд Дзіда[d], Эрык II Памятлівы і Рагнхільда Эрыксдацір[d][3]
Веравызнанне хрысціянства
Дзейнасць манарх
Commons-logo.svg Эрык I на Вікісховішчы

У часы Кнуда IV Эрык падтрымліваў яго, быў прызначаны ярлам Зеландыі. Падчас сялянскага паўстання, якое прывяло да гібелі Кнуда, бег у Швецыю. Вярнуўся ў 1095, у тым жа годзе быў абраны каралём.

Эрыку атрымалася аднавіць аўтарытэт каралеўскай улады ў народзе, змяніўшы падаткі, акрамя таго, неўрадлівыя гады ў Паўночнай Еўропе падышлі да канца. Вайна з вендамі, якія выцясняюцца германцамі, таксама была ўдалай — датчанам атрымалася захапіць важны для налётаў вендаў востраў Руген.

У 1098 Эрык падарожнічаў да Святога прастола ў Рым, дзе дамогся кананізацыі Кнуда (1101) і незалежнасці ад архібіскупа Гамбурга-Брэмена (у 1103 было заснавана архібіскупства ў Лундзе — першае архібіскупства ў Скандынавіі). У 1103 Эрык адправіўся ў паломніцтва ў Іерусалім, незадоўга да гэтага адбіты крыжакамі ў мусульман. Па дарозе Эрык пабываў у Ноўгарадзе, быў прыняты імператарам Аляксеем I Камнінам у Канстанцінопалі, аднак сваёй мэты не дасягнуў, з прычыны таго, што памёр у Пафасе на Кіпры.

Зноскі

  1. http://genealogy.euweb.cz/denmark/denmark2.html#EG
  2. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  3. Lundy D. R. The Peerage

СпасылкіПравіць