Іван Уладзіслававіч Жалтоўскі

беларускі савецкі архітэктар
(Пасля перасылкі з І. Жалтоўскі)

Іва́н Уладзісла́вавіч Жалто́ўскі (15 (27) лістапада 1867, Пінск — 16 чэрвеня 1959) — беларускі савецкі архітэктар, тэарэтык, педагог, ганаровы член Акадэміі навук БССР (1947), акадэмік Акадэміі архітэктуры СССР (1939—1956), Акадэміі будаўніцтва і архітэктуры СССР (1956).

Іван Уладзіслававіч Жалтоўскі
Ivan zholtovsky.jpg
Іван Уладзіслававіч Жалтоўскі
Дата нараджэння 15 (27) лістапада 1867[2]
Месца нараджэння
Дата смерці 16 ліпеня 1959(1959-07-16)[3][4][5] (91 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Альма-матар
Працы і дасягненні
Навуковае званне
Працаваў у гарадах Масква, Вічуга, Махачкала, Сочы і інш.
Архітэктурны стыль рэтраспектывізм(руск.) бел. (неарэнесанс)
Найважнейшыя пабудовы Дом Тарасава, 1912
Дом на Вялікай Калужскай, 7, 1949
Горадабудаўнічыя праекты 1923
Пасёлак заводу АМО, 19141917, 1923
Рэстаўрацыя помнікаў Сядзіба Варанцова(руск.) бел., 1890-я гг[1].
Нерэалізаваныя праекты Серыя «сталінскіх» буйнапанэльных дамоў
Навуковыя працы Пераклады Паладзіа (Чатыры кнігі пра архітэктуру(руск.) бел.)
Узнагароды Ордэн Леніна Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Медаль «За баявыя заслугі»
Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль «У памяць 800-годдзя Масквы»
Сталінская прэмія — 1950 Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР
Лагатып Вікісховішча Іван Уладзіслававіч Жалтоўскі на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Скончыў Пецярбургскую Акадэмію мастацтваў, у 1909 атрымаў званне акадэміка архітэктуры. Узначальваў праекціровачныя школы-майстэрні ў Маскве.

ТворчасцьПравіць

Творчасць І. Жалтоўскага абапіралася як на дасягненні архітэктуры Антычнасці і эпохі Адраджэння, так і на традыцыі старажытнарускага дойлідства. Запраектаваў званіцу касцёла Маці Божай Ружанцовай у Пінску. Сярод шматлікіх прац І. Жалтоўскага, між іншымі г.зв. дом Тарасава на Спірыдонаўцы, дом Скакавога таварыства на Бегавой, будынкі Першай Сельскагаспадарчай выстаўкі (1923), будынак Дзяржбанку (1929), шэраг жылых будынкаў у Маскве, традыцыйна званых «дамамі Жалтоўскага». Удзельнічаў у генеральнай рэканструкцыі Масквы. Пасля Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнічаў у аднаўленні Гомеля.

Аўтар прац па тэорыі і практыцы архітэктуры.

Перакладаў трактаты італьянскіх архітэктараў Адраджэння, у т. л. А. Паладзіа.

ПрызнаннеПравіць

Зноскі

  1. История московских районов: энциклопедия / под ред. К. А. Аверьянова. — М., Астрель, АСТ, 2006. — 830 стар.: іл. ISBN 5-17-029169-8, ISBN 5-271-11122-9
  2. Усачёва К. В. Жолтовский Иван Владиславович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1972. — Т. 9 : Евклид — Ибсен. — С. 231.
  3. 3,0 3,1 Усачёва К. В. Жолтовский Иван Владиславович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1972. — Т. 9 : Евклид — Ибсен. — С. 231. Праверана 25 лютага 2017.
  4. Ivan Zholtovsky // StructuraeRatingen: 1998. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. Ivan Zholtovsky // Grove Art Online, Grove Dictionary of Art Online / J. TurnerOUP, 1998.

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 1998. — Т. 6: Дадаізм — Застава. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0106-0 (т. 6), ISBN 985-11-0035-8.
  • Харэўскі С. В. Творчая спадчына архітэктара Івана Жалтоўскага [Текст] // Искусство и культура. — 2013. — № 2 (10). — С. 25-31. — Бібліягр.: с. 31 (9 назв.).
  • Беларусь: энцыклапедычны даведнік / Рэдкал. Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. М. В. Драко, А. М. Хількевіч. — Мінск: БелЭн, 1995. — 800 с.: іл. — 5000 экз. ISBN 985-11-0026-9. — С. 305.