Адкрыць галоўнае меню

Андрэй Віктаравіч Скорабагацька

(Пасля перасылкі з Андрэй Скорабагацька)
Футбол
Андрэй Скорабагацька
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Андрэй Віктаравіч Скорабагацька
Нарадзіўся 19 ліпеня 1968(1968-07-19) (51 год)
Грамадзянства Сцяг Беларусі Беларусь
Рост 174 см
Вага 80 кг
Пазіцыя паўабаронца, нападнік
Інфармацыя пра каманду
Каманда Сцяг Беларусі Беларусь (да 17)
Пасада галоўны трэнер
Кар’ера
Клубная кар’ера*
1986 — 1995 Сцяг СССР/Сцяг Беларусі (1991-1995) Дняпро (Магілёў) 297 (76)
1996 Сцяг Беларусі МПКЦ (Мазыр) 26 (8)
1997 Сцяг Беларусі Трансмаш (Магілёў) 11 (2)
1998 — 1999 Сцяг Беларусі Тарпеда-Кадзіна (Магілёў) 34 (7)
1999 Сцяг Беларусі Гомель 6 (0)
2000 — 2004 Сцяг Беларусі Тарпеда-Кадзіна (Магілёў)
Трэнерская кар’ера
2004 — 2006 Сцяг Беларусі Тарпеда-Кадзіна (Магілёў)
2006 — 2007 Сцяг Беларусі Камунальнік (Слонім)
2008 Сцяг Беларусі Дняпро (Магілёў) трэнер
2008 — 2011 Сцяг Беларусі Дняпро (Магілёў)
2012 — 2013 Сцяг Беларусі Мінск трэнер
2013 — 2014 Сцяг Беларусі Мінск
2014 — 2016 Сцяг Беларусі Беларусь (да 21) трэнер
2016 — 2017 Сцяг Беларусі Мінск трэнер
2018 Сцяг Беларусі Белшына (Бабруйск) трэнер
2019 — Сцяг Беларусі Беларусь (да 17)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў


Андрэй Скорабагацька (нар. 19 ліпеня 1968, Запарожжа, УССР) — былы беларускі футбаліст (гуляў на пазіцыях паўабаронцы і нападніка), а потым трэнер. У цяперашні час з’яўляецца галоўным трэнерам юнацкай зборнай Беларусі.

Кар’ера футбалістаПравіць

Выхаванец СДЮШАР горада Запарожжа. З 1986 года доўгі час гуляў за магілёўскі «Дняпро», у складзе якога стаў найлепшым бамбардзірам першага чэмпіянату незалежнай Беларусі ў 1992 годзе. У 1996 годзе разам з мазырскім МПКЦ перамог у Кубку Беларусі і ў чэмпіянаце Беларусі. Пазней вярнуўся ў Магілёў, дзе і завяршыў кар’еру іграка ў 2004 годзе ў складзе «Тарпеда-Кадзіна».

Кар’ера трэнераПравіць

У 2004 годзе ўзначаліў «Тарпеда-Кадзіна», пасля спынення існавання гэтага клуба стаў трэнерам слонімскага «Камунальніка». У 2008 годзе вярнуўся ў якасці асістэнта ў «Дняпро», які ўзначаліў 8 жніўня таго ж года. Прывёў магілёўскі клуб да бронзавых медалёў чэмпіянату 2009, а ў наступным годзе — да раўнда плей-оф Лігі Еўропы. У жніўні 2011 года быў вызвалены ад пасады галоўнага трэнера магілёўскага клуба[1].

У снежні 2012 года стаў старшым трэнерам клуба «Мінск»[2]. У кастрычніку 2013, пасля звальнення Вадзіма Скрыпчанкі, быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера[3]. У якасці выканаўцы абавязкаў давёў клуб да канца сезону.

Пасля заканчэння сезону, у снежні 2013 года, быў зацверджаны галоўным трэнерам «Мінска». У чэрвені 2014 года быў адпраўлены ў адстаўку з-за незадавальняючых вынікаў[4], але застаўся ў мінскім клубе ў якасці куратара юнацкага футбола. У снежні 2014 года дадаткова стаў трэнерам у штабе моладзевай зборнай Беларусі[5], дзе заставаўся да лістапада 2016 года, калі пакінуў каманду разам з Ігарам Кавалевічам.

У студзені 2016 года вярнуўся ў «Мінск», стаўшы асістэнтам новага галоўнага трэнера Георгія Кандрацьева[6]. У снежні 2017 года ўслед за Кандрацьевым пакінуў сталічны клуб[7].

У студзені 2018 года ўвайшоў у трэнерскі штаб Кандрацьева ў бабруйскай «Белшыне»[8]. У кастрычніку 2018 года разам з Кандрацьевым пакінуў бабруйскі клуб[9].

У лютым 2019 года быў прызначаны галоўным трэнерам юнацкай зборнай Беларусі, складзенай з футбалістаў 2003 года нараджэння[10].

У студзені 2015 года атрымаў трэнерскую ліцэнзію катэгорыі PRO[11].

ДасягненніПравіць

ІгравыяПравіць

ТрэнерскіяПравіць

Зноскі