ФК Мінск

беларускі футбольны клуб

«Мінск»беларускі футбольны клуб з горада Мінск, заснаваны ў 2006 годзе на базе клуба «Змена». У цяперашні час выступае ў Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі.

Мінск
Лагатып
Поўная назва ДУФКіС ФК «Мінск»
Заснаваны 2006
Горад Мінск, Беларусь
Стадыён Стадыён ФК «Мінск»
Умяшчальнасць: 3000
Старшыня папячыцельскага савета Аляксандр Кернажыцкі
Галоўны трэнер Фёдар Шчарбачэнка
Чэмпіянат Вышэйшая ліга
2020 11 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

ГісторыяПравіць

Футбольная школа моладзіПравіць

19 чэрвеня 1954 года паводле загаду старшыні Камітэта па фізічнай культуры і спорту на базе інстытуту спорту была створана футбольная школа моладзі. Падобныя школы былі створаны і ў іншых гарадах краіны, гэта значыць у Маскве, Ленінградзе, Кіеве, Тбілісі і Ташкенце. Першапачаткова каманда ўдзельнічала ў спаборніцтве на прызы газеты «Знамя юнацтва», якая на той момант мела назву «Сталінская моладзь».

Амаль адразу каманда ўзяла ўдзел у розыгрышу чэмпіянату БССР, які на той момант праходзіў у тры этапы. Добра згуляўшы ў першы двух папярэдніх этапах, каманда атрымала права выступаць у фінальным розыгрышы, які праходзіў у Віцебску, і на якім сабралася сем калектываў. Атрымаўшы пяць перамог з шасці гульняў клуб стаў чэмпіёнам рэспублікі, а сімвалічны спіс лепшых 33 гульцоў спаборніцтва на трэць занялі гульцы футбольнай школы моладзі.

Пасля сенсацыйнай перамогі, мінскі «Спартак», адна з найлепшых камандаў рэспубліканскага ўзроўню, перацягнуў да сябе амаль увесь асноўны склад футбольнай школы, з-за чаго на наступны год вынікі каманды значна паслабелі. То бок у сезоне 1956 года клуб заняў чацвертае месца з васьмі ўдзельнікаў. Адразу пасля рэспубліканскіх спаборніцтваў, каманда футбольнай школы ўдзельнічала ў спаборніцтве футбольных школаў, якое праходзіла ў Ленінградзе. Клуб заняў апошняе месца. Сезон 1957 года зноў меў паэтапны характар, клуб даволі лёгка прайшоў першы этап, атрымаўшы перамогу ў сваёй зоне, але на другім і трэцім этапе некалькі паразаў надалі магчымасці клубу заняць зноў толькі чацвёртае месца. У той жа год каманда ўзяла ўдзел у першынстве Савецкага Саюза сярод футбольных школаў моладзі. Спаборніцтвы праходзілі з 4 па 29 ліпеня ў Харкаве, і мінскі калектыў заняў другое месца, адзначыўшыся пры гэтым добрай фізічнай падрыхтоўкай, аднак тэхнічнае майстэрства гульцоў было ацэнена спецыялістамі як недастатковае. Найлепшым паўабаронцам турніру быў прызнаны гулец мінскай футбольнай школы Эдуард Зарэмба.

Пасля турніру клуб зноў зведаў страты ў сваім складзе, гэта значыць у мінскі «Спартак» перайшлі таленавітыя гульцы Эдуард Зарэмба і Леанід Гарай. Усяго клуб разлучыўся з шаснацаццю гульцамі. У сезоне 1958 года чэмпіянату БССР каманда зноў з лёгкасцю прайшла першы этап, але другі этап стаў непераадольным для калектыву, у выніку чаго каманда заняла толькі сёмы радок, пасля чаго ўдзелу ў чэмпіянаце БССР каманда больш не прымала.

Каманда падрыхтоўкі моладзіПравіць

З 1959 года паводле пастановы камітэта па фізічнай культуры і спорту пры камандах майстраў былі створаны групы для падрыхтоўкі маладых гульцоў. Такім чынам футбольная школа моладзі была перададзена пад кіраўніцтва Мінскага гарадскога савета саюза спартыўных таварыстваў і арганізацый. Каманда займалася падрыхтоўкай гульцоў для рэспубліканскіх каманд, а таксама брала ўдзел у моладзевых спаборніцтвах краіны і горада. У 1981 годзе ў Мінску для футбольнай школы моладзі быў пабудаваны спартыўны комплекс, які налічваў васямнаццаць футбольных пляцовак, што не мела аналагаў у Савецкім Саюзе. На наступны год каманда была рэарганізавана ў дзіцяча-спартыўную школу алімпійскага рэзерву Мінгарспарткамітэту (ДСШАРМ). У 1987 годзе каманда атрымала назву «Змена».

У 1990 годзе была здзейснена спроба вярнуць каманду ў дарослы футбол. «Змена» прыняла ўдзел у розыгрышу другой лігі чэмпіянату БССР, аднак у выніку заняла толькі дванаццатае месца. У той жа час адным з трэнерам пачаў працаваць у клубе Людас Румбуціс. У 1991 годзе ў той жа лізе клуб заняў дзевяты радок.

«Змена»Правіць

Сезон 1992 года клуб праводзіў ужо ў трэцяй лізе чэмпіянату Беларусі па футболе. Сезон склаўся вельмі ўдала, дзякуючы маладым і перспектыўным гульцам, а таксама Румбуцісу, які акрамя трэнерскіх абавязкаў, яшчэ і выходзіў гуляць за каманду ў якасці гульца. «Змена» адразу заняла першае месца і атрымала права гуляць у дывізіёне вышэй. Пасля ўдалага сезона клуб зведаў страты ў складзе, гэтак найбольш таленавітыя гульцы перайшлі ў іншыя клубы, на іх месца прыйшла іншая моладзь.

Наступны сезон зноў пачаўся вельмі ўдала, клуб быў адным з лідараў лігі да сярэдзіны чэмпіянату, аднак у другой палове сезона, значна страціў свае пазіцыі і, у выніку, скончыў сезон на восьмым месцы. Па заканчэнні сезона ў мінскае «Тарпеда» перайшлі Сяргей Паўлюковіч і Сяргей Шалай. Андрэй Лабанаў і Андрэй Шыла былі запрошаныя ў «Дынама-93», а Віталь Рагожкін у віцебскі КІМ.

Новы сезон стаў расчараваннем для клуба, страціўшы вялікую колькасць гульцоў, каманда не здолела аказваць супраціўленне іншым клубам, у выніку чаго клуб акупаваў апошні радок выніковай табліцы і быў вымушаны перайсці ў дывізіён ніжэй. У трэцяй лізе клуб адразу стаў аўтсадэйрам, скаціўшыся на апошні радок табліцы, аднак узімку трэнерам клуба стаў Эдуард Малафееў, які здолеў падняць клуб на сёмы радок выніковай табліцы. Сярод гульцоў клуба таго сезона варта адзначыць Васіля Хамутоўскага, Мікалая Рындзюка, Мікалая Бранфілава і Аляксандра Баранава, якія ў будучыні сталі гульцамі ўзроўня Вышэйшай лігі чэмпіянату Беларусі. У 199 годзе Малафееў з’ехаў у Расію, дзе яму прапанаваў месца трэнера цюменскі «Дынама-Газавік», а тым часам каманда правяла сезон на сярэднім узроўні, а ўжо на наступны год гульцы разышліся па розным клубам Беларусі. Больш усяго на футбалістах «Змены» нажыўся зноў створаны клуб БАТЭ. З 1996 па 2002 гады клуб удзелу ў чэмпіянаце Беларусі не браў, толькі аднойчы з’явіўся ў розыгрышы Другой лігі чэмпіянату Беларусі, заняўшы ў ім апошні радок. У 1997—1999 гадах клуб з’яўляўся фарм-клубам БАТЭ пад назвай «Змена-БАТЭ».

«Мінск»Правіць

У 2006 годзе на базе «Змены», якая на той час выступала ў Першай лізе, быў заснаваны клуб «Мінск», які адразу стаў пераможцам Першай лігі. У сезоне 2007 клуб упершыню выступаў у Вышэйшай лізе, аднак заняў 14 месца і зноў выбыў у Першую лігу, адкуль вярнуўся праз год. У 2010 годзе клуб упершыню заваяваў бронзавыя медалі чэмпіянату Беларусі, а ў 2013 годзе стаў пераможцам Кубка Беларусі.

Папярэднія назвыПравіць

  • 1954—1959: ФШМ
  • 1987—1996: «Змена»
  • 1997—1999: «Змена-БАТЭ»
  • 2001—2005: «Змена»
  • з 2006: «Мінск»

ДасягненніПравіць

БССРПравіць

Рэспубліка БеларусьПравіць

  • Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2010
  • Пераможца Першай лігі Беларусі: 2006, 2008
  • Пераможца Другой лігі Беларусі: 1992, 2004
  • Пераможца Кубка Беларусі: 2013

Цяперашні складПравіць

Станам на сакавік 2021 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба[1].

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1   Бр Сяргей Ігнатовіч 1992
16   Бр Сяргей Верамко 1982
31   Бр Павел Прышывалка 1999
3   Аб Дзмітрый Алісейка 1992
4   Аб Глеб Якушэвіч 2002
5   Аб Юрый Астравух   1988
13   Аб Максім Луцкі 2002
15   Аб Максім Касараб 2003
22   Аб Дзяніс Кавалеўскі 1992
26   Аб Сяргей Канцавы 1986
33   Аб Яўген Чагавец 1998
57   Аб Факунда Кейрас 1998
7   ПА Алег Еўдакімаў 1994
Пазіцыя Імя Год нараджэння
8   ПА Антон Шрамчанка 1993
18   ПА Яраслаў Яроцкі 1996
19   ПА Сямён Сталбоў 2003
20   ПА Савіёр Нвафор 2002
70   ПА Салі Муніру 1992
77   ПА Сяргей Сазончык 2000
99   ПА Кірыл Зіновіч 2003
9   Нап Майкл Лопес 1997
10   Нап Ягор Багамольскі 2000
11   Нап Сямён Пяньчук 2001
17   Нап Павел Горбач 2000
60   Нап Остын Агвата 2002
78   Нап Ігар Зяньковіч 1987

Рэзервовы складПравіць

Пазіцыя Імя Год нараджэння
  Бр Раман Андрэенка 2003
  Бр Данііл Пяроў 2002
66   Аб Тайсір Адамчык 2002
  Аб Арцём Бруй 2003
  Аб Ілья Жукаў 2002
  Аб Ягор Ліхадзіеўскі 2003
  Аб Міхаіл Лухвіч 2003
  Аб Мікалай Мікуліч 2003
  ПА Данііл Душэўскі 2004
  ПА Кірыл Кіркіцкі 2002
Пазіцыя Імя Год нараджэння
  ПА Сяргей Кішко 2002
  ПА Юрый Кузняцоў 2003
  ПА Артур Кузьміч 2003
  ПА Іван Лявонаў 2002
  ПА Сяргей Тарайковіч 2002
6   Нап Ягор Нікіпаронак 2002
91   Нап Яўген Малашэвіч 2002
  Нап Арсеній Мігдалёнак 2003
  Нап Мікалай Ульянцаў 2003
  Нап Аляксандр Шкаляр 2004

Трэнерскі штабПравіць

Статыстыка выступленняўПравіць

Чэмпіянат і Кубак БеларусіПравіць

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Кубак Заўвагі
1992 Трэцяя (Д3) 1 15 10 1 4 49–15 21 1/16 фіналу   Выхад у Другую лігу
1992/93 Другая (Д2) 8 30 12 6 12 42–50 30 1/32 фіналу
1993/94 Другая (Д2) 15 28 3 7 18 15–50 13 1/16 фіналу   Вылет у Трэцюю лігу
1994/95 Трэцяя — Б (Д3) 7 22 8 3 11 23–35 19
1995 Трэцяя — Б (Д3) 4 12 6 1 5 23–14 19
1996
1997 Трэцяя — А (Д3) 6 26 12 2 12 52–46 38
1998 Другая — А (Д3) 4 26 14 7 5 55–23 49 Змена назваў ліг
1999 Другая — А (Д3) 2 24 16 3 5 54–22 51
2000
2001 Другая (Д3) 18 34 1 1 32 13–119 4
2002
2003 Другая (Д3) 5 22 12 4 6 50–26 40
2004 Другая (Д3) 1 24 19 1 4 55–17 58 1/16 фіналу   Выхад у Першую лігу
2005 Першая (Д2) 5 30 14 8 8 31–23 50 1/16 фіналу
2006 Першая (Д2) 1 26 17 5 4 44–13 56 Паўфінал   Выхад у Вышэйшую лігу
2007 Вышэйшая (Д1) 14 26 4 9 13 18–34 21 1/8 фіналу   Вылет у Першую лігу
2008 Першая (Д2) 1 26 23 2 1 72–11 71 1/8 фіналу   Выхад у Вышэйшую лігу
2009 Вышэйшая (Д1) 9 26 11 3 12 33–26 36 1/8 фіналу
2010 Вышэйшая (Д1) 3 33 18 6 9 59–32 60 Чвэрцьфінал
2011 Вышэйшая (Д1) 9 33 8 11 14 33–40 35 Фіналіст
2012 Вышэйшая (Д1) 6 30 11 6 13 36–46 39 Пераможца
2013 Вышэйшая (Д1) 9 32 10 8 14 36–40 38 Паўфінал
2014 Вышэйшая (Д1) 7 32 16 4 12 45–36 52 1/16 фіналу
2015 Вышэйшая (Д1) 6 26 12 4 10 29–28 40 Паўфінал
2016 Вышэйшая (Д1) 4 30 15 8 7 49–24 53 Чвэрцьфінал
2017 Вышэйшая (Д1) 14 30 3 14 13 19–39 23 1/8 фіналу
2018 Вышэйшая (Д1) 11 30 7 9 14 34–42 30 1/8 фіналу
2019 Вышэйшая (Д1) 9 30 9 9 12 36–44 36 1/8 фіналу
2020 Вышэйшая (Д1) 11 30 11 5 14 45–57 38 Чвэрцьфінал

ЕўракубкіПравіць

Сезон Кубак Раўнд Клуб Першыя матчы Адказныя матчы Вынік
2011—2012 Ліга Еўропы 1 к/р   АЗАЛ (Баку) 1:1 (Г) 2:1 (Х) 3:2  
2 к/р   Газіянтэпспор 1:1 (Х) 1:4 (Г) 2:5  
2013—2014 Ліга Еўропы 2 к/р   Валета 1:1 (Г) 2:0 (Х) 3:1  
3 к/р   Сент-Джонстан (Перт) 0:1 (Х) 1:0, пен. 3:2 (Г) 1:1 (пен. 3:2)  
Плэй-оф   Стандард (Льеж) 0:2 (Х) 1:3 (Г) 1:5  

Галоўныя трэнерыПравіць

Зноскі

СпасылкіПравіць