Дзмітрый Аляксандравіч Камароўскі

беларускі футбаліст
(Пасля перасылкі з Дзмітрый Камароўскі)

Дзмітрый Камароўскі (нар. 10 кастрычніка 1986, Балбасава) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Іслач».

Футбол
Дзмітрый Камароўскі
Комаровский офиц.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Дзмітрый Аляксандравіч Камароўскі
Нарадзіўся 10 кастрычніка 1986(1986-10-10)[1][2] (34 гады)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 178 см
Вага 75 кг
Пазіцыя нападнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Іслач
Нумар 15
Клубная кар’ера[* 1]
2002—2004 Беларусь БАТЭ (Барысаў) 24 (5)
2005—2007 Расія Тарпеда (Масква) 5 (0)
2006   Беларусь Нафтан (Наваполацк) 13 (6)
2007—2009 Беларусь Нафтан (Наваполацк) 64 (8)
2010—2012 Беларусь Шахцёр (Салігорск) 96 (25)
2013 Беларусь Гомель 11 (0)
2013 Расія Ротар (Валгаград) 14 (2)
2014 Беларусь Гомель 30 (7)
2015 Беларусь Шахцёр (Салігорск) 24 (5)
2016 Беларусь Белшына (Бабруйск) 10 (1)
2016 Беларусь Іслач (Мінскі раён) 11 (3)
2017 Узбекістан Нефтчы (Фергана) 12 (2)
2017— Беларусь Іслач (Мінскі раён) 89 (25)
Нацыянальная зборная[* 2]
2002 Беларусь Беларусь (да 17) 3 (0)
2003—2004 Беларусь Беларусь (да 19) 9 (0)
2005—2009 Беларусь Беларусь (да 21) 32 (6)
2012 Беларусь Беларусь 3 (0)
Узнагароды і медалі
Дзяржаўныя і ведамасныя ўзнагароды
Нагрудны знак адрознення Майстар спорту Рэспублікі Беларусь міжнароднага класа.png
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 27 лютага 2021.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 19 студзеня 2014

Клубная кар’ераПравіць

З 2002 года гуляў за барысаўскі БАТЭ, пасля перайшоў у маскоўскае «Тарпеда». Не замацаваўся ў клубе і вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком наваполацкага «Нафтана».

З 2010 года быў іграком салігорскага «Шахцёра». Хутка замацаваўся ў аснове салігорскага клуба, тройчы дапамог яму ўзяць срэбныя медалі чэмпіянату. Выступаў звычайна на пазіцыі атакуючага паўабаронцы. 10 красавіка 2012 года ў матчы супраць «Мінска» аформіў покер.

У лютым 2013 года перайшоў у «Гомель»[3], але ўжо ў чэрвені 2013 года перабраўся ў Расію, стаўшы іграком «Ротара»[4].

У лістападзе 2013 года, разарваўшы кантракт з «Ротарам», вярнуўся ў «Гомель», падпісаўшы трохгадовы кантракт[5]. У складзе «Гомеля» стаў выступаць на пазіцыі атакуючага паўабаронцы, таксама стаў капітанам каманды. У студзені 2015 года кантракт з гомельскім клубам быў разарваны[6], і неўзабаве Дзмітрый зноў апынуўся ў салігорскім «Шахцёры»[7]. У складзе «Шахцёра» замацаваўся ў аснове, стаў выступаць пераважна на пазіцыі «пад нападнікам», дапамагаючы Мікалаю Янушу. Па заканчэнні сезона 2015 «Шахцёр», бачачы ў якасці асноўнага атакуючага паўабаронцы Арцёма Старгародскага, вырашыў не падаўжаць кантракт з Камароўскім, і той пакінуў клуб[8].

У студзені 2016 года далучыўся да складу «Белшыны»[9]. Быў трывалым іграком асновы, але ў чэрвені 2016 года па пагадненні бакоў кантракт з «Белшынай» быў разарваны[10]. Неўзабаве стаў трэніравацца разам з «Іслаччу», з якой 22 ліпеня падпісаў кантракт[11]. У складзе «Іслачы» хутка замацаваўся ў стартавым складзе, выступаючы на пазіцыі нападніка або атакуючага паўабаронцы. Па заканчэнні сезона ў студзені 2017 года пакінуў «Іслач»[12], хоць пазней трэніраваўся з камандай[13].

У лютым 2017 года накіраваўся ва ўзбекскі клуб «Нефтчы», з якім неўзабаве падпісаў кантракт[14]. У чэрвені 2017 года пакінуў «Нефтчы»[15] і хутка зноў далучыўся да «Іслачы», у ліпені афіцыйна вярнуўшыся ў каманду[16]. Дапамог «Іслачы» па выніках сезона 2017 захаваць месца ў Вышэйшай лізе. У сезоне 2018 выйшаў у стартавым складзе ва ўсіх 30 матчах чэмпіянату, 2 снежня ў матчы апошняга тура аформіў хет-трык у браму магілёўскага «Дняпра», чым дапамог «Іслачы» атрымаць валявую перамогу з лікам 3:2.

У сезоне 2019 стаў капітанам каманды. У другой палове 2019 года амаль не гуляў з-за траўмы. У лістападзе 2019 года падоўжыў кантракт з «Іслаччу»[17]. У 2020 годзе трывала з’яўляўся ў стартавым складзе каманды. У студзені 2021 года падоўжыў пагадненне з клубам[18].

Міжнародная кар’ераПравіць

Гуляў за моладзевую зборную Беларусі, у тым ліку на чэмпіянаце Еўропы ў Швецыі ўлетку 2009 года. У лютым 2012 года дэбютаваў за нацыянальную зборную, згуляў за яе ў трох матчах.

ДасягненніПравіць

Статыстыка выступленняўПравіць

Сезон Дывізіён Клуб Краіна Матчы Галы
2002 дубль БАТЭ   20 3
2003 Д1 БАТЭ   12 1
2004 Д1 БАТЭ   12 4
2005 Д1 Тарпеда   1 0
2006 (2) Д1 Нафтан   13 6
2007 (1) Д2 Тарпеда   4 0
2007 (2) Д1 Нафтан   13 2
2008 Д1 Нафтан   30 4
2009 Д1 Нафтан   21 2
2010 Д1 Шахцёр   33 6
2011 Д1 Шахцёр   33 8
2012 Д1 Шахцёр   30 11
2013 (1) Д1 Гомель   11 0
2013/14 (1) Д2 Ротар   14 2
2014 Д1 Гомель   30 7
2015 Д1 Шахцёр   24 5
2016 (1) Д1 Белшына   10 1
2016 (2) Д1 Іслач   11 3
2017 (1) Д1 Нефтчы   12 2
2017 (2) Д1 Іслач   13 2
2018 Д1 Іслач   30 8
2019 Д1 Іслач   18 8
2020 Д1 Іслач   28 7

Зноскі

  1. Dmitri Komarovski // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Dzmitry Kamarowski // FBref.com
  3. Футбол. Дмитрий Комаровский перешел в «Гомель»
  4. Дмитрий Комаровский перешел в «Ротор»
  5. Дмитрий Комаровский подписал трехлетний контракт с «Гомелем»
  6. Дмитрий Комаровский официально расторг контракт с «Гомелем»
  7. Комаровский подписал контракт с «Шахтером»
  8. "Шахтер" объявил о подписании контракта с Бурко и Селявой и расставании с Комаровским и Козекой
  9. Матвеенко, Булыга, Комаровский, Хачатурян и еще пять игроков подписали контракты с "Белшиной"
  10. Афанасьев, Комаровский и Хачатурян покинули "Белшину"
  11. Дмитрий Комаровский стал игроком "Ислочи"
  12. Дмитрий Комаровский покинул "Ислочь"
  13. Комаровский тренируется с «Ислочью»
  14. Терентий Луцевич, Сергей Концевой и Дмитрий Комаровский стали игроками ферганского "Нефтчи"
  15. Комаровский, Луцевич и Концевой покинули "Нефтчи"
  16. Дмитрий Комаровский подписал контракт с "Ислочью"
  17. Комаровский продлил контракт с "Ислочью"
  18. Комаровский продлил контракт с "Ислочью"

СпасылкіПравіць