Дымітр Ежы Вішнявецкі

Дымітр Ежы Вішнявецкі (польск.: Dymitr Jerzy Wiśniowiecki) (19 снежня 163128 ліпеня 1682) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Каралеўства Польскага, ваявода белзскі (16601678), ваявода (16781681) і кашталян кракаўскі (16811682); польны (16681676) і вялікі каронны гетман (16761682), стражнік вялікі каронны (16581660), староста белацаркоўскі, камянецкі, салескі, струмілаўскі, брагінскі, любомльскі.

Дымітр Ежы Вішнявецкі
Dymitr Jerzy Wiśniowiecki
Дымітр Ежы Вішнявецкі
POL COA Korybut.svg
Герб «Карыбут»
сцяг
13-ы Гетман вялікі каронны
1676 — 1682
Папярэднік Ян Сабескі
Пераемнік Станіслаў Ян Ябланоўскі
Кашталян кракаўскі
1681 — 1682
Папярэднік Станіслаў Варшыцкі
Пераемнік Станіслаў Канецпольскі
 
Дзейнасць дыпламат
Нараджэнне 19 снежня 1631(1631-12-19)
Смерць 28 ліпеня 1682(1682-07-28) (50 гадоў)
Дынастыя Род Вішнявецкіх
Бацька Януш Вішнявецкі
Маці Кацярына Яўгенія Тышкевіч[d]
Жонка Мар'яна Замойская
Тэафіля Людвіка Заслаўская(укр.) бел.
Дзеці ад 1-га шлюбу: Сафія, Яўгенія Катажына

Актыўны палітычны дзеяч часу праўлення Міхала Вішнявецкага і Яна Сабескага.

БіяграфіяПравіць

Пасля смерці бацькі Януша Вішнявецкага апеку над Дымітрам ўзяў Іерамія Вішнявецкі. Разам з ім Дзмітрый прымаў удзел у абароне Збаража і ў бітве пад Берастэчкам ў час паўстання Хмяльніцкага. Падчас шведскага патопу быў на баку Карла X Густава. Ужо вясной 1656 года ён вярнуўся да польскага караля Яна Казіміра. У 1658 годзе стаў стражнікам каронным. У 1660 годзе ён стаў сенатарам як ваявода белзскі. Звязаўся з прафранцузскай партыяй, які групіравалася каля польскага караля і каралевы Марыі Людвікі.

Падчас рокашу Любамірскага быў на баку двара, а ўжо ўвесну 1668 года быў прызначаны гетманам польным каронным. Пасля адрачэння ад трона Яна Казіміра стаў прыхільнікам аўстрыйскай партыі, аднак падчас элекцыі ў 1669 годзе падтрымаў кандыдатуру свайго стрыечнага брата Міхала Вішнявецкага. Як польны гетман удзельнічаў у бітвах з туркамі і татарамі. Быў удзельнікам Хоцінскай бітвы, дзе камандаваў цэнтрам польскага войска.

10 мая 1671 года Дымітр Ежы Вішнявецкі ажаніўся з Тэафіляй Людвікай Заслаўскай. Шлюб апынуўся няшчаслівым. Князь ігнараваў жонку, завёў у Любліне палюбоўніцу па імі Канкордыя.

Пасля смерці караля падтрымаў аўстрыйскага кандыдата Карла Латарынгскага, аднак пасля выбару Сабескага змірыўся з ім. У 1676 годзе Дзмітрый атрымаў булаву гетмана вялікага кароннага, аднак не меў палкаводчы талент, таму знаходзіўся ў цені караля Сабескага. З самага пачатку кар'еры знаходзіўся ў супрацьстаянні з Сабескім, быў адным з галоўных апазіцыянераў караля. Будучы прыхільнікам Габсбургаў, супрацьстаяў намерам польскага караля на збліжэнне з Францыяй.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • «Дворянские роды Российской империи». Т. 2. Князья, С. 94, СПб., ИПК «Вести», 1995

СпасылкіПравіць