Адкрыць галоўнае меню

Міхаіл Максімавіч Севярнёў (21 лістапада 1921, вёска Север, Бялыніцкі раён, Магілёўская вобласць4 красавіка 2012)- беларускі навуковец у галіне механізацыі сельскай гаспадаркі, дзяржаўны дзеяч. Акадэмік УАСГНІЛ (1978), Расійскай акадэміі сельскагаспадарчых навук (1991), Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь (1992-2002), НАН Беларусі (2003), доктар тэхнічных навук (1964), прафесар (1969). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР (1978). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны і партызанскага руху ў Беларусі.

Міхаіл Максімавіч Севярнёў
Severnev.jpg
Дата нараджэння 21 лістапада 1921(1921-11-21)
Месца нараджэння
Дата смерці 4 красавіка 2012(2012-04-04) (90 гадоў)
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера механізацыя сельскай гаспадаркі
Месца працы
Навуковая ступень доктар тэхнічных навук
Навуковае званне прафесар, акадэмік УАСГНІЛ, акадэмік РАСГН, акадэмік ААН РБ, акадэмік НАНБ
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Міхаіл Яфрэмавіч Мацапура
Узнагароды і прэміі
Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі — 1971 Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга  — 1973 Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга  — 1978 Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Чырвонай Зоркі  — 1944 Ордэн Айчыннай вайны I ступені — 1985 Медаль «За адвагу»
Медаль «За ўзяцце Кёнігсберга»
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Medal of Francis Skorina rib.png

БіяграфіяПравіць

Скончыў Галоўчынскую сярэднюю школу (1941). У гады Вялікай Айчыннай вайны - у партызанскім атрадзе «За родину», прымаў удзел і ў рэйкавай вайне. З 1944 - у дзейнай арміі мінамётчыкам, прымаў удзел ва ўзяцці Кёнігсберга. Вайну скончыў у званні малодшага сяржанта.

Пасля вайны скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1951). З 1954 г. малодшы навуковы супрацоўнік Інстытута механізацыі і электрыфікацыі сельскай гаспадаркі АН БССР, у тым жа годзе абараняе кандыдацкую дысертацыю. З 1955 г. кіраўнік лабараторыі, а з 1965 па 1983 г. дырэктар Цэнтральнага навукова-даследчага інстытута механізацыі і электрыфікацыі сельскай гаспадаркі Нечарназёмнай зоны СССР. Адначасова ў 1972-1976 гг. намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР, з 1976 па 1980 акадэмік-сакратар Заходняга аддзялення УАСГНІЛ. З 1983 па 2002 загадчык лабараторыі паліўна-энергетычных рэсурсаў у сельскай гаспадарцы БелНДІМСГ, адначасова з 1992 г. віцэ-прэзідэнт Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь, з 1996 г. саветнік Прэзідыума Акадэміі аграрных навук РБ. З 2002 г. галоўны навуковы супрацоўнік Інстытута механізацыі сельскай гаспадаркі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, з 2006 па 2012 галоўны навуковы супрацоўнік Навукова-практычнага цэнтра НАН Беларусі па механізацыі сельскай гаспадаркі. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1970-1980 гг.

Навуковы і практычны ўнёсакПравіць

Навуковыя працы ў галіне надзейнасці і даўгавечнасці сельскагаспадарчых машын, энергазберажэння ў сельскай гаспадарцы. Унёс уклад у распрацоўку земляробчай тэхнікі, тэорыі трэння і зносу машын і механізмаў, іх працаздольнасці і даўгавечнасці. Развіў тэорыю энергетычнай ацэнкі машын і тэхналогій сельскагаспадарчай вытворчасці. Прапанаваў метады і сродкі тэхнічнага абслугоўвання сельскагаспадарчай тэхнікі, рэсурсазберажэння, выкарыстання ўзнаўляльных крыніц энергіі ў вытворчых працэсах і прапанаваў новыя геліясістэмы для падагрэву паветра і вады.

Аўтар больш за 500 навуковых прац, у тым ліку 11 манаграфій, 40 аўтарскіх пасведчанняў і патэнтаў на вынаходствы. Падрыхтаваў 5 дактароў і 42 кандыдаты навук.

Дзяржаўная прэмія Беларускай ССР 1978 за распрацоўку тэхналогіі і жняяркі для ўборкі палеглых збожжавых культур.

Асноўныя працыПравіць

  • Долговечность и работоспособность сельскохозяйственных машин. Мн., 1963.
  • Износ деталей сельскохозяйственных машин. Л.: ЛСХИ, 1972 (в соавт.).
  • Опыт и проблемы аграрно-промышленного кооперирования. М.: Экономика, 1975 (в соавт.).
  • Механическое обезвоживание и термическая сушка высоковлажных кормов. М.: Колос, 1980 (в соавт.).
  • Хранение сельскохозяйственной техники. Мн., 1980.
  • Работоспособность и сохранность сельскохозяйственной техники. Мн.: Ураджай, 1980 (в соавт.).
  • Основы природопользования. Мн.: Наука и техника, 1980 (в соавт.).
  • Перспективные мобильные энергетические средства (МЭС) для сельскохозяйственного производства. Мн.: Наука и техника, 1982 (ред.).
  • Энергосберегающие технологии в сельскохозяйственном производстве. М.: Колос, 1992.
  • Энергосберегающие технологии в сельскохозяйственном производстве. Мн.: Ураджай, 1994.
  • Износ и коррозия сельскохозяйственных машин. Мн.: Беларуская навука, 2011 (в соавт.).

УзнагародыПравіць

Узнагароджаны ордэнамі Кастрычніцкай Рэвалюцыі (1971) , Працоўнага Чырвонага Сцяга (1973, 1978), Чырвонай Зоркі (1944), Айчыннай вайны I ступені (1985) , «Знак Пашаны» (1966), медалём Францыска Скарыны (2002), медалём «За адвагу», іншымі медалямі.

КрыніцыПравіць