Адкрыць галоўнае меню
Футбол
Сальваторэ Сірыгу
Salvatore Sirigu au Camp des Loges (02082011) cropped.jpg
Агульная інфармацыя
Мянушка Вальтэрына[1]
Нарадзіўся 12 студзеня 1987(1987-01-12)[2] (32 гады)
Грамадзянства Сцяг Італіі Італія
Рост 192 см[3]
Вага 80 кг[3]
Пазіцыя брамнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб Сцяг Італіі Тарына
Нумар 39
Кар’ера
Маладзёжныя клубы
1996 — 1999 Сцяг Італіі Росада
1999 — 2000 Сцяг Італіі Сініскола
2000 — 2002 Сцяг Італіі Пуры і Форці
2002 — 2005 Сцяг Італіі Венецыя
2005 — 2007 Сцяг Італіі Палерма
Клубная кар’ера*
2006 — 2011 Сцяг Італіі Палерма 69 (-101)
2007 — 2008   Сцяг Італіі Крэманезэ 19 (-22)
2008 — 2009   Сцяг Італіі Анкона 15 (-24)
2011 — 2017 Сцяг Францыі Пары Сен-Жэрмен 145 (-108)
2016 — 2017   Сцяг Іспаніі Севілья 2 (-4)
2017   Сцяг Іспаніі Асасуна 18 (-51)
2017 — Сцяг Італіі Тарына
Нацыянальная зборная**
2004 — 2005 Сцяг Італіі Італія (да 18) 3 (-1)
2005 Сцяг Італіі Італія (да 19) 2 (-3)
2007 — 2009 Сцяг Італіі Італія (да 21) 3 (-2)
2010 — 2016 Сцяг Італіі Італія 17 (-14)
Міжнародныя медалі
Кубкі канфедэрацый
Бронза Бразілія 2013
Чэмпіянаты Еўропы
Срэбра Польшча/Украіна 2012

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 27 чэрвеня 2017.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 26 жніўня 2016.

Сальвато́рэ Сі́рыгу (італ.: Salvatore Sirigu; нар. 12 студзеня 1987, Нуора, Італія) — італьянскі футбаліст, брамнік клуба «Тарына» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Італіі.

Кар’ераПравіць

Сальваторэ Сірыгу пачаў кар’еру ў моладзевых камандах «Росада» і «Сініскола», адкуль перайшоў у іншы моладзевы клуб, «Пуры і Форці». У 2002 годзе Сірыгу прайшоў прагляд у «Кальяры», але ўжо праз тыдзень ён быў «забракаваны»[4]. У тым жа годзе ён прайшоў прагляд у «Венецыю», і застаўся ў клубе да 2005 года, выступаючы за моладзевы склад каманды. 22 жніўня 2004 года, пасля матчу Кубка Італіі супраць «Трыесціны», у крыві Сірыгу быў знойдзены тэстастэрон-эпітэстастэрон са значэннем 6, пры норме ў адну адзінку, за гэта галкіпер мог быць дыскваліфікаваны на 8 месяцаў, чаго аднак не здарылася з-за аналізу яго генетычнай будовы цела[5].

«Палерма»Правіць

У 2005 годзе Сірыгу перайшоў у «Палерма», стаўшы асноўным брамнікам моладзевага складу каманды і трэцім галкіперам асновы клуба. 8 лістапада 2006 года ён дэбютаваў у складзе «расанера» ў матчы Кубка Італіі супраць «Сампдорыі» (1:0). Наступныя два гады правёў у арэндах у італьянскіх клубах.

У 2009 годзе Сірыгу вярнуўся ў «Палерма» на ролю зменшчыка асноўнага брамніка каманды, Рубінью. Пасля некалькіх няўдалых матчаў бразільца, у склад быў пастаўлены Сірыгу. Ён дэбютаваў у Серыі A ў матчы супраць «Лацыа» (1:1), некалькі разоў выратаваўшы сваю каманду. У наступнай гульні супраць «Ювентуса» (2:0), ён выступіў беспамылкова[6]. Пасля гэтых матчаў Сірыгу цвёрда стаў галкіперам нумар адзін у камандзе і падоўжыў кантракт з клубам да 2015 года з штогадовай заработнай платай у 135 тыс. еўра[7]. У чэрвені 2011 года Сірыгу выказаў жаданне застацца ў складзе «Палерма»[8].

«Пары Сен-Жэрмен»Правіць

28 ліпеня 2011 года ігрок падпісаў кантракт з французскім клубам «Пары Сен-Жэрмен» тэрмінам на 4 гады[9][10].

У сезоне 2015/16 страціў месца ў асноўным складзе парыжан, і ў жніўні 2016 года быў аддадзены ў арэнду «Севільі»[11]. Аднак правёў за севільцаў толькі тры матчы, і ў студзені 2017 на правах арэнды далучыўся да «Асасуны»[12]. Стаў асноўным брамнікам памплонцаў, аднак па выніках сезону 2016/17 «Асасуна» страціла месца ў Ла Лізе.

«Тарына»Правіць

У чэрвені 2017 года разарваў кантракт з «Пары Сен-Жэрмен» і вярнуўся ў Італію, падпісаўшы пагадненне з «Тарына»[13].

Міжнародная кар’ераПравіць

28 лютага 2010 года Сірыгу быў выкліканы ў склад нацыянальнай зборнай Італіі на матч супраць зборнай Камеруна[14]. Усю гульню Сальваторэ правёў на лаўцы запасных. Першы матч за нацыянальную зборную згуляў 10 жніўня 2010 года супраць зборнай Кот-д'Івуара (0:1).

ДасягненніПравіць

«Пары Сен-Жэрмен»:

Зноскі

СпасылкіПравіць