Свята-Мікалаеўская царква (Благавічы)

Свя́та-Мікала́еўская царква́ — мураваны праваслаўны храм на ўсходняй ускраіне вёсцы Благавічы Чавускага раёна Магілёўскай вобласці,помнік архітэктуры эклектычнай архітэктуры з рысамі позняга класіцызму і псеўдарускага стылю.

Праваслаўны храм
Свята-Мікалаеўская царква
Благавічы. Царква Святога Мікалая.jpg
53°50′04″ пн. ш. 30°50′35″ у. д.HGЯO
Краіна Беларусь
Вёска Благавічы
Канфесія Праваслаўе
Епархія Магілёўская
Архітэктурны стыль эклектыка
Дата пабудовы 1903 год
Статус Ахоўная шыльда гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь. Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 513Г000544шыфр 513Г000544
Стан дзейнічае

ГісторыяПравіць

Царква была пабудавана ў другой палове XIX ст. з цэглы на месцы храма 1797 г. У 1887 г. пры ёй адкрыта царкоўнапрыходская школа. Царква перабудавана ў сярэдзіне 1960-х гг. пад сялянскі клуб. У канцы XX ст. адноўлена.

АрхітэктураПравіць

Крыжападобную планіровачную форму храма фарміруюць аднолькавыя па вышыні прытвор, трапезная, кубападобная малітоўная зала, бакавыя прыдзелы, паўкруклая апсіда з акруглымі рызніцамі. Над сяродкрыжжам узведзены нізкі васьмігранны барабан пад пакатым гранёным шатром, завершаным цыбулепадобным купалам. Над прытворам раней узвышалася шатровая званіца. Галоўны і бакавыя (у пазухах аб'ёмаў) уваходы аформлены арачнымі парталамі з трохвугольнымі франтонамі. Атынкаваныя фасады апяразаны прафіляваным карнізам з гарадковым фрызам, крапаваны вуглавымі шырынкавымі лапаткамі і паўкалонкамі. Прамавугольныя аконныя праёмы аформлены трохвугольнымі сандрыкамі, арачныя аконныя праёмы — архівольтамі. Унутры памяшканні аб'яднаны з цэнтральнай малітоўнай залай шырокімі арачнымі прасветамі, апсіду вылучае двух'ярусны драўляны іканастас.

ЛітаратураПравіць

  • Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Магілёўская вобласць / АН БССР, Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору; Рэд. кал.: С. 13. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш.— Мн.: Беларус. Сав. Энцыклапедыя, 1986.— 408 с., іл.
  • Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007

СпасылкіПравіць