Уладзіслаў Талочка (6 (18) лютага 1887, Гродна — 13 лістапада 1942) — беларускі рэлігійны і культурна-асветны дзеяч, культуролаг, гісторык, літаратурны крытык.

Уладзіслаў Талочка
Партрэт
Дата нараджэння 6 (18) лютага 1887
Месца нараджэння
Дата смерці 13 лістапада 1942(1942-11-13) (55 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Альма-матар
Член у
Commons-logo.svg Уладзіслаў Талочка на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

 
Уладзіслаў Талочка

У 1896—1904 вучыўся ў Гродзенскай гімназіі. З кастрычніка 1906 года семінарыст Віленскай духоўнай каталіцкай семінарыі. У 1909 годзе пасвечаны ў святара. У 1909—1914 гадах вывучаў тэалогію і філасофію ў каталіцкім універсітэце ў Інсбруку (Аўстрыя). З 1914 года святар у Вільні. Адзін з першых пачаў ужываць беларускую мову ў набажэнствах. Публікаваў матэрыялы рэлігійнай тэматыкі ў Віленскім часопісе «Dwutygodnik Diecezjalny». Падтрымліваў выданне беларускай каталіцкай газеты «Беларус». У 1915—1918 гадах адзін з ініцыятараў і арганізатараў Віленскага камітэта дапамогі пацярпелым ад вайны, беларускага дзіцячага прытулку «Золак». У Першую сусветную вайну выкладаў рэлігію ў беларускіх школах Вільні. У 1916—1917 гадах выкладчык на курсах для непісьменных рабочых. З 1917 года звязаны з беларускай нацыянальна-культурнай арганізацыяй «Хрысціянска-дэмакратычная злучнасць», у яе друкаваным органе — газеце «Krynica» («Крыніца») змяшчаў артыкулы культурна-адраджэнскай і рэлігійнай тэматыкі. Удзельнічаў у арганізацыі і правядзенні Беларускай канферэнцыі ў Вільні (1918), Беларускім з’ездзе Віленшчыны і Гродзеншчыны, уваходзіў у склад Літоўскай Тарыбы. У міжваенны час адзін з вядучых публіцыстаў часопіса віленскіх краёўцаў «Przegląd Wileński» («Віленскі агляд»). Супрацоўнічаў з нямецкім, італьянскім, літоўскім, украінскім, польскім друкам. За адстойванне ідэй экуменізму быў празваны «Усходнім агенцтвам». З 1920-х пераследаваўся польскімі свецкімі і дзяржаўнымі ўладамі. 15 снежня 1938 года як «недобранадзейная асоба» высланы ў Беласток. На пачатак Другой сусветнай вайны вярнуўся ў Вільню. Пахаваны на віленскіх могілках Роса.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15: Следавікі — Трыо. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15), ISBN 985-11-0035-8.
  • Беларускія рэлігійныя дзеячы ХХ ст.: Жыццяпісы, мартыралогія, успаміны. — Мн.: Мюнхен, 1999.
  • Маракоў Л. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. 1794—1991. Том II
  • Vytautas Žeimantas. Kunigas Vladislovas Taločka — Lietuvos Tarybos narys (на литовском языке) XXI amžius, Kaunas, 2020 04 10.

СпасылкіПравіць