Іван Андрэевіч Булыгін

Іван Андрэевіч Булыгін (9 лютага 1907, в

Іван Андрэевіч Булыгін (9 лютага 1907, в. Радышкава(руск.) бел., Пачынкаўскі раён, Смаленская вобласць — 12 красавіка 1984) — беларускі савецкі фізіёлаг. Акадэмік АН БССР (1959, член-карэспандэнт з 1956), доктар біялагічных навук (1952), прафесар (1954). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1967). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. [1], член Міжнароднай арганізацыі па даследаванні мозгу[2].

Іван Андрэевіч Булыгін
Іван Андрэевіч Булыгін.jpg
Дата нараджэння 9 лютага 1907(1907-02-09)
Месца нараджэння
Дата смерці 12 красавіка 1984(1984-04-12) (77 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці навуковец
Навуковая сфера фізіялогія
Месца працы
Навуковая ступень доктар біялагічных навук
Навуковае званне акадэмік АН БССР, прафесар
Альма-матар
Вядомыя вучні Уладзімір Мікалаевіч Калюноў
Член у
Прэміі
Дзяржаўная прэмія СССР Дзяржаўная прэмія БССР
Узнагароды
ордэн Леніна ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонай Зоркі

БіяграфіяПравіць

Скончыў ленінградскія ветэрынарны ў 1931 і аграпедагагічны ў 1932 інстытуты[1].

У 1935—1948 гадах працаваў у аддзеле агульнай фізіялогіі Ленінградскага філіяла Усесаюзнага інстытута эксперыментальнай медыцыны пад кіраўніцтвам К. М. Быкава.

У 1948—1953 гадах — старшы навуковы супрацоўнік Інстытута фізіялогіі цэнтральнай нервовай сістэмы Акадэміі медыцынскіх навук СССР, Інстытута фізіялогіі ім. І. П. Паўлава АН СССР.

З 1953 года — дырэктар Інстытута фізіялогіі АН БССР і загадчык лабараторыі агульнай фізіялогіі, у 1969—1979 гадах — адначасова акадэмік-сакратар Аддзялення біялагічных навук АН БССР. Старшыня Беларускага фізіялагічнага таварыства з 1960 года.

Дзяржаўная прэмія СССР 1978, Дзяржаўная прэмія БССР 1972[1].

Навуковая дзейнасцьПравіць

Устанавіў наяўнасць умоўнарэфлекторных уплываў кары вялікіх паўшар’яў на маторыку страўніка і кішэчніка і выявіў некаторыя заканамернасці інтэрацэптыўных(руск.) бел. уплываў на рэфлекторную дзейнасць спіннога і галаўнога мозгу. Высунуў і эксперыментальна абгрунтаваў палажэнне аб складанай функцыянальнай структуры цэласнай інтэрацэптыўнай рэакцыі арганізма, вывеў і сфармуляваў паняцці аб множнасці аферэнтных шляхоў інтэрацэптыўных рэфлексаў і іх ускладненні ў філагенезе(руск.) бел., пра ланцужныя і колцавыя нейрагумаральныя(руск.) бел. механізмы вісцаральных рэакцый[1]. Распрацаваў новыя прынцыпы структурна-функцыянальнай арганізацыі вегетатыўных гангліяў, высунуў і абгрунтаваў агульнае палажэнне аб ўзаемасувязі дывергенцыі(руск.) бел. і канвергенцыі ў дзейнасці нервовай сістэмы[1].

Ушанаванне памяціПравіць

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Булыгин Иван Андреевич // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 90. — 737 с.
  2. БУЛЫГИН Иван Андреевич(недаступная спасылка) (руск.) 
  3. Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі / АН БССР. Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору; Рэд. кал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1988. — Мінск. — 333 с.: іл. — ISBN 5-85700-006-8.

ЛітаратураПравіць

  • Булыгін Іван Андрэевіч // Беларусь: энцыклапедычны даведнік / Рэдкал. Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. М. В. Драко, А. М. Хількевіч. — Мн.: БелЭн, 1995. — С. 134. — 800 с. — 5 000 экз. — ISBN 985-11-0026-9.
  • Иван Андреевич Булыгин (к 105-летию со дня рождения) [Текст] // Новости медико-биологических наук. — 2012. — Т.: 5, № : 1. — С. 120.

СпасылкіПравіць