Геранім Кеневіч (1830—1911)

1830—1911

Геранім Геранімавіч Кеневіч (польск.: Hieronim Kieniewicz; руск.: Иероним Иеронимович Кеневич, 1830 — 10 лютага 1911, Дарашэвічы) — буйны землеўласнік Расійскай імперыі, мазырскі павятовы маршалак.

Геранім Кеневіч
Hieronim Kieniewicz (1830-1911) - painter J-H Schramm.jpg
Равіч
Равіч
Маршалак шляхты Мазырскага павета
Нараджэнне 1830
Смерць 29 студзеня 1911(1911-01-29) ці 10 лютага 1911(1911-02-10)
Месца пахавання
Род Кеневічы
Бацька Геранім Кеневіч
Маці Кацярына з Горватаў[d]
Жонка Ядвіга з Горватаў[d]
Дзеці Ядвіга з Кеневічаў[d] і Геранім Кеневіч
Член у
Адукацыя

БіяграфіяПравіць

Належаў да шляхецкага роду Кеневічаў герба «Равіч». Нарадзіўся ў сям’і Гераніма Кеневіча (1796—1884) і Кацярыны Ігнатаўны Горват (1807—1891). Быў хрышчаны ў каталіцтва.

Вучыўся ў Дэрпцкім універсітэце, належаў да студэнцкай карпарацыі «Konwent Polonia».

Выбіраўся дваранамі Мазырскага павета на пасаду мазырскага павятовага маршалка.

20 лістапада 1857 г. былі падпісаны першыя рэскрыпты расійскага імператара Аляксандра II на імя віленскага генерал-губернатара (1855—1863) генерал-лейтэнанта Уладзіміра Іванавіча Назімава і Санкт-Пецярбургскага генерал-губернатара (1854—1864) Паўла Мікалаевіча Ігнацьева (1797—1879), дзе была напісана праграма расійскага ўрада аб адкрыцці губернскіх камітэтаў па сялянскай справе (камітэтаў па падрыхтоўцы дваранамі праектаў сялянскай рэформы), што дало пачатак працы па вызваленні сялян ад прыгону і паставіла дваранства Віленскай, Ковенскай і Гродзенскай губерняў у авангард гэтага працэса. Пасля гэтага губернскія камітэты па сялянскай справе пачалі арганізоўвацца і ў іншых губернях, і пачалася актыўная праца дваран за распрацоўку мер і форм вызвалення сялян. 30 жніўня 1858 г. быў створаны Мінскі губернскі камітэт па сялянскай справе, на чале якога стаў мінскі губернскі маршалак (1853—1859) Людвік Антонавіч Слатвінскі, а намеснікам — Атон Ігнатавіч Горват, былы губернскі маршалак. У камітэт уваходзілі члены ад кожнага павета губерні. Геранім Кеневіч увайшоў членам ад Мазырскага павета (разам з Антонам Паўлавічам Яленскім (1818—1874), Артурам Даніэлевічам Горватам (1838—1903) і Напалеонам Феліксавічам Яленскім (1810—1883)) у склад створанага 30 жніўня 1858 г. Мінскага губернскага камітэта па сялянскай справе. Як і многія маянткоўцы літоўска-беларускіх губерняў Расійскай імперыі, Кеневіч выказваўся за скасаванне прыгону, але за вызваленне сялян без надання іх зямлёй. У канечным выніку гэтая прапанова дваран «заходніх губерняў» была адхілена царскім урадам — было вырашана вызваляць сялян з зямельным надзелам.

Напярэдадні Студзеньскага паўстання (1863—1864) быў членам палітычнай групоўкі «белых»[1].

Памёр 10 лютага 1911 г. (29 студзеня 1911 г. ст.ст.) у маёнтку Дарашэвічы, пахаваны там жа.

МаёнткіПравіць

Валодаў буйнымі маёнткамі Дарашэвічы і Брынёў[1].

Сям'яПравіць

Ажаніўся са сваёй стрыечнай сястрой — дваранкай-каталічкай Ядвігай Аляксандраўнай Горват з маёнтка Барбароў (Рэчыцкі павет, Мінская губерня), ад якой меў дзяцей:

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Aftanazy, R. Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej : w 11 t. / R. Aftanazy. — Wrocław — Warszawa — Kraków : Zaklad im Ossolinskich, 1991. — Cz. 1. Wielkie księstwo Litewskie. Inflanty. Kurlandia. — T. 2. Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie. — 474 s.
  • Boniecki, А. Herbarz polski. T.X. — W-wa. 1907.
  • Kieniewicz, S. Dereszewicze. 1863 / S. Kieniewicz. — Wroclaw-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Lodź : Ossolineum, 1986. — 192 s.
  • Kieniewicz, A. Nad Prypecią dawno temu… Wspomnienia zamierzchłej przeszłości / A. Kieniewicz. – Wrocław etc. : Ossolineum, 1989. — 558 s.
  • Szpoper, D. Pomiędzy caratem a snem o Rzeczypospolitej: Myśl polityczna i działalność konserwatystów polskich w guberniach zachodnich Cesarstwa Rosyjskiego w latach 1855–1862 / D. Szpoper. – Gdańsk : Wyd-wo Uniwersytetu Gdańskiego, 2003. – 624 s.
  • Urbański, A. Memento kresowe / A. Urbański. — Warszawa : Drukarnia St. Niemiry syn i S-ka, 1929. — 156 s.
  • Żołtowska, J. Inne czasy i inni ludzie / J. Żołtowska. — Londyn, 1959.