Адкрыць галоўнае меню

«Мінская вясна» — назва акцый пратэсту ў Беларусі, якія прайшлі вясной 1996—1997 гадоў. У пратэстах удзельнічалі не толькі апазіцыйныя партыі, але і праўладныя камуністы.

Мінская вясна
Месца Flag of Belarus (1995–2012).svg Беларусь, Мінск

ПерадгісторыяПравіць

Супрацьстаянне паміж прэзідэнтам Аляксандрам Рыгоравічам Лукашэнкам і апазіцыяй пачалося яшчэ ў 1995 годзе, падчас першага беларускага рэферэндуму, правядзенне якога было незаконна па Канстытуцыі і Закону аб рэферэндумах. Тады Лукашэнка стаў аказваць ціск на Вярхоўны Савет, які дапамог дасягнуць згоды Савета на правядзенне рэферэндуму.[1] Лідары апазіцыі паспрабавалі арганізаваць галадоўку ў Доме ўрада, аднак іх выгналі адтуль байцы АМАПа[2], збіваючы пры гэтым[3]. У выніку рэферэндуму была зменена дзяржаўная сімволіка, руская мова атрымала статус дзяржаўнай, прэзідэнт атрымаў права распускаць парламент.

Супрацьстаянне прэзідэнта і апазіцыі назіралася падчас парламенцкіх выбараў 1995 года. Тады прапрэзідэнцкі друк ўсяляк абвінавачваў апазіцыю ў перашкодзе нармальнага правядзення выбараў. У сваю чаргу, апазіцыя сцвярджала, што супраць яе выкарыстоўваюцца незаконныя метады з мэтай паралізаваць дзейнасць апазіцыйных партый і пралабіраваць у парламент як мага большую колькасць прапрэзідэнцкіх стаўленікаў.

Напярэдадні падпісання першых інтэграцыйных пагадненняў Беларусі і Расіі апазыцыя ладзіла акцыі пратэсту пад назвай «Мінская вясна». Прычынай пратэстаў з’яўлялася тое, што ўмовы пагадненняў да апошняга моманту не былі вядомыя ні дэпутатам Вярхоўнага Савета, ні простым грамадзянам Беларусі. Таму лідары апазіцыі заявілі, што гэтыя пагадненні могуць прывесці да таго, што Беларусь страціць незалежнасць і пачалі праводзіць акцыі пратэсту.

Зноскі