Фёдар Іванавіч Дарашэвіч

Фёдар Іванавіч Дарашэ́віч (28 жніўня 1905, г. Каменец, цяпер Брэсцкая вобласць — 23 снежня 1986) — беларускі жывапісец.

Фёдар Іванавіч Дарашэвіч
Фатаграфія
Дата нараджэння 28 жніўня 1905(1905-08-28)
Месца нараджэння
Дата смерці 23 снежня 1986(1986-12-23) (81 год)
Род дзейнасці мастак
Месца працы
Вучоба
Уплыў Сямён Львовіч Абугаў, Аляксандр Аляксандравіч Асьмёркін і Rudolf Frentz[d]
Член у

БіяграфіяПравіць

У 1925—1929 гг. вучыўся ў Омскім мастацка-прамысловым вучылішчы імя Урубеля. Скончыў у 1938 годзе Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя Рэпіна ў Ленінградзе. Вучыўся ў Р. Р. Фрэнца, А. А. Асьмёркіна, С. Л. Абугаў[1]. У 1938—1941 гадах выкладаў у мастацкім вучылішчы, у час Вялікай Айчыннай вайны 1941—1945 гадоў мастак агітмайстэрні ў Пермі, у калектыве ўральскіх мастакоў удзельнічаў у стварэнні агітплакатаў, пано, індустрыяльных пейзажаў. 3 1951 года жыў у Мінску, у 1960—1966 гадах выкладаў у Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце[2].

З 1939 года ўдзельнічаў у мастацкіх выстаўках. Член Беларускага саюза мастакоў[2].

ТворчасцьПравіць

Працаваў у жарнах пейзажа, партрэта, сюжэтна-тэматычнай карціны. Увасабляючы ў сваіх творах запатрабаваныя тэмы рэчаіснасці, ён здолеў тонка адчуць дух часу, віртуозна перадаваў паветра, цяпло і чысціню ў выявах прыроды, пранікнёна паказваў людзей, падкрэслівая іх характар і духоўнае хараство: «Пасля рэкорда» (1948), «Пасля працы» (1954), «Гарманіст ідзе» (1955), «Ачыстка палёў ад камення» (1956), «Газаправод» (1961), «Пошта прыйшла» (1960), «Трывога» (1961), «У летні дзень» (1962), «Дарожнікі» (1977)[2].

Гераізм савецкіх людзей у гады Вялікай Айчыннай вайны адлюстраваны ім у карцінах «На новую зямлю» (1943), «Страляйце, не шкадуйце нас!» (1964), «1941 год» (1967), «Голас з Вялікай зямлі» (1972)[2].

У індустрыяльных краявідах Ф. Дарашэвіча, дзякуючы ўнікальнаму почырку мастака, шэрыя гарадскія пабудовы пераўтвараюцца ў паэтычна-настальгічныя і прыцягальныя светакаляровыя вобразы. У сваіх творах, адлюстроўваючы злабадзённыя тэмы сацыялістычнай рэчаіснасці, ён на здзіўленне тонка перадаваў дух часу[2].

Мастак многа працаваў над творамі, у якіх адлюстроўваў беларускую прыроду. Ён стварыў карціны-пейзажы шырокага гучання: «Рака Чусавая» (1942), «Пойма ракі Бярэзіны» (1953), «Ледаход на Бярэзіне» (1956), «Зіма» (1956), «Над Прыпяццю» (1973), «Возера Мураці» (1975), «Адліга» (1980). Многія творы напісаны з натуры ў Камянцы і яго ваколіцах: «Горад Камянец», «Камянецкая вежа», «Дарога на Замасты», «Дворык», «Стары мост», «У Белавежскай пушчы. Зубры» (1960)[2].

Стварыў шэраг партрэтаў[3].

Творы майстра знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску, фондах Беларускага саюза мастакоў, мастацкім музеі імя В. Бялыніцкага-Бірулі, музеі «Брэсцкая крэпасць-герой», Пермскай мастацкай галерэі, Полацкай мастацкай галерэі[2].

УзнагародыПравіць

Узнагароджаны медалямі і Граматай Вярхоўнага савета БССР[2].

ПамяцьПравіць

З 2006 года ў Камянецкім раёне праводзяцца мастацкія пленэры, прысвечаныя памяці Ф. Дарашэвіча. У верасні 2010 года ў Мінскай мастацкай галерэі Л. Шчамялёва дэманстравалася выстава жывапісу Ф. Дарашэвіча «Імя ў гісторыі», арганізаваная пры актыўным удзеле дачкі мастака, Людмілы Фёдараўны Баравіцкай. У лістападзе 2011 года ў гэтай жа галерэі была арганізавана выстава графікі Ф. Дарашэвіча «Эцюды аб мінулым стагоддзі»[2].

Зноскі

  1. Дорошевич Фёдор Иванович (1905—1986)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Дорошевич Фёдор Иванович. Брестская областная организация общественного объединения «Белорусский союз художников»
  3. Дарашэвіч Фёдар Іванавіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 6: Дадаізм — Застава / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1998. — Т. 6. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0106-0 (т. 6).

ЛітаратураПравіць