Юрый Анатольевіч Рыдкін
Юрый Анатольевіч Ры́дкін (нар. 8 красавіка 1979, Гомель, Беларуская ССР) — паэт, празаік, калажыст, даследчык бот-паэзіі (жанру «размоў з ботамі»).
Юрый Анатольевіч Рыдкін | |
---|---|
![]() | |
Асабістыя звесткі | |
Імя пры нараджэнні | руск.: Юрий Анатольевич Рыдкин |
Дата нараджэння | 8 красавіка 1979 (45 гадоў) |
Месца нараджэння | |
Грамадзянства | |
Альма-матар | |
Прафесійная дзейнасць | |
Род дзейнасці | пісьменнік, паэт, празаік, калажыст |
Гады творчасці | з 1996 |
Кірунак | постпостмадэрнізм[d], эклектызм[d], футуралогія і медыямастацтва[d] |
Жанр | проза, паэзія, калаж, пераклад і літаратурная крытыка |
Мова твораў | беларуская і руская |
![]() |
Біяграфія
правіцьЗ 1986 па 1996 навучаўся ў агульнаадукацыйнай школе № 3 горада Гомеля.
З 1996 па 2004 вучыўся на беларускім аддзяленні філалагічнага факультэта Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Францыска Скарыны.
6 кастрычніка 1998 года здзейсніў спробу самагубства, саскочыўшы з чыгуначнага моста ў Гомелі, у выніку чаго атрымаў траўму пазваночніка і пазбавіўся здольнасці хадзіць[1][2]. У далейшым траўмагаварэнне стане асаблівасцю творчасці Рыдкіна[sources 1].
Творчасць
правіцьАўтар[3][4][5] гіперспасылачнай паэзіі, канцэпцыю, спецыфіку і метад стварэння якой адлюстраваў у маніфесце[6]. Па меркаванню Яўгены Рыц , яна прадстаўляе сабой корпус эксперыментальных мультымедыйных твораў, дзе невідавочныя і асацыятыўныя выявы схаваны за клікабельным тэкстам. Гэты праект літаратурны крытык называе віртуальным помнікам няздзейсненай віртуальнай рэальнасці і пакаленню позных дзевяностых і ранніх нулявых, выгадаванаму на ідэі інтэртэксту[sources 2]. Кандыдат філалагічных навук Кацярына Абросімава[7] адзначае, што «ў гіпертэкставай паэзіі Ю. Рыдкіна прадстаўлены спасылкі на разнастайныя медыя: тэксты, фільмы і выявы розных эпох і стылей, звязаныя з вершамі аўтара на ўзроўні асацыяцый, падтэксту»[sources 3]; гэтыя вершы «цалкам ахоплены гіпертэкставай разметкай і кожны вершаблок звязаны з пэўным медыя, што стварае спецыфічную структуру»[sources 4]; «аўтарскі тэкст і інтэрнэт-рэсурсы <…> становяцца, па сутнасці, раўнапраўнымі ўдзельнікамі паэтычнай камунікацыі»[sources 5]. У англамоўным даследаванні Абросімава сумесна з Ірынай Куламіхінай[8] разбіраюць гіпертэкставыя творы Рыдкіна і ўгледжваюць у іх эстэтычныя паказчыкі, якія стасуюцца з «нулявой ступенню пісьма» — мовай, свабоднай ад знакаў ідэалогіі[sources 6]. У чэшскім даследаванні, прысвечаным медыяпаэзіі і біякібермастацтву, доктар навук Jana Kostincová[9] піша, што Юрый Рыдкін стварае мульцімадальную паэзію, выкарыстоўваючы штучны інтэлект і развіваючы інтэртэкставую гульню[sources 7]. Паэт Антон Ачыроў[10] называе Юрыя Рыдкіна дзіўным персанажам і вельмі цікавым аўтарам, які даследуе ўплыў новых тэхналогій на паэтычны тэкст[sources 8].
Стансавая лірыка паэта футуралагічнай накіраванасці.
У рамках «бот-паэзіі»[sources 9], як яе абазначыў літаратурны крытык Леў Аборын , Рыдкін правёў шэраг мастацкіх дыялогаў са штучным інтэлектам віртуальнага галасавога памочніка «Аліса», сеткавага бота «Уільям Шэкспір» і іншых праграм. Сам аўтар называе свае art-размовы з ботамі — біякібермастацтвам ці бот-нон-фікшн. Яго працы прадстаўляюць сабой скрыншоты, утвораныя ў творчым онлайн-дыялогу з віртуальнымі суразмоўцамі ў рэжыме ўзаемазалежнай непрадказальнасці[11].
У Facebook паэт правёў мастацкі дыялог з COVID-19, скрыншоты гэтых fb-пастоў пад агульнай назвай «COVID-POETRY»[12] былі апублікаваны ў літаратурна-мастацкім альманаху.
Зрабіў шэраг фотакалажаў, якія былі адзначаны ўвагай фотамастака Васіля Ламакіна і тэарэтыка мастацтва Тэймура Даімі . Пры стварэнні эксперыментальных фотапрацаў аўтар выкарыстоўвае праграмы ACDSee , Microsoft Paint і FaceApp .
Аўтар літаратурна-крытычных артыкулаў, прысвечаных прозе Маргарыты Меклінай, Уладзіміра Папернага , Аляксандра Ўланава і Вадзіма Месяца , паэзіі Тані Скарынкінай, Марыі Сцяпанавай , Алы Гарбуновай , Ірыны Шастакоўскай , Ірыны Котавай , Ліды Юсупавай , Віктара Лісіна і іншых пісьменнікаў.
Пераклаў на беларускую мову апавяданне Данііла Хармса «Перашкода»[13] і апавяданне Эдуарда Лімонава «Карабель пад чырвоным сцягам»[14], а таксама главу «Ultima Thule »[15] з апошняга і незавершанага рускага рамана Ўладзіміра Набокава.
Публікаваўся ў друкаваных і сеткавых выдавецтвах: «Трансліт », «Новы свет », «Сцяг », «Волга », «Цырк ”Алімп” », «Топас », «Сеткавая славеснасць », «Homo Legens », «Паўтоны », «Ф-пісьмо », «Ліterraтура », «Метачасопіс », «Textura», «Stenograme», «Sygma», «Post(non)fiction», «Дыскурс», «Кастапраўда», «Артыкуляцыя», «Новая рэальнасць», «Наша філасофія», «Постмадэрн», на сайце выдавецтва «Новы літаратурны агляд »[16][17].
Працы паэта экспаніраваліся на выставе «Паэзія любымі сродкамі», якая была прысвечана новым readymade-тэхналогіям у паэзіі, створанай пры дапамозе інтэрнэт-пошукавікоў, разнастайных аб’ектаў, газетных артыкулаў і іншага[18]. Фотаработы аўтара прадстаўлены ў віртуальных галерэях разнастайных медыяпраектаў[19][20][21][22][23].
Юрый Рыдкін шырока цытуецца сучаснікамі[24][25][26][27][28][29].
Крытычныя адзнакі
правіцьЛітаратурны крытык Аляксей Канакоў называе Ю. Рыдкіна стваральнікам кіберзаумі[30], параўноўвае штодзённасць яго fb-публікацый з творчай плоднасцю паэта і мастака Зміцера Прыгава . Пры даследаванні працаў Рыдкіна крытык абапіраецца на тэорыю лінгвіста і семіётыка Юрыя Сцяпанава аб трохмернасці прасторы мовы і бачыць у art-дыялогах Рыдкіна з ботамі прагматыку аўтарскага жэсту, падрабязна аналізуе яго паэтычны бот-цыкл «1968-2018»[31], прысвечаны пяцідзесяцігоддзю Майскіх падзей у Францыі 1968. Рэцэнзент лічыць заўсёдны правал камунікацыі падставай для паэтычнага вымярэння Юрыя Рыдкіна, а праблематыку яго твораў — атрыманай у спадчыну ад п’ес А. П. Чэхава і вершаў Льва Рубінштэйна. На думку літаратуразнаўцы, праект Рыдкіна эстэтычна пераклікаецца з «генератыўнай паэтыкай» Жагуна і «Дорай Вей» Арсенева . Канакоў бачыць у творчасці Рыдкіна біхевіярысцкае даследаванне, аб’ектам якога стала ўся сучасная руская паэзія, а сам аўтар свядома ператварыўся ў бота рускай літаратуры дзеля дэманстрацыі ўсёй глыбіні адчужэння, якое ахапіла сучасных людзей. Крытык адзначае, што, нягледзячы на праграмныя заявы Рыдкіна аб неабходнасці эмансіпацыі машыннага, аб зліцці біялагічнага і кібернетычнага, у яго тэкстах адчуваецца нешта вельмі чалавечае[sources 10].
Літаратурны крытык Марыя Маліноўская даследуе вершы Ю. Рыдкіна і звяртае ўвагу на тое, як паэт асэнсоўвае траўмагаварэнне праз антыжыццё ў віртуальнай рэальнасці з лічбавымі чалавекападобнымі сутнасцямі. Рэцэнзент бачыць у гэтым асэнсаванні адсутнасць Іншага і зрашчэнне суб’екта з гэтай адсутнасцю. У рыдкінскай паэзіі традыцыйныя катэгорыі «Я» і «Ты» расшчэплены і не маюць ні адпраўшчыка, ні адрасата, што можа быць зразумета і як смерць, і як бессмяротнасць. Тэма смерці бачна і ў кампазіцыі тэксту, дзе яго фрагменты нібыта знішчаюць адзін другога і размешчаны не па леваму краю пачатка, а па праваму краю канца старонкі. Жыццё чалавека-бота ў паэзіі Рыдкіна быццам праходзіць праз мытарствы, недаступныя ўспрыманню жывых, і мову з гэтай пазіцыі літаратуразнаўца лічыць унікальнай[sources 11].
Паэт, літаратурны рэдактар Андрэй Фаміцкі аналізуе паэму «Софт» як тэкст, напісаны стансавымі строфамі, дзе аўтар прыдумляе электронныя неалагізмы тэхнагеннай эры і ўспрымае знаходжанне лірычнага героя (што стаў часткай праграмнага кода) у кампутарным свеце як зацьменне, як смерць. Крытык лічыць канфліктнае развіццё паэмы нестандартным, а кожную страфу ў ёй разглядае як самастойны твор пры адзінай інтанацыйнай і тэматычнай аснове яе частак. Рэцэнзент бачыць у паэме спасылкі да тэксту «Бой пры Мадабалхане» Фёдара Свароўскага і да кінафільму «Анон » Эндру Нікола . Крытык мяркуе, што сёння Рыдкін піша так, як людзі будуць размаўляць заўтра[sources 12].
У 2019 годзе на старонках часопіса «Сцяг» адбылася дыскусія, прысвечаная новаму літаратурнаму пакаленню. Літаратурны крытык Уладзімір Каркуноў аднёс Юрыя Рыдкіна да пакалення, якое нешта змяняе ў літаратуры, і адзначыў, што размовы з ботамі становяцца асновай паэтыкі Юрыя Рыдкіна. Літаратуразнаўца бачыць у гэтым спалучэнне паэзіі і матэматыкі, алгарытмічны шок ад сутыкнення жывога і запраграміраванага, спробу зрабіць паведамленне не просталінейным[sources 13].
На думку літаратурнага крытыка і літаратуразнаўцы Юліі Падлубнавай , у кіберпаэме «Ботие» прысутнічае спалучэнне і спантаннае чаргаванне розных фрагментаў мовы, што ператварае выказванне аўтара ў дынамічную і драматычную з’яву як складаны і незавяршальны працэс віртуалізацыі быцця і цялеснасці ў пункце перакрыжавання дыскурсаў, у пагранічнасці[sources 14]. Крытык адзначае, што Рыдкін як медыямастак сумяшчае пасродкам сучасных тэхналогій сваю фотавыяву з разнастайнымі суб’ектамі, прадметнымі канфігурацыямі і візуальнымі цытатамі, лёгка змяняючы пол, узрост і параметры цела, раздвойваючыся, растройваючыся і разувасабляючыся, пранікаючы туды, куды фізічна трапіць немагчыма. Літаратуразнаўца ўгледжвае ў вершы «Вверх тормашками стул рогат» дасылкі да паэтыцы метарэалізму[sources 15].
Літаратурный крытык Таццяна Бонч-Асмалоўская , аналізуючы «Размову з ботам», параўноўвае праграму-суразмоўцу паэта — з віртуальнай Галатэяй і бачыць у яе непрадказальных і смелых выказваннях прыкметы фемінізму, які з цягам часу павінен стаць віртуальным падмуркам для эмансіпацыі ўжо рэальных жанчын[sources 16].
Паэтэса і літаратуртрэгер (ад ням.: literaturträger — «носьбіт літаратуры», утворана па аналогіі з ням.: kulturträger — «носьбіт культуры») Галіна Рымбу лічыць «Размову з ботам» асабліва цікавай і адносіць яе да тэхнікі found poetry[sources 17].
Літаратуразнаўца, прафесар Алена Зейферт ацэньвае аповесць «Рэпрэсаваны стук» як раман-п’есу, у якой празаік шырока і глыбока прадэманстраваў сінхронныя перакрыжаванні розных вымярэнняў рэальнасці. Крытык лічыць гэтае пісьмо эксклюзіўным, дзе тое ці іншае слова прадстаўляе сабой міні-тэатр[sources 18].
Паэт і мастак Васіль Ламакін у аналізе фотакалажаў Ю. Рыдкіна зыходзіць з філасофскай працы Мішэля Фуко «Словы і рэчы » і ацэньвае дадзеныя калажы на падставе спецыфікі чалавека Адраджэння і чатырох тыпаў падабенства рэчаў свету: спадарожнічання (замыкання на самім сабе), эмуляцыі (падваення), аналогіі (адлюстравання) і сімпатыі (счаплення з самім сабой)[sources 19].
Мастак і тэарэтык мастацтва Тэймур Даімі мяркуе, што фотакалажы Ю. Рыдкіна знаходзяцца па-за межамі любога экспертнага фармату і праводзіць аналогію з калажамі Сяргея Параджанава. Даімі лічыць працы Рыдкіна лагічным вынікам яго эксперыментальных твораў у вобласці літаратуры, калі аўтар перайшоў ад вербальнага выказвання да візуальнага. Чорны фон фотакалажаў Рыдкіна для Даімі з’яўляецца прыкметай метафізічнага неспакою ў духу Караваджа. Мастацтвазнаўца бачыць у іх эклектычны прыём, ніяк не звязаны з постмадэрнізмам[sources 20].
Прызнанне
правіцьПублікацыя Юрыя Рыдкіна «Паміж жывым і штучным. Зліццё лічбавых тэхналогій з чалавекам, пісьменнікам і літаратурай» прызнана прафесіяналамі «Часопіснай залы » лепшай у жніўні 2021 года[32].
Заўвагі
правіць- ↑ Падборка fb-пастоў Ю. А. Рыдкіна. Антыюбілей: 20 гадоў з моманту маёй гібелі 06. 10. 2018
- ↑ Інтэрв’ю выдавецтву «Такія справы» 29. 01. 2020.
- ↑ Канакоў А. А. Руская паэзія ў эпоху bot-to-bot-камунікацыі 2018 // Colta.
- ↑ Фаміцкі А. А. Рэцэнзія на паэму «Софт» 2019 // Топас.
- ↑ Рыдкін Ю. А. Выйсці са строю: «Салодкі» іншы, альбо Паэтычны ботагалізм 2019 // Цырк «Алімп».
- ↑ Рыдкін Ю. А. Маніфест гіперспасылачнай паэзіі 2016.
- ↑ Абросімава Кацярына Аляксееўна // Омскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Ф. М. Дастаеўскага.
- ↑ Куламіхіна Ірына Валянцінаўна Архівавана 3 лістапада 2021. // Омскі дзяржаўны ўніверсітэт імя П. А. Сталыпіна.
- ↑ Jana Kostincová // Універсітэт Градзец-Кралавэ.
- ↑ Антон Ачыроў // Новая карта рускай літаратуры.
- ↑ Рыдкін Ю. А. Паміж жывым і штучным. Зліццё лічбавых тэхналогій з чалавекам, пісьменнікам і літаратурай у перыёдыцы першай паловы 2021 года // Сцяг.
- ↑ Рыдкін Ю. А. COVID-POETRY 2020.
- ↑ Хармс Д. І. Перашкода / Пераклад Юрыя Рыдкіна 2020.
- ↑ Лімонаў Э. В. Карабель пад чырвоным сцягам / Пераклад Юрыя Рыдкіна 2020.
- ↑ Набокаў У. У. Ultima Thule / Пераклад Юрыя Рыдкіна 2020.
- ↑ Рэпублікацыя
- ↑ Рэпублікацыя
- ↑ 25 снежня галерэя «Вікторыя» падвяла вынікі сваёй штогадовай прэміі ў вобласці самарскага сучаснага мастацтва 2020 // ART Вузел.
- ↑ Рыдкін Ю. А. Дэсуб’ектывацыя 2022 // Трансліт.
- ↑ Рыдкін Ю. А. Онейроіды плоці 2022 // Паўтоны.
- ↑ Рыдкін Ю. А. Лічбавыя мроі 2021.
- ↑ Рыдкін Ю. А. Кранутыя суб’екты 2021.
- ↑ Рыдкін Ю. А. Прыжыванне іншароднага 2019.
- ↑ Зейферт А. І. Інтэлігентнасць як добразычлівасць (вопыт інтэрпрэтацыі сэнсу) Архівавана 8 сакавіка 2022. Серыя «Інтэлігенцыя і сучаснасць», выпуск XX, Масква, 2019, с. 65-66 // Расійскі дзяржаўны гуманітарны ўніверсітэт.
- ↑ Хрушчова Н. А. Метамадэрн у музыцы і вакол яе. М.: Рыпол-класік, 2020, с. 90, 108, 110, 150, 158, 159, 166, 170 ISBN 978-5-386-13540-9.
- ↑ Аборын Л. У. Дайджэст самага галоўнага ў кніжным інтэрнэце 2020 // Горкі.
- ↑ Давыдаў Д. М. Літаратурны агляд 2019 // Ліterraтура.
- ↑ Крычэўскі П. З. Уцёкі з жывых тканін мовы 2020.
- ↑ Чэмбержы Д. А. Інсталяцыя як візуальна-камунікатыўная практыка стварэння сучаснай мастацкай прасторы (с. 183 — Рыдкін Ю. МЕТАmodernism: пераклічкі ўнутраныя і знешнія) 2020 // Нацыянальная акадэмія мастацтваў Украіны.
- ↑ Рыдкін Ю. А. Кіберзаумь (біякібермастацтва) 2018 // Паўтоны.
- ↑ Рыдкін Ю. А. «1968-2018» (біякібермастацтва) I частка, 2018 // Паўтоны.
- ↑ Рэйтынг Часопіснай залы ў жніўні 2021. Выбар прафесіяналаў // Часопісная зала.
- Крыніцы
- ↑ Падлубнава Ю. С. Практыкі траўмагаварэння ў сучаснай рускамоўнай паэзіі (438-453 с.) (руск.) (HTML). www.elibrary.ru. Смаленскі дзяржаўны ўніверсітэт / eLibrary.Ru (9 жніўня 2020). Праверана 20.5.2022.
- ↑ Рыц Я. С. Водгук пра паэтычную падборку «Гіперспасылачны clickуша» (руск.) (HTML). www.polutona.ru. Паўтоны (7 кастрычніка 2017). Праверана 4.7.2019.
- ↑ Абросімава К. А. Тыпалогія інтэрмедыяльных адносін у сучасным паэтычным дыскурсе: сістэматычны агляд // Філалагічныя навукі. Пытанні тэорыі і практыкі. Том 13, вып. 7. с. 122 (руск.) (HTML). www.gramota.net. Грамата / КіберЛенінка (16 мая 2020). Праверана 2.11.2021.
- ↑ Абросімава К. А. Сучасная гіпертэкставая паэзія: аспекты ўзаемадзеяння аўтарскага тэксту і інтэрнэт-медыя (№8, с. 15) (руск.) (HTML). www.nauka-dialog.ru. Навуковы дыялог / КіберЛенінка (9 жніўня 2020). Праверана 2.11.2021.
- ↑ Абросімава К. А., Куламіхіна І. В. Рэалізацыя гіпертэкставых структур у сучасным паэтычным дыскурсе (234 с.) (руск.) (HTML). www.portal.novsu.ru. Наўгародскі дзяржаўны ўніверсітэт (9 жніўня 2020). Праверана 20.5.2022.
- ↑ Abrosimova C. А., Kulamikhina I. V. Hyperlink Phenomenon In The Modern Internet Poetry (553 с.) (руск.) (HTML). www.europeanproceedings.com. European Proceedings (9 жніўня 2020). Праверана 2.11.2021.
- ↑ Kostincová J. Media-poezie i bio-cyber-art. Algoritmus jako nástroj, nebo (spolu)autor? (13-14 с.) (руск.) (HTML). www.digilib.phil.muni.cz. Масарыкаў універсітэт / ResearchGate (1 студзеня 2019). Праверана 2.11.2021.
- ↑ Дунчанка Ц., Ачыроў А. Несвабодны мікрафон. Працоўны стол. Пыхценне крэаклаў (таймкод: Юрый Рыдкін) (руск.) (HTML). www.youtube.com. YouTube (8 кастрычніка 2020). Праверана 21.12.2021.
- ↑ Аборын Л. У. Лепшае ў літаратурным інтэрнэце: 11 самых цікавых спасылак мінулага тыдня (руск.) (HTML). www.gorky.media. Горкі (25 лістапада 2018). Праверана 4.7.2019.
- ↑ Канакоў А. А. Руская паэзія ў эпоху bot-to-bot-камунікацыі (руск.) (HTML). www.colta.ru. Colta (9 жніўня 2018). Архівавана з першакрыніцы 8.12.2022. Праверана 4.7.2019.
- ↑ Маліноўская М. Ю. Рэцэнзія на вершы «Сіметрыя смерці» (руск.) (HTML). www.magazines.gorky.media. Волга №1 (22 студзеня 2020). Праверана 9.3.2020.
- ↑ Фаміцкі А. А. Рэцэнзія на паэму «Софт» (руск.) (HTML). www.topos.ru. Топас (2 снежня 2019). Праверана 7.2.2020.
- ↑ Каркуноў У. У. Дыскусія. Новае літаратурнае пакаленне: ці існуе яно? (руск.) (HTML). www.znamlit.ru. Сцяг №6 (9 жніўня 2019). Праверана 4.7.2019.
- ↑ Падлубнава Ю. С. Водгук пра кіберпаэму «Ботие» (руск.) (HTML). www.kastopravda.ru. Кастапраўда (8 сакавіка 2019). Праверана 4.7.2019.
- ↑ Падлубнава Ю. С. Водгук пра творчасць Юрыя Рыдкіна (руск.) (HTML). www.tlgrm.ru. Метачасопіс (9 жніўня 2021). Праверана 2.11.2021.
- ↑ Бонч-Асмалоўская Т. Б. Водгук пра мастацкі дыялог «Размова з ботам» (руск.) (HTML). www.articulationproject.net. Артыкуляцыя (9 жніўня 2019). Праверана 4.7.2019.
- ↑ Рымбу Г. Г. Восем паэтычных інтэрнэт-публікацый сакавіка 2019 года (руск.) (HTML). www.godliteratury.ru. Год літаратуры (30 сакавіка 2019). Праверана 4.7.2019.
- ↑ Зейферт А. І. Водгук пра аповесць «Рэпрэсаваны стук» (руск.) (HTML). www.polutona.ru. Паўтоны (15 студзеня 2019). Праверана 4.7.2019.
- ↑ Ламакін В. Водгук пра фотакалажы «У рамках» (руск.) (HTML). www.syg.ma. Sygma (30 студзеня 2019). Праверана 4.7.2019.
- ↑ Даімі Т. Водгук пра фотакалажы «У рамках» (руск.) (HTML). www.syg.ma. Sygma (30 студзеня 2019). Праверана 4.7.2019.
Спасылкі
правіцьЮрый Анатольевіч Рыдкін на Вікісховішчы |
- Аўтар у літаратурным інтэрнэт-праекце «Часопісная зала».
- Аўтар у літаратурна-крытычным альманаху «Трансліт».
- Аўтар у весніку сучаснага мастацтва «Цырк „Алімп“».
- Аўтар у сеткавым часопісе «Топас».
- Аўтар у інтэрнэт-часопісе «Сеткавая славеснасць».
- Аўтар на літаратурным партале «Паўтоны».
- Аўтар у літаратурным праекце «Ф-пісьмо».
- Аўтар у электронным часопісе «Ліterraтура».
- Аўтар у сеткавым «Метачасопісе».
- Аўтар у медыяпраекце «Мроя»
- Аўтар на міжнародным літаратурным партале «Textura»
- Аўтар на сайце «Stenograme»
- Аўтар на арт-платформе «Sygma»
- Аўтар на сайце «Post(non)fiction»
- Аўтар у незалежным мастацка-аналітычным часопісе «Дыскурс»
- Аўтар на сайце «Кастапраўда»
- Аўтар у літаратурна-мастацкім альманаху «Артыкуляцыя»
- Аўтар на Еўразійскім партале «Мегаліт» Архівавана 26 кастрычніка 2021.