Джон Уільям Стрэт (лорд Рэлей)

(Пасля перасылкі з Джон Уільям Стрэт)

Джон Уільям Стрэт, трэці барон Рэлей, Лорд Рэлей (Рэйлі) (англ.: John Strutt, 3rd Baron Rayleigh; 12 лістапада 1842 — 30 чэрвеня 1919) — брытанскі фізік, які адкрыў (з Уільямам Рамзаем) газ аргон і атрымаў за гэта Нобелеўскую прэмію па фізіцы (1904). Ён таксама адкрыў з'яву, якую цяпер называюць рассейваннем Рэлея і прадказаў існаванне паверхневых хваль, якія таксама называюцца хвалямі Рэлея.

Джон Уільям Стрэт
John William Strutt
John William Strutt.jpg
Дата нараджэння

12 лістапада 1842(1842-11-12)[1][2][…]

Месца нараджэння

Молдан[d], Maldon[d], Essex[d], Эсэкс, Англія, Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі

Дата смерці

30 чэрвеня 1919(1919-06-30)[1][2][…] (76 гадоў)

Месца смерці

Уітэм[d], Braintree[d], Essex[d], Эсэкс, Англія, Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі

Грамадзянства

Flag of the United Kingdom.svg Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі

Дзеці:

Robert Strutt, 4th Baron Rayleigh[d]

Род дзейнасці

фізік, палітык, выкладчык універсітэта

Навуковая сфера

фізіка, механіка

Месца працы

Кембрыджскі ўніверсітэт

Навуковая ступень

бакалаўр мастацтваў[d][5] (1865) і магістр мастацтваў[d][5] (1868)

Альма-матар

Хэраў[d]
Трыніці-каледж

Навуковы кіраўнік

Edward Routh[d][4]

Узнагароды і прэміі
Подпіс

Подпіс

Commons-logo.svg Джон Уільям Стрэт на Вікісховішчы

Зноскі

  1. 1,0 1,1 MacTutor History of Mathematics archive Праверана 22 жніўня 2017.
  2. 2,0 2,1 John STRUTT, John William Rayleigh // Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 John William Strutt, 3rd Baron Rayleigh // SNAC Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Mathematics Genealogy Project — 1997. Праверана 8 жніўня 2016.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 http://venn.lib.cam.ac.uk/cgi-bin/search-2016.pl?sur=&suro=w&fir=&firo=c&cit=&cito=c&c=all&z=all&tex=STRT861JW&sye=&eye=&col=all&maxcount=50 Праверана 12 лістапада 2017.

ЛітаратураПравіць

Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

СпасылкіПравіць