Крыштаф Зяновіч (ваявода берасцейскі)

ваявода берасцейскі

Крыштаф Зяновіч (каля 15401614) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Кашталян (1585—1588) і ваявода берасцейскі1588). Таксама быў старостам чачэрскім і прапойскім (з 1577).

Крыштаф Зяновіч
POL COA Deszpot.svg
Герб «Дэспат»
4-ы Ваявода берасцейскі
1588 — 1614
Папярэднік Мікалай Сапега
Пераемнік Ян Яўстах Тышкевіч
 
Адукацыя
Веравызнанне кальвінізм
Нараджэнне каля 1540
Смерць 1614(1614)
Род Зяновічы
Бацька Юрый Мікалаевіч Зяновіч
Жонка Фядора Валовіч
Дзеці Мікалай Багуслаў, Соф'я

БіяграфіяПравіць

Вучыўся ва ўніверсітэце Цюрыха.

Падчас бескаралеўя ў 1586 годзе быў прыхільнікам групоўкі Астафія Валовіча і кандыдатуры Жыгімонта Вазы.

Быў актыўным прыхільнікам кальвінізму. У 1599 г. прымаў удзел у Віленскай канфедэрацыі праваслаўных і пратэстантаў, напраўленай супраць контррэфармацыі і Берасцейскай уніі.

Зрабіў сваёй галоўнай рэзідэнцыяй Смаргонь, дзе ў 1606—1612 гг. збудаваў кальвінскі збор. Таксама заклаў у Смаргоні паперню.

Крыштаф Зяновіч быў аўтарам рукапіснага твора на польскай мове «Трагедыя, альбо Пачатак значнага ўпадку ў доме княства Літоўскага», у якім апісана сварка паміж віленскім ваяводам Крыштафам Радзівілам і віленскім кашталянам Геранімам Хадкевічам з-за спадчыны згаслага роду Алелькавічаў.

Сям'яПравіць

З шляхецкага роду Зяновічаў герба «Дэспат», сын Юрыя Мікалаевіча (невядома, ад якой з яго дзвюх жонак — Соф'і Глябовіч або Ганны Слушкі).

Быў жанаты з Фядорай Валовіч, дачкой новагародскага кашталяна Рыгора. Меў сына Мікалая Багуслава і дачку Соф'ю (жонка Станіслава Кішкі, а потым Аляксандра Слушкі).

КрыніцыПравіць

Зноскі

СпасылкіПравіць