Гарынь

рака ва Украіне і Беларусі
(Пасля перасылкі з Рака Гарынь)

Гары́нь (укр.: Горинь) — рака ва Украіне і Брэсцкай вобласці Беларусі, правы прыток Прыпяці. Даўжыня ракі складае 659 км, у межах Беларусі — 82 км. Вадазбор — 27,7 тыс. км², у межах Беларусі — 1,2 тыс. км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці дасягае 110 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні на тэрыторыі Беларусі — 0,1 .

Гарынь
укр.: Горинь, бел.: Гарынь
Чоўны на Гарыні ў Смародску
Чоўны на Гарыні ў Смародску
Характарыстыка
Даўжыня 659 км
Плошча басейна 27 700 км²
Басейн Дняпро
Басейн рэк Чорнае мора
Расход вады 110 м³/с (у вусці)
Вадацёк
Выток
 · Месцазнаходжанне с. Волыця (Крэмэнэцкі раён)
 · Вышыня 345 м
 · Каардынаты 49°53′20″ пн. ш. 25°29′15″ у. д.HGЯO
Вусце Прыпяць
 · Месцазнаходжанне Давыд-Гарадок
 · Каардынаты 52°08′37″ пн. ш. 27°16′57″ у. д.HGЯO
Ухіл ракі 0,1 (на тэрыторыі Беларусі) м/км
Размяшчэнне
Гарынь на карце
Гарынь на карце
Краіна Flag of Ukraine.svg Украіна, Flag of Belarus.svg Беларусь
Рэгіён Цярнопальская вобласць, Хмяльніцкая вобласць. Ровенская вобласць, Брэсцкая вобласць
Гарынь (Украіна)
выток
выток
вусце
вусце
Лагатып Вікісховішча Гарынь на Вікісховішчы

Асноўныя прытокіПравіць

Справа: Случ.

Злева: Стубла, Вілія.

На рацэПравіць

Гарады: Ізяслаў, Славута, Нэтэшын, Астрог, Дубровіца, Столін, Давыд-Гарадок.

Пасёлкі: Гошча, Оржыў, Стэпань, Рэчыца.

АгульнаеПравіць

Пачынаецца ў Цярнопальскай вобласці Украіны на Крамянецкім узвышшы, цячэ ў межах Падольскага і Валынскага ўзвышшаў, ніжняе цячэнне — ў Палескай нізіне, на Беларусі — у Столінскім раёне. Суднаходства пачынаецца на адлегласці 291 км ад вусця. Упадае ў Прыпяць 2 рукавамі (левы называецца Вятліца) у слаба асвоенай і незаселенай мясцовасці.

Даліна ракі трапецападобная з высокімі і стромкімі берагамі, на тэрыторыі Беларусі невыразная, дасягае шырыні 2,5 км. Пойма двухбаковая, шырыня ў верхнім цячэнні 0,1—0,7 км, сярэднім 1—1,5 км, у ніжнім да 2,5 км. У ніжняй плыні цячэ праз Пінскія балоты.

Рэчышча звілістае, шырыня яго ў ніжнім цячэнні вагаецца ў межах 150—200 м.

ГалерэяПравіць


ЛітаратураПравіць

  • Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1–2. – Л., 1971.
  • Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил. (руск.) 
  • Блакiтная кнiга Беларусi: энцыкл. / Рэдкал.: Н. А. Дзiсько i iнш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с.
  • Государственный водный кадастр: Водные ресурсы, их использование и качество вод (за 2004 год). — Мн.: Министерство природных ресурсов и охраны окружающей среды, 2005. — 135 с.|Від=Б}}
  • Гидроэкологическое состояние бассейна Горыни в районе Хмельницкой АЭС / Под ред. В. К. Хильчевского — Киев: Ника-центр, 2011. — 176 с.