Іван Іосіфавіч Некрашэвіч

Іван Іосіфавіч Некрашэвіч (6 чэрвеня 1937, в. Плотніца, Столінскі раён — 2009) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар Беларусі (1997).

Іван Іосіфавіч Некрашэвіч
Дата нараджэння 6 чэрвеня 1937(1937-06-06)
Месца нараджэння
Дата смерці 2009
Альма-матар
Месца працы
Узнагароды
Заслужаны архітэктар Рэспублікі Беларусь прэмія Савета Міністраў СССР прэмія Савета Міністраў СССР

БіяграфіяПравіць

Скончыў у 1962 годзе БПІ. 3 1962 года ў Брэсцкім аблпраекце, з 1963 у інстытуце «Белпрампраект», з 1976 галоўны архітэктар інстытута «Белсельбудпраект», з 1987 года галоўны архітэктар, з 1998 г. — намеснік галоўнага архітэктара Мінскай вобласці.

ТворчасцьПравіць

Асноўныя работы: Віцебскі ўсходні прамысловы вузел (1971, у сааўт.; прэмія СМ СССР 1971), Брэсцкі ўсходні прамысловы вузел (1970, у сааўтарстве), схемы генеральных планаў прамысловых вузлоў у Гродне, Магілёве, Бабруйску (19651973), комплекс заводаў Брэсцкага паўднёвага прамысловага вузла (1973), прамысловы комплекс БелАЗ у Жодзіне (1976), забудова в. Астрамечава Брэсцкага, в. Асавец Любанскага і пас. Жамчужны Баранавіцкага раёнаў (19821985; усе ў сааўт.). Прэмія СМ СССР 1987 за распрацоўку і ўкараненне тыпавых серый сельскіх дамоў сядзібнага тыпу з маналітнага бетону. З 1988 г. удзельнічаў у карэктоўцы генпланаў гарадоў Мінскай вобласці.

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Некрашэвіч Іван Іосіфавіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.
  • Некрашевич Иван Иосифович // Кто есть Кто в Республике Беларусь. Архитекторы Беларуси. / Редакционный совет: И. В. Чекалов (пред.) и др. Минск: Энциклопедикс, 2014. −140 с. ISBN 978-985-7090-29-7.