Адкрыць галоўнае меню

Аляксандр Іосіфавіч Корбут

архітэктар
(Пасля перасылкі з А. Корбут)

Аляксандр Іосіфавіч Корбут (нар. 3 лістапада 1952) — беларускі архітэктар. Ганаровы член Інстытута амерыканскіх архітэктараў (Чыкага, 2004), прафесар Маскоўскага аддзялення Міжнароднай акадэміі архітэктуры (2005). З 2009 — прэзідэнт Міжнароднай асацыяцыі Саюзаў архітэктараў краін СНД[1].

Аляксандр Іосіфавіч Корбут
Дата нараджэння: 3 лістапада 1952(1952-11-03) (67 гадоў)
Альма-матар:
Месца працы:
Член у:

БіяграфіяПравіць

Скончыў у 1974 годзе БПІ. Працаваў у праектных інстытутах «Белкалгаспраект», «Мінсксельбудпраект» (1987—1990 — галоўны архітэктар). З 1992 года кіраўнік персанальнай творчай майстэрні. З 1990 па 2002 — віцэ-прэзідэнт, з 2003 — старшыня грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз архітэктараў»[1].

ТворчасцьПравіць

Асноўныя працы (у суаўтарстве): эксперыментальны пас. Жамчужны Баранавіцкага (1980-87); пас. Чысць Маладзечанскага раёна (1982-95); пас. Семежава Капыльскага раёна (1974-90); бізнес-цэнтр «XXI стагоддзе» ў Мінску (1993-94, В. Нікіцін, Зееў Натэс, Даніэль Бран); жылы пасёлак РАА «Газпрам» у Дамадзедаўскім раёне Расіі (1996—2000); пас. Белавусава для РАА «Газпрам» у Нарафамінскім раёне Расіі (1996—2002); гандлёвы цэнтр па вул. Някрасава (2003), бізнес-цэнтр «Кравіра» (2007, сааўтары Д. Касьяненка, пры ўдзеле П. Цяплова (Польшча)[2]), адміністрацыйны будынак па вул. Машэрава (2006), жылы квартал шматкватэрных шматпавярховых дамоў па вул. Алібегава (2006-08), жылы квартал сярэднепавярховай забудовы па вул. Масквіна, Панфілава, Грыбаедава, Рэпіна (2002—2009) — усе ў Мінску[1], гасцінічны комплекс «Славянскі» ў Мінску (сааўтары Д. Касьяненка, К. Пямпе(літ.) бел., Р. Кірдуліс); помнік У. І. Леніну ў Беразіне (скульптар У. Лятун, архітэктар Ю. Шульнякоўскі), гіпермаркет «Мікс» з кафэ ў Брэсце (сааўтар У. Счыслёнак), адміністрацыйны будынак па вул. Суражскай у Мінску, група сярэднепавярховых жылых дамоў «Залаты маентак» (сааўтары А. Белавусаў, Д. Касьяненка), рэканструкцыя гандлёвага аб’екта з прыбудовай адміністрацыйных памяшканняў у Мінску (сааўтар А. Белавусаў), шматфункцыянальны офісна-дзелавы цэнтр на Звенігародскай шашы ў Маскве (сааўтары І. Васкрасенскі, Г. Шугаеў (Расія), А. Гурэцкі[pl], Я. Плескач[pl], Э. Вешхольская[en] (Польшча), П. Арсіч[en] (Сербія)), помнік У. Караткевічу ў Кіеве (скульптары К. Селіханаў, А. Варвашэня), гандлёвы цэнтр «Аўтазапчасткі» ў Мінску (сааўтар Д. Касьяненка)[2].

Сям’яПравіць

Мае некалі дзяцей, дачка Кацярына Корбут таксама архітэктар.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Корбут Александр Иосифович // Кто есть Кто в Республике Беларусь. Архитекторы Беларуси. / Редакционный совет: И. В. Чекалов (пред.) и др. Минск: Энциклопедикс, 2014. −140 с. ISBN 978-985-7090-29-7.
  2. 2,0 2,1 АЛЕКСАНДР КОРБУТ: «ДЕЛАЛ ВСЕ ЧЕСТНО. И С ЛЮБОВЬЮ К СВОЕЙ ПРОФЕССИИ»

ЛітаратураПравіць

  • Корбут Александр Иосифович // Кто есть Кто в Республике Беларусь. Архитекторы Беларуси. / Редакционный совет: И. В. Чекалов (пред.) и др. Минск: Энциклопедикс, 2014. −140 с. ISBN 978-985-7090-29-7.

СпасылкіПравіць