Адкрыць галоўнае меню

Мая Міхайлаўна Плісецкая

(Пасля перасылкі з Мая Плісецкая)

Мая Міхайлаўна Плісецкая (руск.: Майя Михайловна Плисецкая; 20 лістапада 1925, Масква — 2 мая 2015) — савецкая і расійская артыстка балета, харэограф, пісьменнік, актрыса, народная артыстка СССР (1959), Герой Сацыялістычнай Працы, лаўрэат Ленінскай прэміі.

Мая Плісецкая
ням.: Maja Michailowna Plissezkaja
Maya Plisetskaya 2011.png
Дата нараджэння: 20 лістапада 1925(1925-11-20) (94 гады)
Месца нараджэння: Масква, СССР
Дата смерці: 2 мая 2015(2015-05-02)[1][2] (89 гадоў)
Месца смерці:
Грамадзянства: Сцяг СССР СССР>Сцяг Расіі Расія; Германія, Літва, Іспанія
Бацька: Mikhail Plisetski[d]
Маці: Rachel Messerer[d]
Муж: Rodion Shchedrin[d] і Марыс-Рудольф Эдуардавіч Ліепа
Прафесія: Балярына, балетмайстар, харэограф, балетны педагог, актрыса
Гады актыўнасці: 1943 — цяп. час
Узнагароды:
IMDb: nm0687334
Сайт: plisetskaya.de
Commons-logo.svg Мая Плісецкая на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзілася ў Маскве ў сям'і савецкага гаспадарчага дзеяча Міхаіла Эмануілавіча Плісецкага (нарадзіўся у Гомелі) і актрысы нямога кіно Рахілі Міхайлаўны Месэрэр (нарадзілася ў Вільні). Дзядзькам яе быў балетмайстар Асаф Месэрэр, братамі — балетмайстры Аляксандр і Азары Плісецкія, кузэн — тэатральны мастак Барыс Месэрэр.

У 1938 годзе бацьку Маі Плісецкай расстралялі, маці выслалі ў Казахстан у Акмалінскі лагер жонак здраднікаў Радзімы. Каб дзяўчынку не забралі ў дзіцячы дом, яе ўдачарыла цётка па матчынай лініі, балерына, салістка Вялікага тэатра Суламіф Месэрэр.

Мая Плісецкая скончыла Маскоўскае харэаграфічнае вучылішча (1943). У 1943-90 з'яўлялася салісткай Вялікага тэатра ў Маскве. У 1966 годзе яна была ў ліку 25 дзеячаў культуры, якія падпісалі калектыўны ліст Л. Брэжневу супраць рэабілітацыі Сталіна.

У 1983-84 мастацкі кіраўнік балетнай трупы Рымскага опернага тэатра, у 1988-90 — «Тэатра лірыка насіяналь» (Мадрыд). Мела грамадзянства Іспаніі і Літвы, аднак апошнія гады жыла пераважна ў Германіі (разам з мужам, Радзівонам Шчадрыным).

Сцэнічная творчасцьПравіць

Для яе выканаўчага стылю характэрны шырокая палітра харэаграфічных фарбаў ад лірызму да моцных парываў, тэхнічная віртуознасць, стыхійная непасрэднасць, драматычная экспрэсія, псіхалагічная глыбіня, выразнасць рухаў. Сярод яе лепшых партый — Маша («Шчаўкунок» П. Чайкоўскага), Мірта («Жызэль» А. Адана), Адэта-Адылія («Лебядзінае возера» П. Чайкоўскага), Раймонда ў аднайменным балеце (музыка А. Глазунова) і інш. Да позняга перыяду адносяцца работы ў «Кармэн-сюіце», а таксама знакаміты сольны нумар балерыны «Паміраючы лебедзь».

М. Плісецкая паставіла балеты свайго мужа Р. Шчадрына «Ганна Карэніна», «Чайка» (1980) і «Дама з сабачкам» (1985), прычым выканала ў іх галоўныя ролі. Здымалася на тэлебачанні і ў кіно («Вайна і мір», 1966). Аўтар кнігі «Я, Мая Плісецкая» (1994). У 1994 прайшоў першы міжнародны балетны конкурс «Мая» (Санкт-Пецярбург).

Яе творчасці прысвечаны дакументальныя фільмы «Мая Плісецкая» (1964), «Балерына» (1969) і інш. Лаўрэат прэміі Г. Паўлавай (1962, Парыж).

Зноскі

  1. Maya Plisetskaya // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Maja Plissezkaja // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць