Адкрыць галоўнае меню

Міхась Пазнякоў, Міхаіл Паўлавіч Пазнякоў (нар. 24 студзеня 1951; в. Заброддзе, Быхаўскі раён, Магілёўская вобласць) — беларускі паэт, празаік, перакладчык, крытык, мовазнавец.

Міхась Пазнякоў
Mikola Shabovich - on a book exhibition in Minsk city - 12 February 2017 AD - 1.JPG
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 24 студзеня 1951(1951-01-24) (68 гадоў)
Месца нараджэння:
Альма-матар:
Месца працы:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: паэт, перакладчык, празаік
Валодае мовамі: беларуская
Мова твораў: беларуская мова

БіяграфіяПравіць

У 1977 скончыў філалагічны факультэт БДУ. Яшчэ ў студэнцкія гады працаваў рабочым на Мінскім заводзе шасцерняў, пазней настаўнічаў у Бярэзінскім раёне і ў Мінску. У 1978 годзе залічаны на працу ў Інстытут мовазнаўства, дзе браў удзел у распрацоўцы 2-томных «Русско-белорусского словаря» і «Беларуска-рускага слоўніка», распрацаваў і выдаў вялікі «Слоўнік эпітэтаў беларускай літаратурнай мовы» (1988).

 
Міхась Пазнякоў (у цэнтры) на XXIV Міжнароднай кніжнай выстаўцы ў Мінску (Беларусь), 12 лютага 2017 г.

З 1981 года дырэктар Літаратурнага музея М. Багдановіча. У 1984—2000 гадах працаваў у дзяржаўным выдавецтве «Юнацтва». Потым два гады ўзначальваў часопіс «Вожык». З 2003 года ў часопісе «Нёман», да мая 2008 — намеснік галоўнага рэдактара, у 2008—2009 — галоўны рэдактар. Адначасова быў намеснікам дырэктара Рэдакцыйна-выдавецкай установы «Літаратура і мастацтва». З 2009 года сакратар Праўлення Саюза пісьменнікаў Беларусі, старшыня яго Мінскага гарадскога аддзялення.

ТворчасцьПравіць

Першая кніжка Міхася Пазнякова была адрасавана дзецям «Дзіўныя „блізняты“» (1987), якую склалі загадкі на беларуска-рускія амонімы. Затым з'явіліся «Побач з татам» (1988), «Тры чарадзеі» (1991), «Ехаў поўны воз дзівос» (1994), «Шые вожык кажушок», «Дзівосны свет» (1996) і інш.

Выйшлі кніжкі вершаў для дарослых: «Колер радасці» (1988), «Час надзеі» (1991), «Крутит время свои жернова» (2004), «Любі і помні» (2006), «Святое правіла…» (2008).

Пераклаў на беларускую мову кніжкі «Дапаможаш ты — табе дапамогуць» (афганскія народныя казкі), «Залатая ракавінка» (кітайскія народныя казкі), «Дванаццаць месяцаў» С. Маршака, «У заапарку» М. Гелера, раманы С. Лагерлёфа «Пярсцёнак Лёвеншольдаў», В. Скота «Квенцін Дорвард», М. Сервантэса «Дон Кіхот», некаторыя творы В. Біянкі, Я. Пермяка, Л. Махмудава, X. К. Андэрсена, братоў Грым і іншых.

УзнагародыПравіць

  • Лаўрэат Літаратурнай прэміі імя Петруся Броўкі ў галіне дзіцячай літаратуры (1996),
  • Лаўрэат трох Рэспубліканскіх літаратурных прэмій «Лепшая кніга года»,
  • Лаўрэатам прэміі Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі,
  • Лаўрэат прэміі міністра абароны Рэспублікі Беларусь у галіне літаратуры.
  • Лаўрэат Нацыянальнай літаратурнай прэміі, у намінацыі «Найлепшы твор дзіцячай літаратуры» (2016)[1]

Зноскі

  1. Ларыса Цімошык СЛОЎныя перавагі // Літаратура і мастацтва : газета. — Мн.: РВУ «Звязда», 8 верасня 2017. — В. 4939. — № 36. — С. 4.

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2000. — Т. 11. — С. 520. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0188-5 (Т. 11).

СпасылкіПравіць