Адкрыць галоўнае меню

Уладзімір Зянонавіч Царук (20 снежня 1899, вёска Вялікая Вобрына, Карэліцкі раён — 27 студзеня 1957, Баранавічы) — удзельнік Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі, арганізатар і актыўны ўдзельнік партызанскага і падпольнага руху на тэрыторыі Беларусі, партыйны работнік, Герой Савецкага Саюза.

Уладзімір Зянонавіч Царук
Дата нараджэння 20 снежня 1899(1899-12-20)
Месца нараджэння вёска Вялікая Вобрына, Карэліцкі раён
Дата смерці 27 студзеня 1957(1957-01-27) (57 гадоў)
Месца смерці Баранавічы
Месца пахавання
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонай Зоркі

БіяграфіяПравіць

Удзельнік Грамадзянскай вайны ў Расіі. У 1920 годзе далучыўся да падпольнай барацьбы на тэрыторыі Заходняй Беларусі. У 1924 годзе яго прызначылі сакратаром Мірскага падпольнага райкаму Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі. У 1927 Царук быў арыштаваны польскімі ўладамі і знаходзіўся ў зняволенні да 1939 года.

На пачатку Вялікай Айчыннай вайны накіраваны ў Паўночна-Заходнюю аператыўную групу ЦК КП(б)Б, дзе яму даручылі пытанні забеспячэння партызан зброяй. У 1943 годзе накіраваны ў варожы тыл на тэрыторыю Баранавіцкай вобласці ў якасці памочніка ўпаўнаважанага ЦК КП(б)Б і БШПР. Член Баранавіцкага падпольнага абкама партыі. Першы сакратар Стаўбцоўскага падпольнага раённага камітэта партыі. З кастрычніка 1943 па красавік 1944 камандаваў Стаўбцоўскім партызанскім злучэннем. Меў мянушку «Дзядзя Валодзя».

Улетку 1943 пад час нямецкай аперацыі «Герман» (блакада Налібоцкай пушчы 50-тысячным карацельным корпусам) рака Нёман стала рубяжом, дзе партызаны «дзядзі Валодзі» вялі зацятыя баі, і не далі нацыстам перабрацца праз раку.

Указам Прэзыдыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 жніўня 1944 года за ўмелае камандванне партызанскім аб'яднаннем, выдатнае выкананне баявых заданняў камандвання нададзена званне Героя Савецкага Саюза з ўзнагароджаннем ордэнам Леніна і медалём «Залатая Зорка» (№ 4063).

Пасля вайны знаходзіўся на партыйнай працы, быў першым сакратаром Стаўбцоўскага райкама КП(б)Б, намеснікам старшыні Баранавіцкага аблвыканкама, старшынём Баранавіцкага гарвыканкама, быў абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 2-га і 3-га скліканняў і ВС БССР 1-га і 4-га скліканняў.

Зноскі

ЛітаратураПравіць


СпасылкіПравіць