Міхал Ежы Мнішак

Міхал Ежы Мнішак (1748 — 14 сакавіка 1806, Слонім) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай. Чашнік каронны (17771778), сакратар свецкі вялікі літоўскі (17781781), маршалак надворны літоўскі (17811783) і маршалак вялікі каронны (17831793).

Міхал Ежы Мнішак
Michał Jerzy Mniszech
М. Е. Мнішак. Невядомы мастак, XVIII ст.
М. Е. Мнішак. Невядомы мастак, XVIII ст.
Герб «Мнішак»
Герб «Мнішак»
Вялікі каронны маршалак
1783 — 1793
Папярэднік Станіслаў Любамірскі
Пераемнік Фрыдэрык Юзаф Машынскі
Надворны маршалак літоўскі
1781 — 1783
Папярэднік Уладзіслаў Гуроўскі
Пераемнік Ігнацы Патоцкі
Нараджэнне 1748[1] ці 1742[2]
Смерць 14 сакавіка 1806(1806-03-14)
Род Мнішкі[d]
Бацька Ян Караль Мнішак
Маці Кацярына з Замойскіх[d]
Жонка Пелагея Тэрэза з Патоцкіх
Уршуля з Замойскіх
Дзеці ад 2-га шлюбу: Ізабела, Паўліна
Член у
Дзейнасць дыпламат, палітык
Узнагароды
Ордэн Белага арла
Ордэн Святога Станіслава
Ордэн Святога Андрэя Першазванага
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Трымаў Люблінскае, Явораўскае, Слонімскае, Растоцкае і Прасяткоўскае староствы. Кавалер шэрагу ордэнаў: Святога Станіслава (1774) і Белага Арла (1778)[3], расійскіх Андрэя Першазванага і Аляксандра Неўскага (1781)[4].


БіяграфіяПравіць

 
М. Е. Мнішак з дачкой

Прадстаўнік шляхецкага роду Мнішкаў гербу ўласнага, сын Яна Караля, падкаморага вялікага літоўскага, і Кацярыны з Замойскіх. Меў братоў Юзафа Яна і Станіслава Ежы.

Навучаўся ў Варшаве, Швейцарыі; вандраваў па краінах Еўропы.

Наблізіўся да караля і вялікага князя Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Падтрымліваў ідэі Асветніцтва, распрацаваў праект акадэміі навук і нацыянальнага музея. Быў сябрам Таварыства элементарных кнігаў, Адукацыйнай камісіі.

У 17801781 займаў пасаду сакратара дэпартамента замежных інтарэсаў Пастаяннай Рады, у 17821786 — старшыня дэпартаменту паліцыі. Выступаў супраць Канстытуцыі 3 мая 1791. Выступаў за правядзенне рэформаў у Рэчы Паспалітай з апорай на Расію, за далучэнне караля і вялікага князя да Таргавіцкай канфедэрацыі.

На Гарадзенскім сойме (1793) адмовіўся падпісаць акты аб падзеле Рэчы Паспалітай і пакінуў пасаду маршалка вялікага кароннага. Па адмаўленні С. А. Панятоўскага ад стальца ў Горадні суправаджаў яго ў Пецярбургу.

Першы раз ажаніўся з Пелагеяй Тэрэзай Патоцкай, другі — з Уршуляй Замойскай. У другім шлюбе меў дачок Ізабелу і Паўліну.

Зноскі

  1. Dr. Constant v. Wurzbach Mniszek, Michael Georg // Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich: enthaltend die Lebensskizzen der denkwürdigen Personen, welche seit 1750 in den österreichischen Kronländern geboren wurden oder darin gelebt und gewirkt habenWien: 1856. — Т. 18. — S. 400.
  2. Michał Jerzy Mniszech
  3. Męclewska M. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705—2008. — Warszawa: Zamek Królewski, 2008. S. 221.
  4. Бантыш-Каменский Н. Списки кавалерам российских императорских орденов Св. Андрея Первозванного, Св. Екатерины, Св. Александра Невского и Св. Анны с учреждения до установления в 1797 году орденского капитула. — М., 2005. С. 156.

КрыніцыПравіць

СпасылкіПравіць