Юрый Фёдаравіч Патапаў

Юрый Фёдаравіч Патапаў (3 верасня 1930, Сяміпалацінск, Казахстан — 13 лютага 2020, г. Мінск) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар Беларусі (1985).

Юрый Фёдаравіч Патапаў
Дата нараджэння 3 верасня 1930(1930-09-03)
Месца нараджэння
Дата смерці 13 лютага 2020(2020-02-13) (89 гадоў)
Месца смерці
Жонка Ася Іванаўна Патапава
Альма-матар
Месца працы
Партыя
Член у
Узнагароды

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся 3 верасня 1930 г. у Сяміпалацінску. Скончыў у 1954 годзе Маскоўскі архітэктурны інстытут. Працаваў ў 19541963 гадах у Свярдлоўскграмадзянпраекце, кіраўніком групы архітэктараў у ДзіпраНДІ АН СССР у Маскве[1]. З 1963 года галоўны архітэктар праектаў у Белдзяржпраекце, начальнік аддзела ў Дзяржбудзе БССР, галоўны архітэктар БелНДІдзіпрасельбуда, кіраўнік майстэрні ў Гроднаграмадзянпраекце[2]. У 19801990 гадах галоўны архітэктар інстытута «Белдзяржпраект»[3]. З 1990 года да апошніх дзён жыцця[2] кіраўнік творчай майстэрні[4].

Член Саюза архітэктараў СССР з 1962 года[2]. У 19801985 гадах старшыня праўлення Саюза архітэктараў Беларусі[3]. Член КПСС з 1970 года[1].

ТворчасцьПравіць

Асноўныя работы на Беларусі (усе ў сааўт.): генплан Бабруйска (1964)[2]; праект забудовы Цэнтральнай плошчы (1966)[1], ПДП Паўночнага жылога раёна і забудова мікрараёнаў № 1, № 2 і вул. Леніна (19651967), будынак гарвыканкама, 9-павярховага жылога дома (1966) і адм. будынак (1967) у Салігорску; ПДП Паўднёва-Усходняга жылога раёна, добраўпарадкаванне прывакзальнай плошчы (19741985), праект планіроўкі і забудовы эксперыментальнага мікрараёна Румлёва (1979), 16-павярховая гасцініца па вул. Савецкіх пагранічнікаў (1982) у Гродне; мост цераз Заходнюю Дзвіну (1973) і добраўпарадкаванне плошчы імя 1000-годдзя Віцебска (1985) у Віцебску; забудова цэнтра в. Расна Камянецкага раёна (19761985); тыпавыя праекты жылых дамоў для індывідуальнага будаўніцтва (1975), жылыя дамы з кватэрамі ў двух узроўнях для індывідуальнага будаўніцтва Мінскай вобласці (1979) і дзіцячых дашкольных устаноў (19801985)[3]; Мінскі лядовы палац спорту (1998)[4], храм Святога Архангела Міхаіла ў Сухараве (2010-я; у сааўтарстве з Валерыем Новікавым)[5]; адміністрацыйны будынак па вул. Ляўкова, гандлёва-офісныя комплексы па вул. Веры Харужай, вул. Някрасава, ГЦ «Аквабел» на развязцы МКАД і шматлікія іншыя будынкі[2] ў Мінску.

 
Манумент на пл. Камунараў

З іншых работ (усе ў сааўт.): планіроўка і добраўпарадкаванне пл. Камунараў і манумент у гонар Уральскіх камунараў (19571958; з Б. А. Ізмадзенавым), 110-кватэрны жылы дом і адм. будынак па вул. Луначарскага, мікрараёны № 5 і № 7 у Паўднёва-Заходнім жылым раёне (1962) у Свярдлоўску; водалячэбніца санаторыя «Беларусь» (1984) у г. Друскінінкай (Літва) і інш[3].

УзнагародыПравіць

Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга ў 1986 годзе[2].

Сям’яПравіць

У шлюбе з архітэктарам Асяй Патапавай (нар. 1932).

БібліяграфіяПравіць

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Потапов Юрий Федорович // Архитекторы Советской Белоруссии: Биогр. справочник / Союз архитекторов БССР; Сост. В. И. Аникин и др.. — Мн.: Беларусь, 1991. — 262 с. — ISBN 5-338-00611-1.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 13 февраля 2020 года на девяностом году ушел из жизни Юрий Федорович Потапов
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Патапаў Юрый Фёдаравіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.
  4. 4,0 4,1 Патапаў Юрый Фёдаравіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 12: Палікрат — Праметэй. — 576 с. — ISBN 985-11-0198-2 (т. 12), ISBN 985-11-0035-8.
  5. Минская Область | Минский Район | Минск | Михайловская церковь

ЛітаратураПравіць