(2) Палада

астэроід

2 Палада (Pallas) — другі адкрыты астэроід. Адкрыты 28 сакавіка 1802 г. Генрыхам Вільгельмам Ольберсам і названы ў гонар Палады — дочкі Трытона і сяброўкі Афіны Палады з старажытнагрэчаскай міфалогіі (хоць у грэкаў гэта магло быць і мужчынскім іменем, і эпітэтам самой Афіны, але лічыцца, што першыя астэроіды атрымлівалі толькі жаночыя імёны).

2 Палада ⚴M:
Potw1749a Pallas crop.png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Генрых Ольберс
Месца выяўлення Брэмен
Дата выяўлення 28 сакавіка 1802
Эпанім Афіна[1] і Pallas[d]
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 30 лістапада 2008[2]
Эксцэнтрысітэт (e) 0,231
Вялікая паўвось (a) 414,835 млн км
(2,773 а.а.)
Перыгелій (q) 319,008 млн км
(2,132 а.а.)
Афелій (Q) 510,662 млн км
(3,414 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 686,643 сут (4,618 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 17,645 км/с
Схіленне (i) 34,838 °
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 173,132 °
Аргумент перыгелія (ω) 310,257 °
Сярэдняя анамалія (M) 327,974 °
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 532 км
(582×556×500) км[3]
Маса 2,06×1020 даг[4]
Шчыльнасць 2,7 г/см³[5]
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,194 м/с²
2-я касмічная скорасць 321,58 м/с
Перыяд вярчэння 7.81 гадз
Спектральны клас B
Абсалютная зорная велічыня 4,13m
Альбеда 0,1587
Сярэдняя тэмпература паверхні 164 К (−109 °C)

Адносіцца да галоўнага пояса астэроідаў і мае арбітальныя параметры:

  • вялікая паўвось арбіты 2,772 а.а.;
  • перыгелій 2,135 а.а., афелій 3,410 а.а.;
  • нахіл 34,852°
  • эксцэнтрысітэт 0,230;
  • перыяд звароту 4,62 гады.

Мае альбеда 0,159, што дае на адлегласці ў 1 а.а. свяцільнасць у 4,13 зорнай велічыні і адносіцца да спектральнага класа B. Адно абарачэнне вакол сваёй восі астэроід здзяйсняе за 0,32555 дня (~7,8 гадзін).

Палада з’яўляецца другім па памерах целам галоўнага пояса астэроідаў — 570×525×500 км (крыху пераўзыходзячы Весту). Паколькі ў жніўні 2006 г. Цэрэра была пераведзена ў статус карлікавай планеты, у сапраўдны момант Палада з’яўляецца найбольшым астэроідам.

Гл. таксамаПравіць

ЗноскіПравіць

  1. Dictionary of Minor Planet Names — 6 — Springer Science+Business Media. — P. 13. — ISBN 978-3-642-29717-5
  2. JPL Small-Body Database Browser: 2 Pallas. (недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 5 верасня 2011. Праверана 11.10.2008.
  3. Hubble takes a look at Pallas: Shape, size, and surface. 2008. (недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 4 кастрычніка 2008. Праверана 11.10.2008.
  4. Estimations of masses of the largest asteroids and the main asteroid belt from ranging to planets, Mars orbiters and landers. 2004. (недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 14 лютага 2017. Праверана 11.10.2008.
  5. Size, Shape and Surface of Pallas from Hubble Space Telescope. 37th COSPAR Scientific Assembly. 2008. (недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 31 мая 2017. Праверана 11.10.2008.

Вонкавыя спасылкіПравіць