Адкрыць галоўнае меню

Спіс дваранскіх родаў Магілёўскай губерні

спіс атыкулаў у адным з праектаў Вікімедыя

Спіс дваран Магілёўскай губерні (поўная назва — «Алфавітны спіс дваранскіх родаў, занесеных у радаводныя дваранскія кнігі Магілёўскай губерні», руск.: Список дворянских родов Могилёвской губернии, «Алфавитный список дворянских родов, внесённых в родословные дворянские книги Могилёвской губернии») — афіцыйнае друкаванае выданне Магілёўскага дваранскага дэпутацкага сходу, якое прыводзіць спіс дваранскіх прозвішчаў і асоб з указаннем іх тытулаў, толькі нумар архіўнай справы з дваранскага фонду і нумар па парадку кожнага прозвішча, і часці Радаводнай Дваранскай Кнігі (РДК) у якую яны занесены. Дадзеныя гэтага спісу публікаваліся на падставе Радаводу кнігі дваран (РДК), якая вялася губернскімі правадырамі дваранства па гадах і алфавіту. Пасля 1772-1782 гг. і да 1917-1918 гг. гэта была адзіная афіцыйная публікацыя ў сваім родзе па Магілёўскай губерні. Пасля 1917—1918 гг. не было рэпрынтнага выдання гэтага спісу. І на момант публікацыі гэтага артыкула не існуе ў свеце электроннай копіі гэтага выдання ў Інтэрнэце з адкрытым доступам для чытання. Спіс прысутнічае па адным асобніку арыгінала гэтай публікацыі паводле каталогаў у гістарычных навуковых бібліятэках Украіны, Расіі і Беларусі. А сучасны архіў НГАБ афіцыйна паведаміў пра страту архіўных рукапісных крыніц па Магілёўскай губерні якія служылі крыніцай дадзенага спісу[1]. Аналагічнае выдання адсутнічае па Віцебскай губерні этнічнай Беларусі. Таму дадзены артыкул выдання гэтага спісу з'яўляецца ўнікальнай, пакуль першай і адзінай у свеце.

Тытульная старонка Алфавітнага спісу дваранскіх родаў Магілёўскай губерні за 1909 г."

Змест

Апісанне выданняПравіць

Гэты спіс выдадзены Магілёўскім Дваранскім Дэпутацкім Сходам у Магілёве ў друкарні літаратуры Я. Н. Подземскага ў 1909 году з дазволу Магілёўскага губернатара. Змест спісу пачынаецца са спасылкі на Збор законаў Расійскай імперыі артыкул № 968 том IX выданні 1899 г., з тлумачэннем часткі спісу (кожнай з шасці частак). Тэкст спісу надрукаваны старажытнарускай мовай, прыкметна старанне аўтараў перадаць у рускай мове гучанне польскіх прозвішчаў з польскай мовы. Некаторыя польскія прозвішчы насілі этнічныя беларусы з-за апалячвання Беларусі. Аўтары спісу паказалі варыянты чытання (яшчэ ў дужках). Друкаваны тэкст спісу не мае рускай літары «ё». Сустракаюцца нямецкія прозвішчы з характэрнай прыстаўкай «фон», італа-французскія — з прыстаўкай «дэ». У спісе па алфавіце, калі сустракаюцца падвойныя (ці патройныя прозвішчы) з рознымі загалоўнымі літарамі надрукаваныя праз працяжнік, пры вызначэнні, куды ўносіць па парадку такое прозвішча, аўтары спісу рабілі выбар па распаўсюджаным правіле — якога прозвішча аддаваў перавагу носьбіт гэтага прозвішча (яго асноўная). Іх агульны лік па парадку — 1355 (сустракаюцца цёзкі запісаныя аўтарамі побач з асобнымі нумарамі па парадку з указаннем розных нумароў архіўнай справы, усярэдзіне кожнай часткі з шасці наяўных). Спіс змесцаваны на 23 друкаваных старонках.

Гістарычныя ўмовы стварэння Спісу дваран Магілёўскай губерніПравіць

 
З «Рэестру ўваходных папер за 1792—1836 гады пра выдачу грамат і радаводаў» фонду «Магілёўскі губернскі дваранскі сход» (1800—1811 гг.) пра занясенне ў 6-ю частку РДК расійскіх дваран, якіх ў 1909 г. у спісе: Крупскія — няма, Казлоўскі — ёсць, Інкевіч — няма, Гаўрылавіч — ёсць, Рамоз — няма, Ціханскі — няма, Мацкевіч — ёсць, Янкоўскі — ёсць.
 
Прыклад — Пасведчанне генерал-губернатара ў Дваранскі Дэпутацкі Сход пра расійскіх дваран Крупскіх за 1866 г..
 
Тытульны аркуш «Рэестру ўваходных папер за 1792—1836 гады пра выдачу грамат і радаводаў» фонду «Магілёўскі губернскі дваранскі сход».
  • У гэта выданне ўвайшла толькі частка найстаражытнай сожской і друцкай шляхты[2] (старадаўняй беларускай шляхты ў генеалогіі якіх сустракаўся гістарычны перыяд племя радзімічаў). На жаль, ніколі не існавала поўнага спісу дваран Расійскай імперыі. Нават шмат прызнаных шляхцічаў у расійскім дваранстве па асобных губернях этнічнай Беларусі, ужо прысутных у губернскіх афіцыйных выданнях не публікаваліся ва ўсерасійскіх[3]. Так у Памятных кніжках Магілёўскай губерні публікаваўся ў 1870—1871 гг. (у змесце) Імператарскі Ўказ са спісам беларускіх прозвішчаў шляхты Вялікага Княства Літоўскага (ВКЛ) правінцыі Рэчы паспалітыя, дзе згадвалася пра разбор шляхты і адмове прызнаць у расійскім дваранстве, пра перавод у падатнае саслоўе мяшчан і сялян старой беларускай шляхты, скасаванні ВКЛ і ліквідацыі яго юрыдычнага прававога поля, адукацыі Царства Польскага без яго былога ўплыву на этнічныя тэрыторыі Беларусі, фармаванні новага адміністрацыйнага падзела і т. п. чыннікаў. Хоць была частка Польшчы (пасля 1772 г.), але справаводства вялося на польскай мове (за 1836 г. у «Рэестры ўваходных папер за 1792—1836 гады пра выдачу грамат і радаводаў» фонду «Магілёўскага губернскага дваранскага сходу» прысутнічае запіс справаводства яшчэ на польскай мове для выдачы расійскага дваранскага дыплома і копіі радаводаў прызнаных у расійскім дваранстве па Магілёўскай губерні шляхцічаў). Гэтым, як і іншымі спісамі іншых губерняў пасля 1917 г. актыўна карысталіся ў рэпрэсіях — на тытульным лісце гэтага фонду засталася пячатка МУС СССР (ф. 183 інв. 159 с. 1а).
  • Сярод прычын адмовы прызнання ў расійскім дваранстве для старой беларускай шляхты ва ўмовах Расійскай імперыі былі: праява нелаяльнасці да новага палітычнага рэжыму – перш за ўсё ўдзел у нацыянальных паўстаннях (Паўстанне Касцюшка 1794 г., удзел у вайне 1812 г. супраць Расіі[4], Польскае паўстанне (1830), Польскае паўстанне (1863) і т. п.); адсутнасць абавязковай выслугі на дзяржаўнай (ваеннай) расійскай службе і т.п. чыннікаў. Сярод шляхты без запалу ўспрымалася абавязковая ваенная служба пасля знішчэння ўсяго корпуса менскага падраздзялення (сфармаванага з мясцовых шляхцічаў), калі яно адмыслова было кінутая расійскім кіраўніцтвам у горан бою, пры захаванні вайскоўцаў выхадцаў з Расіі. Гэтым тлумачыцца чаму існаваў часавы перапынак у датах афіцыйных прызнанняў і сцвярджэнняў у расійскім дваранстве шляхцічаў расійскім Васпан Імператарам[5]. Хоць прадстаўленні дакументаў афіцыйна ў Санкт-Пецярбург па законе павінны былі падаваць штогод з кожнай беларускай губерніі, але ў сучасных архівах РДГА (Расійскі дзяржаўны гістарычны архіў) і РДАСА (Расійскі архіў старажытных актаў) няма выразнага штогадовага архіва пра гэта за перыяд 1785—1917 гг..
  • Тым больш, што стратыфікацыя (умовы фармавання) эліты беларускай нацыі ў ВКЛ адрознівалася ад расійскіх рэалій — фармаванне расійскай эліты зацыклілася на матэрыяльную заможнасць, тэндэнцыйна падкрэсліваючы сацыяльны статус, што нібы адметная асаблівасць высакароднасці для прызнання ў дваранстве гэта матэрыяльны дастатак. У сувязі з гэтым цікавая гісторыя стварэння катэгорыі «дваран аднадворцаў», вядзенне асобна «рэвізскіх казак» па гэтай катэгорыі[6]. Адмысловую ўвагу прыцягвае адміністрацыйная нестабільнасць і знарочыстая блытаніна якая ўскладняла пошукі дакументальнага доказу шляхецкага паходжання для прызнання ў дваранстве, бо архівы фармаваліся менавіта па адміністрацыйнай назве, але аналітычнай працы не праводзілася (куды маглі патрапіць дакументы), пісьмова не фіксавалася гэта асаблівасць, даведкавага апарата і інфармацыйных тэхналогій (падобных сучасным) не было. Да прыкладу, заснаваная Магілёўская губерня (1772), пераназваная ў Беларускую губерню (1796-1801), потым ізноў названа "Магілёўская губерня" ў 1802 г., а перад тым яна насіла назву "Магілёўскае намесніцтва" (1778-1796), і як ні дзіўна з цэнтрам у г. Віцебск (не ў г. Магілёве). Тая ж сітуацыя па паветах, да прыкладу па юрысдыкцыі некаторых населеных пунктаў: Рагачоўская правінцыя, потым — Рагачоўскі павет (з 1900 г. — Гомельскі павет), а справы Рагачоўскага павета вяліся да 1850-х гг. і зусім у Беліцкім павеце (пераназваны ў 1852 г. у Гомельскі павет). Новы рэжым не толькі вынаходзіў ускладненні працэдуры прызнання беларускай шляхты, але і метады ліквідацыі былога адміністрацыйнага дзялення. Да прыкладу, у Магілёўскай губерні Рагачоўскі павет з цэнтрам у г. Рагачоў да 1772 г. быў Рагачоўскім стараствам з цэнтрам у г. Рагачоў у Рэчыцкім павеце Вялікага княства Літоўскага, а ў Расійскай імперыі цэнтр Рэчыцкага павета перанеслі з г. Рэчыцы ў г. Бабруйск (1772-1793 гг.) з назвай "Рэчыцкі павет" (з наступным фармаваннем павета Рэчыцкага ў 1793 г.) і да т.п..
  • Цікава, што акрамя дакументаў і радаводу шляхціч абавязаны быў даваць яшчэ Сведчанне ад генерал-губернатара пра адсутнасць палітычных і крымінальных злачынстваў[7]. Шматлікія архівы гарэлі ў пажарах і войнах, папера не вытрымлівала ўмоў захоўвання ў архівах і т. п., што ўскладняла прызнанне. З-за бюракратыі пры прызнанні былі выпадкі падачы дакументаў і генеалогіі шляхцічамі ў іншыя губерні, дзе яны атрымлівалі прызнанне без затрымкі. Цікавыя былі выпадкі, калі для завалодання багатым маёнткам беларускага шляхціча службовец новага парадку ў беларускіх губернях пасля 1772 года даносіў, маніпуляваў і ўплываў на яго лёс (беларускі шляхціч з багатага маёнтка трапляў у саслоўе сялян, а ў яго маёнтку бясплатна пачынаў жыць ужо расійскі дваранін).
  • Бывалі выпадкі, калі прадстаўнікоў старажытнай шляхты не прызнавалі ў дваранстве і не ўносілі іх у 6-ю частка спісу РДК, з-за чаго тыя змушаны былі ў новай палітычнай сітуацыі праз дзяржаўную службу (праз расійскія ўзнагароды) атрымліваць сцвярджэнне ў расійскім дваранстве. Гэтым тлумачыцца, чаму розныя галінкі аднаго роду (аднаго прозвішча) сустракаюцца ў розных частках спісу РДК, хоць гэта як правіла прадстаўнікі аднаго роду. Немалаважна ўлічыць у гісторыі прызнання ў расійскім дваранстве шляхты дадзенай губерні Беларусі факт канфлікту менталітэтаў і светапоглядаў на сацыяльную прыладу грамадства, бо беларуская шляхта мела менталітэт з традыцыямі Веча Русі (абранне князёў княжыць), знаходзілася ў Вялікім княстве Літоўскам і пад уплывам Рэчы Паспалітай. Дзе Статут Літоўскі быў узорам для еўрапейскіх краін, а Польшча была зыбкай сучаснай еўрапейскай дэмакратыі — караля абірала шляхта (да прыкладу, электоры Крупскія ў ліку іншых былі выбарнікамі каралёў у 1595—1648 гг. і ў 1669—1673 гг.[8], 1697 г.[9]).
  • Да таго ж вялікая колькасць беларускай шляхты была канкурэнтам для расійскіх службоўцаў ва ўсталяванні новага рэжыму ў грамадстве, што немалаважна было ў пытанні колькасці прызнаванай шляхты ў расійскім дваранстве, і прызнанні беларускай шляхты мець рацыю раўнацэнную расійскаму дваранству. У дакументах ВКЛ можна сустрэць тое, што ўсё што за г. Смаленскам на ўсход ад ВКЛ гэта не Русь, а Ўскраіна Руская[10][11][12]. Немалаважную ролю мелі рэпрэсіі і дыскрымінацыі новай палітыкі ў скасаванні Грэка-Каталіцкай Царквы, кантролю Рыма-Каталіцкай Царквы, што прыкметна пры складанні родословного дрэва, калі неабходна здабываць дакументы з каталіцкіх метрык да 1830-х гг. і пасля з праваслаўных па адной і той жа царквы дадзенай губерні ў Беларусі[13]. Воля шляхоцкая ў дадзенай губерні ўжо мела традыцыі тады, калі ў Расіі дваранства яе атрымала толькі ў 1785 г. — Грамата на правы, вольнасці і перавагі высакароднага расійскага дваранства. Шляхта дадзенай губерні апынулася ў сітуацыі, калі без яе ўдзелу і ўліку яе меркавання яе лёс вырашала ў 1772 г. Расійская імперыя, Прускае каралеўства і Аўстрыйская імперыя пры Першым падзеле Рэчы паспалітай. І гістарычная памяць беларускай шляхты захоўвала формы генацыду расійскіх войскаў у Беларусі (этнічнай чысткі), украінскіх казакоў пад кіраўніцтвам маскоўскага цара (згубы паловы беларускага народа)[14][15][16][17]. Да прыкладу, у г. Мсціславе ў 1654 г. ад рук расійскіх войскаў 15 000 чалавек загінула, а ў жывых засталося каля 700 жыхароў. Згаданае мае прынцыповае значэнне для разумення гістарычных умоў стварэння дадзенага спісу.
  • Незадоўга да Кастрычніцкага перавароту 1917 г. і была заснавана Дэпартаментам Герольдыі Ўрадаўнічага сената так званы Ўсерасійская дваранская радаводная кніга — для тых, хто выслужылі дваранства, але па якіх-небудзь чынніках не прылічаным да дваранства вызначанай губерні. Справа ў тым, што напачатку ХХ у. дваранскія сходы атрымалі права адмаўляць у прылічэнні да мясцовага дваранства. Часам пры гэтым яны кіраваліся веравызнаннем дадзеных асоб: без запалу разглядаліся, да прыкладу, падобныя хадайніцтвы асоб юдзейскага веравызнання. Зрэшты, і хрысціяніну магло быць адмоўлена ў прылічэнні да дваранства дадзенай губерні. Так, напрыклад, Маскоўскі дваранскі дэпутацкі сход адмовіў у занясенні ў мясцовую радаводную кнігу князям Гантімуровым, зацверджаным Сенатам у добрай якасці князёў тунгускіх, паколькі сям'я не мела ў губерні нерухомай уласнасці.
  • Прыналежнасць да дваранства даказвалася ў губернскім дваранскім сходы; з 1785 г., гэта значыць з часу выдання Імператрыцай Кацярынай II «Дараванай граматы дваранству», асобы, прызнаныя ў дваранскай добрай якасці па паходжанні ці па асабістых заслугах, уносіліся ў губернскую радаводную кнігу; з губерні справы пра дваранства паступалі на сцвярджэнне ў Герольдыю Сената; туды ж з губернскіх сходаў штогод высылаліся спісы асоб, прылічаных да ўжо зацверджаных у дваранстве родам. Паходжанне з дваран вызначанай губерні фіксавалася і ў паслужных спісах службоўцаў і вайскоўцаў, хоць часта паказвалася не губерня, па якой лічыўся іх род, а губерня, у якой нарадзіліся яны самі[18].

Змест Спісу дваран Магілёўскай губерніПравіць

Радаводная кніга падзяляецца на шэсць частак. У 1-ю частку ўносіліся «роды дваранства дараванага ці сапраўднага»; ва 2-ю частку — роды дваранства вайскоўца; у 3-ю — роды дваранства, набытага на службе грамадзянскай ці атрымалыя права нашчадкавага дваранства за ордэн які прысвойвае гэта добрая якасць; у 4-ю — усе замежныя роды; у 5-ю — адрозныя тытуламі роды; у 6-ю частку — «старажытныя высакародныя дваранскія роды».
Алфавітны спіс дваран, занесеных у радавод кнігу Магілёўскай губерні :

стар. 1Правіць

1-я частка

Аляксандравіч, Бронющец-Арасімовіч, Арцышеўскі, Банькоўскі, Башылаў, Блажэвіч, Бабровіч, Герман-Болондзь, Гарбуз-Бордзілоўскі, Барысавіч, Хрулінскі-Бурбо, Буткевіч, Быкоўскі, Бяляўскі, Бялобржэскі, Бялозор, Скарбек-Важынскі, Касцюшка-Валюжыніч, Васілеўскі, Вацуро, Велічкевіч, Вераксо, Вайніловіч, Ясенецкі-Война (Война-Ясенецкі), Вайцяхоўскі, Карачэўскі-Воўк Валчкевіч, Вонсевіч, Воранковіч (Варанковіч), Гаўрылавіч, Галкоўскі, Адоневіч-Львовіч-Галкоўскі, Калюмны-Гаттоўскі, Гердзей, Гердзиеўскі, Гзоўскі, Гінейко, Дзевялтоўскі-Гінтаўта, Сырінскі-Гіро, Глінко, Говаркоўскі, Гоздзіцкі, Гоніпроўскі, Гонсероўскі, Іпатовіч-Гаранскі, Гарбатоўскі, Гріоркевіч, Грыневіч, Гродзскі (Гродскі), Грудзінскі, Грушэцкі, Гурскі,

стар. 2Правіць

Далецкі , Даніловіч, Дебой, Дзяшчынскі, Дзевонскі, Дзяржынскі, Добржынецкі, Дабравольскі, Дабрасельскі, Довнаровіч, Дамарацкі (Дамарацкі), Пузынко-Драбышэўскі, Репойто-Дубяга, Духовецкі, Левальт-Язерскі (Язерскі), Есьман, Жарын, Фурс-Жыркевіч, Жукоўскі, Завітневіч, Загурскі, Закалінскі, Заленскі, Залескі, Зарэмба, Заржецкі, Зелянеўскі, Радус-Зяньковіч, Іпатевіч, Свенчіц-Карчэўскі, Катерло, Згерскі-Кашо , Квецінскі, Кенстовіч, Кіріяцкі, Загоранскі-Кісель, Клечкоўскі, Теренецкі-Клімовіч, Ратамскі-Кмітто, Кожухоўскі, Козополянскі, Колачкоўскі, Коморніцкі, Конопельскі, Коносевіч, Конюшеўскі, Буткевіч-Каперскі, Караффа-Корбут, Каржанеўскі, Корзун, Баброўскі-Каралько, Караткевіч, Корсак, Косаковіч, Коссачеўскі, Косаўскі, Глеб-Кошанскі,

стар. 3Правіць

Кошко, Кржіжеўскі, Около-Кулак, Гамрат-Курэк, Кульчыцкі, Старженецкі-Лапо, Леванскі, Ляўковіч, Ленчеўскі, Ліоренцевіч, Ліпскі, Ломінскі, Лукомскі, Людогоскі, Маеўскі, Малюшіцкі, Зуяртовскі-Маркіяновіч, Маркоўскі, Матусевіч, Матушевіч, Мянжынскі, Мізгайло, Мізгер, Мілеўскі, Місевіч, Мажэйка, Монтвід, Мараўскі, Мароз, Грынкевіч-Мочульскі, Мышакоўскі, Наркевіч, Недзвецкі, Непокойчіцкі, Нестаровіч (Несцяровіч), фон-Нолькен, Носалеўскі, Окінчыц, Окуліч, Оленскі, Олехновіч, Клішко-Олляк, Оніхімоўскі, Орда, Осецімскі, Бонч-Асмалоўскі, Осташекевіч, Оржешко-Астрэйка, Астроўскі, Падкоўскі, Войдато-Пацэвіч, Пяткевіч, Пячкоўскі, Піянткоўскі, Дэмбіньскі-Піоро, Піоровіч, Плавінскі, Падабед,

стар. 4Правіць

Полторацкі, Полькоўскі, Мішкевіч-Попейко, Порчінскі, Пржібылоўскі, Пратасевіч, Пузырэўскі, Пухоўскі, Пуцілло, Русіноўскі-Пуцято, Пяскоўскі, Раднеўскі, Радушкевіч, Ратамскі, Рамановіч, Роханскі, Руссіян, Руткоўскі, Рывоцкі, Рыдзеўскі, Вардомскі-Рыдзеўскі, Рыжэвіч, Савіцкі, Саковіч, Сапліцо, Свадкоўскі, Свенцкі, Седміогродскі (Седміоігродзкі), Славінскі, Собанскі, Спіонтек-Сабалеўскі, Сабалеўскі, Сакалоўскі, Чернілоўскі-Сокал, Столыпко, Стопінскі, Жукевіч-Стош, Стратановіч, Стржыжеўскі, Грынкевіч-Суднік, Сульжінскі, Сушынскі, Схнейдер, Сырыцо, Терэшчанко, Тамковіч, Трембінскі, Тур, Ужыновіч, Фёдаравіч, Фліверк, Халецкі, Харкевіч, Хлусовіч, Хлюдзінскі, Хмызоўскі, Трухановіч-Хадановіч,

стар. 5Правіць

Хоцятоўскі, Чарноруцкі, Чарнушевіч, Коловрат-Чарвінскі, Чэхаўскі, Чыж, Чугаевіч, Мусвіц-Шадурскі, Шарэвіч, Шафранскі, Шалепін, Шельвінскі, Шендзікоўскі, Шыдлоўскі, Шыманоўскі, Шымборскі, Шімкевіч, Шімковіч, Шышкоўскі, Бітны-Шляхто, Радзівілавіч-Шостак, Шушкевіч, Равіч-Шчэрба, Якутовіч, Ялозо, Янкоўскі, Яцкоўскі.

2-я частка

Агапеев, Аляксандравіч, Андрыянаў, Анціпаў, Архіпаў, Афанасьеў, Барташэвіч, Беклемішаў, Бенедіктовіч, Бехлі, фон-Бітерліх, Барзоў, Будогоўскі, Бурскі, Бельскі, Вялічка, Уласаў, Ясенецкі-Война (Война-Ясенецкі),

стар. 6Правіць

Волукевіч, Гадзяцкі, Гайдкевіч, Гартц, Гаттоўскі, Гебель, Гербурт-Гейбовіч, Геліяшевіч, Герасімаў, Гіжыцкі, Дзевялтоўскі-Гінтаўт, Гліндіч, Главацкі, фон-Гойер (фон-Гоіер), Голышев, Гоніпроўскі, Гарбатоўскі, Гордзялкоўскі, Горскі, Грачоў, Грошнер, Грыбоўскі, Грыгор'еў, Гурскі, Гюббенет, Дзенісенка, Дзянісаў, Дерожінскі, Одынец-Дабравольскі, Дамброўскі, Дамарацкі, Дубовецкі, Духовецкі, Дышлеўскі, Дзякаў, Яўсееў, Енакієв, Жыркевіч, Жураўскі, Згоржельскі, Зорын, Іваноў, Карніловіч, Карчэўскі, Дрекаловіч-Скандер-бек-Кастрыёт, Кенстовіч, Кепінг, Кірык, Кісялеўскі, Кіслоўскі, Клюеў, Казлоўскі, Колен (Калена), Конігоўскі, Кончо,

стар. 7Правіць

Каржанеўскі, Каралько, Корытко, Кошанскі, Кошко, Креткоўскі, Кржыжаноўскі, Крівых, Кузняцоў, Кухарскі, Лабутаев, Лапо, Лейтнер, Ляпкоўскі, Лінк, Лісоўскі, Лобаноўскі (Лабаноўскі) , Лукаўскі, Лускін, Малафееў, Матюнін, Маўра, Мердер, Мертэнс, Мінеман, Міцкевіч, Мажэйка, Морыц, Маскалёў, Мусман, Мясаедаў, Някрасаў, Непокойчіцкі, Ножін, Насовіч, дэ-Опагін, Аскерка, Ошмянец, Пацукевіч, Перакрьостоў, Перошков, Петрыкаўскі, Подалінскі, Кржевковіч-Пазняк, Палянскі, Полторацкі, Папоў, Правік, Пржевалінскі, Радчанко, Фен-Раеўскі, Редзко, Радзівонаў, Савосціцкі, Сердакоўскі, Семіроўскі, Рудніцкі-Сіпайло, Сіхро, Скоблікоў,

стар. 8Правіць

Скарабагаты, Славінскі, Смольскі, Спытко, Стахоўскі, Сцяпанаў, Стеткевіч, Стэфані, Тэрмін, Тітоў, Тумскі, Федоровіч, Філіп'еў, Хілінскі, Барэйка-Хадкевіч, Хоецкі, Хахлоў, Хоцяноўскі, Храптовіч, Ціхінскі, Цытовіч, Чорбо, Шаблевіч, Швартз, Шабека, Шіпінскі, Шкляревіч, Горскі-Шпырко, Шульгін, Ярашэўскі.

3-я частка

Алабушев, Аляксандраў, Ананіч, Андрешевіч, Анташкевіч, Арыстархаў, Бабіч, Баранавіч, Барталамей, Барташэвіч, Безсонов, Бекарэвіч,

стар. 9Правіць

Бекман, Бенеўскі, Бернадскі, Бетулінскі, Біруковіч, Бобрык, Багдановіч, Багушэўскі, Больцевіч, Борхман, Бржезінскі, Булахаў, Бутэнка, Белофостов, Ватацы, Вейнрейх, Веремьенко, Вішнеўскі, Валкавіцкі, Валковіч, Карачэўскі-Воўк, Вусовіч, Гаеўскі, Гейслер, Гельтзль, Герард, Юноша-Гзоўскі, Гірыловіч, Сырінскі-Гіро, Гладкі, Глінскі, Глушаноўскі, Глыбоўскі, Галавацкі, Галынскі, Дашковічы-Гарбацкі, Горноўскі, Гарачкін, Гребнев, Грыневіч, Гудкоў, Гусакоўскі, Урангель-фон-Гюбента, Давідоўскі, Далецкі, Карыбут-Дашкевіч, Дзям'янавіч, Демянцевіч, Дзічканец, Дзмітрыеў, Добржанскі, Доліво-Дабравольскі, Дабравольскі, Дамброўскі, Дулевіч, Епіфанаў, Жылкін, Загароўскі, Зайцоў,

стар. 10Правіць

Званароў, Зіноўеў, Зубоўскі, Зуеў, Іваноў, Ігнацьеў, Ілініч, Каліопін, Камінскі, Карножіцкі, Карпінскі Кімбор, Кірыловіч, Кірьяцкі, Кісліков, Кітаеўскі, Кавалік, Казакоў, Казлоўскі, Кажэўнікаў, Колянкоўскі, Копытковскі, Пезе-дэ-Корваль, Куляко-Карэцкі, Коржец, Коркозовіч, Корніловіч, Коссачеўскі, Костеніч, Краўчанко, Кранц, Красевіч, Крассоўскі, Крогер, фон-Круз, Крутілов, Крыгер, Сементоўскі-Куріло, Куторга, Кушын, Ладомірскі, Лазарэвіч, Лакощенко, Лапо, Лебедзеў, Пора-Леановіч, Лепяшынскі, Ляснеўская, Лечіцкі, Лешко, Логанов, Лапатенков, Лаппато , Лорченко, Лужынскі , Десятіно-Лук'янаў, Лысов, Людогоўскі, Лютоўскі, Малевіч-Малеўскі,

стар. 11Правіць

Маліноўскі, Манькоўскі, Марцінкевіч, Мацкевіч, Мэер, Меркушаў, Мельнікаў, Моннерот-дю-Мен, Мерлін, Мігай, Мікоша, Міропольскі, Міхалоўскі, Мадэстов, Портянко-Монько, Московенко, Грабя-Мурашко, Нейшвентер, Нікотін, Нічыпарэнко, Навіцкі, Насовічы, Озмідов, Аляхоўскі, Альшэўскі, Астроўскі, Остроумов, Охочінскі, Паздеев, Панчанко, Папроцкі, Пашынскі, Пелрашкевіч, Пенкін, Петерс, Пяткевіч, Петраш, Пячкоўскі, Піоульскі, Плохоцкі, Подашеўскі, Пакроўскі, Поломскі, Полторацкі, Паслаўскі, Пржерадоўскі, Прігороўскі, Пухоўскі, Радкевіч, Радчанко, Рахманінаў, Рего, Рентельн, Бронюшец-Рецкі, Рецкі, Родкевіч, Роланд, Раманкевіч, Ромушкевіч, Соммерсэт-Россэтэр,

стар. 12Правіць

Рошкоўскі, Рубаноўскі, Савастьянов, Савініч, Савіцкі, Савіч, Сакк, Сапрыко, Сарбіеўскі, Сверчкоў, Семкоўскі, Сердзюкоў, Серафімовіч, Сівіцкі, Сідорскі, Сініцын, Скалышевіч, Скарабагаты, Смяроўскі, Созоновіч, Сакалоў, Соллогуб, Станкевіч, Стасевіч, Сташэўскі, Сцяпанаў, Стосуй, Стратановіч, Судзілоўскі, Сухадольскі, Тараткевіч, Тархов, Теплінін, Ціхоўскі, Тржецяк, Трупчінскі, Турчанінов, Тыдеман, Фащ, Фёдаравіч, Френдт, Функ, Хамянтоўскі, Хоцяноўскі, Цекерт, Доршпрунг-Целіцо, Цеханоўскі, Цытовіч, Чамова, Чачков, Червякоўскі, Чарняеў, Шведаў, Шебунін, Шкляревіч, Шмялёў,

стар. 13Правіць

Гульпоўскі-Шульц, фон-Шульц, Шухт, Щербаковіч, Янкоўскі.

4-я частка

Гробуа, Пісчевіч (Піщевіч), Францессон.

5-я частка

Барон Бремзе, Граф Грабоўскі, Князь Крапоткін, Князь Дондуков-Корсакаў, Князь Любамірскі, Князь Мяшчэрскі, Барон фон-Нолькен, Князь Абаленскі, Князь Эріванскі-Паскевіч, Граф Сумарокаў, Князь Друцкай-Сакалінскі, Граф Талстой, Граф Цукатто.

стар. 14Правіць

6-я частка

Абакановіч, Автушкевіч, Адамовіч, Лялевіч-Адамовіч, Аляксандравіч, Антушэвіч, Арцімовіч, Арцышеўскі, Багенскі, Байкоў, Банькоўскі, Бараноўскі, Барташэвіч, Берлінскі, фон-Бенкендорф, Бібікаў, Білевіч, Бялыніцкі-Біруля, Бішэўскі, Баброўскі, Дворжецкі-Багдановіч, Бонч-Багданоўскі, Богомолец, Багушэўскі, Богуш, Мордухай-Балтоўскі, Барэйко, Борейшо (Борейша), Барысавіч, Борк, Бочкоўскі, Бородзіч, Бржезя-Бржезінскі, Бржазоўскі, Бржастоўскі, Броховіч, Бонч-Бруевіч (Бруевіч), Будогоскі, Буйван, Буйвід, Булгак, Бурачек, Бурскі, Буры, Бутовіч, Буцевіч, Бучынскі, Белеўскі, Беліковіч, Бодзенто-Беляцкі, Беляцкі, Бібірштейн-Бялкоўскі, Быкоўскі, Вакар, Валахоўскі, Касцюшка-Валюжыніч, Васілеўскі, Васкоўскі (Васькоўскі), Ваньковіч,

стар. 15Правіць

Варпахоўскі, Вартман, Вевель, Вейсенгофф, Вялічка, Велямовіч, Венцлавовіч, Вяржбіцкі, Веренко, Верженскі, Верозумскі, Костюшкевіч-Вігурах, Віленчіц, Вільчынскі, Вілямоўскі, Віскоўскі, Віткоўскі, Голд-Вішнеўскі, Ваяводскі, Воейков, Потуліцкі-Войзбун, Нянкоўскі-Вайніловіч, Ясенецкі-Жеретінскі-Война, Вайцяхоўскі, Карачэўскі-Воўк, Ланеўскі-Воўк, Володзько, Валадковіч, Валовіч, Валынскі, Фурс-Вонсяцкі, Варанец, Варапай, Вроблеўскі, Выкоўскі, Васілевіч-Вырвіч, Высоцкі, Вязьмітінов, Гаўрылавіч, Гайдамовіч, Галіноўскі, Адоневіч-Львовіч-Галкоўскі, Ганкевіч, Гасперскі, Гаугер, Гаціскі, Гедройц, Радзецкі-Геліашевіч, Гердзееўскі, Гіжіцкі, Гласко, Гоголінскі, Галубіцкі, Галынскі, Гоніпроўскі, Гарбацкі, Гордзялкоўскі, Горноўскі, Буры-Гарошка, Гартынскі, Гоувальт, Грамздорф,

стар. 16Правіць

Грабніцкі, Грыгаровіч, Гржыбоўскі, Грум-Гржымайло (Грумм-Гржымайло), Грыневіч, Грынеўскі, Грынцэвіч, Грамыка, Грахоўскі, Радобыльскі-Губарэвіч (Ратабыльскі-Губарэвіч) , Гумінскі, Рамейка-Гурко, Міткевіч-Далецкі, Готскі-Даніловіч, Дворжецкі, Держанскі-Дегтерев, Дэмбіньскі, Ястржембец-Дзямьяновіч (Дем'яновіч), Доріа-Дерналовіч, Дзяшчынскі, Дзерожінскі, Літвінскі-Дзягілевіч, Дмохоўскі, Завішо Довгялло (у тэксце адсутнічае працяжнік або коска ), Даманскі, Дамарацкі, Дамброўскі, Гржіво-Дамброўскі, Дамарацкі, Донброво, Драбышэўскі, Драздоўскі, Мелех-Драздоўскі, Мрочкі-Драздоўскі, Репойто-Дубяга, Баркоўскі-Дунін, Слепец-Дунін, Сульгустоўскі-Дунін, Яўневіч, Могучый-Евціхевіч, Левальт-Язерскі (Язерскі), Жембо-Жабыко, Жарын, Фурс-Жыркевіч, Міткевіч-Жолтак, Пархамовіч-Жудро, Жукоўскі, Корцын-Жукоўскі, Прус-Жукоўскі, Жураўскі, Журомскі, Дунін-Жухоўскі, Заблоцкі, Завадзкі (Завадскі),

стар. 17Правіць

Зайончкоўскі, Закржэўскі, Залескі, Замбржыцкі, Залускі, Умыруко-Запольскі, Захарэвіч, Захаржеўскі, Зборомірскі, Здраеўскі, Зялінскі, Зянковіч, Радус-Зянковіч, Зяньковіч, Змечороўскі, Зомбек, Зубовіч, Эйдзятовіч-Зубовіч, Рабцэвіч-Зубкоўскі, Венкневіч-Зуб, Іваноўскі, Рогаль-Іваноўскі, Івашкевіч, Івіцкі, Ігнацьеў, Ілініч, Інглінк, Іолшын, Кавецкі, Казановіч, Каліноўскі, Калусоўскі, Каменскі, Каміонко, Карніловіч, Карніцкі, Згерскі-Кашо, Квяткоўскі, Кігн, Кіркор, Загоранскі-Кісель, Клачков, Теренецкі-Клімовіч, Клюкоўскі, Ратамскі-Кмітто, Зелезніцкі-Кобат, Кавалеўскі, Шевердыковіч-Кавалеўскі, Ковзан, Кожынаў, Смолько-Козакевіч (Смолько-Казакевіч), Казлінскі, Казлоўскі, Селецкі-Колбо, Колонтай, Камароўскі,

стар. 18Правіць

Забожынскі-Комар, Комоўскі, Камароўскі, Каморскі, Кандратовіч, Контовт, Кончыц, Баброўскі-Каралько, Каралько, Караткевіч, Корсак, Корытко, Косаржецкі, Касабуцкі, Львовіч-Костріцо, Кастравіцкі, Касця (Касціо), Каткоўскі, Коцеіоўскі, Масальскі-Кошуро (Масальскі-Кашуро), Краеўскі, Корвін-Красінскі, Крассоўскі, Крокоўскі, Корвін-Круковіч, Крукоўскі, Крушэўскі, Кубліцкі, Кузміцкі, Кржывец-Кузміцкі, Около-Кулак, Курако, Гамрат-Курэк, Курч, Рожыц-Кучеўскі, Кучук, Сестрженцевіч-Кучук, Кушлейко, Куяўскі, Лабаноўскі (Лобаноўскі), Лагоцкі, Ланько, Шерепо-Лапіцкі, Лапо, Старженецкі-Лапо, Лашкевіч, Воўк-Левоновіч, Пора-Леановіч, Ляснеўскі, Швогер-Леттецкі, Ліпіньскі, Ліпскі, дэ-Ліппэ-Ліпскі, Лісоўскі, Літінскі, Ловенецкі, Лукашэвіч, Іеліто-Лукоўскі, Лупандін, Лыскаўскі, Лычкоўскі, Ляскоўскі, Ляссотовіч, Маеўскі, Васенцовіч-Макарэвіч, Макавецкі,

стар. 19Правіць

Малама, Малахоўскі, Маліноўскі, Манцэвіч, Марціноўскі, Марчанка, Матушевіч, Мацкевіч, Мацеіеўскі (Маціоўскі, Мацееўскі), Левіз-оф-Мэнар, Мерло, Міклашэўскі, Мілош, Міткевіч, Міхневіч, Міцевіч, Рінвід-Міцкевіч, Млечко, Мажэйка, Мольскі, Монкевіч, Монвіж-Монтвід, Морачэўскі (Марачеўскі), Маразевіч, Іпатевіч Москевіч (у тэксце адсутнічае працяжнік або коска), Лада-Мочарскі, Мочунскі, Машчынскі, Мышкоўскі, Нарышкін, Насекін, Лях-Нявінскі, Невяровіч, Недзвецкі, Нітаслаўскіх, Кржывец-Акаловіч, Окуліч, Акушка, Окшеўскі, Оленкевіч, Онгірскі, Аношка, Орел (Оржел), Ордынец, Оржел-Оржешкевіч, Оржешко, Арлоўскі, Аскерка, Коршун Асмалоўскі, (у тэксце адсутнічае працяжнік або коска), Бонч-Асмалоўскі, Осовецкі (Оссовецкі), Асоўскі, Останковіч (Астаньковіч), Оржешко-Астрэйка, Осыпоўскі (Осіпоўскі), Паўловіч, Вайткевіч-Паўлавіч,

стар. 20Правіць

Паўлоўскі, Падэрэўскі, Паеўскі, Панфіловіч, Парчэўскі, Парфіановіч, Паткоўскі, Пашкевіч, Перот, Дамашэўскі-Песляк, Пестржецкі, Петкун, Петражыцкі, Петрожыцкі, Пячкоўскі, Карначевіч-Пячора, Піятроўскі, Кубліцкі-Піоттух, Пірогоўскі, Пласкавіцкі, Плохоцкі, Погоскі, Падбярэзскі, Падгурскі, Падабед, Пожаріскі, Пазняк, Некрашэвіч-Поклад, Полагейко, Палонскі, Палубінскі, Панятоўскі, Попель, Порембскі, Жабко-Патаповіч, Адляніцкі-Пачобут, Пржевалінскі, Пржесмыцкі, Пузанаў, Пуцкоўскі, Фен-Раеўскі-Пуцято, Ждан-Пушкін, Рагоза, Фен-Раеўскі, Райкевіч, Ратабыльскі, дэ-Реас (дэ-Реасс, дэ-Раес, дэ-Раесс), Реутт, Ржендзінскі, Рагінскі, Рагоўскі, Родзевіч, Бойно-Родзевіч, Рокіцкі (Ракіцкі), Сейбут-Рамановіч, Роня, Росткоўскі, Россохацкі, Рошкоўскі, Лось-Рошкоўскі, Равіч-Русецкі, Руткоўскі, Руцінскі, Рылло, Рымкевіч (Рімкевіч), Рыхтер, Долгово-Сабураў,

стар. 21Правіць

Савіцкі, Садкоўскі, Саковіч, Салімо-Самуйло, Самуцевіч, Санковіч, Зацепяко-Сапріноўскі, Сарнацкі, Сахноўскі, Свадкоўскі, Свентаржэцкі, Свенціцкі, Свідзерскі, Свіньін, Свірскі, Свірщеўскі, Свістун, Ільіч-Світіч, Свяцкі, Селляво, Селянко, Сямёнаў, Сервірог, Сердакоўскі, Сілініч, Сініцкі, Рудніцкі-Сіпайла, Скалкоўскі, Скокоўскі, Славінскі, Слежаноўскі, Слешінскі, Случаноўскі, Глебка-Толстіковіч-Созоновіч (Глебка-Толстіковіч-Сазановіч), Сакалоўскі, Чернілоўскі-Сокал, Сакольскі, Девойно-Соллогуб, Соломірецкі, Перасвет-Солтан, Сасноўскі, Грот-Спасоўскі, дэ-Спіллер, Станішэўскі, Станкевіч, Бялевіч-Станкевіч, Кісляк-Станкевіч, Стахоўскі, Стерпінскі, Стравінскі, Стражевіч, Судзілоўскі, Сумоўскі, Туркан-Сурыновіч, Сурына, Францкевіч-Сурож, Малкавіч-Сутоцкі, Сушкоў, Ракусо-Сушчэўскі (Ракуса-Сушчэўскі) , Праскуро-Сушчынскі, Сцібло, Крушыно-Сымановіч, Войніч-Сяноженцкі, Тарбеев, Твербус-Тверды,

стар. 22Правіць

Терлецкі, Толпыго, Тамашэвіч, Тамковіч, Тыкоцкі, Тычінскі, Галаўко-Улазоўскі, Усакоўскі, Усціновіч, Ханеўскі, Харкевіч, Хелхоўскі, Хмара, Хмолоўскі, Барэйка-Хадкевіч, Хадаровіч, Чаркас-Хадасоўскі, Хойніцкі (Хайніцкі), Хамянтоўскі, Хамінскі, Хорощо, Цеханоўскі, Лясоцкі-Цыбульскі, Цытовіч, Цеханавецкі, Цеханскі, Цехановіч, Елаго-Цэхан, Цюндзевіцкі, Чайкоўскі, Чапліц (Чапліцо), Чаркоўскі, Черейскі, Чарамісін, Чернеўскі, Черніхоўскі, Чыгір, Анцыпаў-Чікунскі, Чыж, Чудоўскі, Чурыла (Чурілло), Шавельскі, Еустратоновіч-Шамоўскі, Шаняўскі, Шасткевіч, Шацілло, Белы-Шаціло (Белы-Шацілло), Шафранскі, Юршо-Швабовіч, Шабека, Вяроўкін-Шелюто, Шеміот, Лазарэвіч-Шапялевіч, Шереметев, Шыманскі, Шымковіч, Шокальскі, Радзівілавіч-Шостак,

стар. 23Правіць

Шпілеўскі, Отмар-Штэйн, Палескі-Щіпілло, Брант-Щіроўскі, Щодро, Щуко, Эйсмант, Эліашевіч (Эліяшевіч), Энгельгардт, Эрдман, Юркевіч, Юр'евіч, Яблонскі, Явшіц, Яганов, Яніцкі, Янкоўскі, Яноўскі, Янушкевіч, Янчэўскі, Бубель-Яроцкі, Шабуневіч-Ярашэвіч, Ясенскі, Ясінскі, Скіргайла-Яцэвіч, Оношковіч-Яцыно, Ячеўскі.

Колькасць цёзакПравіць

  • Васілеўскі - 2 (у 1-й частцы); • Карачэўскі-Воўк - 2 (у 1-й частцы); • Гарбатоўскі - 2 (у 1-й частцы); • Грушэцкі - 2 (у 1-й частцы); • Дабравольскі - 4 (у 1-й частцы); • Репойто-Дубяга - 2 (у 1-й частцы); • Каржанеўскі - 2 (у 1-й частцы); • Около-Кулак - 2 (у 1-й частцы); • Ліпскі - 2 (у 1-й частцы); • Маеўскі - 3 (у 1-й частцы); • Астроўскі - 3 (у 1-й частцы); • Полькоўскі - 2 (у 1-й частцы); • Порчінскі - 3 (у 1-й частцы); • Русіноўскі-Пуцято - 2 (у 1-й частцы); • Сакалоўскі - 2 (у 1-й частцы).

  • Гурскі - 2 (у 2-й частцы); • Іваноў - 2 (у 2-й частцы); • Карніловіч - 2 (у 2-й частцы); • Казлоўскі - 2 (у 2-й частцы); • Лапо - 2 (у 2-й частцы); • Ярашэўскі - 3 (у 2-й частцы).

  • Бекарэвіч - 3 (у 3-й частцы); • Жылкін - 2 (у 3-й частцы); • Зубоўскі 2 (у 3-й частцы); • Зуеў - 2 (у 3-й частцы); • Коржец - 2 (у 3-й частцы); • Лепяшынскі - 2 (у 3-й частцы); • Мігай - 2 (у 3-й частцы); • Навіцкі - 2 (у 3-й частцы); • Насовічы - 2 (у 3-й частцы) ; • Альшэўскі - 2 (у 3-й частцы); • Подашеўскі - 2 (у 3-й частцы); • Радкевіч - 2 (у 3-й частцы); • Савініч - 2 (у 3-й частцы); • Стратановіч - 3 (у 3-й частцы); • Судзілоўскі - 2 (у 3-й частцы).

  • Князь Любамірскі - 2 (у 5-й частцы).

  • Арцышеўскі - 2 (у 6-й частцы); • Банькоўскі - 2 (у 6-й частцы); • Бараноўскі - 3 (у 6 -й частцы); • Бібікаў - 2 (у 6-й частцы); • Дворжецкі-Багдановіч - 2 (у 6-й частцы); • Багушэўскі - 2 (у 6-й частцы); • Бородзіч - 2 (у 6-й частцы); • Васілеўскі - 3 (у 6-й частцы); • Ваньковіч - 3 (у 6 -й частцы); • Вяржбіцкі - 4 (у 6 -й частцы); • Віткоўскі - 2 (у 6-й частцы); • Высоцкі - 2 (у 6-й частцы); • Горноўскі - 3 (у 6 -й частцы); • Дзерожінскі - 2 (у 6-й частцы); • Дамброўскі - 2 (у 6-й частцы); • Гржыво-Дамброўскі - 2 (у 6-й частцы); • Драбышэўскі - 3 (у 6 -й частцы); • Могучый-Евціхевіч - 2 (у 6-й частцы); • Жарын - 2 (у 6-й частцы); • Жукоўскі - 2 (у 6-й частцы); • Заіончкоўскі - 2 (у 6-й частцы); • Закржэўскі - 3 (у 6 -й частцы); • Замбржыцкі - 2 (у 6-й частцы); • Умыруко-Запольскі - 2 (у 6-й частцы); • Эйдзятовіч-Зубовіч - 2 (у 6-й частцы); • Рабцэвіч-Зубкоўскі - 3 (у 6 -й частцы); • Ілініч - 2 (у 6-й частцы); • Каменскі - 2 (у 6-й частцы); • Казлоўскі - 5 (у 6 -й частцы); • Краеўскі - 2 (у 6-й частцы); • Крассоўскі - 3 (у 6 -й частцы); • Маеўскі - 2 (у 6-й частцы); • Маліноўскі - 2 (у 6-й частцы); • Мацкевіч - 2 (у 6-й частцы); • Монкевіч - 4 (у 6 -й частцы); • Недзвецкі - 2 (у 6-й частцы); • Аношка - 2 (у 6-й частцы); • Паўлоўскі - 2 (у 6-й частцы); • Пашкевіч - 2 (у 6-й частцы); • Ждан-Пушкін - 2 (у 6-й частцы); • Рымкевіч (Рімкевіч) - 2 (у 6 -й частцы); • Савіцкі - 3 (у 6 -й частцы); • Саковіч - 2 (у 6-й частцы); • Свенторжэцкі - 2 (у 6-й частцы); • Рудніцкі-Сіпайло - 2 (у 6-й частцы); • Перасвет-Солтан - 2 (у 6-й частцы); • Тамашэвіч - 2 (у 6-й частцы); • Чернеўскі - 2 (у 6-й частцы); • Чыж - 2 (у 6-й частцы); • Шаняўскі - 2 (у 6-й частцы); • Шасткевіч - 2 (у 6-й частцы); • Шімковіч - 2 (у 6-й частцы); • Янкоўскі - 2 (у 6-й частцы).

Гл. таксамаПравіць

ЛітаратураПравіць

  1. «Алфавитный список дворянских родов, внесённых в родословные дворянские книги Могилёвской губернии (составлен в 1909 году)», Издание Могилёвского Дворянского Депутатского Собрания, типо-лит. Я. Н. Подземского, 1909 г., г. Могилёв, 1909 г.; (руск.) 
  2. статья "Могилевская шляхта", Отд. IV, стр. 77-101, "Вестник Юго-Западной и Западной России (историко-литературный журнал)", изд. К. Говорским, тип. А.К. Киркора, кн. 10, том 4, г. Вильна, 1866 г.; (руск.) 
  3. «Русские фамилии», Унбенгаун Б. О., г. Москва, изд. «Прогресс», 1989 г.; (руск.) 
  4. Думин С. В. «Списки дворянских родов Российской империи по губерниям», Библиографический указатель, Летопись Историко-родословного общества в Москве, вып. 3, г. Москва, 1995 г.; (руск.) 
  5. «Реестр входящих бумаг за 1792—1836 годы о выдаче грамот и родословных», фонд «Могилёвское губернское дворянское собрание», НГАБ ф. 2066 оп. 1 д. 4 л. 82 об.; (польск.)  (руск.) 
  6. Список дворянам Царства Польского, с приобщением кратких сведений о доказательствах дворянства. Spis szlachty Krolestwa Polskiego z dodaniem krotkiej informacji o dowodach szlachectwa. Warszawa, 1851 г. [Именные посемейные списки, с указанием герба; сведения о происхождении отсутствуют. На с. 303—326 помещено Дополнение (Dodatek) I.] (польск.) 
  7. Дополнение II к списку дворян Царства Польского. Dodatek II do Spisu szlachty Krolestwa Polskiego. Warszawa, 1854. 56 s. (польск.) 
  8. То ж, reprint: Lipsk, 1991. (польск.) 
  9. Гербовник Царства Польского. Herbarz Krolestwa Polskiego. Warszawa, 1853 г. [Издание двуязычное, на русском и польском языках; содержит рисунки 246 гербов, их описание; при каждом гербе перечень родов, его употребляющих, краткие сведения о родоначальниках семей, но без родословных; издание не закончено.] (польск.) 
  10. Лукомский В. К., Тройницкий С. Н. Гербы третьей части Гербовника дворянских родов Царства Польского. По материалам бывшей Герольдии Царства Польского составили… СПб., 1910 г. [Рисунки: 121 герб, перечень фамилий, их употребляющих, но без каких-либо генеалогических сведений; описание гербов; издание только на русском языке; крайне редкое, тираж — всего 10 экз.] (руск.) 
  11. Лукомский В. К. Список родам Царства Польского, признанным в дворянском достоинстве с гербами, не внесенными в Высочайше утвержденный Гербовник. СПб., 1912 г. [Корректурное издание Департамента Герольдии.] (руск.) 
  12. Список лицам, Высочайше пожалованным дипломами с гербами на дворянское достоинство Царства Польского. // Лукомский В. К., Тройницкий С. Н. Списки лицам, Высочайше пожалованным дипломами с гербами на дворянское достоинство Всероссийской империи и Царства Польского. СПб., 1911 г. (руск.) 
  13. Дворянские роды, внесенные в Гербовник Царства Польского, Высочайше утвержденный первая часть в 10 (22) день октября 1850 г., а вторая в 16 (28) день января 1851 г. // Дворянский адрес-календарь на 1898 год. СПб., 1898 г. [Перечень гербов и фамилий.] (руск.) 
  14. Польские дворянские фамилии, получившие графский титул (conte) от римских пап // Там же, с. 227 [17 родов.] (руск.) 
  15. Літоўская метрыка
  16. Памятная книжка Могилёвской губернии, 18701871 гг. (руск.) 
  17. «Белоруссiя и Литва (Историческiя судьбы С?веро-Западнаго края), изд. П. Н. Батюшков, тип. тов. "Общественная польза", г. СПБ, 1890 г.». (руск.) 
  18. "Свод законов Российской империи", статья № 968 том IX изд. 1899 г. (руск.) 
  19. Оршанский гербовник // Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящиеся в Центральном Витебском архиве. Витебск, 1900. T. XXVIII. (Ч.2). 167 c. (руск.) 
  20. "Гербовник всероссийского дворянства", Дурасов В., г. СПб., 1906 г. (руск.) 

СпасылкіПравіць

  1. Boniecki Adam Herbarz polski, t. 1-16, Gebethner & Wolff, Warszawa 1905; (польск.) 
  2. Tadeusz Gajl Herby szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodow, Wydawnictwo L&L, Gdansk 2003.; (польск.) 
  3. Официальный сайт «Российского Дворянского Собрания» (руск.) 
  4. «Каждый десятый белорус — шляхтич?» Мария ШПИТАЛЕВА // Обозреватель. 51 (381) от 18.12.2009 г.; (руск.) 
  5. Артем ДЕНИКИН, «Неизвестная война 1654—1667 гг.» (История Беларуси и Большой Литвы), Аналитическая газета «Секретные исследования»; (руск.) 
  6. Бібліятэка гістарычных артыкулаў, "Невядомая вайна: 1654-1667", Г. Сагановіч;
  7. Алексей Лобин «Неизвестная война 1654—1667 гг.», Научно-просветительский журнал «Скепсис»; (руск.) 
  8. Русско-польская война (1654—1667); (руск.) 
  9. Вадим РОСТОВ «ГИБЕЛЬ ЛИТВЫ», Аналитическая газета «Секретные исследования»; (руск.) 
  10. Василь Скобля, «Беларусь: история, личности, менталитет»; (руск.) 
  11. «ПРЕДКИ МНОГИХ БЕЛОРУСОВ БЫЛИ ЛИТВИНАМИ (40 фактов из первоисточников)» © Литвин 2010; (руск.) 
  12. Административно-территориальное деление Беларуси (руск.) 
  13. доктор исторических наук, профессор исторического факультета Санкт-Петербургского государственного университета Андрей Юрьевич Дворниченко ("Великое княжество Литовское", Александр Гордон, ТВ, 14.12.2009) (руск.) 

Зноскі

  1. Дворянская генеалогия (руск.) 
  2. "Вестник Юго-Западной и Западной России (историко-литературный журнал)", изд. К. Говорским, тип. А.К. Киркора, кн. 10, том 4, г. Вильна, 1866 г. статья "Могилевская шляхта", Отд. IV, стр. 81-101. (руск.) 
  3. Общий Гербовник дворянских родов Всероссийской Империи (руск.) 
  4. «Беларусь в войне 1812 г.» (руск.) 
  5. К истории создания и публикации, "Общий Гербовник дворянских родов Всероссийской Империи", 04.10.2003 г. // Е.А. Агафонова (руск.) 
  6. Основные ревизские сказки по Речицкому уезду Минской губернии (руск.) 
  7. ф. 146 воп. 1 спр. 3193 с. 8 - Дзяржаўны архіў Жытомірскай вобласці. (руск.) 
  8. str.108, "Elektorowie krolow Wladyslawa IV., Michala Korybuta, Stanislawa Leszczynskiego i spis stronnikow Augusta III. / zestawili w porzadek abecadlowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wasowicz., Lwow, czcionkami I. Zwiazkowej Drukarni, nakl. Elzbiety z hr. Losiow Duninowej-Borkowskiej, 1910; «Rocznik Towarzystwa heraldycznego we Lwowie», Tom 1 — rok 1908/9. (польск.) 
  9. str.176, Elektorow poczet, ktorzy niegdys glosowali na elektorow Jana Kazimierza roku 1648, Jana III. roku 1674, Augusta II. roku 1697, i Stanislawa Augusta roku 1764, najjasniejszych Krolow Polskich, Wielkich Ksiazat Litewskich, i.t.d. / ulozyl i wydal Oswald Zaprzaniec z Siemuszowej Pietruski . Bochnia ; Lwow. drukiem Wawrzynca Pisza; nakladem Kajetana Jablonskiego. 1845. (польск.) 
  10. с. 231-232, 191-196 ("Русь" - с. 194-196, документ 1551 года), "Мэтрыка Вялыкага Княства Літоўскага (1522-1552)", Кн. 28, выд. ATHENAEUM (В. Менжинский, В. Свежинский), г. Менск, 2000 г. ISBN 985-6374-10-3
  11. Літоўская метрыка
  12. «Акты издаваемые Виленскою Археографическою Комиссиею для разбора Древних Актов», г. Вильна, 1865—1915, том I—XXXIX; (руск.) 
  13. Метрические книги православных и униатских (греко-католических) церквей (руск.) 
  14. Таблицы статистики "Дэмаграфічныя табліцы"
  15. Лобин А. Н. Неизвестная война 1654—1667 гг. (руск.) 
  16. Генадзь Сагановіч, "Невядомая вайна: 1654-1667", г. Менск, 1995 г., "Беларуская Палічка" (#13 — Дэмаграфічныя табліцы)
  17. «Неизвестная война 1654—1667 гг.» (История Беларуси и Большой Литвы), Артем ДЕНИКИН, Аналитическая газета «Секретные исследования» (руск.) 
  18. Думин С. В. Списки дворянских родов Российской империи по губерниям. Библиографический указатель. Опубликовано: Летопись Историко-родословного общества в Москве, вып. 3. Москва, 1995 г. (руск.)