Залатая пальмавая галіна

«Залата́я па́льмавая галі́на» (фр.: Palme d'Or) — галоўная ўзнагарода Канскага кінафестывалю. З’яўляецца адной з найбольш прэстыжных узнагарод у сферы кіно[1].

Залатая пальмавая галіна
Palme-d-or.png
Арыгінальная назва фр.: Palme d'Or
Краіна Сцяг Францыі Францыя
Тып Cannes Film Festival Award[d]
Статыстыка
Дата заснавання 1939
Першае ўзнагароджанне 1939
Сайт festival-cannes.com
Commons-logo.svg Залатая пальмавая галіна на Вікісховішчы

Сваю сучасную назву атрымала ў 1955 годзе. З 1946 па 1954 год найвышэйшай узнагародай фестывалю было «Гран-пры» (фр.: Grand Prix — вялікі прыз)[1].

За ўсю гісторыю кінафестывалю ніводзен кінарэжысёр не змог атрымаць гэтую ўзнагароду тройчы. Двойчы «Залатой пальмавай галінай» былі ўзнагароджаны Фрэнсіс Форд Копала (1974, 1979), Сёхэй Імамура (1983, 1997), Эмір Кустурыца (1985, 1995), Біле Аўгуст (1988, 1992), браты Жан-П’ер і Люк Дардэн (1999, 2005), Міхаэль Ханэке (2009, 2012)[2].

ЛаўрэатыПравіць

Год Фільм Рэжысёр Спасылкі
З 1939 па 1954 год прэмія насіла назву «Гран-пры міжнароднага кінафестывалю»
1939 «Юніян Пасіфік[en]» Сесіл Блаўнт Дэміль
1940—1945 Фестываль не праводзіўся па прычыне Другой сусветнай вайны. [3]
1946 «Вялікі пералом[en]» Фрыдрых Эрмлер[en]
«Людзі без крылаў[en]» Францішак Чап[en]
«Апошні шанс[en]» Леапольд Ліндтберг[en]
«Цкаванне[en]» Альф Шоберг[en]
«Марыя Кандзеларыя[en]» Эміліа Фернандэс[en]
«Рым — адкрыты горад[en]» Раберта Раселіні
«Горад у даліне[en]» Чэтан Ананд[en]
«Кароткая сустрэча[en]» Дэвід Лін
«Пастаральная сімфонія[en]» Жан Дэлануа[en]
«Згублены ўікэнд[en]» Білі Уайлдэр
«Чырвоныя лугі[en]» Бодыль Іпсен[en], Лаў Лаўрытцэн[en]
1947 «Вар’яцтвы Зігфілда[en]» (Гран-пры — Найлепшая музычная камедыя) Вінсент Мінелі
«Антуан і Антуанета[en]» (Гран-пры — Найлепшы псіхалагічны або любоўны фільм) Жак Бекер[en]
«Дамба» (Гран-пры — Найлепшы дызайн анімацыі) Бен Шарпстын[en]
«Перакрыжаваны агонь[en]» (Гран-пры — Найлепшы сацыяльны фільм) Эдвард Дмітрык[en]
«Праклятыя[en]» (Гран-пры — Найлепшы прыгодніцкі або крымінальны фільм) Рэнэ Клеман
1948 Фестываль не праводзіўся з-за праблем з бюджэтам. [4]
1949 «Трэці чалавек[en]» Кэрал Рыд[en]
1950 Фестываль не праводзіўся з-за праблем з бюджэтам. [4]
1951 «Фрэкен Юлія[en]» Альф Шоберг[en]
«Цуда ў Мілане[en]» Віторыа дэ Сіка
1952 «Атэла[en]» Орсан Уэлс
«Два грошы надзеі[en]» Рэната Кастэлані[en]
1953 «Плата за страх[en]» Анры-Жорж Клузо
1954 «Брамы пекла[en]» Тэйноскэ Кінугаса[en]
З 1955 па 1963 год прэмія насіла назву «Залатая пальмавая галіна»
1955 «Марці[en]» Дэлберт Ман [5]
1956 «Свет маўчання[en]» Жак-Іў Кусто, Луі Маль [5]
1957 «Сяброўскае ўгаворванне[en]» Уільям Уайлер [5]
1958 «Ляцяць жураўлі[en]» Міхаіл Калатозаў [5]
1959 «Чорны Арфей[en]» Марсель Камю[en] [5]
1960 «Салодкае жыццё[en]» Федэрыка Феліні [6]
1961 «Такая доўгая адсутнасць[en]» Анры Кальпі[en] [6]
«Вірыдыяна[en]» Луіс Буньюэль
1962 «Выканаўца зароку[en]» Анселма Дуартэ[en] [6]
1963 «Леапард[en]» Лукіна Вісконці [6]
З 1964 па 1974 год прэмія насіла назву «Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю»
1964 «Шэрбурскія парасоны[en]» Жак Дэмі [6]
1965 «Спрыт… і як яго набыць[en]» Рычард Лестэр[en] [6]
1966 «Мужчына і жанчына[en]» Клод Лелуш [6]
«Дамы і спадары[en]» П’етра Джэрмі
1967 «Фотапавелічэнне[en]» Мікеланджэла Антаніоні [6]
1968 Фестываль быў перарваны ў знак салідарнасці з пратэстным рухам студэнтаў і рабочых «Май 1968[en]». [4]
1969 «Калі....[en]» Ліндсей Андэрсан[en] [6]
1970 «Ваенна-палявы шпіталь[en]» Роберт Олтмен [7]
1971 «Пасрэднік[en]» Джозеф Лоўзі[en] [7]
1972 «Працоўны клас ідзе ў рай[en]» Эліа Петры [7]
«Справа Матэі[en]» Франчэска Розі[en]
1973 «Наёмны працаўнік[en]» Алан Брыджэс[en] [7]
«Пудзіла[en]» Джэры Шацберг[en]
1974 «Размова[en]» Фрэнсіс Форд Копала [7]
З 1975 года прэмія носіць назву «Залатая пальмавая галіна»
1975 «Хроніка вогненных гадоў[en]» Махамед Лахдар-Хаміна[en] [7]
1976 «Таксіст[en]» Марцін Скарсэзэ [7]
1977 «Бацька-гаспадар[en]» Браты Тавіяні[en] [7]
1978 «Дрэва для чаравікаў[en]» Эрмана Ольмі[en] [7]
1979 «Апакаліпсіс сёння[en]» Фрэнсіс Форд Копала [7]
«Бляшаны барабан[en]» Фолькер Шлёндорф
1980 «Увесь гэты джаз[en]» Боб Фос [8]
«Цень воіна[en]» Акіра Курасава
1981 «Чалавек з жалеза» Анджэй Вайда [8]
1982 «Зніклы без вестак[en]» Коста-Гаўрас[en] [8]
«Дарога[en]» Шэрыф Гёрэн[en], Йылмаз Гюней[en]
1983 «Легенда пра Нараяму[en]» Сёхэй Імамура[en] [8]
1984 «Парыж, Тэхас» Вім Вендэрс [8]
1985 «Тата ў камандзіроўцы[en]» Эмір Кустурыца [8]
1986 «Місія» Ралан Жафэ [8]
1987 «Пад сонцам Сатаны[en]» Марыс Піала[en] [8]
1988 «Пеле Заваёўнік» Біле Аўгуст[en] [8]
1989 «Секс, хлусня і відэа[en]» Стывен Содэрберг [8]
1990 «Дзікія сэрцам[en]» Дэвід Лінч [9]
1991 «Бартан Фінк[en]» Браты Коэн [9]
1992 «Добрыя намеры[en]» Біле Аўгуст[en] [9]
1993 «Бывай, мая наложніца[en]» Чэнь Кайгэ[en] [9]
«Піяніна[en]» Джэйн Кэмпіян[en]
1994 «Крымінальнае чытво» Квенцін Таранціна [9]
1995 «Андэграўнд[en]» Эмір Кустурыца [9]
1996 «Таямніцы і хлусня[en]» Майк Лі[en] [9]
1997 «Смак вішні[en]» Абас Кіарастамі[en] [9]
«Вугор[en]» Сёхэй Імамура[en]
1998 «Вечнасць і адзін дзень[en]» Тэадорас Ангелопулас [9]
1999 «Разета[en]» Жан-П’ер і Люк Дардэны[en] [9]
2000 «Танцорка ў цемры[en]» Ларс фон Трыер [10]
2001 «Пакой сына[en]» Нані Марэці[en] [10]
2002 «Піяніст[en]» Раман Паланскі [10]
2003 «Слон[en]» Гас Ван Сент[en] [10]
2004 «Фарэнгейт 9/11[en]» Майкл Мур[en] [10]
2005 «Дзіця[en]» Жан-П’ер і Люк Дардэны[en] [10]
2006 «Вецер, што калыша ячмень» Кен Лоўч [10]
2007 «4 месяцы, 3 тыдні і 2 дні» Крысціян Мунджыў [10]
2008 «Між сцен[en]» Ларан Кантэ[en] [10]
2009 «Белая стужка» Міхаэль Ханэке [10]
2010 «Дзядзька Бунмі, які памятае свае мінулыя жыцці[en]» Апічатпонг Вірасетакул[en] [11]
2011 «Дрэва жыцця» Тэрэнс Малік [11]
2012 «Любоў[en]» Міхаэль Ханэке [11]
2013 «Жыццё Адэль[en]» Абдэлатыф Кешыш[en] [11]
2014 «Зімняя спячка[en]» Нуры Більге Джэйлан [11]
2015 «Дыпан» Жак Адзіяр [11]
2016 «Я, Дэніэл Блэйк[en]» Кен Лоўч [11]
2017 «Квадрат» Рубэн Эстлунд[en] [11]
2018 «Крамныя зладзеі» Хірокадзу Корээда [11]
2019 «Паразіты» Пон Джун Хо [11]
2020 Фестываль не праводзіўся з-за пандэміі COVID-19. [12]
2021 «Тытан[en]» Жулія Дзюкурно[en]

Шматразовыя лаўрэатыПравіць

За ўсю гісторыю кінафестывалю ніводзен рэжысёр не ўдастайваўся «Залатой пальмавай галіны» тройчы. Два разы ўзнагароду атрымлівалі наступныя рэжысёры:

ЗноскіПравіць

  1. 1,0 1,1 Международный Каннский кинофестиваль. Справка (руск.) . Сайт «РИА Новости» (14 мая 2008). Праверана 12 красавіка 2018.
  2. Guy Lodge, Owen Gleiberman. Cannes: Ken Loach Wins His Second Palme d’Or for ‘I, Daniel Blake’ (англ.) . Сайт «Variety» (22 мая 2016). Праверана 22 сакавіка 2021.
  3. Liz Ronk, Lily Rothman. How World War II Created the Cannes Film Festival (англ.) . Сайт часопіса «Time[en]» (13 мая 2015). Праверана 5 ліпеня 2021.
  4. 4,0 4,1 4,2 Factbox: History of the Cannes film festival (англ.) . Сайт «Reuters» (6 мая 2011). Праверана 5 ліпеня 2021.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Diane Del Ghingaro. Palme d'or: the 1950s (англ.) . Сайт Канскага кінафестывалю (31 сакавіка 2020). Праверана 30 чэрвеня 2021.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 6,8 Diane Del Ghingaro. Palme d'or: the 1960s (англ.) . Сайт Канскага кінафестывалю (10 красавіка 2020). Праверана 30 чэрвеня 2021.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 7,7 7,8 7,9 Diane Del Ghingaro. Palme d’or: the 1970s (англ.) . Сайт Канскага кінафестывалю (20 красавіка 2020). Праверана 30 чэрвеня 2021.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 8,6 8,7 8,8 8,9 Diane Del Ghingaro. Palme d'or: the 1980s (англ.) . Сайт Канскага кінафестывалю (22 красавіка 2020). Праверана 30 чэрвеня 2021.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 9,8 9,9 Diane Del Ghingaro. Palme d'or: the 1990s (англ.) . Сайт Канскага кінафестывалю (1 мая 2020). Праверана 30 чэрвеня 2021.
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 10,6 10,7 10,8 10,9 Diane Del Ghingaro. Palme d'or: the 2000s (англ.) . Сайт Канскага кінафестывалю (8 мая 2020). Праверана 30 чэрвеня 2021.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 11,6 11,7 11,8 11,9 Diane Del Ghingaro. Palme d’or: the 2010s (англ.) . Сайт Канскага кінафестывалю (15 мая 2020). Праверана 30 чэрвеня 2021.
  12. What Cannes 2020 line-up says about the cancelled festival (англ.) . Сайт газеты «Los Angeles Times[en]» (3 чэрвеня 2020). Праверана 5 ліпеня 2021.