Адкрыць галоўнае меню

Міхал Сервацы Вішнявецкі (16801744), прадстаўнік роду Вішнявецкіх. Маршалак канфедэрацыі (1700), гетман польны літоўскі (1702-1703, 1707-1735), гетман вялікі літоўскі (1703-1707, з 1735), кашталян віленскі, канцлер вялікі літоўскі1720), рэгіментар войска ВКЛ (1730), староста пінскі, ваўкавыскі, мярэцкі, вілкавішскі[1].

Міхал Сервацы Вішнявецкі
Michał Servacy Višniaviecki. Міхал Сэрвацы Вішнявецкі.jpg
Міхал Сервацы Вішнявецкі, XVIII ст.
POL COA Korybut.svg
Герб «Карыбут»
польны гетман літоўскі
1707 — 1709
Папярэднік: Рыгор Антоні Агінскі
Пераемнік: Людвік Канстанцін Пацей
вялікі гетман літоўскі
1703 — 1707
Папярэднік: Казімір Ян Павел Сапега
Пераемнік: Казімір Ян Павел Сапега
польны гетман літоўскі
1702 — 1703
Папярэднік: Юзаф Багуслаў Слушка
Пераемнік: Рыгор Антоні Агінскі
 
Адукацыя:
Дзейнасць: дыпламат
Нараджэнне: 13 мая 1680(1680-05-13)
Смерць: 16 верасня 1744(1744-09-16) (64 гады)
Пахаванне:
Род: Вішнявецкія
Бацька: Крыштаф Вішнявецкі(руск.) бел.
Маці: Ганна з Хадароўскіх(укр.) бел.
Жонка: Кацярына Дольская[d], Марыя Магдалена Чартарыйская[d] і Тэкля Ружа Радзівіл[d]
Дзеці: Барбара Альжбета Вішнявецкая[d] і Ганна Вішнявецкая[d]
 
Узнагароды:
Ордэн Белага арла

БіяграфіяПравіць

Падчас грамадзянскай вайны ў Літве ў 1700 годзе, быў кіраўніком апазіцыі шляхты, якая выступала супраць роду Сапегаў[1], прадстаўнікі якога займалі ў той час вядучыя пасады ў адміністрацыі Вялікага Княства Літоўскага. У 1700 годзе разбіў войска Сапегаў у бітве пад Алькенікамі(англ.) бел.. Маршал надзвычайнага сейма які праходзіў з 11 чэрвеня па 19 жніўня 1703 года ў горадзе Любліне. Некалькі разоў быў маршалам Трыбунала Літоўскага.

Падтрымліваў Аўгуста ІІ Моцнага да 1707 года, затым перайшоў на бок Станіслава Ляшчынскага.

У 1707 годзе паводле пагаднення з каралём Станіславам Ляшчынскім адмовіўся ад булавы гетмана вялікага і пасады віленскага ваяводы, застаўшыся гетманам польным.

У 1709 годзе ў Скамарохах быў узяты расійскім войскам у палон, перавезены ў Глухаў, быў арыштаваны і вывезены ў Расію, у 1710 вярнуўся ў Рэч Паспалітую і эмігрыраваў.

У 1716 годзе прызнаў Аўгуста ІІ Моцнага польскім каралём і вялікім князем літоўскім і вярнуўся на радзіму ў Вішнявец, дзе займаўся праектаваннем і будаўніцтвам палаца, які быў узведзены паміж 1731—1744 гадамі.

У 1733 годзе, будучы прыхільнікам Расіі, падтрымліваў кандыдатуру Аўгуста ІІІ.

Пісьменнік і паэт. Апошні мужчына ў старэйшай лініі роду, пасля яго смерці ўладанні Вішнявецкіх перайшлі да Агінскіх і Замойскіх, потым да Плятэраў, Пшаздзецкіх, Бжастоўскіх і Вяльгорскіх.

Памёр у 1744 ў Мерачы (Літва), быў пахаваны ў Вішняўцы ў кармеліцкім манастыры.

Сям'яПравіць

Князь Міхал Сервацы Вішнявецкі быў тройчы жанаты. У 1695 ажаніўся з Кацярынай (1680—1725), дачкой вялікага маршалка літоўскага Яна Караля Дольскага (1640—1695). Дзеці ад першага шлюбу:

  • Ганна Вішнявецкая (1700—1732), жонка з 1721 г. ваяводы троцкага Юзафа Агінскага (каля 1693—1736);
  • Кацярына Вішнявецкая (1701—1770), жонка з 1722 вялікага лоўчага кароннага і ваяводы смаленскага Міхаіла Ждзіслава Замойскага (каля 1679—1735).

У 1725 другі раз ажаніўся з княгіняй Марыяй Магдаленай Чартарыйскай (1728), дачкой вялікага харунжага літоўскага і старасты пінскага князя Юзафа Чартарыйскага(польск.) бел. († 1750).

У 1730 г. у трэці раз ажаніўся з княгіняй Тэкляй Ружай Радзівіл(руск.) бел. (1703—1747), дачкой вялікага канцлера літоўскага князя Караля Станіслава Радзівіла (1669—1719) і Ганны Кацярыны Сангушка (1676—1746).

ГалерэяПравіць

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Вишневецкие//Михаил Серваций // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 116. — 737 с.

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць