Плошча Леніна (станцыя метро, Мінск)

станцыя метро ў Мінску, Беларусь

«Пло́шча Ле́ніна» (трансліт.: Plošča Lienina) — станцыя Мінскага метрапалітэна. Размешчаная на Маскоўскай лініі, паміж станцыямі «Кастрычніцкая» і «Інстытут культуры». «Плошча Леніна» была адкрыта 26 чэрвеня 1984 года ў складзе першай чаргі мінскага метро.

«Плошча Леніна»
Маскоўская лінія
Мінскі метрапалітэн
Metro Plosca Lienina, Minsk.jpg
Дата адкрыцця 26 чэрвеня 1984 года
Ранейшыя назвы Плошча Незалежнасці (1992—2003)
Тып Калонная трохпралётная
Колькасць платформаў адна
Тып платформаў астраўная
Форма платформаў прамая
Выхад да вуліц плошча Незалежнасці, Прывакзальная плошча, вуліца Бабруйская, вуліца Ленінградская
Пераходы на станцыі «Вакзальная» (будуецца)
Код станцыі 115
Суседнія станцыі Інстытут Культуры і Кастрычніцкая
Commons-logo.svg Плошча Леніна на Вікісховішчы
Маскоўская лінія
Смаленская
Уручча
Барысаўскі тракт
Усход
Маскоўская
Парк Чалюскінцаў
Акадэмія навук
Плошча Якуба Коласа
Плошча Перамогі
Кастрычніцкая
Плошча Леніна
Інстытут культуры
ЦЧ-1 «Маскоўскае»
Грушаўка
Міхалова
Пятроўшчына
Малінаўка
Шчомысліца

З'яўляецца станцыяй Мінскага метрапалітэна з найбуйнейшым пассажырапатокам.

З 1992 па 2003 год станцыя аб'яўлялася як «Плошча Незалежнасці», аднак затым першапачатковая назва станцыі была адноўлена. Па словах начальніка тэхнічнага аддзела Мінскага метрапалітэна, афіцыйнага рашэння аб перайменаванні станцыі «Плошча Леніна» у «Плошча Незалежнасці» ніколі не прымалася, аднак былі вусныя распараджэнні кіраўніцтва Мінгарвыканкама. З 2008 года станцыя аб'яўляецца як «станцыя Плошча Леніна, выхад да чыгуначнага вакзала і Плошчы Незалежнасці». 15 сакавіка 2010 года камісія Мінскага гарвыканкама па названні і пераназванні праспектаў, вуліц, плошчаў і іншых састаўных частак горада ўнесла прапанову аб пераназванні станцыі метро «Плошча Леніна» у «Плошча Незалежнасці».

КанструкцыяПравіць

Станцыя аднаскляпеністая з маналітнага жалезабетону. Афармленне вытрымана ў спакойных танах, пуцявыя сцены абліцаваны цёмна-ружовым мармурам. У цэнтры платформы ўстаноўлена мастацкая кампазіцыя ў выглядзе калоны, увянчанай сярпом і молатам.

ВыхадыПравіць

Удалае размяшчэнне станцыі «Плошча Леніна» дазволіла аб'яднаць два асноўных пасажыраўтваральных вузла горада — Чыгуначны вакзал і плошчу Незалежнасці. Адзін з выхадаў станцыі размешчаны на Прывакзальнай плошчы, прычым па падземным тунэлі, адкрытаму ў 2003 годзе, са станцыі можна трапіць прама ў новы будынак вакзалу і на пасадачныя платформы. Таксама, на Прывакзальнай плошчы размешчаны аўтавакзал «Цэнтральны» і пасадкавыя платформы электрычак. Другі выхад, абсталяваны трыма стужкамі эскалатараў, вядзе на плошчу Незалежнасці, на якой размешчаны будынкi Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта, Дома Урада, Мінгарвыканкама, цэнтральнага паштамта, а таксама цагляны Чырвоны касцёл.

Перагон паміж станцыямі «Плошча Леніна» і «Кастрычніцкая» — адзін з самых доўгіх у мінскім метро.