Філарэт (Вахрамееў)

ганаровы Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі, Герой Беларусі (2006)

Філарэ́т (свецкае імя Кіры́л Варфаламе́евіч Вахраме́еў; 21 сакавіка 1935, Масква — 12 студзеня 2021, Мінск) — праваслаўны царкоўны дзеяч Беларусі, іерарх Рускай праваслаўнай царквы, прадстаяцель Беларускай Праваслаўнай Царквы (1978—2013), мітрапаліт, патрыяршы экзарх усяе Беларусі (1989—2013). Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР і Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь (1990—1995).

Мітрапаліт Філарэт (Вахрамееў)
Мітрапаліт Філарэт (Вахрамееў)
Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі,
Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі
10 кастрычніка 1978 — 25 снежня 2013
Царква Руская праваслаўная царква
Папярэднік Антоній (Мельнікаў)
Пераемнік Павел (Панамароў)
4-ы Старшыня Аддзела знешніх царкоўных зносін Маскоўскага Патрыярхата
14 красавіка 1981 — 13 лістапада 1989
Царква Руская праваслаўная царква
Папярэднік Ювяналій (Паяркаў)
Пераемнік Кірыл (Гундзяеў)
Мітрапаліт Берлінскі і Сярэднееўрапейскі
18 красавіка 1973 — 10 кастрычніка 1978
Папярэднік Лявонцій (Гудзімаў)
Пераемнік Мелхіседэк (Лебядзеў)
Епіскап Дзмітраўскі,
вікарый Маскоўскай епархіі
14 мая 1966 — 18 красавіка 1973
Папярэднік Філарэт (Дзенісенка)
Пераемнік Уладзімір (Сабадан)
Епіскап Ціхвінскі,
вікарый Ленінградскай епархіі
24 кастрычніка 1965 — 14 мая 1966
Папярэднік Антоній (Дзямянскі)
Пераемнік Міхаіл (Мудзьюгін)

Адукацыя
Навуковая ступень кандыдат багаслоўя[d]
Нараджэнне 21 сакавіка 1935(1935-03-21)
Смерць 12 студзеня 2021(2021-01-12) (85 гадоў)
Пахаванне
Бацька Варфаламей Аляксандравіч Вахрамееў[d]
Маці Аляксандра Фёдараўна (у дзявоцтве Смірнова)
Прыняцце свяшчэннага сану 26 красавіка 1959
Прыняцце манаства 3 красавіка 1959
Епіскапская хіратонія 24 кастрычніка 1965

Аўтограф Подпіс Філарэта (Вахрамеева).jpg

Узнагароды
Hero of the Belarus medal.png
Ордэн Айчыны 3 ступені, Беларусь
Ордэн Пашаны, Беларусь
Ордэн Дружбы народаў, Беларусь
Ордэн Францыска Скарыны
Medal of Francis Skorina rib.png
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені
Кавалер ордэна Аляксандра Неўскага Ордэн Дружбы
Ордэн Дружбы народаў
Камандор ордэна Заслуг перад Рэспублікай Польшча
Ордэн «За заслугі» ІІІ ступені

Канфесійныя ордэны:

Ордэн Святога роўнаапостальнага вялікага князя Уладзіміра I ступені, РПЦ
Ордэн Святога роўнаапостальнага вялікага князя Уладзіміра II ступені (РПЦ)
Ордэн святога дабравернага князя Данііла Маскоўскага I ступені
Ордэн свяціцеля Інакенція, мітрапаліта Маскоўскага і Каломенскага I ступені
Ордэн прападобнага Сергія Раданежскага I ступені
Ордэн Святога прападобнага Серафіма Сароўскага I ступені
Ордэн прападобнага Андрэя Рублёва I ступені
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся 21 сакавіка 1935 года ў Маскве. Царкоўнае служэнне пачаў у 1954 годзе іпадыяканам Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Аляксія.

Скончыў Маскоўскую духоўную семінарыю (1957), потым Маскоўскую духоўную акадэмію (1961).

У 1959 годзе ў Троіца-Сергіевай лаўры прыняў манаства з імем у гонар святога Філарэта Літасцівага і ў 1961 быў пасвячоны ў іераманаха. Дата хіратоніі: 24 кастрычніка 1965 года.

З 1965 епіскап Ціхвінскі, у 1966—73 епіскап Дзмітраўскі, рэктар МДА і семінарыі. У 1971 годзе ўзведзены ў сан архіепіскапа, з 15 красавіка 1975 — мітрапаліта. Мітрапаліт Берлінскі і Сярэднееўрапейскі да 1978 года.

У 1978 годзе Філарэт быў назначаны Мітрапалітам Мінскім і Беларускім, адначасова да 1984 займаў пасаду Патрыяршага Экзарха Заходняй Еўропы. Старшыня Аддзела знешніх царкоўных зносін Маскоўскага Патрыярхата з 1981 да 1989 год. З 1989 — Мітрапаліт Мінскі і Гродзенскі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі, пастаянны член Свяшчэннага Сінода.

З 1990 па 1995 — дэпутат Вярхоўнага Савета БССР, затым Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь. Са студзеня па снежань 1991 года — народны дэпутат СССР. У Вярхоўным Савеце быў старшынёй камісіі дэпутацкай этыкі. Апекаваўся праграмамі дапамогі ахвярам Чарнобыльскай катастрофы.

У 1992—2013 гадах быў Мітрапалітам Мінскім і Слуцкім, Патрыяршым Экзархам усяе Беларусі, свяшчэнна-архімандрытам Свята-Успенскага Жыровіцкага манастыра. Займаўся стварэннем і разбудовай Беларускай Праваслаўнай Царквы, якая атрымала сваю разгалінаваную структуру, але захавала падпарадкаванне Маскоўскагу Патрыярхату. У Беларусі былі адроджаны ўсе гістарычна існаваўшыя епархіі, аднавілі дзейнасць мужчынскія і жаночыя манастыры, брацтвы і сястрыцтвы, аднавіла дзейнасць Мінская духоўная семінарыя, былі заснаваны Мінская духоўная акадэмія, духоўнае вучылішча, школа катэхізатараў. Прыхільна ставіўся да прэм'ер-міністра Вячаслава Кебіча, а калі той прайграў на прэзідэнцкіх выбарах 1994 года, пачаў падтрымліваць прэзідэнта Аляксандра Лукашэнку (бадай, адзінае, у чым не супадаў з ім поглядамі, дык гэта ў пытанні смяротнага пакарання)[1].

Па благаславенні Патрыяршага Экзарха была адноўлена святыня Беларусі — Крыж Еўфрасінні Полацкай, пачаў функцыянаваць сацыяльны праект Беларускай праваслаўнай царквы — Дом міласэрнасці. Па ініцыятыве Мітрапаліта Філарэта ў царкоўны каляндар унесена новае свята «Сабор Беларускіх святых» і ўстаноўлены агульнацаркоўныя святы ўсіх беларускіх святых, сярод якіх імёны прападобнай Еўфрасінні Полацкай, свяціцеляў Кірылы Тураўскага, Георгія Каніскага і іншых. Мітрапаліт Філарэт арганізаваў пераклад кніг Свяшчэннага Пісання на сучасную беларускую мову.

Дзякуючы намаганням мітрапаліта створаны Міжнародны хрысціянскі адукацыйны цэнтр імя святых роўнаапостальных Кірылы і Мяфодзія, а таксама Інстытут рэлігійнага дыялогу і міжканфесійных камунікацый. Пры яго дзейсным удзеле было распрацавана і заключана пагадненне аб супрацоўніцтве паміж Рэспублікай Беларусь і Беларускай Праваслаўнай Царквой.

У сувязі з дасягненнем 75-гадовага ўзросту залічаны на адпачынак, ганаровы Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі.

16 снежня 2020 года Мітрапаліт Філарэт быў шпіталізаваны з прыкметамі захворвання, якое выклікае каранавірусная інфекцыя. Ён памёр у бальніцы ў Мінску 12 студзеня 2021 года.

УзнагародыПравіць

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць