Мовы Расіі

спіс атыкулаў у адным з праектаў Вікімедыя

Мовы Расійскай Федэрацыі — мовы, распаўсюджаныя на тэрыторыі гэтай дзяржавы. Яны адносяцца да 14 моўных сем'яў — індаеўрапейскай, алтайскай, уральскай, юкагіра-чуванскай, картвельскай, абхаза-адыгскай, нахска-дагестанскай, сіна-тыбецкай, семіцкай, эскімоска-алеуцкай, чукоцка-камчацкай, енісейскай, аўстраазіяцкай, айнскай; ніўхская мова з'яўляецца ізаляванай.

Пасля кожнай мовы пазначана колькасць тых, што размаўляе на ёй у Расіі: або паводле перапісу 2010, або (калі даныя перапісу лічацца недакладнымі) паводле ацэнкі лінгвістаў (2002 г.). У апошнім выпадку перад імі стаіць значок тыльды (~).

Індаеўрапейская сям'яПравіць

З індаеўрапейскіх моў у Расіі прадстаўлены славянская, іранская, германская, армянская, грэчаская, індаарыйская, раманская, балтыйская і албанская галіны. Усяго: 40 жывых моў і 1 кніжная.

Абхаза-адыгская сям'яПравіць

Усяго: 4 жывыя мовы і 2 вымерлыя

Нахска-дагестанская сям'яПравіць

Усяго: 42 мовы

Картвельская сям'яПравіць

Усяго: 4 мовы

Уральская сям'яПравіць

Усяго: 23 жывыя мовы і 5 вымерлыя

Алтайская сям'яПравіць

Усяго: 41 мова

Енісейская сям'яПравіць

Усяго: 2 жывыя мовы

Юкагіра-чуванская сям'яПравіць

Усяго: 2 жывыя мовы

Чукоцка-камчацкая сям'яПравіць

Усяго: 4 жывыя і 3 вымерлыя мовы.

Эскімоска-алеуцкая сям'яПравіць

Усяго: 4 жывыя мовы і 2 вымерлыя.

Ніўхская моваПравіць

Айнская сям'яПравіць

Усяго: 2 вымерлыя

Семіцкая сям'яПравіць

Усяго: 2 мовы і 1 кніжная/замежная

Сіна-тыбецкая сям'яПравіць

Усяго: 2 жывыя мовы і 1 кніжная

Аўстраазіяцкая сям'яПравіць

Гл. таксамаПравіць

ЛітаратураПравіць

Шаблон:Вікіпедыі на мовах народаў Расіі