Адкрыць галоўнае меню

Чэмпіянат свету па футболе 2014

XIX чэмпіянат свету па футболе (12.6-13.7.2014, Бразілія). У фінальнай стадыі прымалі ўдзел 32 каманды, якія спачатку сустракаліся ў групавых матчах, каб вызначыць 16 лепшых, а потым адыгралі адзін супраць аднаго ў стыкавых матчах да фіналу.

Чэмпіянат свету па футболе 2014
Copa do Mundo de Futebol FIFA Brasil 2014В
Чэмпіянат свету па футболе 2014
Падрабязнасці чэмпіянату
Месца правядзення Сцяг Бразіліі Бразілія
      Гарады правядзення 12
      Стадыёны 12
Тэрміны адбору 15 чэрвеня 201116 лістапада 2013
Тэрміны фіналу 12 чэрвеня13 ліпеня 2014
Лік удзельнікаў 203
      у фінале 32
Прызавыя месцы
Gold medal.svg Чэмпіён Германія Германія (4-ы раз)
Silver medal.svg Другое месца Аргенціна Аргенціна
Bronze medal.svg Трэцяе месца Нідэрланды Нідэрланды
Чацвёртае месца Бразілія Бразілія
Фінал Маракана
Рыа-дэ-Жанэйра
Статыстыка чэмпіянату
Наведвальнасць 3 429 873  (53 592 за гульню)
Згуляна матчаў 64
Забіта галоў 171  (2.67 за гульню)
Бамбардзір(ы) Сцяг Калумбіі Хамес Радрыгес (6 галоў)
Лепшы ігрок Сцяг Аргенціны Ліянель Месі
2010
2018 >

Змест

Гаспадар турніраПравіць

 
Прэзідэнт ФІФА Іозеф Блатэр аб'яўляе краіну-гаспадыню чэмпіянату

У сувязі з прынцыпам ратацыі кантынентаў для чэмпіянатаў свету, першынство 2014 павінна было прайсці ў Паўднёвай Амерыцы, і Бразілія была адзіным кандыдатам. Усе іншыя амерыканскія краіны ў 2003 годзе пагадзіліся падтрымаць кандыдатуру Бразіліі. Хоць некаторыя спробы паспрачацца з Бразіліяй выказвала Калумбія, але яе кандыдатура адразу ж была адвергнута як несур'ёзная, асабліва з улікам таго, што ў 1986 годзе Калумбія ўжо павінна была прымаць чэмпіянат свету, але не змагла выканаць сваіх абавязацельстваў, і турнір у другі раз паспяхова правяла Мексіка.

Бразілія стала пятай краінай, якая прыняла чэмпіянат свету ў другі раз (пасля Мексікі, Італіі, Францыі і Германіі). Раней чэмпіянат свету быў праведзены тут у 1950. Чэмпіянат свету прайшоў у Паўднёвай Амерыцы ўпершыню пасля 1978, таксама гэты чэмпіянат упершыню стаў другім запар за межамі Еўропы.

Прызавыя грошыПравіць

Прызавы фонд вырас на 37 % у параўнанні з першынством свету ў 2010 годзе — і склаў $576 млн, тады як у 2010 годзе быў роўны $420 млн[1].

Пераможца чэмпіянату свету атрымаў $35 млн, у той час як уладальнік другога месца зарабіў $25 млн, а бронзавы прызёр — $22 млн. Зборная, якая заняла чацвёртае месца, атрымала $20 млн. Удзельнікі чвэрцьфінальнай стадыі зарабілі па $14 млн. Каманды, якія дасягнулі 1/8 фіналу, атрымалі па $9 млн, а зборныя, якія завяршылі барацьбу на групавым этапе, папоўнілі сваю казну на $8 млн кожная [2].

  • $35 млн — Чэмпіён
  • $25 млн — Фіналіст
  • $22 млн — 3-е месца
  • $20 млн — 4-е месца
  • $14 млн — 1/4 фінала
  • $9 млн — 1/8 фінала
  • $8 млн — Групавы этап

Эмблема турніруПравіць

Афіцыйная эмблема турніру была прадстаўлена 8 ліпеня 2010 года на цырымоніі ў Яганэсбург падчас правядзення чэмпіянату свету 2010 года. Эмблема была абраная камісіяй, у якую ўваходзілі архітэктар Оскар Німеер, дызайнер Ханс Донэр, мадэль Жызэль Бюндхен, пісьменнік Паўла Каэльё, бразільская спявачка Івета Сангалу, старшыня аргкамітэта ЧС-2014 Рыкарда Тэйшэйра і генеральны сакратар ФІФА Жэром Вальк. Пераможцам стала эмблема «Натхненне» (парт.: Inspiração), распрацаваная бразільскім агенцтвам Africa[3][4].

Афіцыйны мяч турніруПравіць

Генеральны сакратар ФІФА Жэром Вальк абвясціў, што па выніках галасавання заўзятараў афіцыйны мяч Чэмпіяната свету 2014 ад Adidas атрымаў назву Brazuca[5].

НазваПравіць

Назва мяча была абвешчана 2 верасня 2012 года. Яна абрана ў ходзе галасавання, у якім удзельнічала больш за мільён бразільцаў[6]. Усяго на выбар былі прапанавана тры назвы: Brazuca (77,8 % галасоў [7]), Carnavalesca (14,6 % галасоў [8]) і Bossa Nova (7,6 % галасоў [8]). Гэта першы ў гісторыі вопыт, калі назву мяча для чэмпіянату свету па футболе выбралі самі фанаты [6]. Словам brazuca бразільцы называюць саміх сябе (бразільцаў). Гэта нефармальны, добразычлівы і пазітыўны выраз з некаторай доляй патрыятызму.[9]

КанструкцыяПравіць

Крой мяча — моцна скрыўлены куб. Іншымі словамі, у ім усяго 6 дэталяў, 12 швоў і 8 кропак сучлянення — але швы ідуць не па рэбрах куба, а па складанай крывой. Гэта мусіць забяспечыць належную аэрадынаміку (тое, чаго не хапала Jabulani і было выпраўлена ў Tango 12) і выдатна круглую форму. Камера зроблена з натуральнага каўчуку, а пакрыццё больш нагадвае Finale 13 (мяч Лігі Чэмпіёнаў).

Турнірны мяч павінен каштаваць каля $ 160[10].

Каманды-ўдзельніцыПравіць

У фінальным турніры чэмпіянату свету 2014 года прынялі ўдзел 32 каманды (Бразілія як гаспадыня спаборніцтваў і 31 каманда, якая прайшла адборачны турнір).

У фінальную стадыю прабіліся ўсе 8 каманд, якія калі-небудзь раней заваёўвалі званне чэмпіёнаў свету па футболе (з моманту пачатку правядзення гэтага турніру). А зборная Босніі і Герцагавіны прыняла ўдзел у фінальным турніры чэмпіянату свету ўпершыню.

З краін, якія не прабіліся на чэмпіянат свету, найвышэйшы рэйтынг мелі зборная Украіны — 16 месца, Даніі — 23 месца, Славеніі — 25. Пры гэтым найніжэйшы рэйтынг з удзельнікаў мундыаля у зборных: Аўстраліі (62), Паўднёвай Карэі (57) і Камеруна (56).

 
Краіны, якія прынялі ўдзел у ЧС-2014 паказаны cінім

АФК (4)

КАФ (5)

КФА (0)

КАНКАКАФ (4)

КАНМЕБОЛ (6)

УЕФА (13)

Адборачны турнірПравіць

Адборачны турнір чэмпіянату свету 2014 пачаўся 15 чэрвеня 2011 і завяршыўся 20 лістапада 2013 [11].

Еўропа (УЕФА)Правіць

У фінальны турнір выйшлі 13 каманд.

53 зборныя былі разбіты на дзевяць груп: восем груп па шэсць каманд і адну з пяццю зборнымі.

Пераможцы дзевяці груп выйшлі напрамую ў фінальную стадыю. Восем уладальнікаў другіх месцаў з лепшымі паказчыкамі прынялі ўдзел у спараных стыкавых матчах, якія вызначылі яшчэ чатырох удзельнікаў фінальнага турніру. Боснія і Герцагавіна ўпершыню ў сваёй гісторыі прабілася ў фінальную частку чэмпіянату свету ці Еўропы, перамогшы ў групе G.

Паўднёвая Амэрыка (КОНМЕБОЛ)Правіць

У турніры ўдзельнічалі 9 зборных, у фінальны турнір наўпрост выйшлі чатыры каманды — Аргенціна, Калумбія, Чылі і Эквадор.

Зборная Уругвая якая заняла пятае месца ў турніры таксама прайшла на чэмпіянат свету пасля таго, як прыняла ўдзел у 2 міжкантынентальных стыкавых матчах са зборнай Іарданіі, якая заняла пятае месца ў АФК, і перамагла яе.

Афрыка (КАФ)Правіць

У турніры ўдзельнічалі 52 зборных. З іх у фінальны турнір выйшлі пяць каманд — Нігерыя, Кот-д'Івуар, Камерун, Гана і Алжыр.

Паўночная Амэрыка (КОНКАКАФ)Правіць

У турніры ўдзельнічалі 35 зборных, з іх у фінальны турнір наўпрост выйшлі тры каманды — ЗША, Коста-Рыка і Гандурас. Чацвёртая каманда, Мексіка, таксама прайшла — яна ўдзельнічала ў міжкантынентальных стыкавых матчах з пераможцам адборачнага турніру зоны ОФК, Новай Зеландыяй. Мексіка стала пераможцам і кваліфікавалася на чэмпіянат свету.

Азія (АФК)Правіць

У турніры ўдзельнічалі 43 зборных, з іх у фінальны турнір выйшлі чатыры каманды — Японія, Аўстралія, Іран і Рэспубліка Карэя. Зборная Іарданіі якая заняла пятае месца (пасля перамогі ў кантынентальных стыкавых матчах супраць зборнай Узбекістана) ўдзельнічала ў міжкантынентальных стыкавых матчах са зборнай Уругвая, якая заняла пятае месца ў КОНМЕБОЛ, і саступіла ёй.

Акіянія (ОФК)Правіць

У турніры ўдзельнічалі 11 зборных. Пераможца турніру, зборная Новай Зеландыі, удзельнічала ў міжкантынентальных стыкавых матчах са зборнай Мексікі, якая заняла чацвёртае месца ў КОНКАКАФ. Новая Зеландыя саступіла Мексіцы і не кваліфікавалася на чэмпіянат свету.

Міжкантынентальныя стыкавыя матчыПравіць

Па 2 стыкавых матчы праходзілі паміж чацвёртай зборнай КОНКАКАФ (Мексіка) і пераможцам зоны ОФК (Новая Зеландыя), а таксама паміж пятай зборнай КОНМЕБОЛ (Уругвай) і пятай зборнай АФК (Іарданія).

У фінальны турнір выйшлі пераможцы — Мексіка і Уругвай.

СтадыёныПравіць

СуддзіПравіць

Спіс суддзяў, зацверджаны ФІФА для абслугоўвання матчаў чэмпіянату свету.[13][14]:

АФК
  Бенджамін Уільямс (Аўстралія)
  Абдула Шукрала (Бахрэйн)
  Раўшан Ірматаў (Узбекістан)
  Юіці Нісімура (Японія)
КАНКАКАФ
  Марка Радрыгес (Мексіка)
  Хаэль Агілар (Сальвадор)
  Марк Гэйгер (ЗША)
КАНМЕБОЛ
  Нестар Пітана (Аргенціна)
  Сандра Рычы (Бразілія)
  Вільмар Рольдан (Калумбія)
  Энрыке Осэс (Чылі)
  Карлас Вера (Эквадор)
КФА
  Пітэр О'Ліры (Новая Зеландыя)
КАФ
  Джамель Аймудзі (Алжыр)
  Бакары Папа Гасама (Гамбія)
  Нумандзіез Дуэ (Кот-д'Івуар)
УЕФА
  Говард Уэб (Англія)
  Фелікс Брых (Германія)
  Б'ёрн Койперс (Нідэрланды)
  Нікола Рыцолі (Італія)
  Карлас Веласка Карбальё (Іспанія)
  Педру Праэнса (Партугалія)
  Міларад Мажыч (Сербія)
  Джунейт Чакыр (Турцыя)
  Юнас Эрыксан (Швецыя)

CудзействаПравіць

20 чэрвеня 2014 ФІФА абвясціла аб адхіленні памочніка суддзі з Калумбіі, Умбэрта Клавіхо, ад далейшага судзейства на чэмпіянаце [15]. У матчы групы А паміж Мексікай і Камерунам Клавіхо выклікаў рэзкую крытыку свайго судзейства, спрэчна не залічылі два галы Мексікі ў вароты Камеруна [16].

СкладыПравіць

Галоўныя трэнерыПравіць

Футбалісты, няздолеўшыя прыняць удзел у ЧС-2014Правіць

Шэраг вядучых гульцоў розных зборных атрымалі траўмы, якія не дазволілі ім прыняць актыўны ўдзел у чэмпіянаце свету. У іх лік уваходзяць:

Фінальны турнірПравіць

ЛёсаваннеПравіць

Групавы этапПравіць

Група АПравіць

Месца Каманда Г В Н П Галы ± А
1   Бразілія 3 2 1 0 7  2 +5 7
2   Мексіка 3 2 1 0 4  1 +3 7
3   Харватыя 3 1 0 2 6  6 0 3
4   Камерун 3 0 0 3 1  9 −8 0

Г — гульні, В — перамогі, Н — нічыі, П — паражэнні, Галы — забітыя і прапушчаныя галы, ± — розніца галоў, А — ачкі

Група ВПравіць

Месца Каманда Г В Н П Галы ± А
1   Нідэрланды 3 3 0 0 10  3 +7 9
2   Чылі 3 2 0 1 5  3 +2 6
3   Іспанія 3 1 0 2 4  7 −3 3
4   Аўстралія 3 0 0 3 3  9 −6 0

Г — гульні, В — перамогі, Н — нічыі, П — паражэнні, Галы — забітыя і прапушчаныя галы, ± — розніца галоў, А — ачкі

Група СПравіць

Месца Каманда Г В Н П Галы ± А
1   Калумбія 3 3 0 0 9  2 +7 9
2   Грэцыя 3 1 1 1 2  4 −2 4
3   Кот-д’Івуар 3 1 0 2 4  5 −1 3
4   Японія 3 0 1 2 2  6 −4 1

Г — гульні, В — перамогі, Н — нічыі, П — паражэнні, Галы — забітыя і прапушчаныя галы, ± — розніца галоў, А — ачкі

Група DПравіць

Месца Каманда Г В Н П Галы ± А
1   Коста-Рыка 3 2 1 0 4  1 +3 7
2   Уругвай 3 2 0 1 4  4 0 6
3   Італія 3 1 0 2 2  3 −1 3
4   Англія 3 0 1 2 2  4 −2 1

Г — гульні, В — перамогі, Н — нічыі, П — паражэнні, Галы — забітыя і прапушчаныя галы, ± — розніца галоў, А — ачкі

Група ЕПравіць

Месца Каманда Г В Н П Галы ± А
1   Францыя 3 2 1 0 8  2 +6 7
2   Швейцарыя 3 2 0 1 7  6 +1 6
3   Эквадор 3 1 1 1 3  3 0 4
4   Гандурас 3 0 0 3 1  8 −7 0

Г — гульні, В — перамогі, Н — нічыі, П — паражэнні, Галы — забітыя і прапушчаныя галы, ± — розніца галоў, А — ачкі

Група FПравіць

Месца Каманда Г В Н П Галы ± А
1   Аргенціна 3 3 0 0 6  3 +3 9
2   Нігерыя 3 1 1 1 3  3 0 4
3   Боснія і Герцагавіна 3 1 0 2 4  4 0 3
4   Іран 3 0 1 2 1  4 −3 1

Г — гульні, В — перамогі, Н — нічыі, П — паражэнні, Галы — забітыя і прапушчаныя галы, ± — розніца галоў, А — ачкі

Група GПравіць

Месца Каманда Г В Н П Галы ± А
1   Германія 3 2 1 0 7  2 +5 7
2   ЗША 3 1 1 1 4  4 0 4
3   Партугалія 3 1 1 1 4  7 −3 4
4   Гана 3 0 1 2 4  6 −2 1

Г — гульні, В — перамогі, Н — нічыі, П — паражэнні, Галы — забітыя і прапушчаныя галы, ± — розніца галоў, А — ачкі

Група НПравіць

Месца Каманда Г В Н П Галы ± А
1   Бельгія 3 3 0 0 4  1 +3 9
2   Алжыр 3 1 1 1 6  5 +1 4
3   Расія 3 0 2 1 2  3 −1 2
4   Паўднёвая Карэя 3 0 1 2 3  6 −3 1

Г — гульні, В — перамогі, Н — нічыі, П — паражэнні, Галы — забітыя і прапушчаныя галы, ± — розніца галоў, А — ачкі

Плэй-офПравіць

1/8 фінала Чвэрцьфіналы Паўфіналы Фінал
                           
28 чэрвеня - Белу-Арызонты            
    Бразілія   1(3)
4 ліпеня - Фарталеза
    Чылі   1(2)  
    Бразілія   2
28 чэрвеня - Рыа-дэ-Жанэйра
      Калумбія   1  
    Калумбія   2
8 ліпеня - Белу-Арызонты
    Уругвай   0  
    Бразілія   1
30 чэрвеня - Бразіліа
      Германія   7  
    Францыя   2
4 ліпеня - Рыа-дэ-Жанэйра
    Нігерыя   0  
    Францыя   0
30 чэрвеня - Порту-Алегры
      Германія   1  
    Германія   2
13 ліпеня - Рыа-дэ-Жанэйра
    Алжыр   1  
    Германія   1
29 чэрвеня - Фарталеза
      Аргенціна   0
    Нідэрланды   2
5 ліпеня - Сальвадор
    Мексіка   1  
    Нідэрланды   0(4)
29 чэрвеня - Рэсіфі
      Коста-Рыка   0(3)  
    Коста-Рыка   1(5)
9 ліпеня - Сан-Паўлу
    Грэцыя   1(3)  
    Нідэрланды   0(2)
1 ліпеня - Сан-Паўлу
      Аргенціна   0(4)   Матч за трэцяе месца
    Аргенціна   1
5 ліпеня - Бразіліа 12 ліпеня - Бразіліа
    Швейцарыя   0  
    Аргенціна   1     Бразілія   0
1 ліпеня - Сальвадор
      Бельгія   0       Нідэрланды   3
    Бельгія   2
    ЗША   1  


1/8 фіналаПравіць

28 чэрвеня 2014
13:00 UTC-3
Бразілія   1:1 (1:1)
(3:2)
  Чылі Стадыён: Мінэйран,
  Белу-Арызонты
Гледачоў: 57,714
Арбітр:   Говард Уэб
Луіс   18'
Давід Луіс  
Віліян  
Марселу  
Халк  
Неймар  
Справаздача Санчэс   32'
  Маўрысіа Пінілья
  Алексіс Санчэс
  Чарлес Арангіс
  Марсела Дыяс
  Гансала Хара

28 чэрвеня 2014
17:00 UTC-3
Калумбія   2:0 (1:0)   Уругвай Стадыён: Маракана,
  Рыа-дэ-Жанэйра
Гледачоў: 73,804
Арбітр:   Б'ёрн Койперс
Радрыгес   28'   50' Справаздача

29 чэрвеня 2014
13:00 UTC-3
Нідэрланды   2:1 (0:0)   Мексіка Стадыён: Кастэлан,
  Фарталеза
Гледачоў: 58,817
Арбітр:   Педру Праэнса
Снейдэр   88'
Хюнтэлар   90+4' (пен.)
Справаздача Дос Сантас   48'

29 чэрвеня 2014
17:00 UTC-3
Коста-Рыка   1:1 (0:0)
(5:3)
  Грэцыя Стадыён: Арэна Пернамбуку,
  Рэсіфі
Гледачоў: 41,242
Арбітр:   Бэнджамін Уільямс
Руіс   52'
Сельса Борхес  
Браян Руіс  
Джанкарла Гансалес  
Хаэль Кэмбэл  
Мікаэль Уманья  
Справаздача Папастатопулас   90+1'
  Канстанцінас Мітраглу
  Лазарас Хрыстадулопулас
  Хасэ Алебас
  Тэафаніс Гекас

30 чэрвеня 2014
13:00 UTC-3
Францыя   2:0 (0:0)   Нігерыя Стадыён: Нацыянальны стадыён,
  Бразіліа
Гледачоў: 67,882
Арбітр:   Марк Гейгер
Пагба   79'
Ёба   90+1'
Справаздача

30 чэрвеня 2014
17:00 UTC-3
Германія   2:1 (0:0)
(д.ч.)
  Алжыр Стадыён: Бейра-Рыа,
  Порту-Алегры
Гледачоў: 43,063
Арбітр:   Сандро Рычы
Шурле   92'
Озіль   120'
Справаздача Джабу   120+1'

1 ліпеня 2014
13:00 UTC-3
Аргенціна   1:0 (0:0)
(д.ч.)
  Швейцарыя Стадыён: Арэна Карынтыянс,
  Сан-Паўлу
Гледачоў: 63,255
Арбітр:   Ёнас Эрыксан
Дзі Марыя   118' Справаздача

1 ліпеня 2014
17:00 UTC-3
Бельгія   2:1 (0:0)
(д.ч.)
  ЗША Стадыён: Фонтэ-Нова,
Сальвадор
Гледачоў: 51,227
Арбітр:   Джамэль Аймудзі
дэ Бройнэ   93'
Лукаку   105'
Справаздача Грын   107'

1/4 фіналаПравіць

4 ліпеня 2014
13:00 UTC-3
Францыя   0:1 (0:1)   Германія Стадыён: Маракана,
  Рыа-дэ-Жанэйра
Арбітр:   Нэстар Пітана
Справаздача Хумельс   13'

4 ліпеня 2014
17:00 UTC-3
Бразілія   2:1 (1:0)   Калумбія Стадыён: Кастэлан,
  Фарталеза
Арбітр:   Карлас Веласка Карбальё
Сілва   7'
Луіс   69'
Справаздача Радрыгес   80' (пен.)

5 ліпеня 2014
13:00 UTC-3
Аргенціна   1:0 (1:0)   Бельгія Стадыён: Нацыянальны стадыён,
  Бразіліа
Арбітр:   Нікола Рыцолі
Ігуаін   8' Справаздача

5 ліпеня 2014
17:00 UTC-3
Нідэрланды   0:0 (0:0)   Коста-Рыка Стадыён: Фонтэ-Нова,
Сальвадор
Арбітр:   Раўшан Ірматаў

Робін ван Персі  
Ар'ен Робен  
Уэслі Снейдэр  
Дзірк Кёйт  
Справаздача
  Сельса Борхес
  Браян Руіс
  Джанкарла Гансалес
  Крысціян Баланьяс
  Маркас Урэнья

1/2 фіналаПравіць

8 ліпеня 2014
17:00 UTC-3
Бразілія   1:7 (0:5)   Германія Стадыён: Мінэйран,
  Белу-Арызонты
Гледачоў: 58,141
Арбітр:   Марко Радрыгес
Аскар   90' Справаздача Мюлер   11'
Клозэ   23'
Кроас   24'   26'
Хедзіра   29'
Шурле   69'   79'

9 ліпеня 2014
17:00 UTC-3
Нідэрланды   0:0 (0:0)
(2:4)
  Аргенціна Стадыён: Арэна Карынтыянс,
  Сан-Паўлу
Гледачоў: 63,267
Арбітр:   Джунейт Чакыр

Рон Влар  
Ар'ен Робен  
Уэслі Снейдэр  
Дзірк Кёйт  
Справаздача
  Ліянель Месі
  Эсек'ель Гарай
  Серхіа Агуэра
  Максі Радрыгес

Матч за бронзуПравіць

12 ліпеня 2014
17:00 UTC-3
Бразілія   0:3 (0:2)   Нідэрланды Стадыён: Нацыянальны стадыён,
  Бразіліа
Гледачоў: 68 034
Арбітр:   Джамэль Аймудзі
Справаздача ван Персі   3' (пен.)
Блінд   17'
Вейналдум   90+1'

ФіналПравіць

13 ліпеня 2014
16:00 UTC-3
Германія   1:0 (0:0)
(д.ч.)
  Аргенціна Стадыён: Маракана,
  Рыа-дэ-Жанэйра
Гледачоў: 74738
Арбітр:   Нікола Рыцолі
Гётцэ   113'

СтатыстыкаПравіць

БамбардзірыПравіць

6 галоў
5 галоў
4 галы
3 галы
2 галы
1 гол