Шон Мёрфі (англ.: Shaun Murphy; нар. 10 жніўня 1982, Харлаў, Англія) — англійскі прафесійны гулец у снукер. Чэмпіён свету 2005 года. З'яўляецца адным з дзесяці снукерыстаў у гісторыі, якія выйгралі ўсе тры турніры трайной снукернай каронычэмпіянат Вялікабрытаніі (2008), Мастэрс (2015) і чэмпіянат свету (2005). За сваю кар'еру выканаў пяць максімальных серый.

Шон Мёрфі
Снукер

англ.: Shaun Murphy
Фота
 
Дата нараджэння: 10 жніўня 1982(1982-08-10) (34 гады)
Месца нараджэння: Харлаў, Англія
Грамадзянства: Flag of England.svg Англія
Вядучая рука: правая
Прафесійная кар'ера: 1998 — ...
Найвышэйшы рэйтынг: 3 (15.05.200708.05.2010
04.04.2016—)
Цяперашні рэйтынг: 3 (4 красавіка 2016)
Прызавыя грошы: > £2,800,000
Найвышэйшая серыя: 147 (5 разоў:
B&H Championship 2001,
Championship League 2014,
ЕТ PTC 2013/2014 – Этап 8,
ЕТ PTC 2014/2015 – Этап 4,
Еўрапейскі Мастэрс 2016 (квал.))
Колькасць соценных серый: 403
Перамогі на турнірах
Рэйтынгавыя турніры: 7
Нізкарэйтынгавыя турніры: 4
Іншыя прафесійныя турніры: 5
Прафесійна-аматарскія і запрашальныя турніры: 5
Чэмпіён свету: 2005

Стаў прафесіяналам у 1998 годзе ва ўзросце 16 гадоў. У 2000 годзе стаў пераможцам кваліфікацыі да Мастэрс 2001 года, які стаў яго першым прафесійным турнірам. У 2002 годзе ўпершыню патрапіў на чэмпіянат свету і, такім чынам, дэбютаваў на рэйтынгавым узроўні. У 2005 годзе стаў трэцім снукерыстам у гісторыі, які выйграў чэмпіянат свету, прабіўшыся на яго з кваліфікацыі (пасля Алекса Хігінса і Тэры Грыфітса), а таксама другім самым маладым чэмпіянам свету (пасля Стывена Хендры). У сезоне 2006/2007 увайшоў у топ-16, дзе трымаецца па сённяшні дзень, а таксама выйграў рэйтынгавы кубак Мальты. З сезона 2007/2008 па сезон 2009/2010 нязменна займаў сваю найвышэйшую пазіцыю ў афіцыйным рэйтынгу — трэцюю, а таксама стаў пераможцам чэмпіянату Вялікабрытаніі 2008 года і прэм'ер-лігі 2009 года і ў другі раз выйшаў у фінал чэмпіянату свету ў 2009 годзе, дзе саступіў Джону Хігінсу. У 2011 годзе выйграў чацвёрты рэйтынгавы тытул — гранд-фінал PTC, а ў 2012 — дайшоў да фіналу Мастэрс. У 2014 годзе здабыў перамогу на World Open, які стаў яго пятай рэйтынгавай перамогай, выйграў тры нізкарэйтынгавыя турніры і стаў першым снукерыстам у гісторыі, які выканаў тры максімальныя серыі за адзін каляндарны год, а ў 2015 годзе ўпершыню перамог на найбуйнейшым запрашальным снукерным спаборніцтве, Мастэрс, і ў трэці раз у кар'еры выйшаў у фінал чэмпіянату свету, дзе прайграў Сцюарту Бінэму. У 2016 годзе стаў пераможцам Сусветнага гран-пры, якое стала яго шостым рэйтынгавым тытулам, пасля чаго ўпершыню з 2010 года зноў падняўся на трэцяе месца ў рэйтынгу.

Апроч шасці рэйтынгавых турніраў, за сваю кар'еру выйграў 4 нізкарэйтынгавыя і 5 прафесійных запрашальных турніраў. Зрабіў больш за 400 сэнчуры, уваходзячы ў топ-10 снукерыстаў з найбольшай колькасцю соценных серый у гісторыі снукера. Сума прызавых грошай, якія ён зарабіў за ўсю прафесійную кар'еру, перавышае 2,5 мільёны фунтаў стэрлінгаў.

Змест

Снукерная кар'ераПравіць

Мёрфі пачаў гуляць у снукер ва ўзросце 8 гадоў, калі бацька падарыў яму більярдны стол на Каляды. Ён зрабіў свой першы соценны брэйк ва ўзросце 10 гадоў і трэніраваўся ў снукерным цэнтры Рашдэна, дзе таксама трэніраваліся Стывен Хендры, Марк Уільямс і Кен Доэрці. У 13 гадоў ён атрымаў спонсарскі кантракт ад абутковай кампаніі Dr.Martens на £5,000 у год. Шон стаў прафесіяналам у 1998 годзе ва ўзросце 15 гадоў.

Да сезону 2006/2007 трэнерам Мёрфі быў Стыў Прэст. Акрамя таго, яму дапамагалі Вілі Торн і Рэй Рыярдан.

Раннія гадыПравіць

Мёрфі пачаў сваю кар'еру ў 1998 годзе з серыі «UK Tour» (з 2000 года — чэлендж-тур), у той час другі па класе прафесійны тур. Ён быў фіналістам на чацвёртым турніры UK Tour у сезоне 1997/1998, а на працягу сезона 2000/2001 выйграў трэці і чацвёрты турніры і ўзначаліў рэйтынг тура. У 2000 годзе Шон быў прызнаны пачаткоўцам года, а таксама стаў адным з шасці лепшых маладых гульцоў па версіі Сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (WPBSA). У тым жа годзе ён выйграў Адкрыты чэмпіянат Англіі.

Мёрфі выйграў свой ​​першы прафесійны турнір — Benson & Hedges Championship (кваліфікацыйны да турніру Мастэрс) у 2000 годзе, перамогшы ў паўфінале Марка Дэвіса 6:1 і Сцюарта Бінэма ў фінальным матчы 9:7 (прайграючы па ходу матчу 2:5). Нягледзячы на тое, што Шон яшчэ не быў гульцом мэйн-тура, ён здолеў патрапіць на Мастэрс — самы прэстыжны запрашальны нярэйтынгавы турнір, у якім удзельнічаюць гульцы «топ-16», пераможца кваліфікацыйнага турніру, а таксама абмежаваная колькасць уладальнікаў вайлдкардаў. У 2001 годзе на Мастэрс, у сваім першым тэлевізійным матчы, Шон Мёрфі атрымаў перамогу над нумарам 15 сусветнага рэйтынгу Марка Фу з лікам 6:1. У матчы супраць сяміразовага чэмпіёна свету Стывена Хендры Мёрфі лідыраваў 4:1, але ў выніку прайграў. На турніры Benson & Hedges Championship у 2001 годзе ён зрабіў свой ​​першы і пакуль адзіны максімальны брэйк.

Першыя рэйтынгавыя вынікіПравіць

 
Шон Мёрфі, 2008г.

Упершыню Мёрфі дасягнуў асноўнай сеткі рэйтынгавага турніру на чэмпіянаце свету ў 2002 годзе, дзе ў першым крузе ён прайграў Стывену Хендры з лікам 4:10. У сезоне 2002/2003 ён выйшаў у асноўную стадыю адкрытага чэмпіянату Шатландыі, дзе ў першым жа раўндзе прайграў Дру Генры 3:5, а таксама зноў прабіўся на чэмпіянат свету, дзе ў першым матчы супраць Кена Доэрці прайграў на апошнім чорным шары (9:10).

У рэйтынгу на сезон 2003/2004 Мёрфі заняў 64 радок, а таксама кваліфікаваўся на тры рэйтынгавых турніры. У кубку LG Мёрфі ў другім крузе перайграў шасціразовага чэмпіёна свету Стыва Дэвіса 5:4, але ў трэцім саступіў Джону Хігінсу 2:5. Пасля перамогі над Дэвісам Мёрфі сказаў: «Гэта адзін з самых вялікіх дзён маёй снукерных кар'еры». На адкрытым чэмпіянаце Брытаніі ён абыграў Дэйва Харальда ў першым раўндзе з лікам 5:1, але ў другім саступіў Полу Хантэру 2:5. На Players Championship (новая назва адкрытага чэмпіянату Шатландыі) ён прайграў будучаму пераможцу Джымі Уайту ў другім крузе 3:5. Акрамя таго, Мёрфі не змог прабіцца ў асноўную стадыю чэмпіянату свету, прайграўшы ў кваліфікацыі Сцюарту Пэтману 7:10 у матчы, у якім Пэтман быў аштрафаваны на адзін фрэйм ​​за спазненне.

У рэйтынгу на сезон 2004/2005 Мёрфі заняў 48 месца, а таксама кваліфікаваўся на чатыры рэйтынгавых турніры, у тым ліку і на чэмпіянат свету. На Гран-пры (новая назва Кубка LG) ён у першым раўндзе саступіў Стывену Магуайру 2:5. На адкрытым чэмпіянаце Брытаніі Мёрфі выйшаў у свой ​​першы паўфінал рэйтынгавага турніру, адолеўшы па дарозе Яна МакКалаха (5:2), Пола Хантэра (5:3), Майкла Холта (5:3) і Бары Хокінса (5:3). Але ў паўфінале ўсухую прайграў пятаму нумару сусветнага рэйтынгу Джону Хігінсу (0:6). На кубку Мальты ён у першым крузе прайграў Мэцью Стывенсу з лікам 2:5. У кваліфікацыі на чэмпіянат свету Мёрфі выйграў Маркуса Кэмпбэла 10:3 і Джо Свэйла 10:8.

Чэмпіянат свету 2005Правіць

У першым раўндзе чэмпіянату Мёрфі выйграў матч супраць 12 нумара сусветнага рэйтынгу Крыса Смола 10:5. Далей Шон выйграў трох былых чэмпіёнаў свету: Джона Хігінса (13:8) , Стыва Дэвіса (13:4) і ў паўфінальным паядынку Пітэра Эбдана (17:12). У фінале супраць Мёрфі гуляў шосты нумар сусветнага рэйтынгу Мэцью Стывенс, які перамог па шляху Джымі Уайта (шасціразовы фіналіст чэмпіянату свету) і Стывена Хендры (які займаў трэці радок у сусветным рэйтынгу). Да канца першага дня гульні (фіналы чэмпіянатаў свету гуляюцца на працягу двух дзён) Мёрфі саступаў у ліку 6:10, але здолеў здзейсніць камбэк і зраўняць лік 16:16. Яшчэ два выйграных фрэйма прынеслі Шону тытул чэмпіёна свету. Акрамя таго, Мёрфі зрабіў найбольшую колькасць соценных брэйкаў на турніры — 11.

Яго перамога стала вялікай сенсацыяй. Да турніру яго шанцы на перамогу ацэньваліся 150 да 1. Ён стаў трэцім гульцом у гісторыі снукера (пасля Алекса Хігінса ў 1972 годзе[заўв 1] і Тэры Грыфітса ў 1979 годзе), які прайшоўшы кваліфікацыю выйграў чэмпіянат. Ва ўзросце 22 гадоў Мёрфі стаў другім самым маладым гульцом, які выйграў чэмпіянат свету (пасля Стывена Хендры, які выйграў свой ​​першы тытул у 21 год). Акрамя Шона ні адзін гулец не выйграў такой колькасці матчаў (сем) на шляху да тытула. Акрамя гэтага, Мёрфі стаў самым нізкарэйтынгавым чэмпіёнам свету (48 месца). Ні адзін гулец не выйграваў чэмпіянат свету ў якасці першай рэйтынгавай перамогі з 1986 года, калі чэмпіёнам стаў Джо Джонсан. На прызавыя £250,000 Шон набыў новы дом і аўтамабіль маркі Mercedes-Benz. Пасля перамогі, у ліпені 2005 года, ён ажаніўся са сваёй нявестай Клэр.

2005/2006Правіць

На сезон Мёрфі атрымаў 21 месца ў рэйтынгу, якое, як правіла, яшчэ не гарантуе трапленне на рэйтынгавыя турніры без кваліфікацыі. Тым не менш, як чэмпіён свету, ён аўтаматычна быў пасеяны на кожны рэйтынгавы турнір сезона пад другім нумарам (і пад першым нумарам на чэмпіянат свету 2006 года). Ён таксама быў запрошаны гуляць у прэм'ер-лізе, нярэйтынгавым турніры з фарматам 25 секунд на кожны ўдар, але ён вылецеў на групавой стадыі.

На нярэйтынгавым турніры Nothern Ireland Trophy у чвэрцьфінале Мёрфі быў пераможаны Нілам Робертсанам 4:5. На першых трох рэйтынгавых турнірах — Гран-пры, чэмпіянаце Вялікабрытаніі і кубку Мальты — Шон не мог выйсці з стадыі 1/8 фіналу, прайграючы выключна вырашальныя фрэймы Сцюарту Бінэму (4:5), Нілу Робертсану (9:10) і Грэму Доту (4:5) адпаведна. На Pot Black, нярэйтынгавым накаўт-турніры з аднафрэймавымі матчамі, Мёрфі выйграў Джымі Уайта і Джона Хігінса, але ў фінале саступіў свайму суперніку па фінале чэмпіянату свету Мэцью Стывенсу. Пры гэтым, Мёрфі зрабіў адзіны соценны брэйк на турніры — 111 ачкоў. У снежні 2005 года Шон Мёрфі атрымаў узнагароду «спартсмен года» ад BBC East Midlands.

На Мастэрс Мёрфі выйграў у першым крузе ў Кена Доэрці 6:5, але ў чвэрцьфінале саступіў Джону Хігінсу 4:6. На чацвёртым рэйтынгавым турніры сезона — адкрытым чэмпіянаце Уэльса — Шон дайшоў да фіналу, здолеўшы перайграць Эндзі Хікса 5:3, Джэймі Коўпа 5:4, Марка Уільямса 5:2 і Бары Хокінса ў паўфінале 6:1. У фінале Мёрфі саступіў Стывену Лі з даволі буйным лікам — 4:9. На адкрытым чэмпіянаце Кітая, апошнім турніры перад чэмпіянатам свету, Мёрфі прайграў у першым жа раўндзе Майклу Холту 2:5.

На чэмпіянаце свету 2006 года Шон атрымаў першы нумар пасеву як дзеючы чэмпіён. У першым раўндзе ён без цяжкасці атрымаў перамогу над снукерыстам з Тайланда Джэймсам Уотанай 10:4. На другім этапе быў пераможаны Стыў Дэвіс з лікам 13:7. А ў чвэрцьфінале Мёрфі саступіў будучаму фіналісту Пітэру Эбдану 7:13. Такім чынам, Мёрфі стаў ахвярай «праклёну Крусібла» — ні адзін з снукерыстаў, які выйграў чэмпіянат свету ў першы раз на арэне тэатра Крусібл, не змог абараніць свой ​​тытул у наступным годзе.

2006/2007Правіць

 
Шон Мёрфі са сваім сябрам Маркам Сэлбі падчас Paul Hunter Classic 2008

Пасля сезону 2005/2006 Мёрфі падняўся на пяты радок сусветнага рэйтынгу, упершыню трапіўшы ў топ-16, і стаў паўнапраўным удзельнікам усіх рэйтынгавых турніраў без праходжання кваліфікацыйных этапаў, а таксама удзельнікам запрашальнага турніру Мастэрс.

На першым турніры сезону Northern Ireland Trophy (які стаў рэйтынгавым ў гэтым сезоне) Мёрфі дайшоў да 1/4 фіналу, саступіўшы Стывэну Лі ў вырашальным фрэйме (4:5). На Гран-пры ў Абердзіне Шон не выйшаў з сваёй групы (на Гран-пры гуляўся групавы этап), прайграўшы Раяну Дэю (0:3) і Алістэру Картэру (2:3). На чэмпіянаце Вялікабрытаніі ён у першым жа матчы сакрушальна прайграў Алану МакМанусу 3:9. На Мастэрс Шон Мёрфі, выйграўшы першы матч у Стыва Дэвіса з лікам 6:3, прайграў у чвэрцьфінале Стывену Хендры (на той момант трэцяму нумару сусветнага рэйтынгу) з тым жа лікам.

Але 4 лютага 2007 года Мёрфі ўсё ж выйграў свой ​​другі рэйтынгавы тытул. На шляху да перамогі ў кубку Мальты ён перайграў Рыкі Уолдэна 5:4, Стывена Лі 5:4, дзеючага чэмпіёна свету Грэма Дота 5:2, а таксама Алістэра Картэра ў паўфінальным матчы 6:3. У фінальным паядынку Шон без цяжкасці адолеў Раяна Дэя з лікам 9:4. На турніры Мёрфі зрабіў 6 соценных серый, вышэйшай з якіх была серыя ў 134 ачкі. Пасля перамогі Мёрфі сказаў, што яна дапамагла яму перастаць лічыцца «выскачкай».

На адкрытым чэмпіянаце Уэльса ў першым крузе Мёрфі перайграў Джэймі Коўпа з сухім лікам 5:0. У гэтым матчы ён зрабіў 4 соценных брэйка ў чатырох фрэймах запар і стаў на той момант другім чалавекам у гісторыі снукера, якому ўдалося зрабіць гэта (першым быў Джон Хігінс у фінале Гран-пры ў 2005 годзе), і першым, хто зрабіў гэта ў матчы да 5 перамог. У наступным раўндзе Мёрфі адолеў Джэймі Бёрнэта 5:4, але ў чвэрцьфінальным матчы супраць шатландца Стывена Магуайра Шон прайграў з лікам 3:5. Яму ўдалося ўзяць рэванш у Стывена на наступным турніры — адкрытым чэмпіянаце Кітая — у матчы 1/8 фіналу з лікам 5:2, перад гэтым выйграўшы ў першым крузе ў кітайскага гульца Мэя Сівэня (5:1). Але ў чвэрцьфінале Джэймі Коўп разграміў яго 5:0 (з такім жа лікам Шон выйграў у яго на папярэднім турніры).

На чэмпіянаце свету Мёрфі быў пасеяны пад 6 нумарам. У першым крузе ён атрымаў перамогу над сямнаццацігадовым Джадам Трампам з лікам 10:6. У другім крузе Шон адолеў ветэрана Джона Пэрата — 13:8. У чвэрцьфінале супернікам Шона быў валіец Мэцью Стывенс. І пасля першых двух сесій матчу Стывенс вёў з вялікім адрывам — 11:5. Але, праявіўшы жалезную волю да перамогі, Мёрфі здолеў зраўняць лік і выйграць матч у вырашальным фрэйме — 13:12. Але ў 1/2 фіналу Мёрфі ў вельмі напружаным матчы ўсё ж саступіў свайму сябру — Марку Сэлбі. На турніры Мёрфі зрабіў 5 сэнчуры-брэйкаў, вышэйшым з якіх была серыя — 132 ачкі. У афіцыйным рэйтынгу Мёрфі падняўся яшчэ на 2 пазіцыі і стаў трэцім.

2007/2008Правіць

Пачатак сезона аказаўся вельмі няўдалым для Шона. На першым рэйтынгавым турніры — Шанхай Мастэрс — Мёрфі прайграў у першым жа крузе Яну МакКалаху з лікам 2:5. На турніры Pot Black Шон выйграў у Пітэра Эбдана і Стывена Хендры, але ў фінале саступіў ірландцу Кену Доэрці. На Гран-пры Мёрфі выйшаў з групы, выйграўшы 4 матчы з 5 і заняўшы першае месца. Выйшаўшы ў плэй-оф, ён выйграў матчы у валійца Раяна Дэя і Пітэра Эбдана (у абодвух з лікам 5:3). У паўфінальным матчы Шон Мёрфі прайграў Роні О'Салівану 5:6, хоць і вёў у ліку 5:2.

На Northern Ireland Trophy Мёрфі выйграў у Энтані Хэмілтана (5:2), Стывена Хендры (5:2) і Пітэра Эбдана (5:3), але ў паўфінальным матчы саступіў у вырашальным фрэйме Стывену Магуайру 5:6. Перад чэмпіянатам Вялікабрытаніі Шон падняўся на першае месца ў папярэднім рэйтынгу. І ў Шона зноў атрымалася прабіцца ў паўфінал. Па шляху былі абыграны Пол Дэйвіс (9:5), Сцюарт Бінэм (9:3) і Дын Дзюнхуэй (9:7). А ў паўфінале Мёрфі зноў трапіў на Стывена Магуайра і зноў прайграў — 5:9. На турніры Шон зрабіў усяго два сэнчуры, але даволі вялікія — 144 і 135. Такім чынам, ён дасягнуў паўфіналаў трох рэйтынгавых турніраў запар.

На кубку Мальты (які стаў нярэйтынгавым у гэтым сезоне) Мёрфі выйшаў з групы з першага месца, выйграўшы ўсе 4 матчы: супраць Тоні Драга (6:0), Марка Сэлбі (4:2), Стывена Магуайра (4:2) і Стывена Хендры (5:1). Ён выйграў другі тытул кубка Мальты запар, выйграўшы Дына Дзюнхуэй у паўфінале — 6:5 — і Кена Доэрці ў фінальным матчы — 9:3. На адкрытым чэмпіянаце Уэльса — наступным рэйтынгавым турніры — Шон зноў дайшоў да паўфіналу, дзе быў разбіты Роні О'Саліванам з лікам 3:6. На адкрытым чэмпіянаце Кітая Шон Мёрфі, перайграўшы Дына Дзюнхуэй (5:4), Марка Алэна (5:3) і Марка Сэлбі ў паўфінальным паядынку (шосты рэйтынгавы паўфінал за апошнія 7 турніраў) з лікам 6:3, выйшаў у фінал на Стывена Магуайра. У фінальным матчы ён саступіў снукерысту з Шатландыі ў напружаным матчы — 9:10. Такім чынам, прадэманстраваўшы дзіўны прыклад стабільнасці, Мёрфі ізноў узначаліў папярэдні рэйтынг перад чэмпіянатам свету.

Нягледзячы на тое, што Шон Мёрфі (нароўні з Маркам Сэлбі і Стывенам Магуайрам) лічыўся фаварытам чэмпіянату, ён, без праблем адолеўшы Дэйва Харальда ў першым матчы (10:3), саступіў ужо на стадыі 1/8 фіналу — Алістэру Картэру з разгромным лікам 4:13. Пасля паразы Мёрфі раскрытыкаваў стан сталоў у Крусібле. Тым не менш, гэтая няўдача не перашкодзіла Шону ўтрымаць трэці радок у сусветным рэйтынгу на наступны сезон.

2008/2009Правіць

 
Шон Мёрфі на турніры Paul Hunter Classic 2009

Мёрфі пацвердзіў сваё месца ў рэйтынгу на працягу сезона. Ён выйшаў у фінал перадсезоннага турніру сусветнай серыі ў Берліне, выйграўшы ў 1/2 у Стывена Магуайра — 5:3. Але ў вырашальным матчы саступіў іншаму шатландцу — Грэму Доту — з лікам 1:6. Апроч таго, ён выйграў нярэйтынгавы турнір Paul Hunter Classic, адолеўшы ў фінале Марка Сэлбі з сухім лікам 4:0. Аднак, Мёрфі прайграў стартавыя матчы на ​​першых чатырох рэйтынгавых турнірах, уключаючы паражэнне на чэмпіянаце Бахрэйна ад нумара 47 сусветнага рэйтынгу — Майка Дана. У кастрычніку Шон развёўся са сваёй жонкай — на турніры Гран-пры ён быў ужо без кальца.

Нягледзячы на чатыры рейтыгавыя правалы — якія былі спісаныя на развод з жонкай — Мёрфі выйграў свой ​​трэці рэйтынгавы тытул на чэмпіянаце Вялікабрытаніі. На шляху да фіналу ён упэўнена справіўся з усімі сваімі апанентамі: Марцінам Гоўлдам — 9:7, Маркам Алэнам — 9:5, Стывенам Лі — 9:3 і Стывенам Магуайрам у паўфінальным матчы — 9:4. У фінале супраць Марка Фу з Ганконга абодва гульца не змаглі прадэманстраваць гульню высокага ўзроўню і вельмі шмат памыляліся. Пры ліку 9:9 Мёрфі забіў «флюк» (выпадковы шар), які стаў вырашальным у матчы. Пасля гэтай перамогі ён далучыўся да Стыва Дэвіса, Алекса Хігінса, Тэры Грыфітса, Джона Пэрата, Стывена Хендры, Роні О'Салівана, Марка Уільямса, Джона Хігінса і Пітэра Эбдана — гульцоў, якія выйгравалі і чэмпіянат свету, і чэмпіянат Вялікабрытаніі, замацаваўшы сваё імя ў эліце сусветнага снукера.

На наступных буйных турнірах чарада няўдач Мёрфі працягнулася. На Мастэрс ён прайграў у першым крузе кітайскаму снукерысту — Дыну Дзюнхуэю — з лікам 4:6. На адкрытым чэмпіянаце Уэльса Шон прайграў Алістэру Картэру ў чвэрцьфінале — 2:5. А на адкрытым чэмпіянаце Кітая, упэўнена выйграўшы ў аўстралійца Ніла Робертсана ў 1/8 фіналу з лікам 5:1, Мёрфі саступіў Раяну Дэю — 0:5.

На заключным этапе сезона — чэмпіянаце свету — Мёрфі здолеў паказаць вельмі добры снукер. Пасля перамогі ў першым крузе над Эндру Хігінсанам — 10:8, Шон разграміў Марка Фу з лікам 13:3 у другім раўндзе. У чвэрцьфінале ён патрапіў на сяміразовага чэмпіёна — саракагадовага Стывена Хендры. У напружанай барацьбе Мёрфі здолеў здабыць перамогу з лікам 13:11, нягледзячы на дзявяты максімальны брэйк у кар'еры шатландца, зроблены ў тым матчы. У паўфінале Мёрфі перайграў Ніла Робертсана — 17:14 — і, такім чынам, дасягнуў другога фіналу чэмпіянату свету, дзе супернікам яму быў двухразовы пераможца — Джон Хігінс. Пасля першага дня фінальнага матчу Мёрфі саступаў з лікам 5:11 і быў разбіты ў выніку — 9:18. У першы дзень фінальнага матчу адна з брытанскіх газет апублікавала артыкул «kiss and tell» — гісторыю з удзелам Шона Мёрфі. За турнір Шон зрабіў 10 соценных серый, вышэйшая з якіх складала 137 ачкоў. Праз тыдзень, у фінале сусветнай серыі, Мёрфі узяў своеасаблівы рэванш у Хігінса, выйграўшы яго ў фінале — 6:2.

2009/2010Правіць

Мёрфі ўтрымліваў трэцюю пазіцыю афіцыйнага рэйтынгу ўжо трэці сезон запар. На турніры сусветнай серыі ў ірландскім горадзе Кіларні ён атрымаў перамогу, перайграўшы Джона Хігінса (5:3) і Джымі Уайта ў фінальным матчы - 5:1. Ён упэўнена абараніў тытул на Paul Hunter Classic, зноў жа выйграўшы ў фінале ў Джымі Уайта - 4:0. На першым рэйтынгавым турніры - Шанхай Мастэрс - Шон дайшоў да паўфінальнай стадыі, перайграўшы Майкла Холта, Джэймі Коўпа і Кена Доэрці (прайграўшы ў трох матчах усяго адзін фрэйм​​). У паўфінале Мёрфі не змог адолець любімчыка мясцовай публікі Ляна Вэньба (5:6). Паўфінальная стадыя на гэтым турніры была лепшым рэйтынгавым дасягненнем Шона ў сезоне. Пазней Мёрфі атрымаў перамогу ў прэм'ер- лізе, дзе ён у паўфінальным матчы перамог Джона Хігінса - 5:3, а ў фінале пераможцу пяці апошніх розыгрышаў - Роні О'Салівана з лікам 7:3.

На чэмпіянаце Вялікабрытаніі Мёрфі ў другім раўндзе саступіў Дыну Дзюнхуэю - 3:9. Пасля матчу ён скардзіўся на тое, што кітайскі снукерыст занадта часта пакідаў арэну паміж фрэймамі. На Мастэрс Мёрфі абыграў Стывена Хендры ў стартавым матчы - 6:4, а ў чвэрцьфінале прайграў Марку Уільямсу з тым жа лікам. На адкрытых чэмпіянатах Уэльса і Кітая Шон і зусім прайграў у першых раўндах - Мэцью Стывенсу (4:5) і Найджэлу Бонду (2:5) адпаведна.

На чэмпіянаце свету Шон Мёрфі выйграў два матчы - супраць Джэрарда Грына (10:7) і Дына Дзюнхуэя (13:10). У чвэрцьфінальным матчы супраць Алістэра Картэра Мёрфі вёў у ліку 8:4, але ўсё ж упусціў перамогу, прайграўшы з рэзультатам 12:13. Гэта быў першы сезон, у якім Шон ня дасягнуў ні аднаго рэйтынгавага фіналу, пачынаючы з сезона 2003/2004.

2010/2011Правіць

Пасля трох сезонаў запар на трэцім месцы афіцыйнага рэйтынгу Шон апусціўся на 4 радкі і перад сезонам 2010/2011 заняў сёмае месца ў табелі аб рангах. У пачатку сезону на Wuxi Classic, нярэйтынгавам кітайскім турніры, Мёрфі атрымаў перамогу, выйграўшы фінальны матч у Дына Дзюнхуэя з лікам 9:8 (здзейсніўшы фантастычны камбэк пасля адставання 2:8). Мёрфі выйшаў у паўфінал Paul Hunter Classic, які стаў адным з турніраў новай міні-рэйтынгавай серыі Players Tour Championship, дзе прайграў будучаму пераможцу Джаду Трампу - 2:4. Акрамя таго, у рамках серыі PTC, Шон выйграў турнір у Бругэ - другі этап еўрапейскага тура - адолеўшы ў фінале Мэцью Коўча з лікам 4:2. Таксама ў лістападзе Мёрфі выйшаў у фінал пятага этапу еўрапейскага тура, які праходзіў у нямецкім горадзе Хам, але саступіў Джону Хігінсу ў вырашальным матчы - 2:4. У рэйтынгу серыі Мёрфі фінішаваў на першай пазіцыі і забяспечыў сабе трапленне ў фінальны турнір.

 
Шон Мёрфі на турніры Paul Hunter Classic 2012

На Шанхай Мастэрс, першым рэйтынгавым турніры сезону, Мёрфі саступіў ужо ў другім раўндзе валійцу Мэцью Стывенсу - 2:5. Акрамя таго, Шон не змог абараніць свой ​​тытул пераможцы ў прэм'ер-лізе і быў разбіты ў фінальным матчы Роні О'Саліванам - 1:7. На чэмпіянаце Вялікабрытаніі Мёрфі ўдалося дайсці да паўфіналу, атрымаўшы перамогі над Патрыкам Уолесам (9:5), Раянам Дэем (9:8) і Нілам Робертсанам (9:7). У паўфінальнай стадыі Шон у напружаным матчы з вырашальным фрэймам саступіў Марку Уільямсу - 8:9. У матчы супраць Уільямса, Мёрфі, саступаючы ў ліку 3:6, узяў 5 фрэймаў запар і павёў 8:6. Такім чынам, быў усталяваны новы рэкорд - серыя ў 517 ачкоў, запар забітых адным снукерыстам (да гэтага належаў Джону Хігінсу - 494 ачкі). Пры гэтым, Уільямс не мог забіць шароў на працягу 74 хвілін.

У пачатку 2011 года Мёрфі спасцігла чарада няўдач: ён прайграў у першым крузе Мастэрс Джэймі Коўпу з лікам 3:6, у другім крузе German Masters Джо Свэйлу - 2:5 і ў першым раўндзе адкрытага чэмпіянату Уэльса Мэцью Стывенсу - 0:4. У фінальным турніры Players Tour Championship Мёрфі ўпэўнена атрымаў перамогу, адолеўшы на сваім шляху Рыкі Уолдэна (4:2), Стывена Лі (4:3), Мэцью Стывенса і Марціна Гоўлда (абодвух 4:0). Гэтая перамога стала першай паўнавартасна-рэйтынгавай перамогай Шона з канца 2008 года і чацвёртай у кар'еры.

Праз тыдзень пасля перамогі Мёрфі выйшаў у фінал Championship League, але саступіў Мэцью Стывенсу - 1:3. На адкрытым чэмпіянаце Кітая Мёрфі здолеў дайсці да паўфіналу, перайграўшы Джо Пэры (5:3), Лі Хана (5:4) і Джона Хігінса (5:2) у чвэрцьфінальным паядынку. У паўфінале непераадольным бар'ерам для Шона аказаўся 27 нумар афіцыйнага рэйтынгу, будучы пераможца - Джад Трамп, які выйграў з лікам 6:1.

Да чэмпіянату свету Шон набраў нядрэнную форму, мяркуючы па апошніх турнірах. І гэта пацвердзіў першы матч, у якім Мёрфі не пакінуў ні адзінага шанцу шатландцу Маркусу Кэмбэлу - 10:1. Але ў другім матчы Шону пашанцавала менш, і ён саступіў дзесятаму сеянаму турніру Роні О'Салівану з лікам 10:13. Па выніках сезону Мёрфі застаўся на сёмым радку сусветнага рэйтынгу. За гэты снукерны год ён аформіў 35 соценных серый, вышэйшая з якіх была 140 ачкоў, а таксама зарабіў амаль 250 тысяч фунтаў стэрлінгаў.

2011/2012Правіць

На перадсезонным Wuxi Classic Мёрфі не змог абараніць свой ​​тытул і прайграў у матчы 1/2 фіналу Алістэру Картэру - 3:6. На новым рэйтынгавым турніры, Australian Goldfields Open, Шон здолеў дайсці да паўфіналу, дзе саступіў будучаму пераможцу Сцюарту Бінэму з лікам 2:6. У рамках Шанхай Мастэрс Мёрфі выйграў матчы супраць Дамініка Дэйла і Марка Алэна (абодвух - 5:4), але ў напружаным чвэрцьфінальным матчы не змог вырваць перамогу ў будучага пераможцы Марка Сэлбі, прайграўшы ў вырашальным фрэйме - 4:5. Тым не менш, у Шанхаі Мёрфі зрабіў вышэйшую серыю турніру - 143 ачкі. На нярэйтынгавым турніры, Brazil Masters, Шон, выйграўшы ў вырашальных матчах двух шатландцаў - Стывена Хендры (5:1) і Грэма Дота (5:0), здолеў выйграць чарговы тытул. Акрамя таго, у фінальным паядынку Мёрфі зрабіў даволі буйную серыю - 139 ачкоў.

Шон Мёрфі таксама прымаў удзел у Прэм'ер-лізе, скончыўшы папярэдні этап з дзьвюма перамогамі і чатырма паражэннямі. Гэты вынік не дазволіў яму выйсці ў плэй-оф. На чэмпіянаце Вялікабрытаніі Мёрфі саступіў усяго толькі ў чвэрцьфінале Рыкі Уолдэну - 3:6. Шон таксама прымаў удзел у турнірах серыі Players Tour Championship, але яго лепшымі вынікамі сталі чвэрцьфіналы на турнірах Warsaw Classic і трафеі памяці Кей Сьюзэн, дзе ён прайграў Нілу Робертсану (3:4) і Мэцью Стывенсу (2:4) адпаведна. Ён скончыў серыю ўсяго на 37 месцы ў выніковым рэйтынгу і не змог патрапіць у фінальны турнір для абароны свайго тытула.

На турніры Мастэрс Шон упершыню дайшоў да фіналу, адолеўшы Марціна Гоўлда (6:2), Марка Сэлбі (6:2) і Джона Хігінса (6:4). Аднак, у фінале не змог навязаць барацьбу аўстралійцу Нілу Робертсану і прайграў з лікам 6:10. У чвэрцьфінале чарговага рэйтынгавага турніру, German Masters, Мёрфі здолеў перайграць Марка Сэлбі - 5:3, але за крок да фіналу быў разбіты Стывенам Магуайрам - 0:6. На адкрытым чэмпіянаце Уэльса Шон, абыграўшы Марка Джойса (4:2), Стыва Дэвіса (4:0) і Марка Алэна (5:4), саступіў у паўфінальным матчы Дыну Дзюнхуэю з лікам 2:6. На World Open Мёрфі, выйграўшы першыя матчы ў Рыкі Уолдэна і Джо Пэры (абодва з лікам 5:3), на стадыі чвэрцьфіналу ўсухую саступіў Марку Сэлбі - 0:5.

Скончыў сезон Шон Мёрфі двума пройгрышамі ў першых раўндах - на адкрытым чэмпіянаце Кітая саступіў Лу Ніну (2:5), а на чэмпіянаце свету - 42 нумару рэйтынга валійцу Джэймі Джонсу (8:10). Дзякуючы стабільнасці (з васьмі рэйтынгавых турніраў у шасці дайшоў хоць бы да 1/4 фіналу) Мёрфі здолеў падняцца па выніках сезону на адну прыступку і заняць 6 месца (перад чэмпіянатам свету быў на чацвёртым месцы) у рэйтынгу на наступны снукерны год.

2012/2013Правіць

Мёрфі пачаў сезон з турніру Wuxi Classic, дзе прайграў у першым крузе ірландцу Кену Доэрці з лікам 1:5. На SangSom Six-red World Championship (чэмпіянат свету ў фармаце 6 чырвоных шароў) Мёрфі выйшаў з групы з першага месца, выйграўшы 4 матчы з 5. У плэй-оф Шон пераканаўча перайграў Джэймса Уотану (6:5), Бары Хокінса (6:2), Дамініка Дэйла (7:6) і Джада Трампа ў паўфінале (7:2). У фінальным матчы Мёрфі саступіў Марку Дэвісу з лікам 4:8. Ён выйшаў у чвэрцьфінал на Australian Goldfields Open, дзе прайграў Пітэру Эбдану - 4:5. На наступных двух рэйтынгавых турнірах Мёрфі ўдавалася дайсці да паўфіналаў. На Шанхай Мастэрс ён прайграў будучаму пераможцу Джону Хігінсу - 3:6. А на International Championship ён абыграў Дына Дзюнхуэя (6:4) і Марка Фу (6:4) перад тым, як саступіў аўстралійцу Нілу Робертсану з лікам 5:9.

На чэмпіянаце Вялікабрытаніі Мёрфі ўпэўнена абыграў Роберта Мілкінса (6:3) і Грэма Дота (6:2) у першых двух матчах. Пасля гэтага ён атрымаў дзве валявыя перамогі ў наступных гульнях. У чвэрцьфінальным паядынку яго праціўнік - сямнаццацігадовы бельгіец Лука Брэсэль - двойчы мог забіць матч-бол, але выпусціў перамогу (5:6). А ў паўфінальным матчы да 9 перамог супраць Алістэра Картэра Мёрфі прайграваў 4:8, але здолеў зраўняць лік па фрэймах і звесці гульню ў вырашальную партыю. У апошнім 17 фрэйме ён саступаў 0:32 па ачках і ўсё ж такі здолеў выдрапаць пуцёўку ў фінал. Аднак, у фінале ён не змог навязаць барацьбу свайму сябру і суайчынніку - Марку Сэлбі, прайграўшы 6:10. Мёрфі таксама ўдзельнічаў у турнірах серыі Players Tour Championship. Лепшым яго дасягненнем стала паўфінальная стадыя на трэцім этапе ў Глостэры, дзе ён усухую прайграў снукерысту з Ганконга - Марка Фу - 0:4. У выніковым рэйтынгу серыі ён заняў толькі 29 месца і не трапіў у фінальны турнір.

 
Шон Мёрфі на German Masters, 2013г.

На турніры Мастэрс Мёрфі, выйграўшы два матчы ў Рыкі Уолдэна (6:4) і Джона Хігінса (6:5), саступіў на стадыі паўфіналаў Нілу Робертсану з лікам 2:6. Яму ж Шон саступіў і ў чвэрцьфінале наступнага рэйтынгавага турніру - German Masters - з лікам 4:5. На адкрытым чэмпіянаце Уэльса Мёрфі прайграў першы ж матч індыйскаму снукерысту Панкаю Адвані, а на World Open, выйграўшы першы матч у Марціна Гоўлда (5:4), саступіў валійцу Мэцью Стывенсу з лікам 3:5. На апошнім турніры перад чэмпіянатам свету - адкрытым чэмпіянаце Кітая - Шон дайшоў да паўфіналу, дзе саступіў Марку Сэлбі - 2:6. Такім чынам, Мёрфі заняў чацвёрты радок рэйтынгу і пяты нумар пасеву на ЧС-2013.

У першым крузе чэмпіянату свету Шон Мёрфі ўпэўнена перайграў Марціна Гоўлда з лікам 10:5. У другім матчы супраць шатландца Грэма Дота Мёрфі здолеў атрымаць верх - 13:11. У драматычным чвэрцьфінальным паядынку супраць Джада Трампа Шон вёў у ліку 12:7, і яму патрабавалася выйграць усяго адзін фрэйм ​​да выніковай перамогі. Але Трамп здолеў выйграць 5 партый запар і звесці матч у вырашальны фрэйм ​, дзе (магчыма з-за прыгнечанасці суперніка) у тактычнай барацьбе таксама атрымаў перамогу і выйшаў у паўфінал. За сезон 2012/2013 Мёрфі зрабіў 33 соценныя серыі, а таксама зарабіў больш за 250000 фунтаў. Акрамя таго, па выніках усяго сезону Шон падняўся ў рэйтынгу на дзве пазіцыі і заняў у стартавым лісце на наступны сезон чацвёрты радок (саступіўшы месца ў першай тройцы Марку Сэлбі, Нілу Робертсану і Джаду Трампу).

2013/2014Правіць

Пачатак сезону адкрыта не задаўся для Шона Мёрфі. Ён прайграў у першым кваліфікацыйным матчы на Wuxi Classic (турнір быў першым, які праходзіў у новым фармаце, у якім гульцы топ-16 таксама праходзяць кваліфікацыю) пачаткоўцу мэйн-тура Алексу Дэйвісу з лікам 1:5. У 1/8 фіналу Australian Goldfields Open Мёрфі саступіў будучаму пераможцу турніру - Марка Фу - 2:5. На чэмпіянаце свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі Шон паспяхова выйшаў з групы з другога месца (прайграў 1 матч з 5). Дайшоўшы да 1/8 фіналу ён разграміў Мэцью Стывенса (6:0), але ў чвэрцьфінальным паядынку саступіў будучаму фіналісту - Нілу Робертсану - 3:6.

Рэйтынгавых поспехаў Мёрфі да канца года так і не дасягнуў. Ён саступіў на Шанхай Мастэрс будучаму пераможцу - Дыну Дзюнхуэю - з лікам 4:5. Акрамя таго, не змог прайсці кваліфікацыю на International Championship, саступіўшы ў другім матчы Дэвіду Гілберту - 4:6. На новым нярэйтынгавым турніры Champion of Champions, з удзелам пераможцаў усіх найбуйнейшых турніраў мінулага сезону, Мёрфі прайграў у першым крузе Марку Сэлбі - 2:4. На чэмпіянаце Вялікабрытаніі Шон дайшоў усяго да 1/8 фіналу, дзе саступіў Бары Хокінсу з лікам 5:6. Вышэйшым дасягненнем на турнірах серыі Players Tour Championship у 2013 годзе была паўфінальная стадыя на 3 этапе еўрапейскага тура ў англійскім горадзе Данкастэр. У матчы паўфіналу Мёрфі саступіў Рыкі Уолдэну - 1:4.

У пачатку 2014 года на турніры Championship League ў рамках другой групы Шон ў першым жа матчы супраць Марка Дэвіса аформіў свой ​​другі максімальны брэйк ў кар'еры ў трэцім фрэйме пры ліку 0:2, пасля чаго здолеў вырваць перамогу ў матчы - 3:2. Гэты максімум стаў 103-м у гісторыі снукера і першым для Мёрфі з 2001 года. Ён таксама выйшаў з групы, але саступіў у паўфінальным матчы Джаду Трампу з лікам 1:3.

Другі максімальны брэйк Шона Мёрфі, 2014г.

На турніры Мастэрс, адзіным турніры трайной кароны, які яшчэ не пакараўся Шону, ён дайшоў да паўфінальнай стадыі, здолеўшы абыграць Дзіна Дзюньхуэя і Марка Фу (абодвух з лікам 6:4). Але за крок да фіналу Мёрфі не змог навязаць барацьбу леташняму пераможцу турніру Марку Сэлбі, саступіўшы ў выніку - 1:6.

СаперніцтваПравіць

Шон Мёрфі і Стывен Магуайр упершыню сышліся паміж сабой у прафесійным матчы на адкрытым чэмпіянаце Брытаніі ў 2001 годзе. У 2004 годзе на гран-пры Мёрфі паспрыяў таму, што Магуайр быў аштрафаваны на адзін фрэйм. Перад самым пачаткам іх матчу Магуайр выявіў, што не мае пры сабе мелка, і папрасіў рэферы Ёхана Омэна дазволу пакінуць арэну. Пакуль Магуайр адсутнічаў, Шон размаўляў з суддзёй, пасля чаго на арэну быў выкліканы дырэктар турніру Майк Гейнлі. Ён, згодна з правіламі, аштрафаваў Стывена Магуайра на адзін фрэйм ​​за негатоўнасць да пачатку матчу ў прызначаны час. Гэты эпізод шакаваў шатландца, але матч застаўся за ім - 5:2. Пасля матчу Магуайр сказаў: "Правілы ёсць правілы, але я не чуў, каб нешта падобнае здаралася раней". Іх "варожасць" працягвалася ў наступныя гады. Падчас чэмпіянату свету 2006 года Стывен сказаў у інтэрв'ю: "Я не хачу быць тоўстым чэмпіёнам свету", намякаючы на Шона Мёрфі. Пасля перамогі над Шонам на адкрытым чэмпіянаце Уэльса 2007, Магуайр у чарговы раз пракаментаваў эпізод з мелам: "Гэта падліло масла ў агонь, але паміж намі заўсёды было спаборніцтва. Ён не падабаецца мне, і я думаю, што таксама яму не падабаюся. Я цяжка перажываю любыя паразы, але мне было б яшчэ цяжэй, калі б я прайграў яму".

Апроч таго, Мёрфі адкрыта выказваецца аб некаторых іншых яго саперніках, крытыкуючы іх за занадта частыя перапынкі, а таксама скардзіцца на стан сталоў. Шон крытыкуе сваіх калег-прафесіяналаў за няўдзел у турнірах і за тое, што некаторыя з іх размахваюць сваімі прызавымі грашыма, як паперкамі. Мёрфі таксама крытычна адгукаўся пра Роні О'Салівана. Ён падкрэсліваў, што О'Салівану не хапае прафесіяналізму і што яго празмерная папулярнасць не заслужана. Просталінейнасць Шона зрабіла яго непапулярным сярод некаторых іншых гульцоў-прафесіяналаў.

Стыль гульніПравіць

Шон Мёрфі з'яўляецца гульцом з бліскучай снукернай тэхнікай. Яго моцнымі бакамі з'яўляюцца далёкія ўдары і пабудова серый. Філ Йейтс з "The Times" ў 2008 годзе адзначыў, што пасля перамогі на чэмпіянаце свету Мёрфі ўдасканаліў тактычную гульню. За кар'еру Шон зрабіў больш за 250 соценных брэйкаў, з якіх адзін - максімальны. Акрамя таго, ён зарабіў больш за 2 мільёны фунтаў стэрлінгаў.

Асабістае жыццёПравіць

Мёрфі нарадзіўся ў Харлаў і вырас у Ірлінбургу. З 13 гадоў ён атрымліваў хатнюю адукацыю з-за здзекаў у школе. Калі Шону было 14, яго бацькі развяліся. Ён жыў з бацькам Тоні, былым прафесійным гульцом у гольф, і не бачыў сваю маці да 19-гадовага ўзросту. Падчас чэмпіянату свету 2007 паведамлялася, што Мёрфі знаходзіцца ў сварцы са сваім бацькам, які быў адным з членаў савета WPBSA. Ён казаў, што не размаўляе з бацькам на працягу года, аднак, ахвотна адновіць адносіны, калі бацька захоча.

З 17-гадовага ўзросту Мёрфі з'яўляецца збожным хрысціянінам, пасля сустрэчы з рэлігійнай сям'ёй на канікулах. Ён моліцца ў распранальні перад кожным матчам, а аднойчы сказаў у інтэрв'ю: "Я веру, што пасланы сюды, каб гуляць у снукер добра". Акрамя таго, Шон ахвяруе дзесятую частку сваіх даходаў царкве. Знаёмыя Мёрфі адзначаюць яго давер, адданасць і добрае выхаванне.

Падчас сезона 2003/2004 Мёрфі пераехаў у Ротэрдам, каб быць са сваёй нявестай Клэр, з якой ён ажаніўся ў ліпені 2005 года. Пара, якая пазнаёмілася ў хрысціянскім чаце анлайн, правяла частку лета ў 2005 годзе аказваючы дапамогу ў Зімбабвэ. Яны рассталіся ў кастрычніку 2008 года, і з тых часоў Шон жыве ў Сэйле. У цяперашні час дзяўчынай Мёрфі з'яўляецца Клэр Чорльтан, упершыню прадстаўленая публіцы падчас фіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі 2012 года. Мёрфі - фанат футбольнага клуба Манчэстэр Юнайтэд. Перад чэмпіянатам свету 2012 года Мёрфі вырашыў ахвяраваць £100 на дабрачыннасць за кожны соценны брэйк, які ён зробіць.

Фіналы турніраўПравіць

Рэйтынгавыя турніры: 12 (6 перамог, 6 паразаў)Правіць

Легенда
Чэмпіянат свету (1–2)
Чэмпіянат Вялікабрытаніі (1–1)
Іншыя (4–3)
Вынік Год Турнір Апанент у фінале Лік
1 Перамога 2005 Чэмпіянат свету Стывенс, Мэцью  Мэцью Стывенс 18–16
2 Параза 2006 Адкрыты чэмпіянат Уэльса Лі, Стывен  Стывен Лі 4–9
3 Перамога 2007 Кубак Мальты Дэй, Раян  Раян Дэй 9–4
4 Параза 2008 Адкрыты чэмпіянат Кітая Магуайр, Стывен  Стывен Магуайр 9–10
5 Перамога 2008 Чэмпіянат Вялікабрытаніі Фу, Марка  Марка Фу 10–9
6 Параза 2009 Чэмпіянат свету Хігінс, Джон  Джон Хігінс 9–18
7 Перамога 2011 Фінал Players Tour Championship Гоўлд, Мартын  Мартын Гоўлд 4–0
8 Параза 2012 Чэмпіянат Вялікабрытаніі Сэлбі, Марк  Марк Сэлбі 6–10
9 Перамога 2014 World Open Сэлбі, Марк  Марк Сэлбі 10–6
10 Параза 2015 German Masters Сэлбі, Марк  Марк Сэлбі 7–9
11 Параза 2015 Чэмпіянат свету Бінэм, Сцюарт  Сцюарт Бінэм 15–18
12 Перамога 2016 Сусветнае гран-пры Бінэм, Сцюарт  Сцюарт Бінэм 10–9

Нізкарэйтынгавыя турніры: 6 (4 перамогі, 2 паразы)Правіць

Вынік Год Турнір Супернік у фінале Лік
1 Перамога 2010 Адкрыты чэмпіянат Бруге па снукеры Коўч, Мэцью  Мэцью Коўч 4–2
2 Параза 2010 Чэмпіянат Рура Хігінс, Джон  Джон Хігінс 2–4
3 Перамога 2014 Адкрыты чэмпіянат Гдыні О'Браен, Фергал  Фергал О'Браен 4–1
4 Перамога 2014 Адкрыты чэмпіянат Балгарыі Гоўлд, Мартын  Мартын Гоўлд 4–2
5 Перамога 2014 Адкрыты чэмпіянат Рура Мілкінс, Роберт  Роберт Мілкінс 4–0
6 Параза 2015 Пол Хантэр Класік Картэр, Алістэр  Алістэр Картэр 2–4

Мастэрс: 2 (1 перамога; 1 параза)Правіць

Вынік Год Турнір Супернік у фінале Лік
1 Параза 2012 Мастэрс Робертсан, Ніл  Ніл Робертсан 6–10
2 Перамога 2015 Мастэрс Робертсан, Ніл  Ніл Робертсан 10–2

Прафесійныя снукерныя турніры: 29 (16 перамог, 13 параз)Правіць

Легенда
Рэйтынгавыя турніры (6–6)
Нізкарэйтынгавыя турніры (4–2)
Нярэйтынгавыя турніры (5–6)
Турніры з альтэрнатыўным фарматам (0–0)
Вынік ПДВ Дата Турнір Апанент у фінале Лік
Перамога 1 16 лістапада 2000 Benson & Hedges Championship, Малверн, Англія   Бінэм, СцюартСцюарт Бінэм 9–7
Перамога 2 2 мая 2005 Чэмпіянат свету, Шэфілд, Англія   Стывенс, МэцьюМэцью Стывенс 18–16
Параза 1 29 кастрычніка 2005 Pot Black, Лондан, Англія   Стывенс, МэцьюМэцью Стывенс 27–53[пст 1]
Параза 2 5 сакавіка 2006 Адкрыты чэмпіянат Уэльса, Ньюпарт, Уэльс   Лі, СтывенСтывен Лі 4–9
Перамога 3 4 лютага 2007 Кубак Мальты, Партамаза, Мальта   Дэй, РаянРаян Дэй 9–4
Параза 3 6 кастрычніка 2007 Pot Black, Шэфілд, Англія   Доэрці, КенКен Доэрці 36–71[пст 1]
Перамога 4 10 лютага 2008 Кубак Мальты, Партамаза, Мальта   Доэрці, КенКен Доэрці 9-3
Параза 4 30 сакавіка 2008 Адкрыты чэмпіянат Кітая, Пекін, Кітай   Магуайр, СтывенСтывен Магуайр 9–10
Перамога 5 21 снежня 2008 Чэмпіянат Вялікабрытаніі, Тэлфард, Англія   Фу, МаркаМарка Фу 10–9
Параза 5 4 мая 2009 Чэмпіянат свету, Шэфілд, Англія   Хігінс, ДжонДжон Хігінс 9–18
Перамога 6 29 лістапада 2009 Прэм'ер-ліга, Вялікабрытанія   О'Саліван, РоніРоні О'Саліван 7-3
Перамога 7 6 чэрвеня 2010 Усі Класік, Усі, Кітай   Дзін Цзюньхуэй 9-8
Перамога 8 3 кастрычніка 2010 Адкрыты чэмпіянат Бруге па снукеры, Бруге, Бельгія   Коўч, МэцьюМэцью Коўч 4–2
Параза 6 14 лістапада 2010 Чэмпіянат Рура па снукеры, Хам, Германія   Хігінс, ДжонДжон Хігінс 2–4
Параза 7 28 лістапада 2010 Прэм'ер-ліга, Вялікабрытанія   О'Саліван, РоніРоні О'Саліван 1-7
Перамога 9 20 сакавіка 2011 Гранд-фінал PTC, Дублін, Ірландыя   Гоўлд, МартынМартын Гоўлд 4–0
Параза 8 24 сакавіка 2011 Championship League, Сток, Англія   Стывенс, МэцьюМэцью Стывенс 1-3
Перамога 10 18 верасня 2011 Мастэрс Бразіліі, Фларыянопаліс, Бразілія   Дот, ГрэмГрэм Дот 5-0
Параза 9 22 студзеня 2012 Мастэрс, Лондан, Англія   Робертсан, НілНіл Робертсан 6–10
Параза 10 9 снежня 2012 Чэмпіянат Вялікабрытаніі, Ёрк, Англія   Сэлбі, МаркМарк Сэлбі 6–10
Перамога 11 9 лютага 2014 Адкрыты чэмпіянат Гдыні, Гдыня, Польшча   О'Браен, ФергалФергал О'Браен 4–1
Перамога 12 16 сакавіка 2014 World Open, Чэнду, Кітай   Сэлбі, МаркМарк Сэлбі 10–6
Перамога 13 5 кастрычніка 2014 Адкрыты чэмпіянат Балгарыі, Сафія, Балгарыя   Гоўлд, МартынМартын Гоўлд 4–2
Перамога 14 23 лістапада 2014 Адкрыты чэмпіянат Рура, Мюльхайм, Германія   Мілкінс, РобертРоберт Мілкінс 4–0
Перамога 15 18 студзеня 2015 Мастэрс, Лондан, Англія   Робертсан, НілНіл Робертсан 10–2
Параза 11 8 лютага 2015 German Masters, Берлін, Германія   Сэлбі, МаркМарк Сэлбі 7–9
Параза 12 4 мая 2015 Чэмпіянат свету, Шэфілд, Англія   Бінэм, СцюартСцюарт Бінэм 15–18
Параза 13 30 жніўня 2015 Пол Хантэр Класік, Фюрт, Германія   Картэр, АлістэрАлістэр Картэр 2–4
Перамога 16 13 сакавіка 2016 Сусветнае гран-пры, Ландудна, Уэльс   Бінэм, СцюартСцюарт Бінэм 10–9
  1. 1,0 1,1 Усе матчы на Pot Black складаліся з аднаго фрэйма. У графе пазначаны лік у фрэйме.

Прафесійна-аматарскія і запрашальныя турніры: 6 (4 перамогі, 2 паразы)Правіць

Вынік ПДВ Дата Турнір Супернік у фінале Лік
Параза 1 13 ліпеня 2008 Сусветная серыя – Берлін, Берлін, Германія   Дот, ГрэмГрэм Дот 1–6
Перамога 1 31 жніўня 2008 Пол Хантэр Класік, Фюрт, Германія   Сэлбі, МаркМарк Сэлбі 4–0
Перамога 2 10 мая 2009 Сусветная серыя – Фінал, Партыман, Партугалія   Хігінс, ДжонДжон Хігінс 6–2
Перамога 3 17 мая 2009 Сусветная серыя – Champion of Champions Challenge, Кіларні, Ірландыя   Уайт, ДжыміДжымі Уайт 5–1
Перамога 4 16 жніўня 2009 Пол Хантэр Класік, Фюрт, Германія   Уайт, ДжыміДжымі Уайт 4–0
Параза 2 18 кастрычніка 2014 General Cup, Ганконг   Картэр, АлістэрАлістэр Картэр 6-7

Выступы на прафесійных снукерных турнірахПравіць

Турнір 1998/
1999
1999/
2000
2000/
2001
2001/
2002
2002/
2003
2003/
2004
2004/
2005
2005/
2006
2006/
2007
2007/
2008
2008/
2009
2009/
2010
2010/
2011
2011/
2012
2012/
2013
2013/
2014
2014/
2015
2015/
2016
Рэйтынг[вт 1] [вт 2] 147 151 169 72 64 48 21 5 3 3 3 7 7 6 4 7 6
Рэйтынгавыя турніры П–П[вт 3]
Адкрыты чэмпіянат Аўстраліі Турнір не праводзіўся 1/2 1/4 1/8 1/8 1/16 7–5[вт 4]
Шанхай Мастэрс Турнір не праводзіўся 1/16 1/16 1/2 1/8 1/4 1/2 1/8 1/8 1/8 12–9
International Championship Турнір не праводзіўся 1/2 1/32 1/16 1/8 6–4
Чэмпіянат Вялікабрытаніі 1/48 1/64 1/40 1/40 1/32 1/8 1/16 1/2 П 1/8 1/2 1/4 Ф 1/8 1/8 1/8 27–10
German Masters НР Турнір не праводзіўся 1/8 1/2 1/4 1/8 Ф 12–5
Адкрыты чэмпіянат Уэльса 1/83 1/24 1/64 1/40 1/32 Ф 1/4 1/2 1/4 1/16 1/16 1/2 1/16 1/16 1/32 17–10
Адкрыты чэмпіянат Індыі Турнір не праводзіўся 1/64 0–0
Адкрыты чэмпіянат Кітая 1/99 1/64 НП 1/24 1/16 1/4 Ф 1/4 1/16 1/2 1/16 1/2 1/8 1/4 19–10
Чэмпіянат свету 1/131 1/80 1/84 1/16 1/16 1/32 П 1/4 1/2 1/8 Ф 1/4 1/8 1/16 1/4 1/4 Ф 26–12
Статыстыка выступленняў на рэйтынгавых турнірах[вт 5][вт 6] Вынік
Колькасць згуляных турніраў[вт 7]
Колькасць тытулаў
Колькасць выхадаў у фінал
Перамогі – Паразы[вт 3]
Players Tour Championship (НР) П–П[вт 3]
Статыстыка выступленняў на турнірах серыі PTC[вт 8] Вынік
Колькасць згуляных турніраў[вт 7] Серыя PTC не існавала
Колькасць тытулаў Серыя PTC не існавала
Колькасць выхадаў у фінал Серыя PTC не існавала
Перамогі – Паразы[вт 3] Серыя PTC не існавала
Месца ў выніковым рэйтынгу PTC Серыя PTC не існавала
Нярэйтынгавыя турніры П–П (Н)
Турніры з альтэрнатыўным фарматам П–П
Статыстыка выступленняў на нярэйтынгавых турнірах і турнірах з альтэрнатыўным фарматам[вт 9] Вынік
Колькасць згуляных турніраў[вт 7]
Колькасць тытулаў
Колькасць выхадаў у фінал
Перамогі – Паразы (Нічыі)[вт 3]
Былыя рэйтынгавыя турніры П–П[вт 3]
Былыя нярэйтынгавыя турніры П–П (Н)
Агульная статыстыка
Крытэрый 1998/
1999
1999/
2000
2000/
2001
2001/
2002
2002/
2003
2003/
2004
2004/
2005
2005/
2006
2006/
2007
2007/
2008
2008/
2009
2009/
2010
2010/
2011
2011/
2012
2012/
2013
2013/
2014
2014/
2015
2015/
2016
Вынік
Колькасць згуляных турніраў[вт 7]
Колькасць тытулаў
Колькасць выхадаў у фінал
Перамогі – Паразы (Нічыі)[вт 3]
Соценныя серыі[вт 10][1]
Найвышэйшая серыя
Прызавыя грошы (£)
  1. Пачынаючы з сезона 2010/2011 паказаны рэйтынг у пачатку сезона
  2. Пачаткоўцы мэйн-туру не маюць рэйтынгу
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Лічацца толькі матчы, згуляныя ў асноўных стадыях турніраў (кваліфікацыйныя матчы не ўваходзяць у статыстыку)
  4. Лічацца толькі матчы, згуляныя ў рэйтынгавых розыгрышах турніру
  5. Статыстыка ўключае ў сябе ня толькі дзеючыя рэйтынгавыя турніры, але і былыя, якія праходзілі ва ўказаным сезоне.
  6. У статыстыку ўваходзяць таксама розыгрышы Гранд-фіналу PTC, бо, нягледзячы на тое, што гэты турнір з'яўляецца фінальным першынством нізкарэйтынгавай серыі, сам па сабе ён мае рэйтынгавы статус.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Лічыцца колькасць турніраў, дзе гулец выступаў у асноўнай стадыі (турніры, дзе гулец прайграў у кваліфікацыі не ўваходзяць у статыстыку)
  8. Статыстыка ўключае ў сябе толькі выступленні гульца на нізкарэйтынгавых турнірах (без фінальнага турніру)
  9. Статыстыка ўключае ў сябе ня толькі дзеючыя нярэйтынгавыя турніры, але і былыя, якія праходзілі ва ўказаным сезоне
  10. Улічваюцца толькі соценныя серыі, аформленыя на прафесійных турнірах, пры гэтым турніры з незвычайнымі альтэрнатыўнымі фарматамі, як Shoot-Out і Power Snooker, не ўлічваюцца.

Перамогі над гульцамі з топ-10Правіць

Сезон 1998/
1999
1999/
2000
2000/
2001
2001/
2002
2002/
2003
2003/
2004
2004/
2005
2005/
2006
2006/
2007
2007/
2008
2008/
2009
2009/
2010
2010/
2011
2011/
2012
2012/
2013
2013/
2014
2014/
2015
2015/
2016
Вынік
Колькасць 0 0 0 0 0 0 4 4 3 13 5 9
# Гулец Р Турнір Стадыя Лік Рэйтынг
Мёрфі
2004/2005
1   Пол Хантэр 4 Адкрыты чэмпіянат Брытаніі, Брайтан, Англія 1/16 5:3 48
2   Джон Хігінс 5 Чэмпіянат свету, Шэфілд, Англія 1/8 13:8 48
3   Пітэр Эбдан 8 Чэмпіянат свету, Шэфілд, Англія 1/2 17:12 48
4   Мэцью Стывенс 6 Чэмпіянат свету, Шэфілд, Англія Ф 18:16 48
2005/2006
5   Стывен Магуайр 3 Прэм'ер-ліга, Вялікабрытанія ГР 4:2 21
6   Джымі Уайт 8 Пот Блэк, Лондан, Англія 1/4 1:0 21
7   Джон Хігінс 6 Пот Блэк, Лондан, Англія 1/2 1:0 21
8   Марк Уільямс 9 Адкрыты чэмпіянат Уэльса, Ньюпарт, Уэльс 1/4 5:2 21
2006/2007
10   Стывен Лі 10 Кубак Мальты, Партамаза, Мальта 1/8 5:4 5
10   Грэм Дот 6 Кубак Мальты, Партамаза, Мальта 1/4 5:2 5
11   Стывен Магуайр 9 Адкрыты чэмпіянат Кітая, Пекін, Кітай 1/8 5:2 5
2007/2008
12   Пітэр Эбдан 6 Пот Блэк, Лондан, Англія 1/4 1:0 3
13   Стывен Хендры 8 Пот Блэк, Лондан, Англія 1/2 1:0 3
14   Дзін Цзюньхуэй 9 Гран-пры, Абердын, Шатландыя ГР 4:3 3
15   Пітэр Эбдан 6 Гран-пры, Абердын, Шатландыя 1/4 5:3 3
16   Стывен Хендры 8 Трафей Паўночнай Ірландыі, Белфаст, Паўночная Ірландыя 1/8 5:2 3
17   Пітэр Эбдан 6 Трафей Паўночнай Ірландыі, Белфаст, Паўночная Ірландыя 1/4 5:3 3
18   Дзін Цзюньхуэй 9 Чэмпіянат Вялікабрытаніі, Тэлфард, Англія 1/4 9:7 3
19   Стывен Магуайр 10 Кубак Мальты, Партамаза, Мальта ГР 4:2 3
20   Стывен Хендры 8 Кубак Мальты, Партамаза, Мальта ГР 5:1 3
21   Дзін Цзюньхуэй 9 Кубак Мальты, Партамаза, Мальта 1/2 6:5 3
22   Кен Доэрці 4 Кубак Мальты, Партамаза, Мальта Ф 9:3 3
23   Дзін Цзюньхуэй 9 Адкрыты чэмпіянат Кітая, Пекін, Кітай 1/8 5:4 3
24   Кен Доэрці 4 Championship League, Сток, Англія ГР2 3:1 3
2008/2009
25   Стывен Магуайр 2 Чэмпіянат Вялікабрытаніі, Тэлфард, Англія 1/2 9:4 3
26   Раян Дэй 8 Championship League, Сток, Англія ГР 3:1 3
27   Ніл Робертсан 10 Адкрыты чэмпіянат Кітая, Пекін, Кітай 1/8 5:1 3
28   Стывен Хендры 6 Чэмпіянат свету, Шэфілд, Англія 1/4 13:11 3
29   Ніл Робертсан 10 Чэмпіянат свету, Шэфілд, Англія 1/2 17:14 3
2009/2010
30   Марка Фу 8 Цзянсу Класік, Усі, Кітай ГР 2:0 3
31   Марк Сэлбі 7 Цзянсу Класік, Усі, Кітай ГР 2:0 3
32   Алістэр Картэр 5 Цзянсу Класік, Усі, Кітай ГР 2:1 3
33   Марка Фу 8 Прэм'ер-ліга, Вялікабрытанія ГР 5:1 3
34   Ніл Робертсан 9 Прэм'ер-ліга, Вялікабрытанія ГР 4:2 3
35   Джон Хігінс 4 Прэм'ер-ліга, Вялікабрытанія 1/2 5:3 3
36   Роні О'Саліван 1 Прэм'ер-ліга, Вялікабрытанія Ф 7:3 3
37   Раян Дэй 6 Championship League, Сток, Англія ГР 3:1 3
38   Марк Сэлбі 7 Championship League, Сток, Англія ГР 3:0 3

ЗаўвагіПравіць

  1. У 1972 годзе ў кваліфікацыі да чэмпіянату свету гулялі васьмёра снукерыстаў, з якіх двое праходзілі ў асноўную стадыю, дзе далучаліся да васьмі іншых. Улічваючы, што статыстыку чэмпіянатаў часта лічаць з 1977 года, калі спаборніцтва стала праходзіць у тэатры Крусібл, паводле многіх крыніц Шон Мёрфі стаў другім гульцом, які перамог на чэмпіянаце свету, прайшоўшы праз кваліфікацыю.

СпасылкіПравіць