Марк Сэлбі
Звесткі ў артыкуле або некаторых яго раздзелах састарэлі |
Марк Сэлбі
англ.: Mark Selby | |
Дата нараджэння: | 19 чэрвеня 1983[1][2] (41 год) |
---|---|
Месца нараджэння: | |
Грамадзянства: | Англія |
Вядучая рука: | правая |
Прафесійная кар’ера: | 1999—... |
Найвышэйшы рэйтынг: | 1 (03.09.2011—05.11.2012 10.12.2012—12.06.2013 06.05.2014—08.07.2014 11.08.2014—07.12.2014 09.02.2015—...) |
Цяперашні рэйтынг: | 1 (9 красавіка 2018) |
Прызавыя грошы: | > £4,900,000 |
Найвышэйшая серыя: | 147 (2 разы: Цзянсу Класік 2009, Чэмпіянат Вялікабрытаніі 2013) |
Колькасць соценных серый: | 518 |
Перамогі на турнірах | |
Рэйтынгавыя турніры: | 14 |
Нізкарэйтынгавыя турніры: | 7 |
Іншыя прафесійныя турніры: | 4 |
З 6-цю чырвонымі шарамі: | 1 |
Прафесійна-аматарскія і запрашальныя турніры: | 1 |
Чэмпіён свету: | 2014, 2016, 2017, 2021 |
Марк Э́нтані Сэ́лбі (англ.: Mark Anthony Selby; нар. 19 чэрвеня 1983, Лестэр, Англія) — англійскі прафесійны гулец у снукер. Чатырохразовы чэмпіён свету. Здолеў выйграць усе тры турніры снукернай кароны — чэмпіянат Вялікабрытаніі (2012, 2016), Мастэрс (2008, 2010, 2013) і чэмпіянат свету (2014, 2016, 2017, 2021) і інш. З сезона 2007/2008 нязменна ўваходзіць у топ-16 сусветнага рэйтынгу.
Стаў прафесіяналам у 1999 годзе ва ўзросце 16 гадоў. У выніку выхаду ў свой першы рэйтынгавы фінал, на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі 2003, у сезоне 2003/2004 упершыню ўвайшоў у топ-32 сусветнага рэйтынгу, але праз год вылецеў адтуль, вярнуўшыся толькі ў сезоне 2006/2007. У 2002, 2003 і 2004 гадах выходзіў у апошні кваліфікацыйны раўнд на сусветных першынствах, а ў 2005 годзе дэбютаваў на найбуйнейшым снукерным турніры, прайграўшы ў 1/16 фіналу. У 2007 годзе выйшаў у фінал чэмпіяната свету, дзе саступіў Джону Хігінсу (13:18), пасля чаго падняўся ў топ-16 у рэйтынгу. У пачатку 2008 года Марк Сэлбі атрымаў перамогу на найбуйнейшым запрашальным турніры, Мастэрс, а ў тым жа сезоне выйграў свой першы рэйтынгавы тытул — адкрыты чэмпіянат Уэльса. У сезоне 2009/2010 стаў двухразовым пераможцам Мастэрс, а таксама аформіў свой першы максімальны брэйк. У 2011 годзе выйграў свой другі рэйтынгавы турнір, Шанхай Мастэрс, і ў сезоне 2011/2012 упершыню стаў лідарам сусветнага снукернага рэйтынгу. У сезоне 2012/2013 атрымаў два тытулы трайной кароны запар, чэмпіянат Вялікабрытаніі і Мастэрс, стаўшы трохразовым пераможцам апошняга. У сезоне 2013/2014 ён упершыню сумеў перамагчы на чэмпіянаце свету, вярнуўшы сабе лідзіруючую пазіцыю ў сусветным рэйтынгу, якую страціў у пачатку сезона, пасля чаго выйграў яшчэ два рэйтынгавы турніры ў сезоне 2014/2015, German Masters і адкрыты чэмпіянат Кітая. У 2016 годзе вярнуў сабе тытул чэмпіёна свету, а ў сезоне 2016/2017 выйграў яшчэ пяць рэйтынгавых спаборніцтваў, у тым ліку чэмпіянат Вялікабрытаніі і чэмпіянат свету, паўтарыўшы рэкорд па колькасці выйграных рэйтынгавых турніраў за сезон і стаўшы дзясятым снукерыстам у гісторыі, які выйграў больш за тры тытулы чэмпіянату свету, і чацвёртым снукерыстам, які абараніў свой тытул у Крусібле. У сезоне 2017/2018 здабыў яшчэ два рэйтынгавыя тытулы на International Championship і адкрытым чэмпіянаце Кітая.
У агульнай колькасці займае найвышэйшы радок у сусветным рэйтынгу больш за 55 месяцаў. Апроч чатырнаццаці рэйтынгавых турніраў, за сваю кар'еру выйграў 7 нізкарэйтынгавых (рэкорд па колькасці перамог на турнірах серыі PTC) і 4 прафесійныя запрашальныя турніры. Выступаючы таксама на чэмпіянатах па пуле, у 2006 годзе стаў чэмпіёнам свету па «васьмёрцы», а ў 2015 дайшоў да фіналу чэмпіянату свету па кітайскім пуле. Апроч таго, у 2010 годзе Сэлбі стаў чэмпіёнам свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі, а таксама два разы выступаў на кубках свету па снукеры ў складзе зборнай Англіі — у 2011 годзе з Алістэрам Картэрам і ў 2015 годзе з Сцюартам Бінэмам. За сваю кар'еру зрабіў больш за 450 соценных серый, стаўшы лідарам сезонаў 2010/2011, 2011/2012 і 2015/2016 па колькасці сэнчуры, і ўваходзіць у топ-5 гульцоў з найбольшай колькасцю соценных серый у гісторыі снукера, а таксама зарабіў больш за 4 мільёны фунтаў стэрлінгаў прызавых грошай, уваходзячы ў топ-10 лідараў усіх часоў па колькасці прызавых. Двойчы ў кар'еры выконваў максімальны брэйк — 147 ачкоў.
Раннія гады
правіцьМарк Сэлбі нарадзіўся ў горадзе Лестэры (графства Лестэршыр) з насельніцтвам менш за 300 тысяч чалавек у цэнтральнай Англіі. Калі Марку было восем гадоў, яго маці пакінула сям'ю, і з таго часу ён не бачыўся з ёй[5]. Ён пачаў гуляць у англійскі пул ва ўзросце сямі гадоў, а ў дзевяць заняўся снукерам. Спачатку ён і яго брат хадзілі ў клуб разам з бацькам, але пазней наведвальнікі пачалі злавацца, што хлопец абыгрывае іх, і яму забаранілі прыходзіць у гэты клуб да 18 гадоў[5]. Тады на яго звярнуў увагу Малкальм Торн, родны брат вядомага снукерыста Вілі Торна, і ўзяў Марка пад сваё крыло. У яго быў свой клуб, і Сэлбі атрымаў магчымасць трэніравацца кожны дзень пасля школы[6]. Марк меў патэнцыял у падлеткавым узросце і перамог на чэмпіянаце Англіі сярод ігракоў ва ўзросце да 15 гадоў[7]. У 1998 годзе ён стаў гуляць у туры Вялікабрытаніі, які быў другім па класе прафесійным снукерным турам у той час[8]. Калі Сэлбі было 16 гадоў, яго бацька памёр ад раку, усяго праз месяц пасля таго, як даведаўся пра дыягназ і за два месяцы да таго, як Марк стаў прафесіянальным снукерыстам[9][10]. Пасля смерці бацькі Марк і яго брат былі вымушаны з'ехаць з дома, бо не маглі дазволіць сабе пражыванне там[11].
Снукерная кар'ера
правіць1999 — 2002
правіцьУ сезоне 1999/2000 снукерыст прыняў удзел у шэрагу рэйтынгавых турніраў, але не праходзіў далей за стадыю 1/32 фіналу, да якой ён даходзіў на адкрытым чэмпіянаце Брытаніі, Гран-пры, чэмпіянаце Вялікабрытаніі, дзе саступіў будучаму пераможцу Марку Уільямсу з лікам 0:9, і Гран-пры Мальты[12], а ў выніку Марк заняў 122 радок у сусветным рэйтынгу на наступны сезон[13]. У 2000 годзе ў кваліфікацыі да адкрытага чэмпіянату Кітая Сэлбі ўпершыню здолеў дайсці да 1/24 фіналу, дзе прайграў шасціразоваму чэмпіёну свету Стыву Дэвісу з лікам 0:5, але, ў цэлым, яго вынікі ў сезоне былі яшчэ больш сціплымі[14].
Выступ Марка Сэлбі на адкрытым чэмпіянаце Кітая 2002[15] | ||
Марк Сэлбі Англія |
5-2 | Дзін Цзюньхуэй Кітай |
73-40, 52-81 (52 Сэлбі), 65-54, 67-32, 114-13 (92), 40-80, 62-54 (50 Сэлбі) | ||
Джо Свэйл Паўночная Ірландыя |
4-5 | Марк Сэлбі Англія |
47-75, 75-35, 2-96 (61), 30-71 (70), 55-70 (51 Свэйл), 77-49, 71-16, 74-0, 5-91 (52) | ||
Стывен Хендры Шатландыя |
1-5 | Марк Сэлбі Англія |
17-63, 17-96 (61), 34-72, 69-59, 5-83 (65), 0-84 (84) | ||
Чвэрцьфінал | ||
Роні О’Саліван Англія |
3-5 | Марк Сэлбі Англія |
22-104 (69), 126-7 (126), 66-82, 9-51 (51), 0-63, 84-10, 61-48 (50), 7-55 (55) | ||
Паўфінал | ||
Марк Сэлбі Англія |
3-6 | Энтані Хэмілтан Англія |
40-71 (70), 63-0, 40-92 (61), 60-1, 36-81 (58), 31-67 (60), 78-0 (78), 8-71, 1-114 (114) |
Пасля няўдалага пачатку сезона 2001/2002, падчас якога Марк не даходзіў да асноўных стадый рэйтынгавых турніраў, ён прадэманстраваў высокі ўзровень гульні ў першай палове 2002 года. На адкрытым чэмпіянаце Уэльса ён упершыню дайшоў да стадыі 1/16 фіналу на рэйтынгавым турніры, перайграўшы снукерыста з топ-32 Майкла Джаджа ў 1/24, але саступіў дзясятаму нумару рэйтынгу Джо Свэйлу ў першым раўндзе асноўнай стадыі з лікам 1:5. Прайшоўшы кваліфікацыю да адкрытага чэмпіянату Кітая, дзе ён зноў перамог Джаджа, Сэлбі перайграў у ўайлдкард раўндзе яшчэ невядомага 14-гадовага Дзіна Цзюньхуэя, для якога гэты матч стаў першым на прафесійных турнірах[16], а ў цяжкім матчы 1/16 фіналу ўзяў рэванш за паражэнне ва Уэльсе ў Свэйла, упершыню прайшоўшы ў 1/8 фіналу рэйтынгавага турніру. У наступных паядынках 18-гадовы Марк здзейсніў сапраўдную сенсацыю, разграміўшы сяміразовага чэмпіёна свету[17] Стывена Хендры з лікам 5:1, а таксама перамогшы дзеючага сусветнага чэмпіёна[18] Роні О’Салівана ў чвэрцьфінале, але ў сваім першым рэйтынгавым паўфінале снукерыст з Лестэра саступіў Энтані Хэмілтану з лікам 3:6. Пры гэтым адбылася вядомая кур'ёзная сітуацыя: з-за парушэння сутачнага рытму арганізма Сэлбі адправіўся на матч з Хендры на 12 гадзін раней — у 2 гадзіны ночы замест 2 гадзін дня[19].
У 1/24 фіналу адкрытага чэмпіянату Шатландыі, якая была першым раўндам асноўнай стадыі гэтага спаборніцтва, Марк саступіў Дэвіду Грэю з лікам 3:5, а ў кваліфікацыі да чэмпіянату свету, у якой ён пачынаў гуляць з 1/64 фіналу і павінен быў выйграць пяць паядынкаў, Сэлбі перамог Тома Форда (10:9), Б'ёрна Ханевіра (10:8), Джэйсана Фергюсана (10:6) і Альфі Бёрдэна (10:6) у 1/32 фіналу, але за крок да дэбюту ў Крусібле зноў прайграў Дэвіду Грэю з лікам 7:10, падняўшыся ў топ-64 паводле вынікаў свайго трэцяга сезона сярод прафесіяналаў[20][21].
2002 — 2006
правіцьПасля няўдалага пачатку сезона 2002/2003, у якім Сэлбі саступіў у кваліфікацыі да двух першых рэйтынгавых турніраў, ён упершыню дайшоў да 1/16 фіналу турніру Трайной кароны, перайграўшы Энтані Хэмілтана ў напружаным матчы першага раўнда чэмпіянату Вялікабрытаніі з лікам 9:8, але ў другім матчы пацярпеў паражэнне ад Стывена Лі, а таксама прайшоў кваліфікацыі да адкрытага чэмпіянату Уэльса і Айрыш Мастэрс, дзе ў першых матчах саступіў Полу Хантэру (1:5) і Стывену Хендры (2:5) адпаведна.
Выступ Марка Сэлбі на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі 2003[22] | ||
Дамінік Дэйл Уэльс |
2-5 | Марк Сэлбі Англія |
21-66, 14-82 (68), 61-20, 34-88 (88), 78-47 (59), 10-72, 36-91 (79) | ||
Пол Хантэр Англія |
3-5 | Марк Сэлбі Англія |
99-30 (75), 78-42, 69-74 (54 Хантэр), 0-89 (89), 7-100, 110-6 (61), 8-78 (67), 22-72 | ||
Мэцью Стывенс Уэльс |
2-5 | Марк Сэлбі Англія |
101-16, 0-68 (62), 108-7 (93), 55-64, 57-76, 44-67, 0-93 (93) | ||
Чвэрцьфінал | ||
Марк Сэлбі Англія |
5-3 | Алістэр Картэр Англія |
16-69, 69-51 (51 Картэр), 100-4 (100), 0-79 (55), 26-69 (60), 60-47, 76-0 (52), 66-48 (58) | ||
Паўфінал | ||
Кен Доэрці Ірландыя |
5-6 | Марк Сэлбі Англія |
58-44 (58), 97-32, 63-37, 0-98 (63), 131-0 (131), 1-134 (134), 17-64, 52-68, 85-20 (61), 1-89 (89), 0-70 (69) | ||
Фінал | ||
Дэвід Грэй Англія |
9-7 | Марк Сэлбі Англія |
Першая сесія: 73-32 (65), 77-0 (60), 47-34, 47-76, 78-47 (52), 70-24, 0-63, 41-66 (60) Другая сесія: 9-102, 24-67, 77-30, 71-62, 21-70, 57-75, 71-56, 65-18 |
На адкрытым чэмпіянаце Шатландыі Марк прайшоў два раўнды кваліфікацыі, пасля чаго перамог Дамініка Дэйла, снукерыстаў з топ-16[21] Пола Хантэра і Мэцью Стывенса, Алістэра Картэра ў чвэрцьфінальным паядынку і пятага нумара рэйтынгу[21] Кена Доэрці, упершыню ў сваёй кар'еры выйшаўшы ў фінал рэйтынгавага турніру, аднак у напружаным фінальным паядынку супраць Дэвіда Грэя, які таксама ніколі не атрымліваў рэйтынгавых тытулаў, Сэлбі саступіў з лікам 7:9. У кваліфікацыі да чэмпіянату свету 19-гадовы снукерыст у другі раз запар дайшоў да апошняга раўнда, перайграўшы Джастына Эстлі (10:3) і Тэры Мёрфі (10:8), але зноў саступіў у 1/24 фіналу тайцу Джэймсу Уатане з лікам 5:10[23], паводле вынікаў сезона ўпершыню ўвайшоўшы ў топ-32 сусветнага рэйтынгу[24].
Дзякуючы ўздыму ў рэйтынгу, у сезоне 2003/2004 Марк пачынаў выступы на ўсіх рэйтынгавых спаборніцтвах з стадыі 1/24 фіналу, але вельмі няўдала правёў гэты снукерны год. Не выйграўшы ніводнага паядынку ў першай палове сезона, Сэлбі атрымаў першую перамогу на адкрытым чэмпіянаце Уэльса, дзе перайграў Джэймса Уатану, але не здолеў навязаць барацьбу Стывену Хендры ў 1/16 фіналу, саступіўшы яму з лікам 1:5. На турніры Players Championship ён прайграў у 1/24 фіналу 17-гадоваму Дзіну Цзюньхуэю з лікам 4:5, а на чэмпіянаце свету трэці год запар саступіў у апошнім кваліфікацыйным раўндзе, прайграўшы Лі Уолкеру з лікам 2:10. Такім чынам, Марк выйграў толькі ў двух паядынках на дзевяці турнірах, у якіх ён прымаў удзел у сезоне[25], і апусціўся на 36-ю пазіцыю ў рэйтынгу[26].
На першым турніры сезона 2004/2005, Гран-пры, Марк Сэлбі здолеў упершыню за паўтара гады дайсці да чвэрцьфіналу рэйтынгавага спаборніцтва, абыграўшы 12-га нумара рэйтынгу[26] Крыса Смола (5:4), Леа Фернандэза (5:2) і снукерыста з топ-8[26] Пітэра Эбдана (5:3), але за два крокі да фінальнага матча ён не вытрымаў ціску дзеючага чэмпіёна свету[27] Роні О’Салівана і не сумеў узяць ніводнай партыі, саступіўшы з лікам 0:5. На працягу сезона Марк больш не дасягаў позніх стадый на турнірах, два разы дайшоўшы да 1/16 фіналаў на чэмпіянаце Вялікабрытаніі і Айрыш Мастэрс, а ў красавіку разграміў абодвух Майка Дана і Джо Пэры з лікам 10:2 у кваліфікацыйных раўндах да чэмпіянату свету і ўпершыню ў сваёй кар'еры патрапіў у Крусібл. Патрапіўшы на пятага нумара рэйтынгу[26] Джона Хігінса ў першым крузе, Марк на роўных змагаўся з шатландцам у пачатку паядынку, скончыўшы першую сесію з лікам 5:4 на сваю карысць, але прайграў 6 партый запар у другой палове матча і саступіў фаварыту з лікам 5:10[28]. Паводле вынікаў сезона Сэлбі апусціўся яшчэ на тры радкі ў афіцыйным рэйтынгу, заняўшы 39-е месца ў спісе снукерыстаў на наступны сезон[29].
У сезоне 2005/2006 Марк Сэлбі стаў працаваць з менеджэрам Мукешам Пармарам, які стаў блізкім сябрам снукерыста[30]. У першай палове сезона ў Марка не атрымалася набраць форму, у выніку чаго ён вылецеў на стадыі 1/32 фіналу на першых трох рэйтынгавых спаборніцтвах — Гран-пры, чэмпіянаце Вялікабрытаніі і кубку Мальты. Пасля гэтага ён здолеў дайсці да 1/8 фіналу на адкрытым чэмпіянаце Уэльса, перайграўшы Ніла Робертсана (5:3) і Стывена Магуайра (5:3), які займаў трэцяе месца ў сусветным рэйтынгу[29], але саступіў Стывену Лі з лікам 2:5. У 1/16 фіналу адкрытага чэмпіянату Кітая Сэлбі прайграў будучаму фіналісту сусветнага першынства[31] Пітэру Эбдану ў вырашальным фрэйме, а ўпэўнена перайграўшы Алекса Борга і Роберта Мілкінса (абодвух з лікам 10:4), які выканаў максімальную серыю ў матчы супраць Марка, у кваліфікацыі да найбуйнейшага снукернага спаборніцтва, у другі раз прайшоў у асноўную стадыю турніру ў Крусібле. Патрапіўшы на Джона Хігінса ў першым раўндзе ў другі год запар, Марк узяў рэванш за леташняе паражэнне, выйграўшы чатыры апошнія фрэймы пры ліку 6:4[відэа 1], і выйшаў у 1/8 фіналу чэмпіянату свету, дзе саступіў двухразоваму чэмпіёну[32] Марку Уільямсу, які дамінаваў на працягу ўсяго матча і перамог 22-гадовага снукерыста з Лестэра з лікам 13:8[33][відэа 2]. Такім чынам, Марк Сэлбі ўпершыню дайшоў да 1/8 фіналу на турніры Трайной кароны і ўпершыню дайшоў да стадыі 1/8 фіналу на двух рэйтынгавых турнірах у адным сезоне, а таксама падняўся на 28-ы радок у рэйтынгу паводле вынікаў сезона, вярнуўшы сабе месца ў топ-32[34].
2006/2007: Фінал чэмпіянату свету
правіцьСезон 2006/2007 можа лічыцца прарыўным для 23-гадовага англічаніна, бо на сямі рэйтынгавых турнірах ён даходзіў да стадыі 1/8 фіналу пяць разоў. На першым турніры сезона, Трафеі Паўночнай Ірландыі, які ў 2006 годзе стаў рэйтынгавым, Сэлбі перамог Тоні Драгу (5:4) і Алістэра Картэр (5:2) у першых двух матчах, пасля чаго ў вырашальным фрэйме прайграў чэмпіёну свету[31] Грэму Доту (4:5), а на Гран-пры ён выйшаў з групы з трыма перамогамі і двума паражэннямі, а ў 1/8 фіналу саступіў шатландцу Алану Мак-Манусу з лікам 1:5. Сэлбі паказаў гульню высокага класу на кваліфікацыйным турніры да Мастэрс, дзе перамог Бэна Вуластана (5:3), Яна Мак-Калаха (5:3), Джо Свэйла (5:0) і паўфіналіста апошняга сусветнага першынства[35] Марка Фу ў 1/2 фіналу (5:2), але ў фінальным паядынку быў пераможаны Сцюартам Бінэмам з лікам 6:2, нягледзячы на дзве соценныя серыі ў матчы, і не скарыстаўся магчымасцю ўпершыню патрапіць на турнір Мастэрс — найбуйнейшае нярэйтынгавае спаборніцтва ў свеце. На чэмпіянаце Вялікабрытаніі Марк разграміў Джона Пэрата ў стартавым матчы (9:1), аднак прайграў восьмаму сеянаму Пітэру Эбдану ў 1/16 фіналу з лікам 6:9, а на кубку Мальты не здолеў выйграць кваліфікацыйны матч у Маркуса Кэмбэла, саступіўшы ў вырашальнай партыі. На адкрытым чэмпіянаце Уэльса Сэлбі перайграў валійцаў Яна Прыса (5:0) і Мэцью Стывенса (5:1), але саступіў пераможцу турніру Мастэрс[36] Роні О’Салівану з лікам 1:5, а на адкрытым чэмпіянаце Кітая ён быў мацней Марка Дэвіса ў кваліфікацыі (5:4) і Энтані Хэмілтана ў першым крузе асноўнай стадыі (5:4), аднак не сумеў навязаць барацьбу другому нумару рэйтынгу[34] Кену Доэрці, зноў прайграўшы з лікам 1:5[37].
Чэмпіянат свету 2007
правіць«Калі я выйшаў сёння раніцай пры ліку 4:12, я сказаў сабе, што збіраюся паказаць сваю найлепшую гульню». «Я сапраўды не думаў, што змагу выйграць, але пры ліку 10:12 я паверыў, што ў мяне ёсць шанцы». «Пры ліку 13:14 я думаў, што ў мяне ёсць магчымасць выйсці наперад, але я проста не сумеў утрымаць высокі ўзровень гульні. Спадзяюся, што ў наступным годзе я буду гуляць яшчэ лепш, але, у цэлым, я вельмі ганаруся сабой». —Марк Сэлбі пасля фінальнага матча[38]
|
Выступ Марка Сэлбі на чэмпіянаце свету 2007[39] | ||
Стывен Лі (10) Англія |
7-10 | Марк Сэлбі Англія |
Першая сесія: 76-28, 126-0 (126), 80-5 (64), 76-36 (67), 71-0 (71), 0-73 (51), 1-89 (84), 49-74, 13-47 Другая сесія: 10-67, 5-91 (56), 20-63, 37-61, 79-26 (55), 0-73 (73), 55-47, 0-58 | ||
Пітэр Эбдан (7) Англія |
8-13 | Марк Сэлбі Англія |
Першая сесія: 54-57, 57-50, 6-85, 1-100 (76), 72-0 (66), 71-0 (62), 89-1 (60), 0-69 Другая сесія: 38-68, 0-128 (100), 0-127 (122), 0-123 (119), 70-20 (69), 54-59, 79-16 (54), 45-57 Трэцяя сесія: 86-33 (86), 0-130 (130), 6-116 (116), 97-0 (97), 49-83 (72) | ||
Чвэрцьфінал | ||
Марк Сэлбі Англія |
13-12 | Алістэр Картэр (15) Англія |
Першая сесія: 70-0, 40-64, 65-29, 56-69 (69), 80-9, 0-73 (62), 121-0 (121), 75-43 Другая сесія: 0-144 (144), 57-60 (52 Картэр), 55-64, 77-0 (57), 69-59 (59 Картэр, 69), 75-7 (67), 86-36, 113-1 (89) Трэцяя сесія: 54-70, 17-65, 66-33, 16-82, 23-81 (65), 54-61, 85-16, 1-78, 89-16 | ||
Паўфінал | ||
Шон Мёрфі (6) Англія |
16-17 | Марк Сэлбі Англія |
Першая сесія: 77-0, 75-31 (70), 19-94 (55), 90-1 (84), 101-0 (101), 62-18 (55), 22-85, 46-66 Другая сесія: 1-75, 1-67 (60), 70-5 (55), 12-79, 0-128 (128), 87-43, 28-90, 65-20 Трэцяя сесія: 56-111, 0-112 (111), 96-0 (51), 41-66, 76-5 (76), 81-52 (62), 0-129 (129), 53-18 Чацвёртая сесія: 101-0 (101), 0-136 (104), 72-6, 26-97 (71), 132-1 (132), 82-59, 0-99 (68), 22-70, 0-91 (64) | ||
Фінал | ||
Джон Хігінс (5) Шатландыя |
18-13 | Марк Сэлбі Англія |
Першая сесія: 73-25, 58-32, 19-95, 25-76 (67), 10-132 (116), 97-0 (97), 98-11, 86-5 Другая сесія: 75-0 (75), 85-9 (70), 101-24 (100), 70-61, 59-75 (58 Хігінс), 98-0, 78-55 (53 Хігінс) 116-0 (106) Трэцяя сесія: 36-73, 0-110 (109), 35-65 (65), 4-74 (62), 0-66, 48-72 Чацвёртая сесія: 81-40, 63-70, 75-2, 22-82, 54-77, 71-33, 57-43 (57), 129-1 (129), 78-1 (78) |
У кваліфікацыйным матчы да сусветнага першынства супраць Рыкі Уолдэна Сэлбі прайграваў апаненту з лікам 4:5 пасля першай сесіі і 5:6 у пачатку другой, пасля чаго ўзяў верх у пяці фрэймах запар і з лікам 10:6 у трэці раз патрапіў у Крусібл. У матчы першага раўнда супраць дзясятага нумара рэйтынгу[34] Стывена Лі Марк прайграваў з лікам 0:5, пасля чаго пераламаў ход паядынку і пакінуў за сабой чатыры апошнія партыі ў першай сесіі, а ў пачатку другой часткі сустрэчы выйграў яшчэ чатыры ачкі, павёўшы з лікам 8:5, пасля чаго давёў матч да перамогі з лікам 10:7[40]. У матчы 1/8 фіналу супраць леташняга фіналіста чэмпіянату[31] Пітэра Эбдана Сэлбі здзейсніў тры сэнчуры-брэйка запар пры ліку 5:4, паўтарыўшы рэкорд чэмпіянатаў свету Роні О’Салівана і Джона Хігінса, а пры ліку 10:7 выканаў яшчэ дзве сотні, пасля чаго скончыў матч з лікам 13:8 на сваю карысць і ўпершыню ў сваёй кар'еры выйшаў у чвэрцьфінал на турніры Трайной кароны[41]. У чвэрцьфінальным паядынку супраць Алістэра Картэра, які таксама ўпершыню дайшоў да 1/4 фіналу на найбуйнейшым снукерным спаборніцтве, Сэлбі пакінуў за сабой 5 фрэймаў запар пры ліку 5:6, адарваўшыся ад апанента на 4 ачкі, пасля чаго Картэр здолеў адыграцца і зраўняць лік да 11:11, але Марк прадэманстраваў неверагоднае самавалоданне і перамог праціўніка з лікам 13:12 у матчы, які працягваўся больш за 9 гадзін[42]. У напружаным паўфінальным матчы да 17-ці перамог супраць чэмпіёна свету 2005 года[43] Шона Мёрфі пасля трох гульнявых сесій усталяваўся роўны лік 12:12, а ў пачатку чацвёртай сесіі, у якой праціўнікі працягвалі гуляць у якасны снукер, ён стаў 14:14. Пры ліку 15:14 Мёрфі выдрапаў фантастычны па напале трыццаты фрэйм і зрабіў лік 16:14 на сваю карысць, але Сэлбі не зламаўся і выйграў тры партыі запар з пераможнай серыяй у 64 ачкі ў вырашальным фрэйме, выйшаўшы ў фінал чэмпіянату свету, які стаў другім рэйтынгавым фіналам у яго кар'еры[44]. У фінальным матчы супраць чацвёртага нумара рэйтынгу Джона Хігінса, з якім ён ужо двойчы да гэтага перасякаўся на сусветных першынствах, Марк Сэлбі саступаў з лікам 4:12 пасля дзвюх нядзельных сесій, але ў панядзелак днём здолеў выйграць 6 фрэймаў запар да заканчэння часу сесіі (з-за вельмі доўгіх фрэймаў). Такім чынам, апошняя сесія пачалася з ліку 10:12, а пазней адрыў скараціўся ўсяго да аднаго фрэйма, 13:14, але ў рэшце рэшт Сэлбі не справіўся з напругай і фенаменальнай гульнёй Хігінса і прайграў з лікам 13:18[відэа 3][38]. За другое месца Марк Сэлбі атрымаў £110,000, а ў сваёй пераможнай прамове Хігінс адзначыў, што Сэлбі быў самым прагрэсіруючым гульцом мінулага чэмпіянату[45]. Апроч таго, пасля чэмпіянату Марк упершыню ўвайшоў у топ-16 афіцыйнага рэйтынгу, у якім ён заняў 11-ы радок[46]. За перамогі над Лі, Эбданам, Картэрам і Мёрфі Сэлбі атрымаў узнагароду за выдатную гульню, якая прысуджалася пасля чэмпіянату асацыяцыяй снукерных журналістаў[47].
2007/2008: Першыя тытул Мастэрс і рэйтынгавы тытул
правіцьУвайшоўшы ў топ-16 снукерыстаў, Марк Сэлбі быў вызвалены ад кваліфікацыйных паядынкаў на ўсіх прафесійных турнірах у сезоне. Яшчэ ў чэрвені ён узяў своеасаблівы рэванш у Джона Хігінса, перамогшы яго з лікам 5:3 у фінале запрашальнага турніру ў Варшаве з удзелам чатырох польскіх аматараў і чатырох прафесіяналаў[відэа 4][48]. На першым розыгрышы новага рэйтынгавага турніру Шанхай Мастэрс, які быў першым прафесійным спаборніцтвам у сезоне, Марк выйшаў у чацвёрты паўфінал у сваёй кар'еры, перайграўшы Яна Цынцаня (5:1), чэмпіёна свету Джона Хігінса (5:3) і Сцюарта Бінэма ў 1/4 фіналу (5:0), але ў паўфінальным матчы саступіў будучаму пераможцу[49] Дамініку Дэйлу з лікам 3:6[відэа 5]. У групавым раўндзе турніру Гран-пры, у якім з кожнай з васьмі груп па два снукерысты выходзілі ў 1/8 фіналу, Сэлбі прайграў Дэйву Харальду (2:4) і Мэцью Стывенсу (2:4) у першы дзень, пасля чаго атрымаў перамогі над Лю Сунам (4:1) і Джо Дэлані (4:1) і меў магчымасць выйсці ў плэй-оф, але саступіў у апошнім матчы шостаму нумару рэйтынгу Пітэру Эбдану з лікам 2:4 і заняў толькі чацвёртую пазіцыю ў сваёй групе, пакінуўшы першынства[50], а ў першым раўндзе Трафея Паўночнай Ірландыі ён прайграў Бары Хокінсу ў вырашальным фрэйме — 4:5.
На першым турніры Трайной кароны, чэмпіянаце Вялікабрытаніі, Марк Сэлбі абыграў Энтані Хэмілтана (9:5) і Дэйва Харальда (9:2)[відэа 6] у першых двух матчах, пасля чаго ў чвэрцьфінальным паядынку быў мацней за пераможцу Гран-пры Марка Фу (9:7)[відэа 7]. У паўфінале Сэлбі перасёкся з пятым нумарам рэйтынгу[51] і двухразовым чэмпіёнам свету Роні О’Саліванам і вёў у ліку 6:3 і 7:5, аднак прайграў тры партыі запар, дазволіўшы апаненту выйсці наперад з лікам 8:7. Пасля гэтага Марк пакінуў за сабой шаснаццаты фрэйм з серыяй у 60 балаў, але ў вырашальнай партыі О'Саліван выканаў максімальны брэйк і выйшаў у фінал[відэа 8], пасля чаго стаў пераможцам турніру, аднак гэта быў першы розыгрыш другога па значнасці снукернага турніру, у якім Сэлбі прайшоў далей за 1/16 фіналу.
«Мой выступ на чэмпіянаце свету ў мінулым годзе быў добры, але атрымаць перамогу на Мастэрс — гэта фантастыка». «Мне толькі 24, але я адчуваю сябе на 40 пасля гэтых напружаных матчаў. Было б выдатна не спыняцца на гэтым і выйграць чэмпіянат свету ў гэтым сезоне». —Марк Сэлбі пасля турніру Мастэрс[52]
|
У пачатку 2008 года 24-гадовы англічанін у якасці аднаго з 16 лепшых снукерыстаў дэбютаваў на найбуйнейшым запрашальным спаборніцтве Мастэрс на Уэмблі. У першым матчы супраць сяміразовага чэмпіяна свету Стывена Хендры Марк саступаў у ліку 2:4 і 3:5, але дамінаваў у канцоўцы матча, пакінуўшы за сабой тры апошнія партыі і матч з лікам 6:5[відэа 9]. У чвэрцьфінальным паядынку турніру супраць іншага шатландца Стывена Магуайра, які дайшоў да фіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі[53], Сэлбі зноў саступаў у ходзе гульні з лікам 1:3, 2:4 і 3:5, пасля чаго прадэманстраваў выдатны ўзровень гульні і з серыямі ў 55, 103 і 54 ачкі выйграў тры партыі і другі паядынак на шляху да трэцяга запар паўфіналу на турнірах Трайной кароны[відэа 10]. У напружаным матчы 1/2 фіналу супраць чацвёртага нумару рэйтынгу[51] Кена Доэрці з Ірландыі Марк Сэлбі лідыраваў з лікам 4:2, але дазволіў апаненту зраўняць лік, пасля чаго зноў выйшаў наперад з лікам 5:4, аднак Доэрці здзейсніў брэйк у 79 ачкоў у паўфінале і перавёў паядынак у вырашальны фрэйм, дзе Сэлбі цалкам дамінаваў і выйшаў у фінал Мастэрс, свой трэці прафесійны фінал у кар'еры[відэа 11]. Пры ліку 3:3 у фінальным матчы супраць Стывена Лі Марк выйграў два апошнія фрэймы першай гульнявой сесіі, а ў другой палове паядынку выйграў пяць партый запар і з лікам 10:3 выйграў свой першы прафесійны тытул, выканаўшы ў фінальным паядынку 3 соценныя серыі ў 124, 132, 125 балаў і тотал-клірэнс у 141 ачко ў апошняй партыі[відэа 12], а таксама стаў пятым дэбютантам Мастэрс, які атрымаў перамогу на турніры[52].
«Хто б мог падумаць? Васемнаццаць месяцаў таму я яшчэ гуляў у кваліфікацыі ў Прэстаціне». «У цэлым, я думаю, што Роні, які так добра забіваў, быў лепшым гульцом. У мяне не атрымліваліся серыі, але абарончая гульня дапамагла мне выйграць. Я не гуляў так добра, як у фінале Мастэрс, таму трэба было выкарыстоўваць план Б, і, на шчасце, я выканаў задачу». —Марк Сэлбі пасля адкрытага чэмпіянату Уэльса[54]
|
На запрашальным кубку Мальты Сэлбі не выйшаў з групы, прайграўшы Шону Мёрфі і Стывену Хендры, а на наступным рэйтынгавым турніры, адкрытым чэмпіянаце Уэльса, упэўнена перайграў Дэйва Харальда (5:2), Кена Доэрці (5:2)[відэа 13] і лідара афіцыйнага рэйтынгу[51] Джона Хігінса (5:2)[відэа 14] і выйшаў у 1/2 фіналу турніру. У паўфінальным паядынку супраць Стывена Хендры, які выканаў серыі ў 130 і 124 ачкі, лік быў 4:4, пасля чаго Марк пакінуў за сабой дзве апошнія партыі[відэа 15] і выйшаў у свой трэці рэйтынгавы фінал на Роні О’Салівана. Пасля першай сесіі фінальнага матча лік быў 4:4, а ў пачатку другой О'Саліван узяў ініцыятыву і з чатырма паўсоценнымі серыямі павёў у ліку 8:5, але Марк Сэлбі выцягнуў чатыры апошнія партыі і, здзейсніўшы камбэк, з лікам 9:8 перамог у матчы, выйграўшы свой першы рэйтынгавы тытул[54][відэа 16]. На апошнім рэйтынгавым турніры перад чэмпіянатам свету, адкрытым чэмпіянаце Кітая, Сэлбі перамог Рыкі Уолдэна (5:2), Марку Фу (5:3) і Джона Хігінса з лікам 5:2 (у чацвёрты раз за сезон)[відэа 17], дайшоўшы да паўфінальнай стадыі рэйтынгавага турніру ў чацвёрты раз у сезоне 2007/2008, дзе вёў у матчы супраць Шона Мёрфі з лікам 3:2, але саступіў у чатырох фрэймах запар і з лікам 3:6 саступіў апаненту. На першым розыгрышы нярэйтынгавага турніру Championship League, які лічыўся адборачным да прэм'ер-лігі, Сэлбі прымаў удзел у трэцяй групе ў сакавіку, дзе прайграў у паўфінале Алістэру Картэру (2:3)[55], а перад чэмпіянатам свету стаў пераможцам шостай групы турніру, перамогшы Картэра ў паўфінале (3:2) і Ніла Робертсана ў фінальным паядынку (3:1) і выйшаўшы ў групу пераможцаў, матчы якой гуляліся пасля сусветнага першынства[56].
Марк Сэлбі разглядаўся як адзін з галоўных фаварытаў на перамогу ў Крусібле, аднак не сумеў дасягнуць поспеху. У першым матчы супраць 21-га нумара рэйтынгу[51] Марка Кінга Сэлбі лідзіраваў з лікам 5:4 пасля першай сесіі, але прайграў чатыры стартавыя партыі пасля перапынку і саступіў з лікам 8:10, вылецеўшы з спаборніцтва ў першым жа раўндзе і стаўшы адным з галоўных расчараванняў чэмпіянату[57][відэа 18]. Пасля гэтага Марк узяў своеасаблівы рэванш у Кінга, адолеўшы яго ў вырашальнай групе Championship League з лікам 4:0, пасля чаго выйшаў з групы з другога месца і ў паўфінале быў мацней за Шона Мёрфі (3:2), а ў фінале саступіў паўфіналісту чэмпіянату свету Джо Пэры з лікам 1:3, не сумеўшы завяршыць сезон чарговай перамогай[58]. Тым не менш, стабільная паспяховасць англічаніна на працягу сезона прынесла яму чацвёрты радок у сусветным рэйтынгу на наступны сезон пасля чэмпіёна свету Роні О’Салівана, Стывена Магуайра і Шона Мёрфі[59] і ўваходжанне ў кагорту галоўных фаварытаў на любым снукерным турніры[60].
|
|
|
2008/2009: Другі фінал Мастэрс запар
правіцьУ пачатку наступнага сезона Марк Сэлбі прыняў удзел на запрашальным турніры Цзянсу Класік у Кітаі, выйшаўшы з групы з другога месца і саступіўшы толькі Дзіну Цзюньхуэю, і дайшоў да фіналу, перамогшы ў паўфінальным паядынку Джо Пэры (4:1), але ў вырашальным матчы спаборніцтва зноў саступіў Дзіну ў вырашальнай партыі — 5:6[64]. На першым рэйтынгавым турніры ў сезоне, Трафеі Паўночнай Ірландыі, Марк упэўнена перамог Эндру Хігінсана ў першым матчы (5:1)[відэа 19], але ўжо ў 1/8 фіналу нечакана прайграў Яну Мак-Калаху (4:5), які ўпершыню з 2006 года дайшоў да чвэрцьфіналу рэйтынгавага турніру[65][66][67]. Восенню 2008 года Сэлбі ўпершыню ўдзельнічаў у снукернай прэм'ер-лізе і ў двух першых вераснёўскіх матчах перамог Дзіна Цзюньхуэя (4:2), прайграўшы дзве першыя партыі і недазволіўшы апаненту набраць ніводнага бала ў наступных чатырох, выйграўшы іх з серыямі ў 86, 80, 73 і 104 ачкі[відэа 20], і Стывена Хендры (5:1)[68][відэа 21].
На другім рэйтынгавым турніры, Шанхай Мастэрс, Марк разграміў 19-гадовага Джада Трампа (5:1) і Марка Кінга (5:0)[відэа 22], пасля чаго быў мацней за Марку Фу ў чвэрцьфінальным матчы (5:3) і ў другі раз запар дайшоў да паўфіналу на гэтым спаборніцтве, а ў 1/2 фіналу вёў у паядынку супраць Рыкі Уолдэна, які ўпершыню ў кар'еры прайшоў далей за 1/4 фіналу на рэйтынгавым узроўні[69], з лікам 4:1, але дазволіў праціўніку, які ў выніку атрымаў тытул на Шанхай Мастэрс[70], правесці камбэк і выйграць пяць фрэймаў запар, саступіўшы з лікам 4:6[відэа 23]. У наступным матчы прэм'ер-лігі Сэлбі не прайграў ніводнай партыі 51-гадоваму Стыву Дэвісу, перамогшы з лікам 6:0[68][відэа 24], а на турніры Гран-пры абыграў Эндру Хігінсана ў першым матчы (5:0)[відэа 25], але саступіў будучаму фіналісту Раяну Дэю ў другім раўндзе з лікам 4:5[відэа 26]. Пасля гэтага Марк Сэлбі правёў тры астатнія матчы прэм'ер-лігі, згуляўшы ўнічыю з Роні О’Саліванам (3:3)[відэа 27] і Джо Пэры (3:3)[відэа 28] і перайграўшы пераможцу Гран-пры Джона Хігінса (4:2)[відэа 29] і, такім чынам, не саступіўшы ніводнага паядынку на турніры, выйшаў у плэй-оф з першай пазіцыі. У паўфінале прэм'ер-лігі ён разграміў Стывена Хендры з лікам 5:0, выканаўшы тры соценныя серыі[відэа 30], аднак у вырашальным паядынку не здолеў скласці канкурэнцыю лідару сусветнага рэйтынгу[59] Роні О’Салівану, прайграўшы з лікам 2:7[68][відэа 31]. На першым турніры Трайной кароны ў сезоне і апошнім рэйтынгавым турніры ў 2008 годзе, чэмпіянаце Вялікабрытаніі, Сэлбі ў першым крузе гуляў супраць Марка Уільямса, які займаў 22-і радок у рэйтынгу[59]. У пачатку матча англічанін лідзіраваў 3:1, але прайграў чатыры партыі запар у канцы першай сесіі, скончыўшы яе з лікам 3:5, а пасля перапынку саступаў 3:7, аднак правёў выдатную чаргу брэйкаў і зраўняў лік з серыямі ў 82, 139, 103 і 100 ачкоў, пасля чаго не сумеў утрымаць ініцыятыву і прайграў дзве апошнія партыі (7:9), вылецеўшы ў самым пачатку турніру[відэа 32].
«Мне здавалася, што, калі б лік стаў 9:9, я не мог бы прайграць, але да гэтага не дайшло». «Я выступаў тут пад велізарным ціскам, бо гэта мой першы турнір у рангу дзеючага чэмпіёна. Я быў вельмі блізкі да перамогі і мог упісаць яшчэ адну старонку ў гісторыю». —Марк Сэлбі пасля фінальнага матча Мастэрс[71].
|
У пачатку 2009 года да турніру Мастэрс Марк Сэлбі прыняў удзел у першай групе турніру Championship League, дзе выйшаў з групавога раўнда з другога месца, пасля чаго перайграў Джо Пэры (3:0) і Алістэра Картэра (3:1) у паўфінальным і фінальным матчах і забяспечыў сабе ўдзел у групе пераможцаў у канцы сакавіка[72]. Апроч таго, падчас турніру ён выканаў свой соты сэнчуры-брэйк у прафесійных турнірах, стаўшы 28-м снукерыстам, які дасягнуў гэтага выніку[73].
Выступ Марка Сэлбі на Мастэрс 2009[74] | ||
Марк Сэлбі (1) Англія |
6-5 | Рыкі Уолдэн Англія |
41-69, 102-24 (62), 36-64, 101-37 (71), 78-30, 100-19 (100), 4-90 (90), 79-0 (79), 44-88 (59), 5-56, 77-0 | ||
Чвэрцьфінал | ||
Марк Сэлбі (1) Англія |
6-5 | Марк Ален (16) Паўночная Ірландыя |
81-47 (81), 84-22 (57), 0-75 (74), 25-94 (88), 50-77, 0-117 (57), 92-0 (92), 123-0 (120), 4-129 (104), 104-0 (104), 66-0 | ||
Паўфінал | ||
Марк Сэлбі (1) Англія |
6-2 | Джон Хігінс (5) Шатландыя |
48-33, 0-118 (100), 41-68, 85-29 (52), 102-35 (102), 79-1 (60), 84-0 (84), 82-0 (82) | ||
Фінал | ||
Марк Сэлбі (1) Англія |
8-10 | Роні О’Саліван (2) Англія |
Першая сесія: 28-69 (68), 0-88, 97-4 (82), 1-114 (101), 59-54, 80-0 (76), 70-43 (50), 58-64 (53 Сэлбі) Другая сесія: 62-63, 109-29 (101), 93-0 (89), 114-19 (114), 9-69 (53), 65-70 (55 Сэлбі), 0-110 (110), 76-0 (69), 50-51, 16-71 (55) |
На Мастэрс леташні пераможца сустракаўся ў першым паядынку з Рыкі Уолдэнам і прайграў два фрэймы пры ліку 5:3, але здолеў перахапіць ініцыятыву і не выпусціць матч, перамогшы 6:5[75][відэа 33]. У чвэрцьфінальным матчы супраць 22-гадовага дэбютанта турніру Марка Алена Сэлбі саступіў ў чатырох фрэймах запар пры ліку 2:0, пасля чаго здолеў зраўняцца з апанентам з брэйкамі ў 92 і 120 балаў. Пры ліку 4:4 Ален выканаў соценную серыю ў 104 ачкі і такім жа падыходам у наступнай партыі адказаў 25-гадовы снукерыст з Лестэра, пасля чаго ўпэўнена гуляў у адзінаццатым фрэйме і пакінуў за сабой другі матч з лікам 6:5, выйшаўшы ў паўфінальную стадыю[76][відэа 34]. У матчы 1/2 фіналу найбуйнейшага запрашальнага спаборніцтва супраць Джона Хігінса Марк прайграваў з лікам 1:2, але не пакінуў праціўніку шанцаў у наступных партыях, выйграўшы пяць партый запар з брэйкамі ў 52, 102, 60, 84 і 82 ачкі і выйшаўшы ў другі фінал Мастэрс запар з лікам 6:2[77][відэа 35]. У фінальным паядынку супраць чэмпіёна свету[78] Роні О’Салівана Марк Сэлбі, які яшчэ не прайграў ніводнага з сямі праведзеных матчаў на турнірах Мастэрс, выйшаў наперад з лікам 7:5 пасля першай сесіі, якая скончылася з нічыйным вынікам 4:4[79], пасля чаго О'Саліван пакінуў за сабой тры партыі запар, зрабіўшы лік 8:7 на сваю карысць. Марк выйграў шаснаццаты фрэйм, зраўняўшы лік, аднак яго апанент узяў верх у дзвюх наступных партыях і з лікам 10:8 перайграў Сэлбі ў фінале[80][відэа 36].
На адкрытым чэмпіянаце Уэльса, дзе Сэлбі абараняў тытул пераможцы, ён упэўнена абыграў Пола Дэйвіса (5:0) і Дэвіда Гілберта (5:1) у двух першых паядынках, а ў 1/4 фіналу адбыўся беспрэцэдэнтны выпадак, калі на арэне перад пачаткам матча да Марка падышоў яго былы менеджар Джордж Бармбі, партнёрства з якім ён разарваў у 2007 годзе, і аддаў яму канверт з паведамленнем аб банкруцтве. У выніку Сэлбі саступіў 31-му нумару рэйтынгу[59] Энтані Хэмілтану, дазволіўшы таму ўпершыню з 2006 года дайсці да рэйтынгавага паўфіналу[81][82][83][84], а пасля паядынку сказаў, што ўсю гульню мог думаць толькі пра змесціва канверта[85][86][87]. У фінальнай групе турніру Championship League Марк аформіў сваю найвышэйшую серыю ў кар'еры ў 145 ачкоў[88] і выйшаў у плэй-оф з першага месца, пасля чаго перайграў Джо Пэры (3:2), якому саступіў у фінале год таму[58], а ў напружаным фінальным матчы супраць Джада Трампа спрайграў у вырашальным фрэйме (2:3), саступіўшы ў фінале групы пераможцаў гэтага турніру ў другі раз запар[89] і дазволіўшы Трампу выйграць свой другі прафесійны тытул пасля кваліфікацыі да Мастэрс[90]. На адкрытым чэмпіянаце Кітая Марк Сэлбі ўпэўнена перайграў Стывена Лі ў першым раўндзе (5:1), але ў 1/8 фіналу не здолеў навязаць барацьбу Грэму Доту, які выканаў у матчы пяць брэйкаў за 50 ачкоў і ўпершыню ў сезоне дайшоў да 1/4 фіналу.
На сваім пятым чэмпіянаце свету Марк Сэлбі гуляў у першым крузе супраць Рыкі Уолдэна, з якім некалькі разоў на працягу сезона перасякаўся ў няпростых паядынках, аднак на гэты раз не меў шмат непрыемнасцяў і з лікам 10:6 і трыма сэнчуры-брэйкамі выйшаў у 1/8 фіналу, дзе яго апанентам зноў стаў шатландзец Грэм Дот[91][92][відэа 37]. Марк дамінаваў на працягу ўсяго матча, ведучы пасля першай сесіі з лікам 6:2, а пасля другой — 10:6, і скончыў матч з лікам 13:10 на сваю карысць[відэа 38], у другі раз выйшаўшы ў трэці раўнд сусветнага першынства[93]. У чвэрцьфінале апанентам Сэлбі ў чацвёрты раз на арэне Крусібла стаў Джон Хігінс. Марк пачаў матч з трох соценных брэйкаў, на што яго праціўнік таксама адказаў добрай сярыйнасцю і выйграў чатыры партыі запар, выканаўшы тотал-клірэнс у 141 бал у сёмым фрэйме, аднак Сэлбі пакінуў за сабой апошнюю партыю першай сесіі з брэйкам у 96 ачкоў[94]. Пасля перапынку ўжо шатландзец выйграў тры першыя партыі, а Марк паўтарыў яго дасягненне, адказаўшы чатырма зваротнымі перамогамі і выканаўшы чацвёрты сэнчуры ў матчы, але саступіў у напружаным шаснаццатым фрэйме, і лік стаў 8:8 перад апошняй сесіяй. Англічанін выйшаў наперад з лікам 10:8 і пятым соценным брэйкам, але Хігінс зраўняў лік, пасля чаго Марк Сэлбі выйшаў наперад з лікам 12:11, а Джон дамінаваў у двух апошніх фрэймах і выцягнуў перамогу ў гэтым паядынку з лікам 13:12[95][96][відэа 39], а пазней выйграў свой трэці чэмпіёнскі тытул[97]. Такім чынам, Сэлбі скончыў сезон без перамог на прафесійных турнірах і апусціўся ў афіцыйным рэйтынгу на сёмае месца, саступіўшы пазіцыі ў табелі аб рангах Джону Хігінсу, Алістэру Картэру і Раяну Дэю[98][99].
У сезоне 2008/2009 Марк Сэлбі таксама ўдзельнічаў на турнірах сусветнай снукернай серыі ў Еўропе з удзелам прафесійных снукерыстаў і мясцовых аматараў. У чэрвені 2008 года на турніры ў Джэрсі ён перамог двух аматараў, а ў фінальным матчы прайграў Джону Хігінсу з лікам 3:6[100][відэа 40]. Пасля гэтага ён гуляў яшчэ на двух спаборніцтвах гэтай серыі, але не выйграваў у прафесіяналаў[101][102], а ў гранд-фінале, які праходзіў пасля чэмпіянату свету, саступіў у першым жа матчы Шону Мёрфі з лікам 4:5[103].
2009/2010: Рэванш на Мастэрс
правіць«Напэўна, 90% заўзятараў падтрымлівалі Роні, а за мяне былі толькі некалькі чалавек з Лестэра. Я апынуўся ў логаве льва. Роні адзін з лепшых гульцоў у гісторыі снукера, перамагчы яго на любым спаборніцтве — вялікае дасягненне, але перамога на яго тэрыторыі і на такім вялікім турніры — гэта нешта неверагоднае». «Пры ліку 6:9 я думаў, што страціў усе шанцы і Роні пераможа. Я быў падобны на нябожчыка, але ведаў, што гульня не скончана, пакуль не забіты апошні шар. Калі лік стаў 9:9, я адчуў сябе больш упэўнена, чым ён. Я бы хацеў не даводзіць справу да вырашальнага фрэйма, але каго гэта хвалюе? Мне патрабаваўся ўсяго адзін шанец — я атрымаў нават больш і зрабіў гульню. Я ўшчыпнуў сябе, таму што ў гэта было цяжка паверыць. Гэта быў мой лепшы матч». —Марк Сэлбі пасля фінальнага матча Мастэрс[104].
|
У пачатку наступнага сезона на турніры Цзянсу Класік, на леташнім розыгрышы якога Марк дайшоў да фіналу, ён лічыўся адным з фаварытаў спаборніцтва[105]. У першы дзень турніру ён перамог Алістэра Картэра (2:0) і Цзіня Луна (2:1)[106], аднак на другі дзень саступіў Марку Фу (1:2) і Шону Мёрфі (0:2), а ў апошнім матчы супраць Джо Пэры, калі ўжо страціў шанцы на выхад з групы, выканаў свой першы ў кар'еры максімальны брэйк у 147 балаў, які стаў 69-м афіцыйна зарэгістраваным максімумам у гісторыі снукера[відэа 41], але ў выніку прайграў паядынак з лікам 1:2[88][107]. Яшчэ перад сезонам стала вядома, што Сэлбі, нягледзячы на леташні фінал, не атрымаў месца ў прэм'ер-лізе[108], а на першых двух рэйтынгавых турнірах, Шанхай Мастэрс і Гран-пры, Сэлбі саступіў у першых жа матчах Сцюарту Бінэму і Кену Доэрці[відэа 42] адпаведна (абодвум 3:5)[109][110]. Такім чынам, ён не атрымліваў перамог ў прафесійных матчах з сярэдзіны чэрвеня да пачатку снежня, калі пачаўся чэмпіянат Вялікабрытаніі. На першым турніры Трайной кароны Марк Сэлбі, які апусціўся ўжо на 15-е месца ў папярэднім рэйтынгу, саступаў у стартавым паядынку Джэймі Коўпу з лікам 4:8, аднак здолеў выйграць пяць партый запар з шасцю серыямі за 40 ачкоў і з лікам 9:8 прайшоў у другі раўнд[111]. Пасля перамогі над Стывенам Хендры ў 1/8 фіналу з лікам 9:5 і трыма соценнымі брэйкамі, уключаючы тотал-клірэнс у 141 бал[112], снукерыст з Лестэра патрапіў на Роні О’Салівана і быў разгромлены трохразовым чэмпіёнам свету з лікам 9:3[113].
Выступ Марка Сэлбі на Мастэрс 2010[114] | ||
Марк Сэлбі (7) Англія |
6-1 | Дзін Цзюньхуэй (13) Кітай |
59:16, 66:42 (60), 69:1, 97:4 (54), 94:26 (64), 58:60 (53 Сэлбі), 75:48 | ||
Чвэрцьфінал | ||
Марк Сэлбі (7) Англія |
6-5 | Марк Ален (11) Паўночная Ірландыя |
51:42, 68:18 (67), 139:0 (93), 8:120 (114), 1:82 (82), 52:72 (52 Сэлбі), 63:20 (50), 16:85 (52), 6:82, 66:25, 63:17 | ||
Паўфінал | ||
Стывен Магуайр (3) Шатландыя |
3-6 | Марк Сэлбі (7) Англія |
4:78, 75:8, 25:69, 140:0 (140), 8:120 (84), 99:0 (99), 0:91 (91), 7:77 (51), 0:93 (55) | ||
Фінал | ||
Роні О’Саліван (1) Англія |
9-10 | Марк Сэлбі (7) Англія |
Першая сесія: 35:81, 90:34 (56), 86:7 (86), 122:0 (122), 101:4 (101), 0:83 (83), 0:112 (112), 74:33 (54) Другая сесія: 0:117 (54, 58), 114:8 (92), 0:136 (136), 74:41, 0:78 (78), 137:0 (89), 91:3 (91), 25:92 (62), 8:109 (109), 67:78, 0:65 |
У пачатку 2010 года Марк у трэці раз гуляў на турніры Мастэрс, выйграўшы да гэтага сем з васьмі паядынкаў найбуйнейшага запрашальнага спаборніцтва. У стартавым матчы ён разграміў кітайца Дзіна Цзюньхуэя з лікам 6:1, які за месяц да гэтага стаў пераможцам чэмпіянату Вялікабрытаніі[115], пасля чаго ў другі раз запар патрапіў на 23-гадовага Марка Алена з Паўночнай Ірландыі ў чвэрцьфінале, матч супраць якога зноў стаў вельмі напружаным. Сэлбі выйграў тры стартавыя партыі, але дазволіў апаненту зраўняць лік, пасля чаго саступаў з лікам 4:5, аднак здолеў здзейсніць чарговы «камбэк» і з лікам 6:5 выйсці ў трэці паўфінал Мастэрс на Стывена Магуайра[116]. Праціўнікі ішлі роўна ў першай палове матча, але пры ліку 3:3 Марк пакінуў за сабой тры фрэймы запар і выйшаў у трэці фінал Мастэрс запар[117], што да гэтага ўдавалася толькі Рэю Рыярдану, Тэры Грыфітсу і Стывену Хендры[118]. У фінальным паядынку ён у другі раз запар на Мастэрс і ў чацвёрты раз у фіналах турніраў павінен быў згуляць супраць Роні О’Салівана. Яго апанент трымаў ініцыятыву ў пачатку матча і ішоў наперадзе з лікам 4:1, зрабіўшы дзве соценныя серыі, але Сэлбі скараціў адставанне да ліку 3:5 да перапынку. У другой сесіі матча леташні пераможца турніру ўтрымліваў лідарства і зрабіў лік 9:6 на сваю карысць, у другі раз выйшаўшы наперад на тры партыі і пакінуўшы толькі адзін фрэйм да перамогі. Пасля гэтага Марк Сэлбі паўтарыў сваё дасягненне фінала адкрытага чэмпіянату Уэльса 2008 і ўзяў чатыры партыі запар, выйграўшы другі тытул Мастэрс і ўзяўшы рэванш у О'Салівана за паразу ў леташнім вырашальным матчы[відэа 43][119].
На наступным рэйтынгавым турніры, адкрытым чэмпіянаце Уэльса, Марк быў мацней 20-гадовага Джада Трампа ў першым раўндзе з лікам 5:2, пасля чаго перайграў Марка Кінга ў 1/8 фіналу з вынікам 5:3, але ў чвэрцьфінальным паядынку саступіў будучаму пераможцу спаборніцтва Джону Хігінсу (2:5)[120]. На адкрытым чэмпіянаце Кітая Сэлбі перайграў Рода Лоўлера ў першым матчы з лікам 5:2, але ў наступным раўндзе прайграў будучаму фіналісту, кітайскаму гульцу Дзіну Цзюньхуэю, з лікам 3:5, нягледзячы на два соценыя брэйкі, і пакінуў спаборніцтва ў Пекіне[121].
Выступ Марка Сэлбі на чэмпіянаце свету 2010[122] | ||
Марк Сэлбі (7) Англія |
10-4 | Кен Доэрці Ірландыя |
Першая сесія: 1:64 (40), 107:0 (103), 51:75, 107:14 (106), 90:0 (90), 64:56 (54 Доэрці, 60), 17:78, 87:0, 78:0 (70) Другая сесія: 86:0, 87:24 (82), 39:71 (61), 80:44 (80), 81:0 (81) | ||
Марк Сэлбі (7) Англія |
13-5 | Стывен Хендры (10) Шатландыя |
Першая сесія: 89:39 (52), 0:96 (96), 79:23 (71), 0:121 (121), 30:77, 61:73 (61 Сэлбі), 77:75 (51 Хендры), 87:0 (87) Другая сесія: 96:19 (96), 99:0, 92:21, 62:60 (62), 4:92, 117:8 (117), 99:0 (99), 108:1 (72) Трэцяя сесія: 66:28, 72:18 | ||
Чвэрцьфінал | ||
Марк Сэлбі (7) Англія |
13-11 | Роні О’Саліван (2) Англія |
Першая сесія: 24:70, 92:17 (84), 82:0, 7:69, 90:16 (90), 1:67 (67), 65:63, 6:81 (81) Другая сесія: 6:92 (92), 17:89 (89), 82:18 (75), 0:140 (86), 1:117 (117), 20:89, 108:16 (104), 62:16 (62) Трэцяя сесія: 67:0, 17:77, 88:35, 36:79 (75), 127:0 (108), 77:14, 68:43, 68:42 | ||
Паўфінал | ||
Грэм Дот Шатландыя |
17-14 | Марк Сэлбі (7) Англія |
Першая сесія: 105:27 (79), 53:68 (53 Дот), 71:19 (70), 77:6, 26:65, 68:10 (50), 105:4 (93), 0:142 (142) Другая сесія: 73:54 (54 Сэлбі), 66:68 (66 Дот, 63 Сэлбі), 0:84 (51), 84:19 (84), 146:0 (146), 6:58, 66:52 (66), 92:4 (86) Трэцяя сесія: 44:82, 65:66 (60 Дот, 66), 68:8 (57), 19:72, 0:72 (67), 73:39, 75:2 (56), 64:45 (51) Чацвёртая сесія: 37:67, 30:80 (79), 0:83 (83), 67:0, 6:99, 87:45, 75:26 |
Чэмпіянат свету 2010 года Марк Сэлбі пачаў з матча супраць 40-гадовага ірландца Кена Доэрці, які ўжо вылецеў з топ-32 снукерыстаў свету. Англічанін дамінаваў у паядынку, скончыўшы першую сесію з лікам 6:3 і дзвюма соценнымі серыямі і давёўшы паядынак да перамогі з лікам 10:4 у другой сесіі[123]. У другім раўндзе апанентам Сэлбі стаў 41-гадовы Стывен Хендры. Шатландскі снукерыст ішоў наперадзе ў пачатку матча, але страціў перавагу ў канцы першай сесіі, якая скончылася з лікам 4:4, а пасля перапынку Марк цалкам дамінаваў у паядынку, выйграўшы 9 фрэймаў з дзесяці, і з лікам 13:5 у трэці раз выйшаў у чвэрцьфінальную стадыю чэмпіянату свету на Роні О’Салівана[124][125]. Фіналісты Мастэрс прадэманстравалі роўную гульню ў першай сесіі, скончыўшы яе з лікам 4:4, а ў другой сесіі трохразовы чэмпіён свету адарваўся ад праціўніка на чатыры партыі, 9:5, аднак Сэлбі скараціў адставанне да ліку 7:9, дзякуючы двум брэйкам. Заключная сесія пачалася з роўнай барацьбы, у выніку якой праціўнікі пайшлі на перапынак пры ліку 11:9 на карысць О'Салівана, але пасля гэтага Марк выканаў соценны брэйк і пакінуў за сабой тры апошнія фрэймы паядынку, зноў перайграўшы апанента на вырашальным этапе гульні, і з лікам 13:11 выйшаў у паўфінал турніру на чэмпіёна свету 2006 года Грэма Дота[126]. Такім чынам, Сэлбі ўпершыню дайшоў да паўфінальнай стадыі рэйтынгавага турніру больш чым за паўтара года (пасля Шанхай Мастэрс 2008 года). Снукерысты дапускалі шмат памылак і няўдала правялі першую сесію паўфінальнага матча, якая скончылася з лікам 5:3 на карысць Дота, пасля чаго шатландскі гулец больш упэўнена гуляў у другой частцы паядынку і павялічыў адрыў да ліку 10:6 пасля другога паўфінальнага дня (паўфіналы чэмпіянату свету гуляюцца на працягу трох дзён)[127]. Трэцяя сесія праходзіла ў напружанай барацьбе, і Сэлбі чапляўся за кожны фрэйм, скараціўшы адставанне да ліку 10:11, аднак дазволіў апаненту выйграць тры партыі запар, у выніку чаго ў канцы трэцяй сесіі лік стаў 14:10 на карысць Грэма. У чацвёртай і апошняй сесіі паядынку Марку зноў удалося скараціць адставанне да аднаго фрэйма, 13:14, аднак Дот перамог у тактычнай гульне і ў псіхалагічнай барацьбе і з лікам 17:14 святкаваў перамогу ў паядынку, скончыўшы паход Марка Сэлбі за першым чэмпіёнскім тытулам[128].
Паводле вынікаў гэтага неадназначнага сезона для Сэлбі, падчас якога ён зноў стаў пераможцам Мастэрс, аднак дайшоў толькі да аднаго рэйтынгавага паўфіналу, 26-гадовы снукерыст апусціўся ў афіцыйным рэйтынгу на дзявятую пазіцыю, прапусціўшы наперад Ніла Робертсана, Дзіна Цзюньхуэя і Марка Уільямса (пры гэтым, Сэлбі абышоў Раяна Дэя, які пачынаў сезон на шостай пазіцыі)[129].
2010/2011: Стабільныя поспехі і ўздым у рэйтынгу
правіцьВыступ Марка Сэлбі на другім этапе PTC 2010/2011[130] | ||
Марк Сэлбі Англія |
4-0 | Род Лоўлер Англія |
62:17 (62), 125:0 (125), 92:41 (92), 94:26 | ||
Марк Сэлбі Англія |
4-1 | Шон Мёрфі Англія |
91:1 (84), 0:71 (67), 73:67 (67 Мёрфі, 73), 94:12 (85), 122:0 (110) | ||
Марк Сэлбі Англія |
4-0 | Лю Чуан Кітай |
135:0 (127), 86:13 (59), 86:40 (55), 111:4 (111) | ||
Марк Дэвіс Англія |
1-4 | Марк Сэлбі Англія |
22:99 (58), 101:4 (69), 55:66, 5:95, 0:121 (81) | ||
Чвэрцьфінал | ||
Марк Сэлбі Англія |
4-2 | Джымі Робертсан Англія |
53:75 (53 Сэлбі), 28:81 (74), 82:0 (75), 62:10, 73:10 (53), 65:14 (65) | ||
Паўфінал | ||
Марк Сэлбі Англія |
4-2 | Марка Фу Ганконг |
1:74 (61), 1:93 (86), 67:66, 146:0 (142), 71:70, 118:7 (102) | ||
Фінал | ||
Марк Сэлбі Англія |
4-3 | Бары Пінчэс Англія |
109:13, 15:72 (72), 0:84 (79), 5:95 (95), 77:8, 133:0 (133), 116:0 (116) |
Снукерны сезон 2010/2011 адзначыўся з'яўленнем у календары мэйн-туру нізкарэйтынгавай серыі Players Tour Championship, якая складалася з 12 новых турніраў па 128 удзельнікаў у асноўных стадыях. Палова гэтых турніраў праходзіла ў Акадэміі сусветнага снукера ў Шэфілдзе без глядацкай аўдыторыі, а астанія шэсць — на арэнах краін кантынентальнай Еўропы (Еўра Players Tour Championship). На першым турніры серыі Марк Сэлбі перайграў Дэвіда Грэйса (4:2) і Майкла Уослі (4:1), а ў 1/16 фіналу патрапіў на свайго вечнага праціўніка Роні О’Салівана. Марк выйграў дзве першыя партыі, аднак яго апанент быў больш паспяховым і сярыйным і пакінуў за сабой паядынак з лікам 4:3[131][132]. На другім турніры серыі Сэлбі прадэманстраваў выдатную гульню, перайграўшы Рода Лоўлера (4:0), сёмага нумара рэйтынгу Шона Мёрфі (4:1), кітайца Лю Чуана (4:0)[133], Марка Дэвіса (4:1), Джымі Робертсана ў чвэрцьфінале (4:2) і Марку Фу ў паўфінальным паядынку (4:2). У фінальным матчы ён гуляў супраць 39-гадовага Бары Пінчэса, які не ўваходзіў нават у топ-50 рэйтынгу. Пінчэс упэўнена пачаў паядынак, павёўшы з лікам 3:1, дзякуючы тром паўсоценным серыям, аднак Сэлбі перахапіў ініцыятыву і выйграў матч з лікам 4:3, зрабіўшы два сэнчуры-брэйкі ў апошніх партыях. Пры гэтым, усяго Марк Сэлбі выканаў восем соценных серый у сямі матчах турніру[134]. Ужо праз тыдзень Сэлбі гуляў на чэмпіянаце свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі ў Тайландзе з удзелам як прафесійных снукерыстаў, так і аматараў з розных краін свету. Снукерыст з Лестэра выйшаў з групы з другога месца, саступіўшы толькі Сцюарту Бінэму з лікам 2:5, пасля чаго на стадыі плэй-оф перайграў Сцюарта Пэтмана (6:3), Джэймі Джонса (6:3), Джо Пэры (7:3), Бары Хокінса (7:6) і пераможцу турніру 2008 года Рыкі Уолдэна ў фінальным матчы з лікам 8:6, дадаўшы ў свой актыў яшчэ адзін снукерны тытул[135][136].
На трэцім этапе PTC Марк упэўнена перайграў Напона Саенхама (4:0), Грэма Дота (4:0) і Раяна Дэя (4:1), пасля чаго ў вырашальных фрэймах перамог Джада Трампа (4:3) і Бары Хокінса ў чвэрцьфінале (4:3). У паўфінальным паядынку супраць 19-гадовага Джэка Лісоўскі Сэлбі ішоў наперадзе з лікам 3:1, дзякуючы тром паўсоценным брэйкам, аднак дазволіў маладому апаненту здзейсніць валявы камбэк і здабыць перамогу з лікам 4:3[137][138]. На наступных турнірах серыі, чацвёртым турніры ў Шэфілдзе і Пол Хантэр Класік у нямецкім Фюрце, Марк быў разгромлены Роні О’Саліванам з лікам 4:0 у 1/16 фіналу[139] і саступіў Алістэру Картэру з лікам 3:4 у 1/32 фіналу[140] адпаведна. На першым рэйтынгавым турніры сезона, Шанхай Мастэрс, Сэлбі перайграў кітайскага аматара Мэя Сівэня ў стартавым матчы (5:2)[141], Мартына Гоўлда (5:4)[142] і Марка Кінга (5:1)[143], упэўнена выйшаўшы ў паўфінал шанхайскага турніру ў трэці раз у кар'еры. Аднак за крок да фіналу англічаніна зноў чакала расчараванне: скончыўшы першую сесію матча супраць Алістэра Картэра з лікам 2:2, ён праваліў другую частку паядынку і саступіў фіналісту чэмпіянату свету 2008 года з лікам 2:6[відэа 44], зноў не здолеўшы патрапіць у фінал гэтага спаборніцтва[144]. Пасля гэтага Марк Сэлбі прайграў першы матч прэм'ер-лігі Марку Уільямсу з лікам 2:4[145] і нечакана саступіў Бары Хокінсу ў стартавым матчы (1/32 фіналу) рэйтынгавага турніру World Open (былы турнір Гран-пры, які праходзіў па незвычайнай для рэйтынгавых спаборніцтваў сістэме) з лікам 2:3[відэа 45][146].
У другім матчы прэм'ер-лігі Сэлбі перамог пераможцу World Open Ніла Робертсана з Аўстраліі (4:2)[147], пасля чаго ўдзельнічаў на другім этапе ЕPTC у Бруге. Ён упэўнена перайграў Джэймі О’Ніла, Лю Суна і Марка Кінга (усіх з лікам 4:1) у першых раўндах[148], але не здолеў навязаць барацьбу Рыкі Уолдэну ў 1/8 фіналу і саступіў з лікам 1:4[149]. На наступным тыдні Сэлбі саступіў у трэцім матчы прэм'ер-лігі Дзіну Цзюньхуэю з лікам 2:4[150] і вылецеў у 1/16 фіналу пятага этапу PTC ў Шэфілдзе, прайграўшы Эндру Хігінсану (0:4)[151]. Пасля гэтага ён разграміў Марку Фу з Ганконга ў прэм'ер-лізе з лікам 5:1, здабыўшы другую перамогу на турніры[152], а на апошнім турніры PTC у Акадэміі сусветнага снукера дайшоў да 1/4 фіналу, перайграўшы Эндзі Лі (4:0), Джэка Джонса (4:0), Сяа Гадуна (4:3) і Джэймі Джонса (4:0). У чвэрцьфінальным паядынку нізкарэйтынгавага спаборніцтва Марк Сэлбі ў вырашальным фрэйме быў пераможаны будучым чэмпіёнам Дамінікам Дэйлам (3:4)[153]. На трэцім турніры Еўра Players Tour Championship у Русельсгайме Сэлбі ўпэўнена прайшоў Крыса Генры з Бельгіі, Ісару Качайвона з Тайланда і Джымі Робертсана (усіх з лікам 4:0), пасля чаго перайграў Стывена Магуайра (4:3), аднак ў чвэрцьфінале саступіў кітайскаму гульцу Ляну Вэньбо з лікам 2:4[154]. На наступных, чацвёртым і пятым, турнірах еўрапейскай серыі нізкарэйтынгавых турніраў Марк саступіў у 1/8 фіналу Энтані Хэмілтану (2:4)[155] і ў 1/16 фіналу Джо Пэры (2:4)[156] адпаведна, а таксама згуляў унічыю пяты матч прэм'ер-лігі супраць Шона Мёрфі (3:3)[157] і быў разгромлены Роні О’Саліванам у апошнім матчы гэтага турніру (1:5)[158]. Такім чынам, Сэлбі, які выйграў толькі два паядынкі прэм'ер-лігі, заняў перадапошняе шостае месца ў групавым этапе спаборніцтва, абышоўшы толькі Дзіна Цзюньхуэя, і не прайшоў у стадыю плэй-оф[159]. На апошнім нізкарэйтынгавым турніры сезона ў Празе снукерыст з Лестэра перайграў бельгійца Б'ёрна Ханевіра (4:1), Дамініка Дэйла (4:2) і Рыкі Уолдэна (4:3), а ў чвэрцьфінале саступіў будучаму пераможцу Майклу Холту з лікам 2:4[160]. У выніку Марк задавальняюча згуляў на турнірах серыі і заняў другую пазіцыю ў рэйтынгу PTC, забяспечыўшы сабе месца ў гранд-фінале[161].
Выступ Марка Сэлбі на German Masters 2011[162] | ||
Марк Сэлбі (6) Англія |
5-1 | Найджэл Бонд Англія |
68:32, 105:1 (70), 19:57, 78:11 (56), 58:11, 87:8 (59) | ||
Марк Сэлбі (6) Англія |
5-3 | Стывен Хендры (14) Шатландыя |
88:28 (76), 110:6 (105), 0:79 (71), 84:1 (83), 5:82 (72), 29:86 (60), 81:57 (54 Сэлбі), 75:17 (61) | ||
Чвэрцьфінал | ||
Марк Сэлбі (6) Англія |
5-1 | Дзін Цзюньхуэй (4) Кітай |
0:118 (118), 56:26, 70:62 (62 Дзін), 109:0 (69), 70:65 (50 Дзін), 104:19 (60) | ||
Паўфінал | ||
Грэм Дот (10) Шатландыя |
4-6 | Марк Сэлбі (6) Англія |
83:12 (83), 20:66, 66:64 (64 Сэлбі, 66), 79:33 (75), 9:68, 50:63, 73:43 (71), 22:80 (57), 22:58, 1:62 (61) | ||
Фінал | ||
Марк Сэлбі (6) Англія |
7-9 | Марк Уільямс (3) Уэльс |
Першая сесія: 92:0 (82), 0:84 (56), 0:108 (108), 99:1, 0:81, 71:0 (63), 42:83 (53), 0:105 (105) Другая сесія: 46:71, 54:41, 0:121 (96), 70:27, 83:7 (60), 70:45, 49:76, 0:83 (82) |
У пачатку снежня Сэлбі гуляў на чэмпіянаце Вялікабрытаніі — першым турніры Трайной кароны. У першым раўндзе ён ва ўпартым матчы сустрэўся з Рыкі Уолдэнам, які займаў 20-ы нумар у афіцыйным рэйтынгу. Снукерысты пайшлі на перапынак пасля першай сесіі з роўным лікам 4:4, і толькі пры ліку 5:5 у другой частцы паядынку Марк здолеў адарвацца ад апанента, выйграўшы тры партыі запар і давёўшы матч да перамогі з лікам 9:6[163]. У другім раўндзе Сэлбі гуляў супраць шатландца Стывена Магуайра, які быў пасеяны пад пятым нумарам. Магуайр дамінаваў у першай сесіі матча, выканаўшы два соценныя брэйкі і скончыў палову з лікам 5:3 на сваю карысць, а ў пачатку другой гульнявой сесіі павялічыў адрыў да трох партый, аднак Сэлбі выйграў тры фрэймы запар пры ліку 4:7 і зраўняў лік. Тым не менш шатландскі снукерыст, які раней займаў другое месца ў рэйтынгу, пакінуў за сабой канцоўку матча і з серыямі ў 56 і 135 балаў перайграў Сэлбі на стадыі 1/8 фіналу[164]. Пасля чэмпіянату Марк занімаў шостае месца ў сусветным рэйтынгу, дзякуючы ў першую чаргу паспяховым выступам на турнірах PTC[165]. У пачатку 2011 года ён стаў пераможцам першай групы турніру Championship League, перайграўшы пераможцу чэмпіянату Вялікабрытаніі Джона Хігінса ў паўфінале (3:2) і Алістэра Картэра ў фінале (3:2)[відэа 46] і забяспечыўшы сабе месца ў групе пераможцаў спаборніцтва[166]. На другім турніры Трайной кароны, Мастэрс, Сэлбі нечакана саступіў у першым жа матчы Марку Кінгу з лікам 4:6, перапыніўшы такім чынам сваю серыю з трох фіналаў запар на гэтым турніры[167]. На новым запрашальным турніры Shoot-Out, матчы якога складаліся з аднаго фрэйма з абмежаваным гульнявым часам, Марк саступіў Роні О’Салівану, які выйграў матч серыяй у 123 балы, у 1/8 фіналу[168].
На новым рэйтынгавым турніры German Masters у Берліне Марк Сэлбі прадэманстраваў упэўненую гульню, перайграўшы Найджэла Бонда (5:1)[169], Стывена Хендры (5:3)[170], чэмпіёна Мастэрс Дзіна Цзюньхуэя (5:1)[171] і шатландца Грэма Дота ў паўфінальным паядынку (6:4)[172]. Такім чынам, Сэлбі выйшаў у доўгачаканы другі рэйтынгавы фінал упершыню за тры гады (пасля перамогі на адкрытым чэмпіянаце Уэльса 2008). У фінальным паядынку супраць двухразовага чэмпіёна свету Марка Уільямса снукерысты прадэманстравалі якасную сярыйнасць у першый сесіі, якая скончылася з лікам 5:3 на карысць валійскага гульца. Другая палова матча праходзіла ў тактычнай барацьбе і пры адставанні з лікам 4:7 Сэлбі зрабіў рывок і выйграў тры партыі запар, зраўняўшы лік, аднак яго апанент пакінуў за сабой напружаны пятнаццаты фрэйм і наступную партыю, у выніку чаго святкаваў перамогу з лікам 9:7[відэа 47]. У выніку поспеху на турніры ў Германіі Марк упершыню з 2008 года падняўся ў рэйтынгу на чацвёртую пазіцыю[173]. На адкрытым чэмпіянаце Уэльса Сэлбі перамог Сцюарта Бінэма (4:3)[174], Марка Кінга (4:2)[175] і Грэма Дота ў чвэрцьфінале (5:3)[176]. У паўфінальным паядынку супраць Стывена Магуайра ён ішоў наперадзе з лікам 4:3, але дазволіў апаненту выйсці наперад і здабыць перамогу з лікам 6:5[177]. Наступным спаборніцтвам сезона стаў гранд-фінал серыі PTC у Дубліне, які меў рэйтынгавы статус у адрозненне ад астатніх турніраў серыі і ў якім прымалі ўдзел 24 снукерысты. Марк Сэлбі разграміў Эндру Хігінсана ў стартавым матчы з лікам 4:0[178], пасля чаго ў чвэрцьфінальнай стадыі ўзяў рэванш у Марка Уільямса за паразу ў фінале German Masters, перайграўшы яго з лікам 4:3[179]. Такім чынам, Марк выйшаў у трэці рэйтынгавы паўфінал запар і ў чацвёрты ў бягучым сезоне. У паўфінальным паядынку Сэлбі быў пераможаны Мартынам Гоўлдам, які выйшаў у свой першы рэйтынгавы фінал, у вырашальнай партыі (3:4)[180]. У групе пераможцаў турніру Championship League Марк не прайшоў праз групавы этап, выйграўшы толькі два паядынкі і саступіўшы ў чатырох сустрэчах[181].
Выступ Марка Сэлбі на адкрытым чэмпіянаце Кітая 2011[182] | ||
Марк Сэлбі (4) Англія |
5-3 | Цянь Пэнфэй Кітай |
24:75, 65:46, 61:4, 0:101 (101), 72:41, 48:70 (55), 103:50 (56), 94:1 (56) | ||
Роберт Мілкінс Англія |
1-5 | Марк Сэлбі (4) Англія |
16:102 (102), 26:66, 114:5 (114), 62:76, 44:67 (53), 35:90 (58) | ||
Чвэрцьфінал | ||
Алістэр Картэр (8) Англія |
1-5 | Марк Сэлбі (4) Англія |
27:61, 0:78 (78), 0:129 (129), 79:1 (67), 4:130 (130), 0:139 (139) | ||
Паўфінал | ||
Дзін Цзюньхуэй (5) Кітай |
3-6 | Марк Сэлбі (4) Англія |
63:29 (59), 20:77, 0:131 (131), 0:76 (70), 81:6 (62), 132:0 (126), 0:98 (97), 45:79 (56), 9:69 | ||
Фінал | ||
Марк Сэлбі (4) Англія |
8-10 | Джад Трамп Англія |
Першая сесія: 0:104 (104), 101:21 (88), 46:76, 0:104 (104), 90:34 (90), 53:69 (53 Сэлбі, 55), 39:67 (51), 66:65 Другая сесія: 49:89 (68), 132:0 (132), 66:0 (66), 0:113 (113), 134:0 (134), 40:73, 124:7 (124), 84:31, 49:60 (57), 41:57 (57) |
Перадапошнім рэйтынгавым турнірам сезона, які пачаўся за тры тыдні да чэмпіянату свету, традыцыйна стаў адкрыты чэмпіянат Кітая ў Пекіне, да паўфіналу якога Марк Сэлбі дайшоў у 2008 годзе. У першым раўндзе ён перайграў мясцовага снукерыста Цяня Пэнфэя з лікам 5:3[183], пасля чаго атрымаў упэўненую перамогу над Робертам Мілкінсам з лікам 5:1[184]. Пасля гэтага англічанін выдатна правёў чвэрцьфінальны матч супраць Алістэра Картэра, перайграўшы апанента з лікам 5:1 з трыма соценнымі брэйкамі ў 129, 130 і 139 балаў, і ў чарговы раз выйшаў у рэйтынгавы паўфінал на любімчыка мясцовай публікі Дзіна Цзюньхуэя[185]. Праціўнікі гулялі на роўных у першай частцы паядынку, але пры ліку 3:3 Сэлбі выйграў тры партыі запар і з лікам 6:3 выйшаў у другі рэйтынгавы фінал у сезоне на 21-гадовага Джада Трампа, які не ўваходзіў у топ-16 рэйтынгу і ўпершыню дайшоў да фіналу рэйтынгавага спаборніцтва[186]. Трамп узяў лідарства ў пачатку паядынку і пайшоў на перапынак з лікам 5:3 на сваю карысць, а ў другой гульнявой сесіі снукерысты прадэманстравалі цудоўную сярыйнасць, выканаўшы чатыры соценныя серыі на дваіх (за ўвесь матч праціўнікі зрабілі па 3 сэнчуры), у выніку чаго Марк здолеў зраўняць лік у матчы, 8:8, аднак яго апанент больш упэўнена правёў канцоўку паядынку і сенсацыйна стаў пераможцам спаборніцтва[187].
У сувязі з вынікамі сезона і нягледзячы на няўдалыя выступы на самых буйных зімовых турнірах, Сэлбі лічыўся адным з асноўных фаварытаў на перамогу ў чэмпіянаце свету[188]. У першым раўндзе ён разграміў дэбютанта Джымі Робертсана з лікам 10:1, выйграўшы дзесяць партый запар пры ліку 0:1[189][190]. У другім раўндзе яго апанентам стаў сяміразовы чэмпіён свету Стывен Хендры, які ўпершыню за доўгі час знаходзіўся пад пагрозай вылету з топ-16 снукерыстаў. Марк скончыў першую сесію з лікам 7:1 на сваю карысць, выканаўшы тры соценныя серыі і прадэманстраваўшы выдатную выніковасць у 95%[191]. У другой сесіі Сэлбі давёў сваю перавагу да ліку 12:4 і аформіў яшчэ тры сэнчуры-брэйкі, усталяваўшы такім чынам рэкорд чэмпіянатаў свету — 6 соценных серый у матчы. Пры гэтым, у шаснаццатай партыі Сэлбі не хапала шмат ачкоў для перамогі, але ён паставіў чатыры снукеры, вымусіўшы апанента памыляцца, і выдрапаў фрэйм. Апроч таго, снукерыст з Лестэра пабіў рэкорд па колькасці соценных брэйкаў за сезон, аформіўшы 53-ці сэнчуры (да гэтага рэкорд належаў Стывену Хендры, які выканаў 52 соценныя серыі ў сезоне 1995/1996)[192][заўв 1]. У трэцяй сесіі ён выйграў яшчэ адзін фрэйм і з фінальным лікам 13:4 у трэці раз запар выйшаў у чвэрцьфінал чэмпіянату свету на Дзіна Цзюньхуэя[193]. Кітайскі снукерыст дамінаваў у першай частцы паядынку, выйграўшы стартавую сесію з лікам 5:3 і павялічыўшы свой адрыў да ліку 10:6 у другой гульнявой сесіі[194], пасля чаго чатыры паўсоценныя брэйкі прынеслі Марку Сэлбі чатыры фрэймы ў пачатку заключнай сесіі і дапамаглі яму зраўняць лік у матчы, 10:10, аднак яго апанент выдрапаў наступную партыю на апошнім чорным, а таксама пакінуў за сабой яшчэ два фрэймы і з лікам 13:10 упершыню выйшаў у паўфінал сусветнага першынства, у той час, як Сэлбі ў чарговы раз пакінуў Крусібл без перамогі[195]. Паводле вынікаў сезона Марк Сэлбі заняў трэцяе (рэкорднае для сябе) месца ў афіцыйным рэйтынгу, пакінуўшы наперадзе толькі лідара Марка Уільямса і чэмпіёна свету Джона Хігінса[196].
2011/2012: Другі рэйтынгавы тытул і лідарства ў рэйтынгу
правіцьНа першым турніры PTC 2011/2012[заўв 2] у Шэфілдзе, які праходзіў ужо ў першай палове чэрвеня, Марк Сэлбі выйграў першыя матчы ў кітайца Чжана Аньды (4:1) і 37-гадовага Джэрарда Грына з Паўночнай Ірландыі (4:0), аднак у трэцім раўндзе пацярпеў паразу ад Стывена Магуайра з лікам 2:4[197]. У першай палове ліпеня Сэлбі прымаў удзел на запрашальным турніры Усі Класік у Кітаі, прызавы фонд якога складаў £56,000, а сярод удзельнікаў былі такія гульцы, як Шон Мёрфі, Дзін Цзюньхуэй і Стывен Магуайр. Марк пачаў турнір з чвэрцьфінальнай стадыі, дзе ўсухую перайграў Грэма Дота (5:0)[198], пасля чаго гуляў супраць мясцовага снукерыста Дзіна Цзюньхуэя ў 1/2 фіналу. Сэлбі ішоў наперадзе з лікам 5:2, але дазволіў апаненту зраўняць лік, выйграўшы тры фрэймы запар, пасля чаго пакінуў за сабой вырашальную партыю і выйшаў у фінал спаборніцтва на свайго суайчынніка Алістэра Картэра. У паядынку супраць Дзіна Марк выканаў 200-ы сэнчуры-брэйк у сваёй прафесійнай кар'еры, стаўшы 14-м снукерыстам у гісторыі, які дасягнуў гэтай адзнакі[199]. Першую сесію фінальнага матча праціўнікі скончылі з лікам 4:4[200], а ў другой частцы Сэлбі выйграў чатыры партыі запар пры ліку 4:5 з трыма паўсоценнымі брэйкамі, пасля чаго аформіў серыю ў 100 балаў пры ліку 8:7 і выйграў пяты прафесійны тытул[201]. Ужо на наступным тыдні абодва фіналісты, Сэлбі і Картэр, прадстаўлялі зборную Англіі на кубку свету ў Тайландзе. Гульцы выйгралі ўсе матчы ў групавым этапе, перамогшы каманды Бразіліі[202], Бельгіі[203], Індыі[204] і Паўночнай Ірландыі[205], пры чым Марк выйграў усе адзіночныя фрэймы ў гэтых паядынках. Аднак у чвэрцьфінальным матчы супраць зборнай Ганконга Сэлбі прайграў два адзіночныя фрэймы Марку Фу, што прывяло да паразы і вылету Англіі са спаборніцтва[206].
«Усё складваецца як нельга лепш. Я ў захапленні ад шлюбнага жыцця[заўв 3] і, як вынік, мой снукер пайшоў у гару. Я самы шчаслівы чалавек. На самай справе нічога не змянілася, проста з'явілася прыемнае пачуццё стабільнасці». —З афіцыйнага сайта Марка Сэлбі пасля перамогі на Пол Хантэр Класік[207].
|
На наступным тыдні Марк Сэлбі гуляў у Аўстраліі на новым рэйтынгавым турніры, які быў першым у сезоне. У стартавым матчы супраць Джо Пэры ён саступаў з лікам 0:3, але здолеў узяць пяць партый запар і выйсці ў другі раўнд турніру[208], дзе перайграў Марка Дэвіса таксама з лікам 5:3[209]. У чвэрцьфінальным паядынку супраць ірландца Кена Доэрці Сэлбі зноў няўдала гуляў у пачатку матча і дазволіў апаненту выйсці наперад з лікам 4:1, пасля чаго зрабіў спробу здзейсніць камбэк і выйграў два фрэймы, а таксама зрабіў лік 58:1 у восьмай партыі, аднак Доэрці правёў клірэнс у 59 балаў і перайграў Марка з лікам 5:3, упершыню з 2006 года выйшаўшы ў рэйтынгавы паўфінал[210]. На другім этапе серыі PTC Сэлбі ўпэўнена перайграў Крыса Норбэры і Шона Мёрфі з лікам 4:0, але нечакана пацярпеў такую ж сакрушальную паразу ад навічка мэйн-туру Адама Дафі ў 1/16 фіналу[211]. На трэцім этапе Players Tour Championship Сэлбі перамог 16-гадовага Луку Брэсэля з Бельгіі (4:0), Раяна Дэя (4:1) і Гэры Уілсана (4:2) у першых матчах, але быў пераможаны 24-м нумарам рэйтынгу Маркусам Кэмбэлам у 1/8 фіналу з лікам 4:2 і пакінуў турнір[212].
«Цяпер я магу ўздыхнуць з палёгкай, бо я заваяваў свой другі рэйтынгавы тытул, саступіўшы да гэтага ў некалькіх фіналах. Кожны раз, калі я праходзіў у фінал, мне супрацьстаяў моцны гулец. Сёння я не паказаў сваёй лепшай гульні, але мне трохі пашанцавала». «Прыемнае пачуццё быць першым у рэйтынгу, таму што я заўсёды хацеў падняцца на вяршыню спорту. Але нельга расслабляцца, бо іншыя гульцы жадаюць апярэдзіць мяне». |
Чацвёртым этапам нізкарэйтынгавай серыі турніраў стаў Пол Хантэр Класік у Германіі, які традыцыйна праходзіў у канцы жніўня. Сэлбі выдатна пачаў спаборніцтва, не аддаўшы ніводнай партыі ў першых чатырох матчах супраць Сэма Харві, Роры Мак-Лаўда, Крэйга Стэдмэна і Эндру Хігінсана і ўпэўнена дайшоўшы да чвэрцьфіналу. У матчы 1/4 фіналу ён перайграў Стывена Лі, зноў выйграўшы чатыры фрэймы запар пры ліку 0:1, а ў паўфінале Сэлбі ў чарговы раз сустракаўся з Роні О’Саліванам і саступаў з лікам 1:3, аднак выканаў брэйк у 126 балаў і ўзяў верх у дзвюх наступных партыях, скончыўшы паядынак з лікам 4:3 на сваю карысць. У вырашальным паядынку спаборніцтва Марк не пакінуў шанцаў свайму апаненту Марку Дэвісу, разграміўшы яго з лікам 4:0 і выйграўшы свой шосты прафесійны і другі турнір нізкарэйтынгавага ўзроўню[215][216]. Ужо праз тыдзень Сэлбі гуляў на другім рэйтынгавым турніры сезона Шанхай Мастэрс і перамог у першым матчы аднаго з самых узроставых прафесіяналаў Найджэла Бонда з лікам 5:3[217]. У другім паядынку спаборніцтва ён разграміў Джэймі Коўпа з лікам 5:0, зрабіўшы тры паўсоценныя серыі, адна з якіх перавысіла 100 ачкоў, выйшаўшы ў чвэрцьфінал на іншага прадстаўніка топ-8 Шона Мёрфі[218]. Чэмпіён свету 2005 года быў больш паспяховым у першай палове матча і ішоў наперадзе з лікам 3:1 і 4:2, аднак Сэлбі выйграў дзве наступныя партыі і выканаў соценны брэйк у вырашальным фрэйме, у чацвёрты раз у кар'еры выйшаўшы ў паўфінальную стадыю шанхайскага спаборніцтва[219]. На гэты раз ён прайшоў стадыю 1/2 фіналу, разграміўшы Марка Кінга з лікам 6:0 і выйшаў у свой шосты рэйтынгавы фінал у кар'еры і трэці ў 2011 годзе, дзе гуляў супраць лідара сусветнага рэйтынгу Марка Уільямса[220]. Сэлбі дамінаваў у першай палове матча і зрабіў лік 5:4 пасля першай сесіі[221], а ў другой ішоў наперадзе з лікам 7:5, аднак яго апанент здолеў выйграць чатыры партыі запар і павясці ў ліку 9:7, пасля чаго англічанін узяў тры фрэймы ў напружанай канцоўцы і пакінуў за сабой фінальны матч, атрымаўшы свой другі рэйтынгавы тытул (пасля адкрытага чэмпіянату Уэльса 2008 года). Гэтая перамога таксама прынесла яму першае месца ў сусветным рэйтынгу ўпершыню ў прафесійнай кар'еры, з якога ён выцесніў Марка Уільямса. Такім чынам, Сэлбі стаў дзявятым лідарам рэйтынгу ў гісторыі снукера і першым, каму гэта ўдалося без перамогі на чэмпіянаце свету[213].
На наступным тыдні пасля перамогі Марк Сэлбі гуляў на запрашальным турніры ў Бразіліі з удзелам такіх прафесійных снукерыстаў, як Шон Мёрфі, Пітэр Эбдан і Джэймі Коўп, і мясцовых гульцоў. У першым матчы ён абыграў Сцюарта Бінэма ў вырашальным фрэйме (4:3)[222], а ў другім раўндзе саступіў Пітэру Эбдану з лікам 3:4, не паказаўшы сваёй лепшай гульні[223]. Няўдала Сэлбі выступіў і на двух наступных, пятым і сёмым (на шостым этапе ў Варшаве Сэлбі не ўдзельнічаў), турнірах PTC у Шэфілдзе і Глостэры, прайграўшы Роберту Мілкінсу ў 1/64 фіналу (2:4)[224] і Эндзі Хіксу ў 1/32 фіналу (0:4)[225] адпаведна. На восьмым этапе PTC у ірландскім горадзе Кіларні Марк упэўнена перайграў Альфрэда Бёрдэна (4:1), Грэма Дота (4:0), Джымі Робертсана (4:3) і Бары Хокінса (4:1), выйшаўшы ў 1/4 фіналу на Сцюарта Бінэма. Праціўнік ішоў наперадзе з лікам 2:0 і 3:2, аднак Сэлбі атрымаў перамогу ў паядынку з лікам 4:3, зрабіўшы дзве соценныя серыі, але ў паўфінале не здолеў навязаць барацьбу фіналісту чэмпіянату свету Джаду Трампу, саступіўшы з лікам 1:4[226]. На адкрытым чэмпіянаце Антверпена ў Бельгіі, які стаў дзявятым турнірам нізкарэйтынгавай серыі, і на дзясятым этапе PTC у Шэфілдзе Марк Сэлбі прайграў на стадыі 1/16 фіналу Эндзі Хіксу (1:4)[227] і Майклу Холту (3:4)[228] адпаведна. На чэмпіянаце Вялікабрытаніі Марк разграміў Раяна Дэя ў першым раўндзе з лікам 6:0, не дазволіўшы апаненту набраць нават 60 балаў за ўвесь матч[229], аднак у другім паядынку ён саступіў Марку Фу з Ганконга з лікам 3:6, у другі раз запар вылецеўшы на стадыі 1/8 фіналу гэтага спаборніцтва[230].
На адзінаццатым этапе PTC і апошнім турніры 2011 года Марк пачаў выступ з трох разгромаў Дэніэла Уэлса, Мэцью Дэя і другога нумара рэйтынгу Марка Уільямса (усе з лікам 4:0), але ў 1/8 фіналу нечакана быў усухую пераможаны Грэмам Дотам з лікам 4:0[231]. На Мастэрс, самым прэстыжным з запрашальных турніраў, Сэлбі гуляў супраць Стывена Лі ў стартавым матчы і вёў з лікам 4:0 і 5:1, зрабіўшы соценную серыю ў 110 балаў, але яго апанент перахапіў ініцыятыву і выйграў тры наступныя партыі, пасля чаго паўсоценны брэйк дапамог Марку выйграць дзясяты фрэйм і матч з лікам 6:4[232]. Але ўжо ў чвэрцьфінале двухразовы пераможца спаборніцтва саступіў Шону Мёрфі з лікам 2:6 і пакінуў турнір[233]. На аднафрэймавым запрашальным спаборніцтве Shoot-Out з прызавым фондам у £130,000 Марк Сэлбі выйграў у Джо Пэры ў першым раўндзе, выканаўшы соценную серыю, аднак у другім паядынку саступіў валійцу Дамініку Дэйлу[234]. На наступным рэйтынгавым турніры, German Masters, снукерыст з Лестэра разграміў кітайца Лю Суна ў першым паядынку з лікам 5:0[235], пасля чаго перайграў Грэма Дота з лікам 5:3[236], але ў чвэрцьфінале зноў прайграў Шону Мёрфі з лікам 3:5[237]. На турніры Championship League Марк некалькі разоў быў блізкі да выхаду ў групу пераможцаў. У пачатку года ў паўфінале першай групы ён прайграў Джаду Трампу з лікам 1:3[238], пасля чаго дайшоў да фіналу другой групы, але быў пераможаны Шонам Мёрфі з лікам 3:0[239]. У розыгрышах трэцяй і чацвёртай груп турніру Марк зноў даходзіў да фіналаў, але прайграваў Нілу Робертсану (2:3)[240] і Марку Дэвісу (1:3)[241] адпаведна. У пятай групе ён прайграў чатыры з шасці паядынкаў групавога этапу і вылецеў з турніру, так і не дамогшыся выхаду ў фінальны раўнд запрашальнага спаборніцтва[242].
«Я не здаюся, пакуль не забіты апошні шар, але варта адзначыць выдатную гульню Дзіна. Добры тыдзень, я зноў здабыў гульнявую форму, і калі буду шмат працаваць, то змагу выйграць яшчэ адзін тытул у гэтым сезоне». —Марк Сэлбі пасля паразы ў фінале адкрытага чэмпіянату Уэльса[243].
|
Наступным рэйтынгавым турнірам быў адкрыты чэмпіянат Уэльса, у чатырох папярэдніх розыгрышах якога Сэлбі даходзіў мінімум да чвэрцьфінальнай стадыі. У першым раўндзе супраць 24-гадовага Сэма Бэйрда, які не ўваходзіў у топ-64, Марк гуляў непераканаўча і прайграваў з лікам 2:3, аднак здолеў выдрапаць перамогу з лікам 4:3, праявіўшы свае валявыя якасці[244]. У матчы другога раўнда супраць 12-га сеянага Мартына Гоўлда лідар сусветнага рэйтынгу атрымаў упэўненую перамогу (4:1)[245], а ў чвэрцьфінальным матчы перайграў шатландца Стывена Магуайра, выйграўшы два фрэймы пры ліку 3:3 і ўзяўшы рэванш за паразу ў леташнім паўфінале валійскага турніру[246]. У 1/2 фіналу чэмпіянату Сэлбі гуляў супраць Роні О’Салівана, які знаходзіўся на мяжы вылету з топ-16 упершыню за многія гады, аднак дэманстраваў упэўненую гульню на турніры. Праціўнікі абмяняліся фрэймамі ў першай сесіі, зрабіўшы лік 2:2, пасля чаго Марк выдрапаў пятую партыю на каляровых шарах і не пакінуў О'Салівану шанцаў у наступных партыях, скончыўшы паядынак перамогай з лікам 6:2[247]. У фінальным матчы супраць Дзіна Цзюньхуэя Сэлбі сутыкнуўся з дамінаваннем апанента, які на працягу амаль усёй гульні вёў у ліку і перайграў англічаніна з лікам 9:6, аднак Марк аформіў тры соценныя серыі, уключаючы найвышэйшы брэйк спаборніцтва ў 145 балаў[243]. Наступным турнірам стаў World Open, які з гэтага года праводзіўся ў кітайскім горадзе Хайкоу. У першым матчы супраць уладальніка ўайлдкард Лу Ніна Марк Сэлбі саступаў у ліку 2:3, аднак выйграў тры наступныя партыі і здабыў перамогу ў паядынку[248], пасля чаго такім жа чынам падзеі развіваліся і ў яго гульні супраць Майкла Холта, якога ён таксама перайграў з лікам 5:3 і выйшаў у чвэрцьфінал[249]. У 1/4 фіналу Сэлбі ў чарговы раз у гэтым годзе сутыкнуўся з Шонам Мёрфі і ў гэтым матчы разграміў апанента з лікам 5:0, дайшоўшы да трэцяга рэйтынгавага паўфіналу ў сезоне і другога запар[250]. У паўфінальным матчы супраць Марка Алена з Паўночнай Ірландыі Сэлбі выдатна правёў першую палову паядынку, выканаў два соценныя брэйкі, ішоў наперадзе з лікам 3:1 і 5:2 і яму заставалася выйграць усяго адзін фрэйм да выхаду ў фінал, аднак яго апанент здзейсніў гераічны камбэк, пакінуўшы за сабой чатыры наступныя партыі з чатырма пераможнымі серыямі за 70 балаў, і выйграў матч з лікам 6:5[251].
«Дзесяць дзён таму, здавалася, што я наогул не прыеду на турнір, так што я проста рады гуляць і рабіць усё, што ў маіх сілах. Вельмі непрыемная сітуацыя, але лепш бы гэта здарылася са мной у пачатку сезону». «Звычайна я еду на турнір з думкамі пра перамогу, але на гэты раз было па-іншаму, я ведаў, што будзе вельмі цяжка. Я праходжу курс лячэння ў спартыўнага фізіятэрапеўта, таму павінен зрабіць паўзу ў трэніроўках і крыху адпачыць. Спадзяюся аднавіцца да пачатку наступнага сезона». —Марк Сэлбі пасля паразы ў першым раўндзе чэмпіянату свету[252].
|
Дзякуючы перамозе на адным з турніраў PTC і паўфіналу іншага, Марк Сэлбі заняў пятае месца ў выніковым рэйтынгу серыі і атрымаў права прымаць удзел у гранд-фінале з 1/8 фіналу[253]. У першым матчы ён узяў рэванш у Дзіна Цзюньхуэя за паразу ў фінале адкрытага чэмпіянату Уэльса, перайграўшы апанента з лікам 4:1[254], але ўжо ў чвэрцьфінале не здолеў навязаць барацьбу Стывену Лі і не ўзяў ніводнай партыі, саступіўшы з лікам 0:4[255]. На наступным турніры, адкрытым чэмпіянаце Кітая, Сэлбі гуляў у першым раўндзе супраць мясцовага снукерыста Лі Хана і не прайграў ніводнага фрэйма, скончыўшы паядынак з лікам 5:0. Пры гэтым, у матчы ён аформіў серыю ў 139 ачкоў, якая стала 55-й у сезоне і дзякуючы якой Марк павялічыў свой жа сусветны рэкорд па колькасці сэнчуры-брэйкаў за адзін сезон, усталяваны ім у мінулым сезоне[256]. У наступным матчы ён зноў павінен быў гуляць супраць Дзіна Цзюньхуэя, але быў вымушаны адмовіцца ад гульні ў сувязі з траўмай шыі. Яго адмова таксама была мерай засцярогі перад будучым чэмпіянатам свету[257]. Тым не менш, у матчы першага раўнда сусветнага першынства супраць Бары Хокінса, які не ўваходзіў у топ-20 снукерыстаў свету, Сэлбі быў не ў стане паказаць лепшую гульню і быў разгромлены з лікам 3:10[252]. Нягледзячы на сумны канец сезона, Сэлбі забяспечыў сабе першую пазіцыю ў рэйтынгу на пачатак наступнага сезону пасля вылету Джада Трампа ў другім раўндзе сусветнага першынства[258].
|
|
|
2012/2013: Два тытулы Трайной кароны
правіцьПершым рэйтынгавым турнірам наступнага сезона стаў Усі Класік, які да гэтага меў статус запрашальнага. У першым раўндзе Марк Сэлбі ўзяў своеасаблівы рэванш у Бары Хокінса, упэўнена перайграўшы яго з лікам 5:2[261], пасля чаго разграміў Джэймі Коўпа з лікам 5:0 у другім матчы[262]. У чвэрцьфінальным паядынку супраць Сцюарта Бінэма Сэлбі, які атрымаў перамогу на папярэднім турніры серыі PTC у Кітаі[263], сутыкнуўся з дамінаваннем апанента і саступаў з лікам 2:4, пасля чаго здолеў зраўняць лік, але саступіў месца ў паўфінале спаборніцтва у вырашальнай партыі — 4:5[264]. На наступным тыдні Марк гуляў на чэмпіянаце свету з шасцю чырвонымі шарамі ў Бангкоку. Ён паспяхова выйшаў з групы, выйграўшы ўсе пяць паядынкаў і аддаўшы праціўнікам толькі 7 партый[265], пасля чаго перамог Кена Доэрці (6:5) і Грэма Дота (6:3) у плэй-оф, але ў чвэрцьфінале быў пераможаны другім нумарам рэйтынгу Джадам Трампам з лікам 7:5 і скончыў выступ на турніры[266]. Праз некалькі дзён Сэлбі гуляў на адкрытым чэмпіянаце Аўстраліі і нечакана пацярпеў паразу ў першым жа матчы супраць 36-гадовага Джэймі Бёрнэта, які не ўваходзіў у топ-32 рэйтынгу, з лікам 3:5[267]. На двух першых брытанскіх турнірах PTC Марк прайграў ветэранам 45-гадоваму Дэйву Харальду ў 1/16 фіналу[268] і 46-гадоваму Найджэлу Бонду ў 1/32 фіналу (абодвум з лікам 2:4) адпаведна[269].
Першым этапам еўрапейскага туру PTC стаў Пол Хантэр Класік, на якім Марк Сэлбі ўдзельнічаў у якасці дзеючага чэмпіёна. Ён упэўнена перайграў Шона О'Салівана і Джэрарда Грына (абодвух з лікам 4:0) у першых матчах, пасля чаго саступаў з лікам 2:3, але выдрапаў перамогу ў вырашальным фрэйме ў матчы супраць леташняга фіналіста Марка Дэвіса. У 1/8 фіналу ён быў мацней за Робі Уільямса (4:3), у чвэрцьфінале разграміў Кена Доэрці (4:0), пасля чаго выйграў у Панкая Адвані з Індыі ў 1/2 фіналу (4:2) і з лікам 4:1 перамог 42-гадовага Джо Свэйла, які вылецеў з мэйн-туру ў мінулым сезоне і выступаў у якасці аматара, у фінальнай гульні, у другі раз стаўшы пераможцам спаборніцтва ў Фюрце і выйграўшы свой трэці нізкарэйтынгавы турнір у кар'еры[270].
У пачатку верасня Сэлбі гуляў першы матч прэм'ер-лігі супраць Ніла Робертсана і саступіў з буйным лікам 1:5[271]. Пасля гэтай няўдачы ён выступаў на трэцім этапе PTC у Глостэры і перамог Ліама Хайфілда і Джэймса Уатану (абодвух з лікам 4:2), аднак саступіў у 1/16 фіналу Дамініку Дэйлу з лікам 2:4[272]. Крыху больш, чым праз тыдзень, снукерыст з Лестэра абараняў тытул турніру Шанхай Мастэрс і сенсацыйна быў разгромлены Джэймі Коўпам у першым раўндзе з лікам 5:1, саступіўшы ў стартавым матчы другога рэйтынгавага спаборніцтва запар[273]. На наступным еўрапейскім турніры PTC у Гдыні Марк Сэлбі перамог Фергала О'Браена (4:0) у матчы 1/16 фіналу[заўв 4], але ў 1/8 фіналу саступіў Дзіну Цзюньхуэю з лікам 1:4 і пакінуў Польшчу[274]. Праз тыдзень Марк зноў сышоўся з Дзінам — у матчы прэм'ер-лігі — і перамога зноў дасталася кітайскаму снукерысту з лікам 4:2[275].
Праз тыдзень Сэлбі гуляў на наступным турніры PTC у Антверпене, дзе паспяхова прайшоў першыя раўнды, перайграўшы Джурыяна Хэўсдэнса (4:0), Марка Дэвіса (4:1) і Раяна Дэя (4:0). У 1/8 фіналу Марк гуляў супраць 41-гадовага Пола Дэвісана, які не ўваходзіў у топ-64, і быў у кроку ад паразы, саступаючы з лікам 2:3, але здолеў выйграць дзве апошнія партыі і скончыць матч з лікам 4:3 на сваю карысць. У наступных матчах лідар сусветнага рэйтынгу разграміў Марку Фу і Алістэра Картэра (абодвух з лікам 4:0), выйшаўшы ў фінал спаборніцтва на Марка Алена, але снукерыст з Паўночнай Ірландыі не пакінуў шанцаў апаненту, выканаўшы тры соценныя серыі і выйграўшы паядынак з лікам 4:1[276]. Праз некалькі дзён Сэлбі гуляў трэці паядынак прэм'ер-лігі супраць Сцюарта Бінэма, які знаходзіўся ў выдатнай форме ў той дзень, і пацярпеў разгром з лікам 0:6, страціўшы шанцы на выхад з групы турніру[277]. На новым рэйтынгавым турніры ў Кітаі, International Championship, які стаў адным з самых буйных снукерных спаборніцтваў паводле прызавых грошай, Марк перайграў Алістэра Картэра ў першым матчы (6:3)[278], аднак саступіў Рыкі Уолдэну ў 1/8 фіналу (3:6)[279], беспаспяхова пакінуўшы чацвёрты рэйтынгавы турнір сезона і страціўшы лідарства ў рэйтынгу ўпершыню з верасня 2011 года, якое заняў пераможца International Championship Джад Трамп[280]. У апошнім матчы прэм'ер-лігі Сэлбі пацярпеў чацвёртую паразу, саступіўшы Шону Мёрфі з лікам 1:5 і скончыўшы спаблорніцтва без перамог[281]. На наступным этапе PTC у Глостэры Марк Сэлбі перамог Энтані Мак-Гіла (4:1), Альфрэда Бёрдэна (4:0) і Чэня Чжэ з Кітая (4:0) у першых раўндах, а ў матчы 1/8 фіналу супраць Тоні Дрэгі саступаў з лікам 0:2 і 2:3, аднак перахапіў ініцыятыву і выйграў дзве апошнія партыі, скончыўшы матч з лікам 4:3 на сваю карысць і выйшаўшы ў чвэрцьфінал на Энтані Хэмілтана. 41-гадовы снукерыст, які не ўваходзіў у топ-32 рэйтынгу, выйшаў наперад з лікам 2:0 у пачатку паядынку, а Марк пакінуў за сабой тры наступныя партыі, зрабіўшы лік 3:2, але не здолеў утрымаць націск і прайграў два наступныя фрэймы, вылецеўшы з турніру[282]. Праз некалькі дзён ён саступіў у 1/16 фіналу наступнга турніру еўрапейскага туру, адкрытага чэмпіянату Балгарыі, 21-гадоваму Джэку Лісоўскі з лікам 3:4, вёўшы ў ходзе паядынку 3:1 і прайграўшы тры партыі запар[283].
«Ганаруся гэтай перамогай, асаблівы момант. Крыху расчараваны гульнёй, але перамога ёсць перамога. На працягу ўсяго турніру я добра гуляў толькі ў некалькіх фрэймах і вось зараз выйграў тытул, крыху дзіўна, не знаходзіце?». «Спадзяюся, з шыяй будзе ўсё ў парадку, я сумняваўся пасля таго, што здарылася, але заўсёды верыў, што змагу зноў добра гуляць на турнірах. На нейкі момант знікла ўпэўненасць, і мне ўсё яшчэ патрэбен час, каб вярнуць яе назад. Я люблю снукер, і было крыўдна сядзець дома і глядзець, як іншыя гульцы выйграюць турніры». —Марк Сэлбі пасля перамогі на чэмпіянаце Вялікабрытаніі[284].
|
На першым турніры Трайной кароны ў сезоне, чэмпіянаце Вялікабрытаніі, які праходзіў у пачатку снежня, Сэлбі перайграў 21-гадовага валійца Майкла Уайта ў першым матчы з лікам 6:3[285]. У 1/8 фіналу ён сустракаўся з іншым прадстаўніком Уэльса Раянам Дэем і дазволіў апаненту выйсці наперад з лікам 3:0, але ўзяў верх у пяці партыях запар, пасля чаго давёў паядынак да перамогі з лікам 6:4, упершыню за тры гады прайшоўшы ў чвэрцьфінал гэтага спаборніцтва[286]. У трэцім паядынку чэмпіянату супраць фіналіста International Championship Ніла Робертсана з Аўстраліі Марк сустрэўся з яшчэ большай небяспекай вылету, саступіўшы ў чатырох стартавых фрэймах, але здзейсніў выдатны камбэк, выйграўшы шэсць ачкоў запар з двума соценнымі брэйкамі, і выйшаў у 1/2 фіналу другога самага прэстыжнага рэйтынгавага турніру ўпершыню з 2008 года[287]. У паядынку 1/2 фіналу супраць Марка Дэвіса снукерыст з Лестэра атрымаў упэўненую перамогу з лікам 9:4 і выйшаў у фінал чэмпіянату Вялікабрытаніі на Шона Мёрфі, стаўшы снукерыстам, які даходзіў да фіналаў усіх турніраў Трайной кароны[288]. У фінальным матчы Мёрфі больш паспяхова гуляў у першай сесіі, але лік да перапынку быў 4:4[289], а пры ліку 6:6 Марк Сэлбі пакінуў за сабой чатыры партыі запар і з лікам 10:6 выйграў свой дзявяты прафесійны і трэці рэйтынгавы турнір, а таксама стаў дванаццатым снукерыстам у гісторыі, якія выйгравалі чэмпіянат Вялікабрытаніі і Мастэрс[284]. У выніку буйнай перамогі Сэлбі вярнуў сабе лідарства ў сусветным рэйтынгу, абышоўшы Трампа[290].
«Я выйграў чэмпіянат Вялікабрытаніі і ўсе казалі, што я выгрыз гэтую перамогу, прыехаўшы сюды, мне таксама прыйшлося пазмагацца ў стартавых матчах, але я рады, што добра згуляў у вялікім фінале. Прыемна згуляць добра для разнастайнасці, прычым зрабіць гэта на вялікай арэне Мастэрс. Відавочна, я маю шанцы выйграць «Трайную карону», і, вядома, я буду рабіць усё для гэтага». «Проста неверагодна. Некалькі месяцаў назад у мяне была траўма шыі, і я не ведаў, калі зноў выйду да стала. А зараз я выйграў чэмпіянат Вялікабрытаніі і Мастэрс. Дзякуй маёй выдатнай камандзе, якая дапамагла мне справіцца з усімі цяжкасцямі». —Марк Сэлбі пасля перамогі на Мастэрс[291].
|
На шостым турніры еўрапейскага тура ў Фюрстэнфельдбруку ў пачатку студзеня 2013 года, які быў апошнім турнірам серыі PTC у тым сезоне, Сэлбі перамог Кайрэна Уілсана ў матчы 1/16 фіналу (4:1)[заўв 5], пасля чаго не менш упэўнена перайграў Марка Кінга і 19-гадовага тайца Танавата Тырапонгпайбуна ў чвэрцьфінале (абодвух з лікам 4:0). У паўфінальным матчы ён быў мацней за кітайца Цяня Пэнфэя (4:2), а ў напружаным фінальным паядынку супраць Грэма Дота Марк саступаў з лікам 2:3, аднак выйграў дзве партыі запар і стаў пераможцам спаборніцтва з лікам 4:3, выйграўшы другі ў сезоне і чацвёрты ў кар'еры нізкарэйтынгавы тытул. Такім чынам, ён заняў першы радок у еўрапейскім рэйтынгу серыі PTC і забяспечыў сабе месца ў выніковым турніры[292]. На турніры Мастэрс у сярэдзіне студзеня Сэлбі сутыкнуўся з непрыемнасцямі ўжо ў першым матчы, дазволіўшы Сцюарту Бінэму выйсці наперад з лікам 5:1, але сумеў пераламіць ход паядынку і выйграў пяць фрэймаў запар, выйшаўшы ў чвэрцьфінал з лікам 6:5[293]. У наступным матчы супраць Марка Уільямса двухразовы пераможца гэтага турніру дамінаваў і выйграў з лікам 6:1, выйшаўшы ў 1/2 фіналу на Грэма Дота[294]. У другім матчы супраць шатландца за месяц пасля складанага фінальнага паядынку на апошнім нізкарэйтынгавым турніры Сэлбі сутыкнуўся з ціскам апанента і дазволіў Доту выйсці наперад з лікам 4:1, але ўзяў верх у трох партыях запар і здолеў зраўняць лік, пасля чаго праціўнік Марка зноў выйшаў наперад, але лідар рэйтынгу цалкам дамінаваў у двух наступных фрэймах і з лікам 6:5 здабыў перамогу ў матчы, які доўжыўся больш за чатыры з паловай гадзіны, і ў чацвёрты раз у кар'еры і ў першы раз за тры гады выйшаў у фінал лонданскага запрашальнага спаборніцтва[295]. У фінальным паядынку супраць леташняга пераможцы Ніла Робертсана Сэлбі адразу захапіў ініцыятыву і вёў з лікам 3:0 і 5:2, скончыўшы першую сесію з лікам 5:3 на сваю карысць[296]. У другой сесіі ён зноў выйграў тры стартавыя партыі, зрабіўшы лік 8:3, пасля чаго аўстралійскі снукерыст зрабіў спробу камбэка, пакінуўшы за сабой тры наступныя фрэймы, але Марк не дазволіў апаненту перахапіць ініцыятыву і пакінуў за сабой 15-ы і 16-ы фрэймы, скончыўшы матч з лікам 10:6 на сваю карысць. Такім чынам, Марк выйграў свой адзінаццаты прафесійны турнір і трэці тытул Мастэрс, а таксама стаў першым, каму ўдалося выйграць чэмпіянат Вялікабрытаніі і Мастэрс у адным сезоне з сезона 2002/2003, калі Марк Уільямс выйграў усе турніры Трайной кароны, і меў магчымасць паўтарыць гэтае дасягненне. Апроч таго, Марк Сэлбі выйграў трэці турнір запар, у якіх удзельнічаў, і давёў сваю бяспройгрышную серыю, якая пачалася 26 лістапада, да 17 выйграных матчаў[291].
Ужо на наступны дзень Сэлбі гуляў на турніры Championship League, выйшаўшы ў паўфінал трэцяй групы з чатырма перамогамі, дзе саступіў Джаду Трампу (1:3)[297], але ў чацвёртай групе атрымаў толькі дзве перамогі і пакінуў турнір, страціўшы шанцы на трапленне ў групу пераможцаў[298]. На гэтым жа тыдні ён прымаў удзел на аднафрэймавым турніры Shoot-Out, перайграўшы ў першым матчы Кена Доэрці з серыяй у 125 балаў, якая стала адзіным сэнчуры-брэйкам на спаборніцтве, але ўжо ў другім раўндзе саступіў 47-гадоваму Найджэлу Бонду[299]. Ужо праз некалькі дзён Марк гуляў на наступным рэйтынгавым турніры German Masters у Берліне, дзе ў кваліфікацыйным матчы перамог тайца Цепчаю Ун-Нуха з лікам 5:2[заўв 6][300]. У першым раўндзе асноўнай стадыі ён упэўнена перамог Джо Пэры (5:2)[301], а ў 1/8 фіналу перайграў Дзіна Цзюньухэя з лікам 5:3[302]. У чвэрцьфінальнай стадыі Сэлбі сустрэўся з Бары Хокінсам, які перайграў яго ў першым раўндзе апошняга чэмпіянату свету, і быў разгромлены з лікам 1:5, што спыніла яго пераможную серыю на буйных турнірах[303]. У кваліфікацыі да адкрытага чэмпіянату Уэльса Марк Сэлбі з выдатнай выніковасцю (99%) і брэйкам у 144 ачкі перайграў 55-гадовага Стыва Дэвіса (4:0)[заўв 7][304], але ўжо ў першым матчы асноўнай стадыі быў пераможаны Джо Пэры з лікам 4:0, набраўшы толькі 54 ачкі за матч[305], пасля чаго зноў саступіў першае месца ў рэйтынгу Джаду Трампу[306]. На турніры World Open у Кітаі Марк упэўнена перайграў мясцовага ўладальніка ўайлдкард у першым матчы Лю Хаацяня (5:0)[307] і зноў сустрэўся з Бары Хокінсам у 1/8 фіналу, у гэты раз атрымаўшы пераканаўчую перамогу з лікам 5:1[308]. У чвэрцьфінальным паядынку супраць Ніла Робертсана Сэлбі выйшаў наперад з лікам 3:2, але прайграў тры партыі запар і пакінуў турнір, саступіўшы аўстралійцу з лікам 3:5[309]. У гранд-фінале серыі PTC, які праходзіў у сярэдзіне сакавіка ў Ірландыі, Марк у першым жа раўндзе быў пераможаны Джэкам Лісоўскі з лікам 4:3, у другі раз у сезоне саступіўшы гэтаму маладому англічаніну[310].
На адкрытым чэмпіянаце Кітая ў канцы сакавіка 2013 года, які быў апошнім турнірам перад чэмпіянатам свету, Марк Сэлбі выдатна правёў матч першага раўнда супраць Марка Кінга, перайграўшы яго з лікам 5:1 з пяцю серыямі за 80 ачкоў (з іх тры былі соценнымі). У трэцім фрэйме паядынку Сэлбі ішоў на максімальны брэйк і меў магчымасць выканаць другую серыю ў 147 балаў у кар'еры, але, забіўшы 15 чырвоных і 15 чорных шароў, а таксама пяць каляровых, памыліўся на апошнім чорным шары пры наборы ў 140 балаў, стаўшы чацвёртым снукерыстам у гісторыі, які спыніўся на апошнім шары пры спробе зрабіць максімум[311]. Пасля гэтага ён упэўнена перайграў Рыкі Уолдэна (5:2)[312] і Марка Уільямса ў чвэрцьфінальным паядынку (5:1)[313], а ў паўфінале перамог Шона Мёрфі з лікам 6:2, патрапіўшы ў фінал турніру ў другі раз за тры гады[314]. У фінальным паядынку Сэлбі ў чарговы раз перасёкся з Нілам Робертсанам і не здолеў навязаць барацьбу апаненту, саступіўшы шэсць фрэймаў запар і скончыўшы першую сесію з адставаннем у ліку 1:6. У пачатку вячэрняй сесіі Марк узяў ініцыятыву і выйграў тры першыя партыі, скараціўшы адставанне да двух ачкоў, але Робертсан адказаў перамогамі ў трох наступных фрэймах і зрабіў лік 9:4. Сэлбі паспрабаваў здзейсніць камбэк, але выйграў толькі дзве партыі, саступіўшы паядынак з лікам 6:10[315]. У выніку траплення ў фінал рэйтынгавага турніру Марк зноў вярнуўся на першы радок у сусветным рэйтынгу[316] і, такім чынам, адпраўляўся на чэмпіянат свету ў Крусібл у рангу лідара і другога сеянага пасля леташняга пераможцы Роні О’Салівана, а таксама адным з фаварытаў. У першым раўндзе ён гуляў супраць 45-га нумара рэйтынгу Мэцью Сэлта і атрымаў значную перавагу з самага пачатку паядынку, павёўшы 5:0 і скончыўшы першую палову з лікам 6:3 на сваю карысць, а ў другой сесіі саступіў у першым фрэйме, аднак выйграў чатыры партыі запар пры ліку 6:4 і выйшаў у наступны раўнд на Бары Хокінса, які перамог яго на леташнім спаборніцтве[317]. Сэлбі ішоў наперадзе з лікам 4:2 і скончыў першую сесію з лікам 5:3 на сваю карысць[318], а ў другой частцы паядынку апаненты гулялі роўна і скончылі яе пры ліку 9:7 на карысць Марка[319]. У пачатку заключнай сесіі матча Хокінс выйграў дзве партыі і зраўняў лік, пасля чаго Марк зноў выйшаў наперад, аднак не справіўся з ціскам праціўніка ў канцоўцы паядынку і прайграў чатыры фрэймы запар і матч з лікам 10:13, у другі раз запар саступіўшы раней за чвэрцьфінальную стадыю[320]. Тым не менш, паводле вынікаў сезона Сэлбі пакінуў за сабой першы радок у рэйтынгу, а за ім ушчыльную размясціліся Ніл Робертсан і Джад Трамп[321]. На штогадовай снукернай цырымоніі ўзнагароджання, якая праходзіць пасля кожнага сезона з 2011 года, Марк Сэлбі аднаасобна быў названы снукерыстам года паводле версіі World Snooker, а таксама паводле меркаванняў журналістаў і фанатаў[322].
|
|
|
2013/2014: Чэмпіён свету
правіцьСезон 2013/2014 Марк Сэлбі пачаў з кваліфікацыі да першага рэйтынгавага турніру сезона Усі Класік, дзе нечакана саступіў Эндру Пэджэту з лікам 3:5 і не патрапіў на спаборніцтва[326]. Першым турнірам, у якім удзельнічаў Сэлбі, ужо страціўшы першы нумар у рэйтынгу пасля таго, як Ніл Робертсан дайшоў да фіналу нізкарэйтынгавага турніру ў Балгарыі, стаў першы этап азіяцкага тура PTC у кітайскім Ісіне. У першых матчах ён упэўнена перайграў кітайскіх аматараў Е Шаацзюня і Лі Юаня, а ў 1/16 фіналу Найджэла Бонда (усіх з лікам 4:0). У наступным раўндзе Марк у вырашальнай партыі перамог Мэцью Сэлта (4:3), а ў чвэрцьфінале і паўфінале разграміў Лю Чуана і Скота Дональдсана (абодвух з лікам 4:0), але ў фінальным паядынку не здолеў зламаць ціск Джо Пэры, які перайграў яго з лікам 4:1 і выйграў першы тытул спаборніцтва з рэйтынгавымі ачкамі за сваю 22-гадовую кар'еру[327]. На рэйтынгавым адкрытым чэмпіянаце Аўстраліі ў сярэдзіне ліпеня Марк гуляў у першым матчы супраць Яна Бэрнса, які знаходзіўся за межамі топ-64 рэйтынгу, і саступіў першыя тры фрэймы, але зраўняў лік, пасля чаго выдрапаў перамогу з лікам 5:4 і выйшаў у 1/8 фіналу турніру[328]. У другім раўндзе ён перайграў Чжана Аньду (5:1)[329], а ў чвэрцьфінале супраць 40-гадовага Марка Дэвіса выйграў тры стартавыя партыі, пасля чаго дазволіў апаненту зраўняць лік, аднак пакінуў за сабой канцоўку матча і з лікам 5:3 стаў паўфіналістам спаборніцтва[330]. У матчы 1/2 фіналу супраць новага лідара рэйтынгу і пераможцы Усі Класік Ніла Робертсана Сэлбі ішоў наперадзе ў пачатку паядынку з лікам 2:1 і 3:2, але прайграў чатыры фрэймы запар і з лікам 3:6 саступіў апаненту месца ў фінале[331]. На наступным турніры PTC у Ротэрдаме Сэлбі перайграў Скота Дональдсана (4:1), Дэніэла Уорда (4:0), Джона Эстлі (4:2) і Джымі Робертсана (4:0) для выхаду ў чвэрцьфінальную стадыю. У пятым матчы ён перамог Мартына Гоўлда ў вырашальнай партыі (4:3), пасля чаго ў паўфінале саступаў Дэвіду Гілберту з лікам 0:2, але выдрапаў перамогу з лікам 4:3 і выйшаў у другі нізкарэйтынгавы фінал у сезоне. У вырашальным паядынку спаборніцтва супраць валійца Марка Уільямса Сэлбі ішоў наперадзе з лікам 2:1, але апанент больш паспяхова правёў другую частку матча і здабыў перамог ў сёмым фрэйме (4:3)[332].
У наступным месяцы Марк гуляў на наступным турніры PTC у Данкастэры і саступіў у першым жа матчы аўстралійцу Віні Калабрэзэ з лікам 2:4[333]. Праз два тыдні Сэлбі дамогся большага поспеху на Пол Хантэр Класік у Германіі, пераможцам якога да гэтага станавіўся два гады запар. Ён перамог кітайца Цяня Пэнфэя (4:2) і Рода Лоўлера (4:1) у першых двух паядынках. У гульне 1/16 фіналу супраць Мартына О'Донэла, які займаў 88-ы радок у рэйтынгу, Сэлбі саступаў з лікам 1:3, але здолеў выйграць тры партыі запар і прайсці ў наступны раўнд. У апошні дзень турніру ён быў мацней за Адыт'ю Мехту з Індыі (4:1), а таксама перамог Роберта Мілкінса ў чвэрцьфінале (4:2), саступаючы ў паядынку з лікам 1:2. У паўфінальным матчы ён саступіў Роні О’Салівану, які здабыў пяты тытул чэмпіёна свету ў маі, з лікам 2:4, і страціў чэмпіёнскае званне гэтага турніру[334]. На чэмпіянаце свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі ў пачатку верасня Марк Сэлбі выйшаў з групы з другога месца, саступіўшы толькі Эндру Хігінсану ў вырашальнай партыі (4:5). У плэй-оф ён перайграў Стывена Магуайра, Роберта Мілкінса і Марка Уільямса (усіх з лікам 6:4), але ў паўфінальным паядынку сутыкнуўся з дамінаваннем дзеючага чэмпіёна турніру Марка Дэвіса і саступіў з лікам 4:7[335]. На наступным тыдні ён выступаў на трэцім рэйтынгавым спаборніцтве сезона Шанхай Мастэрс, перайграўшы аматара Ліня Шуая ў першым матчы з лікам 5:2[336]. У наступным раўндзе ён прайграваў Роберту Мілкінсу з лікам 2:4, аднак здолеў выйграць тры апошнія фрэймы, атрымаўшы перамогу ў паядынку на апошнім чорным шары[337]. У чвэрцьфінальным матчы супраць Бары Хокінса Марк ішоў наперадзе з лікам 3:1 і 4:2, аднак Хокінс перахапіў ініцыятыву ў гульне і здзейсніў камбэк, выйграўшы тры наступныя фрэймы і скончыўшы матч з лікам 5:4 на сваю карысць[338].
У сярэдзіне кастрычніка Марк Сэлбі выступаў на новаўтвораным рэйтынгавым турніры ў Індыі, кваліфікацыю да якога прайшоў яшчэ ў жніўні[заўв 8]. У першым матчы ён перамог індыйскага аматара Дарміндэра Лілі (4:0)[339], але ў наступным раўндзе пацярпеў паразу ад Марка Уільямса з лікам 1:4[340]. Усяго праз тыдзень Сэлбі атрымаў яшчэ адну сакрушальную паразу, саступіўшы ў першым жа раўндзе азіяцкага этапу PTC у Чжэнчжоу аматару Па Жукэ з лікам 3:4[341]. На наступным рэйтынгавым турніры, International Championship, Сэлбі разграміў Джэймі Бёрнэта ў стартавым матчы (6:0)[342], а таксама перамог 43-гадовага Пітэра Лайнса (6:4), саступаючы ў паядынку з лікам 2:3 і 3:4[343], пасля чаго атрымаў упэўненую перамогу над Сцюартам Бінэмам у 1/8 фіналу (6:1)[344]. У напружаным чвэрцьфінальным паядынку супраць Марка Фу з Ганконга англічанін ішоў наперадзе з лікам 4:3 і 5:4, але саступіў у вырашальным фрэйме (5:6), аддаўшы апаненту месца ў паўфінале[345]. На наступным турніры еўрапейскага тура, які праводзіўся ў Глостэры, Марк перамог Зака Сурэці (4:0) і Робі Уільямса (4:3) у першых паядынках, але ўжо ў 1/16 фіналу саступіў Грэму Доту з лікам 2:4[346].
На наступным тыдні Сэлбі гуляў на сёмым еўрапейскім турніры серыі PTC у Антверпене. У першых раўндах ён перайграў Робіна Хала (4:0) і Зака Сурэці (4:2), пасля чаго перамог Джада Трампа ў вырашальным фрэйме (4:3) і выйшаў у 1/8 фіналу. У апошні дзень спаборніцтва Марк адолеў Тоні Дрэгу (4:1), пераможцу трох апошніх рэйтынгавых турніраў Дзіна Цзюньхуэя (4:1) і Джэка Лісоўскі ў паўфінальным паядынку (4:2), у другі раз запар выйшаўшы ў фінал адкрытага чэмпіянату Антверпена. У сваім трэцім нізкарэйтынгавым фінале ў сезоне супраць Роні О’Салівана 30-гадовы снукерыст з Лестэра саступаў з лікам 1:3, але правёў камбэк і выйграў тры фрэймы запар, здабыўшы перамогу ў матчы з лікам 4:3 і выйграўшы свой 12-ы прафесійны і пяты (рэкордны) нізкарэйтынгавы турнір у кар'еры[347][348]. На наступным тыдні пасля сваёй першай перамогі ў сезоне Сэлбі гуляў на запрашальным турніры Champion of Champions з удзелам снукерыстаў, якія выйгравалі прафесійныя турніры за апошні год. У першым раўндзе ён перайграў Шона Мёрфі (4:2), а ў чвэрцьфінальным паядынку саступаў Стывену Магуайру з лікам 2:3, аднак узяў чатыры партыі запар, а з імі і матч — 6:3[349]. У паўфінальным паядынку супраць 38-гадовага Сцюарта Бінэма, які займаў 10-ы радок у рэйтынгу, Сэлбі адразу сутыкнуўся з дамінаваннем праціўніка, але пры ліку 1:4 здолеў выйграць тры фрэймы запар, зраўняўшы лік, пасля чаго Бінэм больш упэўнена правёў канцоўку матча і выйграў яго з лікам 6:4, атрымаўшы пуцёўку ў фінал[350].
«Гэта пачалося нечакана, таму што мы абодва змагаліся за перамогу ў гэтых фрэймах. Я меў ідэальную магчымасць весці брэйк да зялёнага шара, але пасля яго шары былі складанымі. Я не забіў апошні чорны шар у Кітаі ў мінулым сезоне, і гэтая думка сядзела ў маёй галаве, таму я не думаў пра £59,000. Мне ўдалося ўтрымаць сябе ў руках. Я толькі спадзяюся, што Ніл не зробіць заўтра яшчэ адзін максімум, і не адбярэ ў мяне палову грошай». —Марк Сэлбі пасля зробленага максімума ў паўфінале чэмпіянату Вялікабрытаніі[351].
|
На першым турніры Трайной кароны, чэмпіянаце Вялікабрытаніі, з удзелам 128 снукерыстаў Марк у якасці дзеючага чэмпіёна спаборніцтва гуляў супраць аматара Шэйна Кэсла ў першым раўндзе і саступаў з лікам 1:3, але выйграў тры партыі запар, выйшаўшы наперад у паядынку, а пры ліку 4:4 выйграў два апошнія фрэймы і выйшаў у наступны раўнд[352]. У 1/32 фіналу супраць кітайца Цяня Пэнфэя Сэлбі зноў саступіў пачатак матча і саступаў з лікам 1:3, але на гэты раз выйграў пяць наступных партый і з лікам 6:3 прайшоў у наступны раўнд[353]. У 1/16 фіналу Марк упэўнена перайграў Сцюарта Кэрынгтана з лікам 6:0[354], а ў 1/8 фіналу быў мацней за шатландца Грэма Дота, перамогшы яго з лікам 6:2 і ў чацвёрты раз у кар'еры прайшоў у чвэрцьфінальную стадыю другога па значнасці снукернага турніру[355]. У чвэрцьфінальнай стадыі Сэлбі ў чарговы раз гуляў супраць Бары Хокінса, якому прайграў тры з чатырох рэйтынгавых матчаў у 2013 годзе. Яго праціўнік больш упэўнена пачаў паядынак і ішоў наперадзе з лікам 3:1, 4:2 і 5:3, але Марк здолеў перахапіць ініцыятыву ў канцоўцы гульні і пакінуць за сабой тры апошнія партыі, прайшоўшы ў другі запар паўфінал чэмпіянату Вялікабрытаніі[356]. У матчы 1/2 фіналу супраць Рыкі Уолдэна Сэлбі адразу захапіў лідарства і пры ліку 3:2 выйграў пяць партый запар, пакінуўшы адзін фрэйм да перамогі ў матчы. У сёмым фрэйме матча Сэлбі выканаў свой другі максімальны брэйк у прафесійнай кар'еры, які стаў сотым у гісторыі снукера, і стаў 19-м снукерыстам, які зрабіў больш за адзін максімум на прафесійных турнірах, а таксама атрымаў £59,000 за гэта дасягненне[357]. Пры ліку 2:8 Уолдэн спрабаваў здзейсніць камбэк, але выйграў толькі тры партыі, пасля чаго Марк Сэлбі скончыў паядынак серыяй у 129 балаў і зноў выйшаў у фінал турніру[351]. У фінальным паядынку супраць лідара рэйтынгу Ніла Робертсана Марк узяў ініцыятыву з пачатку матча і павёў з лікам 5:1, але аўстраліец здолеў выйграць дзве апошнія партыі першай сесіі, скараціўшы адставанне да двух ачкоў[358]. Пасля перапынку Робертсан ужо дамінаваў у матчы і выйграў пяць партый запар пры ліку 3:6 і давёў фінальны паядынак да перамогі з лікам 10:7, стаўшы восьмым снукерыстам, які выйграў усе турніры Трайной кароны[359].
«Няма нікога, хто выйгравае фрэймы за адзін падыход так, як Роні, і гэта выглядае так проста. Я павінен быў выйграваць чацвёрты фрэйм, і ўсё магло пайсці інакш, калі б лік стаў 3:1. Нават пры ліку 1:7 я не адчуваў, што не маю шанцаў, і верыў, што змагу перамагчы. Я спрабаваў аказаць ціск і навязаць сваю ўласную гульню». «Я расчараваны, што прайграў у фіналах чэмпіянату Вялікабрытаніі і Мастэрс, але калі я буду працягваць цяжка працаваць, то спадзяюся, у бліжэйшы час буду выйграваць. Я ўжо перамагаў на гэтых турнірах раней, таму прайграваць не так балюча». —Марк Сэлбі пасля паразы ў фінале Мастэрс[360].
|
Праз месяц пасля няўдачы ў фінале Марк Сэлбі абараняў тытул Мастэрс. У першым матчы супраць 41-гадовага Марка Дэвіса, які займаў 14-ы радок у рэйтынгу, Сэлбі ўпэўнена ішоў наперадзе з лікам 4:0 і 5:2, пасля чаго саступіў тры фрэймы запар, дазволіўшы апаненту зраўняць лік і перавесці паядынак у вырашальную партыю, аднак узяў верх у адзінаццатым фрэйме і выйшаў у наступны раўнд на 37-гадовага Джона Хігінса[361]. У чвэрцьфінальным матчы Марк захапіў лідартва з лікам 3:1, пасля першай сесіі, але саступіў у чатырох наступных фрэймах, у выніку чаго шатладскі гулец выйшаў наперад з лікам 5:3 і застаўся на адлегласці ад перамогі ў адно ачко, пасля чаго Сэлбі здолеў перахапіць ініцыятыву і пакінуць за сабой тры апошнія партыі, выдрапаўшы перамог ў матчы з лікам 6:5 і выйшаўшы ў паўфінал спаборніцтва ў пяты раз[362]. У паядынку 1/2 фіналу супраць Шона Мёрфі, які выканаў свой другі максімальны брэйк у кар'еры ў пачатку месяца, Марк Сэлбі дамінаваў з самага пачатку і ўпэўнена атрымаў перамогу з лікам 6:1, не дазволіўшы праціўніку ўвайсці ў гульню, у другі раз запар і ў пяты раз у кар'еры выйшаўшы ў фінал Мастэрс і ў трэці раз патрапіўшы ў фінальным матчы на Роні О’Салівана. Такім чынам, Сэлбі стаў усяго чацвёртым снукерыстам у гісторыі (пасля Алекса Хігінса, Стывена Хендры і Роні О’Салівана), якія выходзілі ў фінал найбуйнейшага запрашальнага спаборніцтва больш за чатыры разы[363]. У вырашальным паядынку Марк сутыкнуўся з поўным дамінаваннем чэмпіёна свету, які выйшаў наперад з лікам 5:0 у пачатку гульні і скончыў першую сесію з лікам 7:1 на сваю карысць[364]. Пасля перапынку Марк не здолеў цалкам змяніць ход матча і саступіў з лікам 4:10, прайграўшы ў другім фінале турніру Трайной кароны запар[360].
На наступным тыдні Марк Сэлбі ўступіў у чацвёртую групу турніру Championship League, але не дамогся поспеху, заняўшы пятае месца з дзвюма перамогамі над Томам Фордам (3:0) і Нілам Робертсанам (3:1) і чатырма паразамі ў матчах супраць Стывена Магуайра (1:3), Мэцью Стывенса (2:3), Шона Мёрфі (2:3) і Раяна Дэя (0:3)[365]. На аднафрэймавым турніры Shoot-Out Сэлбі саступіў у першым жа раўндзе, саступіўшы кітайцу Цаа Юйпэну[366]. Пасля гэтага Марк гуляў на наступным рэйтынгавым турніры ў Германіі, які праходзіў у канцы студзеня і пачатку лютага[заўв 9]. У першым матчы ён упэўнена адолеў Джымі Робертсана (5:1)[367], але ўжо ў 1/16 фіналу быў пераможаны прадстаўніком Нарвегіі Куртам Мэфлінам з лікам 5:3 і пакінуў спаборніцтва[368]. Пасля гэтага Сэлбі гуляў на апошнім турніры еўрапейскага PTC у Гдыні, дзе перайграў Чэня Чжэ з Кітая (4:0), а ў другім раўндзе саступіў 42-гадоваму Энтані Хэмілтану з лікам 3:4[369]. У выніку выступаў на турнірах PTC Сэлбі заняў трэцяе месца ў рэйтынгу еўрапейскага тура і шостае — у рэйтынгу азіяцкага тура, чым забяспечыў сабе месца ў гранд-фінале серыі[370]. Праз некалькі дзён снукерыст гуляў у пятай групе Championship League і здабыў тры перамогі над Дамінікам Дэйлам (3:0), Маркам Фу (3:2) і Нілам Робертсанам (3:2), саступіўшы Раяну Дэю (0:3), Джону Хігінсу (0:3) і Шону Мёрфі (1:3), але заняў толькі шостае выніковае месца ў групе і быў вымушаны пакінуць турнір[371]. У другой палове лютага Сэлбі выступаў на наступным рэйтынгавым турніры — адкрытым чэмпіянаце Уэльса. У першых матчах ён перамог ветэранаў 44-гадовага Джо Свэйла (4:0)[372] і 47-гадовага Дэйва Харальда (4:1)[373], пасля чаго не менш упэўнена перайграў 42-гадовага Дамініка Дэйла з Уэльса (4:0)[374] і Алістэра Картэра ў 1/8 фіналу (4:1)[375]. У чвэрцьфінальным паядынку ён не здолеў навязаць барацьбу 39-гадоваму Джо Пэры і саступіў з лікам 1:5[376].
Наступным рэйтынгавым турнірам стаў World Open у Кітаі, у кваліфікацыі да якога, якая праходзіла яшчэ ў снежні, Марк Сэлбі перайграў Лю Хаацяня з лікам 5:2[377]. У першым раўндзе асноўнай стадыі Сэлбі перамог Энтані Хэмілтана (5:3)[378], пасля чаго ўпэўнена перайграў азіятаў Напона Саенхама (5:2)[379] і Ляна Вэньбо (5:1)[380] для выхаду ў 1/4 фіналу. У наступным паядынку супраць 43-гадовага Алана Мак-Мануса з Шатландыі Марк атрымаў упэўненую перамогу з лікам 5:1, выйшаўшы ў трэці рэйтынгавы паўфінал у сезоне на Марку Фу[381]. У матчы супраць снукерыста з Ганконга Сэлбі дамінаваў з пачатку гульні, выйшаўшы наперад з лікам 4:0, а пры ліку 5:1 дазволіў апаненту выйграць тры партыі запар і скараціць адставанне да аднаго ачка, аднак пакінуў за сабой цяжкі дзясяты фрэйм на каляровых шарах і стаў фіналістам спаборніцтва[382]. У фінальным паядынку супраць Шона Мёрфі Марк менш паспяхова гуляў на старце і саступаў з лікам 0:4 пасля першай паўсесіі і 2:6 пасля першай паловы паядынку. Пры ліку 2:7 у вячэрняй сесіі Сэлбі правёў тры пераможныя партыі і скараціў адставанне да двух рэймаў, аднак пры ліку 8:6 Мёрфі пакінуў за сабой два фрэймы і скончыў матч з лікам 10:6 на сваю карысць, выйграўшы пяты рэйтынгавы тытул[383]. Такім чынам, Марк рызыкаваў упершыню з сезона 2010/2011 скончыць снукерны год без рэйтынгавых перамог. Праз тыдзень ён гуляў на выніковым турніры серыі PTC пад назвай Players Championship Grand Final у Прэстане і нечакана прайграў у першым раўндзе Дэвіду Гілберту, не ўзяўшы ніводнай партыі (0:4)[384]. На адкрытым чэмпіянаце Кітая ў пачатку красавіка[заўв 10] Сэлбі перайграў Сцюарта Кэрынгтана ў стартавым матчы (5:3)[385], пасля чаго ўпэўнена адолеў ветэранаў 48-гадовага Найджэла Бонда (5:1)[386] і 51-гадовага Джымі Уайта (5:1)[387]. У чвэрцьфінале ён нечакана саступіў іншаму ўзроставаму снукерысту 41-гадоваму Майку Дану (3:5), дазволіўшы яму ўпершыню ў кар'еры выйсці ў паўфінальную стадыю рэйтынгавага спаборніцтва[388]. Пасля турніру Сэлбі ўпершыню з сезона 2011/2012 апусціўся на трэцюю пазіцыю ў рэйтынгу, саступіўшы другое месца Дзіну Цзюньхуэю[389], які на адкрытым чэмпіянаце Кітая выйграў свой пяты рэйтынгавы тытул у сезоне, паўтарыўшы рэкорд Стывена Хендры[390].
Чэмпіянат свету 2014
правіць«Я яшчэ не ўсвядоміў гэта. У бліжэйшыя дні, безумоўна, я змагу ў гэта паверыць. Перамагчы Роні ў фінале — гэта мара, якая стала рэальнасцю, асабліва калі выйграяце свой першы тытул чэмпіёна свету». «Прайграючы 8:3, я ведаў, што Роні лепшы ў свеце, і я проста не гуляў добра ў гэтых сесіях. У мяне былі свае шанцы, але я працягваў не забіваць, і Роні карыстаўся гэтым на працягу вялікай колькасці часу. Пару раз ён не забіў, а я трымаўся і скарачаў разрыў». «Я быў фізічна і псіхалагічна стомленым учора, але на ўсім турніры я адчуваў сябе ўпэўнена і ведаў, што, калі атрымаю шанцы, адчую настрой выйграць. Роні вярнуўся ў гульню (зрабіўшы лік 15:14), і пасля гэтага я, верагодна, згуляў у свой лепшы снукер у матчы ў апошніх трох фрэймах». «Мой бацька памёр ад раку, калі мне было 16 гадоў, а за два месяцы да гэтага я стаў прафесіяналам, і апошнімі словамі, якія ён сказаў мне былі: "Я хачу, каб ты стаў чэмпіёнам свету". Я сказаў яму: "Я стану ў адзін выдатны дзень. Гэта ўсяго толькі пытанне часу"». —Марк Сэлбі пасля перамогі на чэмпіянаце свету[391].
|
У першым раўндзе чэмпіянату свету, які традыцыйна праходзіў у другой палове красавіка і пачатку мая і ў асноўнай стадыі якога Марк Сэлбі гуляў у дзясяты раз, ён патрапіў на 22-гадовага валійца Майкла Уайта, які дайшоў да чвэрцьфіналу Крусібла ў мінулым годзе[392] і займаў месца ў канцы топ-32 рэйтынгу[389]. Сэлбі ўпэўнена пачаў пачаў паядынак, павёўшы ў ліку 5:1, аднак яго апанент актывізаваўся і перамог у трох наступных партыях, скараціўшы адставанне да мінімуму ў канцы першай сесіі[393]. Англічанін выйграў тры стартавыя фрэймы ў другой палове матча, аднак Уайт перахапіў ініцыятыву і ўзяў чатыры партыі запар, зраўняўшы лік да 8:8, пасля чаго гульня дайшла да вырашальнай партыі, у якой Марк гуляў больш упэўнена і ўсё ж такі здолеў прайсці ў другі раўнд турніру ў Крусібле[394]. У другім матчы супраць двухразовага фіналіста чэмпіянату свету Алістэра Картэра Сэлбі зноў актыўна пачаў паядынак і выйшаў наперад з лікам 5:1, аднак дазволіў апаненту выйграць два апошнія фрэймы сесіі і скараціць адставанне[395]. У другой сесіі ён вярнуў сабе адрыў у чатыры партыі, зрабіўшы лік 9:5, але яго апанент зрабіў лік 7:9 перад апошняй часткай паядынку[396]. Сэлбі пакінуў за сабой тры стартавыя фрэймы трэцяй сесіі, зрабіўшы лік 12:7, і давёў матч да перамогі з лікам 13:9, у пяты раз выйшаўшы ў чвэрцьфінальную стадыю галоўнага снукернага турніру[397]. У чвэрцьфінале Марк гуляў супраць 43-гадовага Алана Мак-Мануса, які нечакана выйшаў у чвэрцьфінал чэмпіянату свету ўпершыню з 2005 года[398]. Першая сесія матча праходзіла ў глейкай гульні і скончылася з лікам 4:3 на карысць Сэлбі[399], аднак у наступнай частцы паядынку ён цалкам дамінаваў каля стала і дазволіў апаненту выйграць толькі адну партыю, зрабіўшы лік 12:4[400], а на наступны дзень давёў матч да перамогі з лікам 13:5 і ў трэці раз выйшаў у паўфінал чэмпіянату свету на лідара сусветнага рэйтынгу Ніла Робертсана[401]. У напружаным матчы супраць аўстралійца Сэлбі выйграў чатыры партыі запар пры ліку 1:2 і скончыў першую сесію з лікам 5:3 на сваю карысць[402], пасля чаго трымаў ініцыятыву ў другой чвэрці паядынка, зрабіўшы лік 9:7 на сваю карысць перад апошнім паўфінальным днём[403]. Пры ліку 7:10 у трэцяй сесіі Робертсан выйграў тры партыі запар, зраўняўшы лік, пасля чаго давёў матч да ліку 12:12 перад апошняй часткай[404]. Снукерысты гулялі роўна на працягу наступных партый, а пры ліку 14:14 Сэлбі выйграў два фрэймы, павёўшы з лікам 16:14, і здолеў давесці паядынак да перамогі з лікам 17:15, упершыню з 2007 года выйшаўшы ў фінал чэмпіянату свету на пераможцу двух апошніх розыгрышаў Роні О’Салівана. Такім чынам, Сэлбі стаў першым, каму ўдалося дайсці да фіналаў усіх трох турніраў Трайной кароны ў сезоне пасля таго, як Марк Уільямс перамог на ўсіх трох спаборніцтвах у сезоне 2002/2003[405]. О'Саліван, які разграміў Марка ў фінале Мастэрс, дамінаваў у пачатку паядынку, выйграўшы тры першыя партыі і скончыўшы стартавую сесію з лікам 5:3 на сваю карысць[406]. У другой частцы матча ён павялічыў свой адрыў да ліку 8:3, а пазней вёў 10:5, аднак Сэлбі пакінуў за сабой дзве апошнія партыі першага фінальнага дня, скараціўшы адставанне да ліку 7:10 і пакінуўшы магчымасць працягнуць барацьбу ў наступнай сесіі[407]. У пачатку трэцяй чвэрці матча Марк Сэлбі пачаў дамінаваць і выйграў чатыры першыя партыі, упершыню ў паядынку выйшаўшы наперад з лікам 11:10, аднак дазволіў апаненту зраўняць лік да канца сесіі — 12:12[408]. У апошняй частцы матча Сэлбі ўжо ўпэўнена лідзіраваў, выйграўшы тры стартавыя партыі і давёўшы паядынак да пераможнага ліку 18:14, стаўшы чэмпіёнам свету па снукеры і выйграўшы рэкордныя для снукера прызавыя ў £300,000. Такім чынам, Марк Сэлбі выйграў свой чацвёрты рэйтынгавы турнір і першы пасля чэмпіянату Вялікабрытаніі 2012, а таксама стаў дзявятым снукерыстам у гісторыі, які выйграў усе турніры Трайной кароны[391]. Дзякуючы перамозе, Сэлбі пася доўгага перапынку вярнуў сабе лідарства ў рэйтынгу[409]. На выніковай снукернай цырымоніі ўзнагароджання, якая праходзіла праз некалькі дзён пасля чэмпіянату свету яго перамога на сусветным першынстве была названая «выступам года», а максімальная серыя ў паўфінале чэмпіянату Вялікабрытаніі была прызнаная «чароўным момантам года»[410].
|
|
|
2014/2015: Дзве рэйтынгавыя перамогі
правіцьМенш, чым праз месяц пасля перамогі на сусветным чэмпіянаце, Марк Сэлбі ўступіў у наступны сезон удзелам у кваліфікацыі да першага рэйтынгавага турніру Усі Класік, дзе ўпэўнена перайграў Джона Эстлі з лікам 5:0[414]. У канцы чэрвеня ў асноўнай стадыі рэйтынгавага спаборніцтва ў Кітаі Марк перамог Робі Уільямса ў стартавым раўндзе (5:1)[415][відэа 48], але саступіў Ляну Вэньбо ў 1/16 фіналу (3:5)[відэа 49], няўдала пачаўшы першы сезон у якасці чэмпіёна свету[416]. Ужо ў жніўні Сэлбі выступаў на першым турніры еўрапейскага тура PTC у Рызе. У першых матчах ён перамог Яна Бэрнса (4:1)[відэа 50], Майка Дана (4:3) і Джымі Робертсана (4:2)[417], пасля чаго саступаў індыйцу Адыт'е Мехце з лікам 1:2, але здабыў перамогу, выйграўшы тры партыі запар. Падзеі наступнага паядынку супраць Пітэра Эбдана развіваліся ў тым жа ключы, дзякуючы чаму Марк выйшаў у паўфінальную стадыю, дзе ўпэўнена перайграў Бары Хокінса з лікам 4:0[відэа 51]. У фінале супраць Марка Алена з Паўночнай Ірландыі Сэлбі дазволіў апаненту выйграць першыя фрэймы, але пры ліку 0:3 здзейсніў выдатны камбэк, выйграўшы наступныя партыі з чатырма паўсоценнымі серыямі, адна з якіх перавысіла 100 балаў, і здабыў свой шосты тытул серыі PTC[відэа 52][418]. Праз паўтара тыдні снукерыст з Лестэра, якому ўжо споўніўся 31 год, гуляў на наступным нізкарэйтынгавым турніры — Пол Хантэр Класік. Ён паспяхова згуляў супраць Аляксандра Урсенбахера з Швейцарыі і Дамініка Дэйла, перайграўшы абодвух з лікам 4:0, пасля чаго саступаў Шону Мёрфі ў 1/16 фіналу з лікам 1:3, але ўпэўнена правёў канцоўку паядынку і прайшоў у наступны раўнд з лікам 4:3[відэа 53][419]. У 1/8 фіналу Сэлбі перайграў Ляна Вэньбо (4:1), калі той здаў пяты фрэйм з-за незгоды з рашэннем рэферы, а ў наступным матчы супраць Рыкі Уолдэна вёў з лікам 3:2, але дазволіў праціўніку ўзяць верх у дзвюх наступных партыях і выйграць паядынак, вылецеўшы са спаборніцтва[відэа 54][420]. У пачатку верасня ў Тайландзе праходзіў чэмпіянат свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі, фаварытам якога лічыўся Сэлбі, аднак за некалькі дзён да пачатку турніру ён быў вымушаны зняцца ў сувязі з хваробай[421]. Праз тыдзень ён гуляў на трэцім рэйтынгавым турніры сезона ў Шанхаі, дзе перамог 45-гадовага Кена Доэрці ў першым матчы з лікам 5:2[відэа 55][422]. У 1/8 фіналу супраць Майкла Холта ён паспяхова пачаў матч, аднак пры ліку 3:0 дазволіў апаненту выйграць тры партыі запар і зраўняць лік, пасля чаго перахапіў ініцыятыву і ўзяў два апошнія фрэймы, з лікам 5:3 выйшаўшы ў чвэрцьфінал[423], дзе не пакінуў шанцаў ірландцу Фергалу О'Браену (5:0)[відэа 56][424]. У паўфінальным паядынку ён зноў сустрэўся з Маркам Аленам і дамінаваў у пачатку гульні, выйшаўшы наперад з лікам 4:1, а пазней зрабіў лік 5:2, аднак на гэты раз снукерыст з Паўночнай Ірландыі ўзяў рэванш за паразу ў фінале адкрытага чэмпіянату Рыгі, выйграўшы чатыры партыі запар і выйшаўшы ў фінал з лікам 6:5[відэа 57][425].
У канцы верасня ў Барнслі праходзіла кваліфікацыя да найбуйнейшага кітайскага спаборніцтва International Championship, дзе Марк Сэлбі гуляў супраць 19-гадовага навічка мэйн-тура Олівера Лайнса. Ён упэўнена пачаў паядынак, выйшаўшы наперад з лікам 4:0, аднак пасля перапынку Лайнс здолеў выйграць шэсць партый запар (прычым сёмы і дзявяты фрэймы на апошнім чорным шары) і з лікам 6:4 перайграў чэмпіёна свету[426]. На трэцім этапе еўрапейскага тура ў Сафіі Сэлбі перайграў ветэранаў Бары Пінчэса (4:3) і Джо Свэйла (4:2), а таксама шатландца Фрэйзера Патрыка (4:3) у першых матчах. У 1/8 фіналу ён саступаў Робі Уільямсу з лікам 0:2, аднак павярнуў ход матча на сваю карысць і ўзяў чатыры фрэймы запар, выйшаўшы ў 1/4 фіналу з лікам 4:2. У чвэрцьфінальным матчы супраць Шона Мёрфі, які набраў выдатную форму, Марк сутыкнуўся з дамінаваннем апанента і саступіў з лікам 2:4[427]. У пачатку лістапада Марк Сэлбі выступаў на прэстыжным запрашальным турніры Champion of Champions, перайграўшы ў першым раўндзе Стыва Дэвіса з лікам 4:1, аднак у другім матчы не здолеў навязаць барацьбу Джаду Трампу і саступіў з лікам 1:6[428]. На чэмпіянаце Вялікабрытаніі ў канцы лістапада ён разграміў аматара Олівера Браўна ў стартавым матчы (6:0)[429], але ўжо ў другім раўндзе быў пераможаны 62-м нумарам сусветнага рэйтынгу Дэвідам Морысам з Ірландыі з лікам 6:4, упершыню з 2005 года не дайшоўшы да 1/16 фіналу першага турніру Трайной кароны[430]. Пасля гэтага Сэлбі страціў лідарства ў сусветным снукерным рэйтынгу і нават упершыню з 2011 года вылецеў з топ-3, прапусціўшы наперад Дзіна Цзюньхуэя, Ніла Робертсана і Роні О’Салівана[431]. У першым раўндзе Мастэрс Сэлбі зноў гуляў супраць Шона Мёрфі. Яго апанент дамінаваў у першай палове паядынку, выйшаўшы наперад з лікам 5:1, пасля чаго Марк здолеў выйграць чатыры партыі запар, прадэманстраваўшы высокі ўзровень гульні, і перавесці матч у вырашальны фрэйм, аднак Мёрфі быў мацней у апошняй партыі і перамог Марка Сэлбі, які толькі ў другі раз у кар'еры саступіў у першым раўндзе найбуйнейшага запрашальнага спаборніцтва па снукеры[432].
«Магчыма, гэта зняло з мяне напружанне, але я дакараў сябе, бо ведаў, што калі прайграю, то змагу вінаваціць толькі самога сябе. Цяжка паверыць, што я стаю тут, заваяваўшы тытул. Гэты сезон для мяне вельмі цяжкі, таму выйграць на гэтым турніры, перамогшы Шона, — гэта фантастыка!» «Я да гэтага часу засмучаны, што стаўшы чэмпіёнам свету, не змог правесці гэты сезон якасна, хаця, у асноўным, я прайграваў толькі топ-гульцам. Таму, гэта прыемна — мець на рахунку першы рэйтынгавы тытул у сезоне. Ды і ўсе выступы на гэтым тыдні таксама прынеслі мне задавальненне». —Марк Сэлбі пасля перамогі на German Masters[433].
|
Наступным рэйтынгавым турнірам быў German Masters, які праходзіў у пачатку лютага[заўв 11]. У першым матчы супраць 23-гадовага шатландца Энтані Мак-Гіла Сэлбі ўпэўнена выйшаў наперад з лікам 4:1, пасля чаго сутыкнуўся з цяжкасцямі, калі яго апанент выйграў тры наступныя партыі з паўсоценнымі серыямі, аднак усё ж такі ўзяў верх у вырашальным фрэйме і ўпершыню з верасня выйшаў у 1/8 фіналу рэйтынгавага турніру[434]. У другім матчы Марк перайграў 44-гадовага Пітэра Эбдана (5:1), пасля чаго выйшаў у чвэрцьфінал на фіналіста Champion of Champions і чэмпіянату Вялікабрытаніі Джада Трампа[435]. Сэлбі больш паспяхова пачаў паядынак, выйшаўшы наперад з лікам 3:1 з трыма серыямі за 80 ачкоў, а пасля перапынку яго праціўнік выканаў максімальны брэйк, пасля чаго зраўняў лік, аднак лідар сусветнага рэйтынгу не дазволіў апаненту выйсці наперад і выйграў паядынак у вырашальным фрэйме[436]. У паўфінальным матчы супраць Стывена Магуайра Марк Сэлбі трымаў ініцыятыву, выйграўшы першую сесію з лікам 3:1 і давёўшы матч да перамогі з лікам 6:2, дзякуючы чаму ўпершыню пасля чэмпіянату свету выйшаў у рэйтынгавы фінал на пераможцу Мастэрс Шона Мёрфі[437]. Апаненты роўна пачалі фінальны паядынак, а пры ліку 2:2 Мёрфі выйграў тры фрэймы запар, выйшаўшы наперад 5:2, але Марк пакінуў за сабой апошні фрэйм сесіі[438], а пасля перапынку выйграў чатыры партыі запар, выйшаўшы наперад з лікам 7:5. Шон перамог у двух наступных фрэймах, зраўняўшы лік, аднак Сэлбі пакінуў за сабой канцоўку паядынку і з лікам 9:7 выйграў 15-ы прафесійны і пяты рэйтынгавы тытул у сваёй кар'еры[433], а таксама вярнуў сабе лідарства ў сусветным рэйтынгу[439].
На адкрытым чэмпіянаце Уэльса Сэлбі перайграў Алекса Дэйвіса (4:0), Маркуса Кэмбэла (4:2)[440] і Пітэра Эбдана (4:3)[441], а ў наступным матчы супраць 19-гадовага Лукі Брэсэля з Бельгіі ішоў наперадзе з лікам 2:0 і 3:2, але саступіў у двух апошніх фрэймах і вылецеў на стадыі 1/8 фіналу[442]. Праз тыдзень на апошнім турніры еўрапейскага тура ў Гдыні Марк перамог Роры Мак-Лаўда (4:1) і Сандэрсана Лэма (4:0), але ў 1/16 фіналу быў пераможаны Ліамам Хайфілдам у вырашальным фрэйме (4:3)[443]. У выніку ён заняў чацвёртую пазіцыю ў рэйтынгу еўрапейскай серыі PTC і атрымаў месца ў рэйтынгавым гранд-фінале ў пяты раз[444]. На паказальным аднафрэймавым спаборніцтве Shoot-Out Сэлбі саступіў у першым жа раўндзе, прайграўшы Энтані Мак-Гілу[445], пасля чаго гуляў на першым розыгрышы новага запрашальнага сусветнага гран-пры, дзе перайграў Майкла Холта (4:1)[446], але быў пераможаны ў другім раунзе Мартынам Гоўлдам з лікам 4:2[447]. На фінальным спаборніцтве серыі PTC, Players Championship Grand Final, у канцы сакавіка Марк Сэлбі прайшоў Дамініка Дэйла (4:0)[448], але ўжо ў другім паядынку саступіў Марку Уільямсу з лікам 3:4[449].
«Я не думаю, што калі-небудзь выйграваў тытул без гульняў з гульцамі з топ-16. Але гэта проста паказвае, які высокі стандарт у нашы дні, таму што такія хлопцы як Гэры і Бэн Вуластан гуляюць досыць добра, каб дасягаць фіналаў». «Я вельмі шчаслівы атрымаць гэты тытул упершыню, асабліва, двойчы прайграўшы ў фінале раней. Сёння ўвечары была добрая атмасфера і добрыя заўзятары. Заўтра я дабяруся дадому, і ў мяне будзе пару дзён адпачынку, а затым зноў займуся трэніроўкамі, каб рыхтавацца да Крусібла». —Марк Сэлбі пасля перамогі на адкрытым чэмпіянаце Кітая[450].
|
На апошнім турніры перад чэмпіянатам свету, адкрытым чэмпіянаце Кітая[заўв 12], Марк перамог Марка Джойса ў першым матчы з лікам 5:3[451], пасля чаго разграміў Эліята Слесара (5:0)[452]. У 1/8 фіналу ён быў мацней за Дэвіда Гілберта (5:2)[453], а ў напружаным чвэрцьфінальным паядынку супраць Роберта Мілкінса саступаў у ліку па ходзе гульні, аднак здолеў выдрапаць перамогу ў вырашальным фрэйме (5:4)[454]. У паўфінале супраць прадстаўніка Нарвегіі Курта Мэфліна Сэлбі ішоў наперадзе ў пачатку матча, а пасля таго, як апанент зрабіў лік 3:3, выйграў тры партыі запар і з лікам 6:3 у трэці раз у кар'еры выйшаў у фінал гэтага спаборніцтва[455]. У фінальным паядынку супраць 56-га нумара рэйтынгу Гэры Уілсана, які ўпершыню ў сваёй кар'еры дайшоў да фіналу рэйтынгавага турніру, Марк адразу захапіў лідарства і цалкам дамінаваў каля стала, скончыўшы першую сесію з лікам 8:1 на сваю карысць і выдатнай серыяй у 145 балаў, а пасля перапынку ўпэўнена давёў матч да перамогі з лікам 10:2 і выйграў другое спаборніцтва рэйтынгавага ўзроўню ў 2015 годзе і шостае ў кар'еры. Такім чынам Марк Сэлбі адправіўся ў Крусібл у якасці дзеючага чэмпіёна і аднаго з галоўных фаварытаў, будучы адзіным гульцом, які перамог на двух рэйтынгавых турнірах у сезоне[450]. У першым паядынку сусветнага першынства Сэлбі зноў сустрэўся з Куртам Мэфлінам, які ўпершыню патрапіў у асноўную стадыю найбуйнейшага снукернага спаборніцтва, і ўпэўнена пачаў паядынак, выйшаўшы наперад з лікам 5:2 і скончыўшы першую сесію з лікам 6:3 на сваю карысць[456]. У другой палове паядынку ён давёў свой адрыў да чатырох партый, аднак пры ліку 4:8 яго апанент здзейсніў выдатны камбэк, выйграўшы пяць фрэймаў запар і зрабіўшы лік 9:8, і знаходзіўся ў кроку ад перамогі, пасля чаго Марк узяў сябе ў рукі і перамог у канцоўцы матча (10:9)[457]. У другім раўндзе снукерыст з Лестэра патрапіў на іншага дэбютанта Энтані Мак-Гіла з Шатландыі. Мак-Гіл выйграў стартавыя фрэймы паядынку, пасля чаго Сэлбі выйшаў наперад з лікам 3:2, аднак не ўтрымаў лідарства, скончыўшы першую сесію з лікам 4:4[458]. У другой частцы матча малады шатландскі снукерыст, які займаў 32-е месца ў рэйтынгу, адарваўся ад апанента на дзве партыі, а пры ліку 8:6 выйграў два апошнія фрэймы сесіі і давёў перавагу да ліку 10:6[459]. У трэцім адрэзку матча леташні чэмпіён свету не здолеў перахапіць ініцыятыву, выйграўшы дзве партыі пры ліку 7:12 з серыямі за 50 балаў, а шатландзец скончыў паядынак з лікам 13:9 на сваю карысць, выйшаўшы ў чвэрцьфінал турніру. Такім чынам, Марк Сэлбі стаў чарговым снукерыстам, якога спасціг «праклён Крусібла»[заўв 13][460], але ён з вялікім адрывам пакінуў за сабой першы радок у рэйтынгу ў канцы сезона[461]. На цырымоніі ўзнагароджання World Snooker Awards 2014/2015 у Лондане, якая праходзіла праз некалькі дзён пасля сусветнага першынства, Марк Сэлбі быў уведзены ў залу славы снукера[462].
|
|
|
2015/2016: Другі тытул чэмпіёну свету
правіць2016/2017: Дамінаванне і трэцяя перамога ў Крусібле
правіцьВыступы на турнірах па пуле
правіцьУлетку 2006 года, ва ўзросце 22 гадоў, Марк Сэлбі атрымаў запрашэнне ад спонсараў і прыняў удзел на чэмпіянаце свету па пуле-8 у Блэкпуле. У кваліфікацыі ён перайграў Гевіна Герэгці з Ірландыі (7:0), Джэй Джэй Фола з Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі (7:2) і Аліўе Руле з Францыі (7:0). У першых матчах асноўнай стадыі ён перамог шатландца Дарэна Мэцью з лікам 8:6, валійца Олі Бейла з лікам 8:5 і прадстаўніка Англіі Морэя Долэна ў 1/8 фіналу з лікам 8:3. У чвэрцьфінале Сэлбі атрымаў чарговую перамогу, перайграўшы аўстралійца Бэна Нунана з лікам 9:3, а ў паўфінальным матчы быў мацней за трэцяга сеянага двухразовага чэмпіёна свету па гэтым відзе пула і фіналіста леташняга чэмпіянату Крыса Мелінга з лікам 10:5. У фінальным паядынку ён гуляў супраць шостага сеянага фіналіста чэмпіянату свету па пуле-8 2004 года Дарэна Эплтана і атрымаў перамогу з лікам 11:7[відэа 58], выйграўшы першы прыз у £10,000[466][467].
У студзені 2015 года ўжо ў рангу чэмпіёна свету па снукеры Сэлбі, як і некаторыя іншыя вядучыя снукерысты, прымаў удзел на чэмпіянаце свету па кітайскім пуле. На першым этапе асноўнай стадыі ён перайграў Фона Маінта Кіяў з М'янмы (9:4) і Махамеда Лабабі з Ірана (9:3), пасля чаго патрапіў на другі этап асноўнай стадыі чэмпіянату[468]. У 1/16 фіналу Марк перайграў кітайца Шы Ханьцына з лікам 11:7[відэа 59], а ў наступным матчы ў напружанай барацьбе перамог Крыса Мелінга ў вырашальным фрэйме (13:12)[відэа 60]. У чвэрцьфінале ён быў мацней за прадстаўніка Кітая Лю Чуана, які таксама займаў месца сярод снукерыстаў-прафесіяналаў, (13:10)[відэа 61], а ў паўфінальным матчы перайграў Лю Хайтаа з лікам 15:13[відэа 62]. У фінальным паядынку да 21 перамогі ў фрэймах чэмпіён свету зноў сустрэўся з Дарэнам Эплтанам, які быў чэмпіёнам свету па стрэйт-пуле. Эплтан ішоў наперадзе пасля першай сесіі з лікам 11:9, а ў другой частцы матча здолеў павялічыць адрыў да чатырох фрэймаў, аднак Сэлбі зраўняў лік да 18:18 і выйграў наступную партыю, пасля чаго Дарэн Эплтан больш упэўнена правёў канцоўку паядынку і стаў чэмпіёнам свету па гэтым відзе пула з лікам 21:19[відэа 63][469][470].
Асабістае жыццё і захапленні
правіцьЖонка Марка, ірландка Вікторыя (Вікі) Лейтан, раней была прафесійным гульцом у пул[471][472]. Яны абвясцілі аб сваёй заручыны ў жніўні 2010 года (да гэтага сустракаліся некалькі гадоў)[473] і ажаніліся ў Мексіцы 24 мая 2011 года[474]. Вікі часта падтрымлівае яго на важных матчах. У цяперашні час яна таксама з'яўляецца менеджарам Марка[475]. У лістападзе 2014 года ў іх нарадзілася дачка, якую назвалі Сафія Марыя[476]. Зараз яны па-ранейшаму жывуць у Лестэры, дзе маюць дом з басейнам у сельскай мясцовасці[5].
Марк Сэлбі з'яўляецца фанатам футбольнага клуба Лестэр Сіці, які ён падтрымлівае з дзяцінства[477]. Дзень яго перамогі на чэмпіянаце свету 2014 года супаў з днём, калі ў Лестэры з аўтобусным парадам святкавалі трапленне клуба ў Прэм'ер-лігу (найвышэйшы футбольны дывізіён Англіі)[478].
Апроч таго, Сэлбі з'яўляецца прыхільнікам дартса. У 2007 годзе ён перайграў прафесіянальнага гульца ў выставачным матчы Эрыка Брыстау, а таксама праводзіў выставачныя гульні з Раймандам ван Барневельдам[479][480].
Фіналы турніраў
правіцьРэйтынгавыя турніры: 23 (14 перамог, 9 параз)
правіцьЛегенда |
Чэмпіянат свету (3:1) |
Чэмпіянат Вялікабрытаніі (2:1) |
Іншыя (9:7) |
Нізкарэйтынгавыя турніры: 10 (7 перамог, 3 паразы)
правіць№ | Вынік | Год | Турнір | Апанент у фінале | Лік |
---|---|---|---|---|---|
1 | Перамога[134] | 2010 | Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 2 | Бары Пінчэс | 4:3 |
2 | Перамога[216] | 2011 | Пол Хантэр Класік | Марк Дэвіс | 4:0 |
3 | Перамога[270] | 2012 | Пол Хантэр Класік | Джо Свэйл | 4:1 |
4 | Параза[276] | 2012 | Адкрыты чэмпіянат Антверпена | Марк Ален | 1:4 |
5 | Перамога[292] | 2013 | Адкрыты чэмпіянат Фюрстэнфельдбрука | Грэм Дот | 4:3 |
6 | Параза[327] | 2013 | Адкрыты чэмпіянат Ісіна | Джо Пэры | 1:4 |
7 | Параза[332] | 2013 | Адкрыты чэмпіянат Ротэрдама | Марк Уільямс | 3:4 |
8 | Перамога[347] | 2013 | Адкрыты чэмпіянат Антверпена | Роні О’Саліван | 4:3 |
9 | Перамога[418] | 2014 | Адкрыты чэмпіянат Рыгі | Марк Ален | 4:3 |
10 | Перамога | 2016 | Адкрыты чэмпіянат Гдыні | Мартын Гоўлд | 4:1 |
Мастэрс: 5 (3 перамогі, 2 паразы)
правіць№ | Вынік | Год | Турнір | Апанент у фінале | Лік |
---|---|---|---|---|---|
1 | Перамога[52] | 2008 | Мастэрс | Стывен Лі | 10:3 |
2 | Параза[80] | 2009 | Мастэрс | Роні О’Саліван | 8:10 |
3 | Перамога[119] | 2010 | Мастэрс | Роні О’Саліван | 10:9 |
4 | Перамога[291] | 2013 | Мастэрс | Ніл Робертсан | 10:6 |
5 | Параза[360] | 2014 | Мастэрс | Роні О’Саліван | 4:10 |
Прафесійныя снукерныя турніры: 44 (25 перамог, 19 параз)
правіцьЛегенда |
Рэйтынгавыя турніры (14:9) |
Нізкарэйтынгавыя турніры (7:3) |
Нярэйтынгавыя турніры (4:7) |
Турніры з альтэрнатыўным фарматам (0:0) |